بررسی بیوانفورماتیکی و سیتوژنتیک مولکولی ناحیه cM24-cM 20 از کروموزوم 15 دارای عدم تعادل آللیک در موش‏های مستعد سرطان رحم

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

-

چکیده

هدف: هدف از این تحقیق شناسایی ژن‏های ناحیه 2 دارای عدم تعادل آللیک با استفاده از روش‏های بیوانفورماتیک و سپس انتخاب و مطالعه برخی از آن‏ها  با استفاده از روش هیبریداسیون درجا بود.
مواد و روش‏ها: تومورهای تائید شده توسط متخصص پاتولوژی برای کشت سلولی مورد استفاده قرار گرفت. کروموزوم‏های متافازی با روش‏های متداول تهیه گردید. سپس پراب ژن‏های مربوطه نشاندار شده جهت انجام هیبریداسیون بر روی اسلایدها ریخته شد. سپس مرحله  آشکارسازی پراب‏های نشاندار انجام شد. اسلایدها توسط میکروسکوپ فلورسانس و با استفاده از نرم افزار CW4000  Laica مورد مطالعه قرار گرفتند.
نتایج: با استفاده از پایگاه‏های اطلاعاتی در ناحیه مورد مطالعه  104 ژن شناسایی گردید ولی بسیاری از آن‏ها دارای عمل‏کرد مشخص نبودند. بر اساس نتایج حاصل از روش هیبریداسیون درجا FISH: Fluorescence in situ hybridization) مشخص شد که ژن‏های Fermt2, Socs4 و Dlgap5 دارای فزونی‏یابی ژنی و Lgals3 دارای کاهش تعداد نسخه ژنی بودند.
نتیجه گیری: احتمالا دو ژن Socs4 و Dlgap5 از جمله ژن‏هایی می‏باشند که در بروز سرطان رحم نقش موثر دارند.

