سلول و بافت

چکیده هدف: هدف بررسی اثـرات نانوذرات مغناطیسی بر سلامت بافتی می‌باشد.
مواد و روش‏ها: نانوذرات آهن مغناطیسی با استفاده از قارچ Fusarium oxysporum تولید و پس از اثبات اندازه به‌منظور بررسی اثر آن‌ها بر بافت کبد 24 سر موش‌های صحرایی، به‌طور تصادفی انتخاب و به 4 گروه تقسیم شدند. براساس مداخله‌ها تزریق نانوذرات به‌صورت درون صفاقی انجام شد. در انتهای دوره آزمایش نمونه‌گیری بافتی انجام و نمونه‌ها جهت تهیه مقاطع هیستوپاتولوژیک و آنالیز روش طیف سنجی پلاسمای جفت شده القایی به آزمایشگاه ارسال شدند.
نتایج: نانوذرات آهن مغناطیسی توسط قارچ تولید و آزمون‌های اسپکتروفوتومتر نور مرئی، پراش اشعه ایکس حضور آن‌را تایید و میکروسکوپ الکترونی نیز نشان داد که متوسط اندازه آن‌ها 20 تا 30 نانومتر می‌باشد. آزمون سمیت سلولی نیز نشان داد که نانوذرات آهن مغناطیسی دارای سمیت کم بوده و آنالیز طیف سنجی پلاسمای جفت شده القایی مشخص نمود که با حضور میدان الکترومغناطیس میزان ورود نانوذرات آهن به‌داخل بافت بیش‌تر شده است. نتایج میکروسکوپی نیز نشان داد که بیش‌ترین تغییرات در سلول‌های هپاتوسیت، ورید مرکز لوبولی و فضای سینوزوییدی در گروه میدان الکترومغناطیس و گروه دوز غیرسمی نانوذرات با حضور میدان الکترومغناطیس می‌باشد.
 
واژگان کلیدی: نانوذرات آهن مغناطیسی، روش ICP، هیستوپاتولوژی، بافت کبد، Fusarium oxysporum

چکیده هدف: هدف از مطالعه حاضر، ضمن معرفی سویه­های مختلف کرونا ویروس، بررسی علت بیماری SARS-CoV-2 و روش‌های سلول درمانی با به‌کارگیری سلول‌های بنیادی و وزیکول‌های خارج سلولی مشتق از این سلول‌ها است. این پژوهش براساس هدف از نوع بنیادی و براساس روش در زمره تحقیقات توصیفی تحلیلی به‌شمار می‌رود. در این مطالعه از کلمات کلیدی کرونا، سلول‌درمانی، سلول­های بنیادی مزانشیمی، اگزوزوم استفاده شد. جستجو به‌صورت کتابخانه‌ای از مقالات در پایگاه داده ای Google scholar, PubMed, SCOPUS, ISI Web of Knowledge صورت گرفت. بازه زمانی مدنظر نیز از دسامبر 2019 لغایت ژوئن 2021 درنظر گرفته شد. تاکنون 7 گونه از خانواده کرونا ویروس که توانایی انتقال به‌انسان را دارند شناسایی شده‌اند. در گزارش اخیر برای بررسی بیش‌تر در مورد شکل نوظهور بتا کرونا ویروس یعنی SARS-CoV-2 پژوهش‌گران به ‌مطالعه روی سیستم­های مشتق از سلول­های بنیادی روی آوردند. سلول درمانی بااستفاده از سلول‌های بنیادی گزینه مطلوب‌تری است، چراکه این سلول‌ها با ایجاد ارگانوئیدها در محیط کشت و با حفظ قطبیت سیگنال‌دهی، ایمنی عمل‌کردی دارند. در مدل کشت دو یا سه بعدی، استفاده از سلول‌های بنیادی به ‌یک مدل کاربردی، جهت مطالعه و بررسی بیماری­زایی ویروس­ تبدیل شده ‌است. درنهایت، اگزوزوم­های مشتق از سلول‌های بنیادی با دارا بودن پتانسیل ترمیمی ریه آسیب دیده گزینه دیگری هستند که اخیرا در درمان این بیماری مورد توجه قرار گرفته اند.

چکیده هدف: در زمینه­ی انجماد و نگه‌داری طولانی مدت اسپرم در گونه­های مختلف پیشرفت­های شایان توجهی صورت گرفته است. اما این فرایند آسیب­های قابل توجهی به سلول اسپرم وارد می­کند.
در مقاله حاضر سعی شده است مروری بر مطالعات مربوط به مخازن نگه‌داری اسپرم­ها در طیور و نقش آن­ها در عمل‌کرد اسپرم داشته باشد.
مطالعات انجام شده بر چگونگی دخیره­ی طولانی مدت اسپرم در برخی از گونه­ها بدون نیاز به مواد افزودنی خاصی توجه محققین را به‌خود جلب کرده است. محققین به‌این نتیجه رسیدند که با درک درست از چگونگی ذخیره­ی اسپرم­ها در اویداکت می­توان اسپرم­ها را برای مدت زمان بیش‌تری بدون منجمد کردن نگه‌داری کرد. این به‌نفع گونه­هایی است که اسپرم آن­ها پس از انجماد زنده­مانی کم‌تری داشته و فقط برای مدت چند روز در شرایط مایع می­توان نگه‌داری کرد. در این میان بیش‌تر به ترکیباتی تحت عنوان گلیکان­ها در اپی‌تلیوم اویدوکت و پروتئین­های اتصالی اسپرم به ‌این گلیکان­ها اشاره شده است.
با بررسی­های انجام شده و با توجه به‌این‌که در برخی از گونه­ها اسپرم­ها برای مدت طولانی در دستگاه تناسلی ماده ذخیره شده و حتی بدون حضور جنس نر نیز امکان تولید نتاج دارند، می­توان امیدوار بود با مطالعه مکانیسم­های دخیل و بدون منجمد کردن، در حفظ ذخایر ژنتیکی برتر و نگه‌داری اسپرم گونه­های در حال انقراض، افق­های روشن­تری گشوده شود.
 

چکیده هدف:  هدف اصلی این مطالعه توسعه و توصیف نانوذرات لیپیدی جامد (NRG-SLNs) در رده سلولی سرطان پستان 4T1 بود.
مواد و روش‏ها: نانوذرات لیپیدی جامد حاوی NRG با امولسیون سازی با ذوب داغ و روش همگن‏سازی با سرعت بالا تهیه شدند. سمیت سلولی NRG-SLN ها با اندازه‏گیری میزان زنده ماندن سلول­های4T1  با استفاده از روش MTT ارزیابی شد. علاوه ‏بر این، القای پروتئین‏های پیش ‏آپوپتوزیس و سرکوب پروتئینهای ضد آپوپتوزیس توسط slnS-GRN با استفاده از روش وسترن بلات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
 نتایج: NRG-SLNهای تهیه شده دارای اندازه متوسط 84 نانومتر، پتانسیل زتا 21-میلی ولت و بازده گیرافتادن 17،73 درصد بودند. مقادیر IC₅₀ سلول­های 4T1  تیمار شده باNRG-SLNs  در 24 ساعت 20 میکرومولار و در 48 ساعت انکوباسیون 2 میکرومولار بود. تجزیه و تحلیل وسترن بلات نشان داد که NRG-SLN ها میتوانند نسبت 2 LCB/xaB را در مقایسه با گروه کنترل افزایش دهند. هم‏چنین سطح پروتئینBax ،p-ASK1  و سیتوکروم c در گروه تیمار افزایش یافت.
 