کلیدواژه‌ها


مقدمه

تاکنون بیش از 200 نوع سرطان‌های مختلف شناسایی شده است و از جمله شایع‌ترین آن‏ها در خانم‌ها  و در کشورهای صنعتی، سرطان رحم است. سرطان یک بیماری واحد که یک اندام خاص را درگیر نماید و یا علت مشخص داشته باشد نیست بلکه نامی است برای گروه بزرگی از بیماری‌ها که رشد غیرقابل کنترل سلول‌ها را همراه داشته و به شکل یک توده در می‏آید و یا اینکه به بافت‌های مجاور تهاجم کرده و در عمل طبیعی آن‌ها اختلال ایجاد می‏نماید و اگر درمان نشود کشنده است. مطالعه در مورد سرطان به‏منظور یافتن ژن‏های درگیر در بروز آن می‏تواند در یافتن راه‌های موثرتری در درمان این دسته از بیماری‌های ژنتیکی مهم می‌باشد. یکی از روش‌های متداول برای حصول چنین نتایجی مطالعه تغییرات ایجاد شده در ریخته ژنتیکی فرد بیمار می‌باشد. به عبارت دیگر بررسی کروموزومی سلول‌های توموری در کسب اطلاعات مورد نیاز، از مهم‏ترین و اصلی‌ترین راه‌های آزمایشگاهی است (1). در سه دهه گذشته، محققین اطلاعات زیادی را درباره ژن‏ها و پروتئین‌ها و نقش آن‏ها در تولید سلول‏های طبیعی و سرطانی گزارش کرده‌اند. یکی از اکتشافات مهم آن‏ها  نقش ژن‏ها جهش یافته در تولید سلول‏های سرطانی بوده است. عوامل محیطی که باعث موتاسیون‏های ژنتیکی می‏شوند در حال شناسایی هستند. همچنین با کمک از روش‌های مختلف مولکولی، می‏توان قدرت بیان ژن‏ها و پروتئین‌های معیوب را تعیین نمود. حتی پیدا کردن بیومارکرهای جدید که شاخص یکنوع سرطان هستند در تشخیص زودرس و معالجه به‏موقع بیماری سرطان کمک‌های شایان توجهی را می‌نماید (2). سرطان یکی از شایع‏ترین و شدیدترین بیماری‏هایی است که در پزشکی بالینی دیده می‏شود. آمار نشان می‏دهد که بیش از یک سوم جمعیت به یکی از اشکال سرطان مبتلا می‏شوند. بیش از 20 درصد مرگ ها در اثر سرطان اتفاق می‏افتد و در کشور‏های توسعه یافته بیش از 10 درصد کل هزینه مراقبت‏های پزشکی برای سرطان صرف می‏شود. سرطان در اثر عدم درمان به طور حتم به مرگ منجر خواهد شد (3). در مطاله قبلی (4) در کروموزوم شماره 15، موش های نژاد BDII چهار ناحیه دارای عدم تعادل آللیک (Allelic Imbalance) شناسایی گردید. ناحیه 2 این کروموزوم از Mb 21 تا Mb 24 را شامل می‏گردد. در آن مطالعه، ناحیه 2 کروموزوم 15 تومورهای (EAC) Endometrial adenocarcinomas دارای عدم تعادل آللیک را بین 20 الی 23 مگا جفت باز  پیشنهاد شد و در آن 37 ژن شناسایی که 18 تای آن‏ها ژن‏های شناخته شده دارای عمل‏کرد مشخص بوده و 9 ژن در سرطان‏های مختلف دخالت می‏نموده است که به‏عنوان ژن‏های سرطانی نام‏گذاری شدند. ولی در این تحقیق برای افزایش دقت در انتخاب ژن‏های مستقر در ناحیه دارای AI، ژن‏های بین 19 الی 25 مگا جفت باز مورد بررسی و شمارش مجدد قرار گرفت. با توجه به کشف ژن‏های جدید از زمان چاپ مقاله تا تحقیق حاضر ملاحظه می‏گردد که تعداد ژن‏های این ناحیه 108 ژن که دارای نام علمی و عمل‏کرد مشخص می‏باشند، تعیین و شناسایی شده است که از آن میان 26 ژن به‏طور دقیق شناخته شده است و اطلاعات آن‏ها با توجه به پایگاه‏های اینترنتی مانند NCBI و همچنین محل سیتوژنتیک آن‏ها بر روی کروموزوم انسانی و عمل‏کرد ژن نیز تعیین گردید. همچنین با مطالعه مقالات مختلف نقش آن‏ها در بیماری‏های متفاوت به‏خصوص در سرطان نیز مورد بررسی قرار گرفت و هر یک از این ژن‏ها در یک یا چند سرطان (به‏جز سرطان آندومتر) دخالت داشته‏اند و لذا ژن های سرطانی نامیده می‏شوند. در این تحقیق 12 عدد از این ژن‏های سرطانی که در ناحیه II  کروموزوم 15 موش‏های مبتلا به اندومتریوم آدنوکارسینومای آندومتر (EAC)  شرکت داشتند، با استفاده از تکنیک روش هیبریداسیون در جا (FISH: Fluorescence in situ hybridization) و پینت (Paint) مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند.

 

مواد و روشها

نژاد پرورشیBDII  مستعد بروز EAC می باشد (5). در این تحقیق موش‏های صحرائی ماده نژاد BDII/Han با رعایت قوانین حقوق حیوانات با  موش‏های صحرائی نر از دو نژاد BN/Han و SPRD-Cu3/Han آمیزش داده شدند. به‏منظور تولید نسلF2  زاده‏های نسل F1  با هم و برای تولید زاده‏های بک کراس، نرهای نسل اول با موش‏های صحرائی ماده والد آمیزش داده شدند. برای مشخص شدن ظهور تومور در زاده‏های حاصل از آمیزش، حیوان‏ها به‏طور منظم مورد بررسی ظاهری قرار می‏گرفتند. هنگامی‏که تومور ظاهر می‏شد موش صحرایی با رعایت حقوق حیوانات و با استفاده از اتاقک کلروفرم بی‏هوش و کشته می‏شدند. در این تحقیق 10 تومور و 12 ژن مورد مطالعه قرار گرفت و از نظر پاتولوژیکی در همگی آن‏ها EAC تشخیص داده شدند.

تکنیکهای FISH و pain: برای تهیه کروموزوم‏های متافازی، به سلول‏های حاصل از کشت کلشیسین (05/0 میلی‏گرم بر میلی‏لیتر) به مدت 20 دقیقه اضافه گردید. هاروست سلول‏ها با تکان دادن شدید فلاسک‏های کشت انجام گردید و سپس سلول‏ها توسط عمل سانتریفوژ ته‏نشین شدند.

پلیت سلولی حاصل در075/0 مول کلرید پتاسیم مجددا معلق گردید و 15 دقیقه در هوای آزمایشگاه قرار گرفت. عمل تثبیت سلول‏ها با فیکساتیو کارنوی  انجام گرفت. اسلاید‏های تهیه شده در هوای آزمایشگاه خشک شد و در الکل 70 درصد و در 20- تا زمان استفاده نگهداری گردید.