واژگان کلیدی: فلاونوئید، نارینگین، SLN، رده سلولی 4T1 ، آپوپتوزیس

چکیده هدف: در این مطالعه اثر ترکیبات فلاونوئیدی پوست سبز گردو را بر تولید سلول‏های ترشح کننده انسولین بررسی شد.
مواد و روش‏ها: در این تحقیق تجربی سلول‏های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی (AD-MSCs)در شرایط استریل به‏مدت21­روز در مجاورت عصاره فلاونوئیدی با دوزهای 50 و 100 میلی‏گرم بر میلی‏لیتر سلول‏های انسولین ساز تمایز داده شدند. برای دیابتی کردن رت‏ها از استرپتوزوتوسین با دوز 60 میلی‏گرم بر کیلوگرم استفاده شد. از رنگ‏آمیزی دیتیزون (DTZ) برای حضور انسولین، از روش ایمونوفلورسانس جهت تعیین حضور پروتئین‏های اختصاصی سلول‏های بتای پانکراس، اندازه‏گیری قند خون توسط دستگاه گلوکومتر،  سطح کراتین، اوره و اسیداوریک سرم از روش کالریمتری و­ از رونویسی معکوس واکنش زنجیره‏ای پلی‏مراز (RT-PCR) برای ارزیابی بیان ژن PAX₄   استفاده شد.
نتایج: تحت شرایط فوق به‏تدریج از سلول‏های دوکی شکل فیبروپلاستی به سلول‏های مدور تغییر و سلول‏های انسولین ساز با استفاده از رنگ ­DTZ به‏رنگ قرمز رویت و ترشح انسولین را نشان دادند. بیان نشان‏گرهای انسولین-پروانسولین و گیرنده بتا اثبات شد، میزان قند خون، اوره، اسیداوریک و کراتین کاهش و سطح بیان ژن PAX₄ در گروه‏های تجربی اختلال معنی‏داری را نشان دادند(05/0≥p).
نتیجه‏گیری: نتایج به‏دست آمده نشان داد کهAD-MSCs  تحت عصاره فلاونوئیدی پوست سبز گردو توانایی تمایز به سلول‏های تولیدکننده انسولین را دارند.
 

چکیده هدف: هدف از این مطالعه مقایسه اثرات عصاره کلروفرمی دو نوع جلبک قرمز و قهوه ای بر تکثیر، چرخه سلولی و القای آپوپتوزیس در رده سلولی سرطان پستان می‌باشد.
مواد و روش‏ها: در این‌ مطالعه تجربی، ابتدا سلول‌های سرطانی MCF 7 و نرمال MRC 5 کشت داده شده و در ادامه سلول‌ها با غلظت‌های مختلفی از عصارههای کلروفرمی جلبک‌ها به‌مدت 84 ساعت تیمار شدند. درصد بقا سلول‌ها به‌روش TTM و نوع مرگ سلولی القا شده و توقف چرخه سلولی به‌روش فلوسایتومتری بررسی شدند. نتایج حاصله توسط نرم افزار msirP مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: نتایج نشان داد که هردو جلبک قهوه ای و جلبک قرمز، تکثیر سلول‌های سرطانی MCF7 را به‌صورت یک الگوی وابسته به غلظت کاهش دادند. غلظت IC₅₀ برای عصاره کلروفرمی جلبک قهوه‌ای برابر 88 میکروگرم بر میلی‌لیتر و برای جلبک قرمز برابر 107 میکروگرم بر میلی‌لیتر بود. این مقادیر بیان‌گر اثرات مهاری بیش‌تر جلبک قهوه‌ای (31/63 درصد) نسبت به قرمز (33/58 درصد) بود. هم‌چنین این دو عصاره به‌طور موثری آپوپتوزیس را القا و چرخه سلولی را در مرحله G0/G1 متوقف کردند.
نتیجه‏گیری: این مطالعه نشان داد که عصاره کلروفرمی این جلبک‌ها می‌تواند به‌عنوان یک مهارکننده قوی رشد برای سرطان پستان مطرح باشد.