تکنیک FISH  به روش پینکل (6) و با کمی اصلاحات انجام گرفت. کلون‏های BAC ‏حامل ژن‏های مورد مطالعه با استفاده از برنامه بک-فایندر در پایگاه اطلاعاتی Ratmap به آدرس اینترنتی (http://ratmap.org/bacfinder/bacfinder/) تعیین گردید و سپس از BACPACorders@chori.org خریداری شد. کلون‏های بک توسط بیوتین و دایگوکسینان (Boehringer-Mannheim, Mannheim, Germany)  و با استفاده از روش نیک ترنسلیشن nick translation و در درجه حرارت 16 درجه سانتی‏گراد و به مدت 90 دقیقه نشاندار شدند(Nick Translation System, GibcoBRL, Life Technologies, Gaithersburg, MD). پراب ها همراه با  DNA موش صحرائی سونیکیت شده رسوب داده شده و دوباره در 20 میلی لیتر بافر هیبریداسیون شامل فرمآمید 50 درصد، سولفات دکستران 10 درصد و 2X SSC حل گردید. پراب‏ها برای مدت 5 دقیقه در 75 درجه سانتی‏گراد دناتوره شدند و به‏طور دو‏تایی به اسلاید‏های حاوی کروموزوم‏های متافازی که قبلا در فرمآمید 70 درصد و  2X SSC برای 2 دقیقه در 72 درجه سانتی‏گراد دناتوره شده بودند، اضافه گردید. هیبریداسیون پراب‏ها در اتاق مرطوب و در درجه حرارت 37 درجه سانتی‏گراد به‏مدت 48 ساعت انجام شد و به‏دنبال آن در فرمآمید 50 درصد و  2X SSC به‏مدت 15 دقیقه و در درجه حرارت 45 درجه سانتی‏گراد  شستشو داده شد.

آشکارسازی پراب‏ها توسط اضافه کردن  FITC کنجوگیت با آودین و رودامین آنتی دایگوکسی ناین (Oncor, Gaithersburg, MD) انجام گرفت. نهایتا کروموزوم‏ها توسط DAPI  رنگ آمیزی و تصاویر دیجیتالی متافازهای رنگ آمیزی شده با DAPI، FITC و رودامین توسط میکروسکوپ فلورسانس Olympus B51x و دوربین CCD  تهیه گردید سپس آنالیز کروموزوم‏ها به‏وسیله نرم افزار لایکا Leica Q-FISH انجام شد.

از آنجائی‏که پراب اخصاصی Paint برای کروموزوم 15 موش صحرائی RNO15  وجود ندارد لذا از پراب های اختصاصی کروموزوم 14 موش خانگی MMU14 (Biocom. inc) برای این منظور استفاده شد.

 

نتایج

در این تحقیق پراب paint کروموزوم 14 موش برای مجموعه 10تایی از تومورهای EAC به‏کار برده شد. بر اساس نتایج به‏دست آمده آرایش کروموزوم 15 در هر یک از تومورها قابل شناسائی بود.  نتایج نشان داد که اکثریت کروموزوم‏های پینت مثبت paint-positive به ظاهر کروموزوم‏های 15 سالم بودند. همچنین کروموزوم‏های مشتق شده از کروموزوم 15 (RNO15-derived) نیز مشاهده گردید که به‏طور آشکار دچار حذف شدگی و جابجایی شده بودند ( شکل4).

آنالیز اطلاعات بدست آمده از تکنیکFISH  در این تحقیق نشان داد که برخی از ژن‏ها دارای افزایش تعداد نسخه‏های ژنی بودند و همچنین، 3 تا از نمونه‏ها فزونی‏یابی ژنی را برای یک یا چند ژن در کروموزوم 15 موش‏های مبتلا به سرطان رحم نشان دادند (جدول 1). گاهی این فزونی‏یابی به‏صورت خوشه‏ای از سیگنال‏ها بوده و گاهی تعداد این نسخه‏های ژنی متعادل تر بوده و معمولا بین 10 تا 15 افزایش تعداد را نشان می‏داد که مثال‏هایی از آن در اشکال 1 الی 5 قابل مشاهده است.

 

شکل 1: سیگنال‏های به‏دست آمده از هیبریداسیون پراب‏های نشاندار ژن Fermt2 بر کروموزوم‏های متافازی حاصل از تومور  NUT50

 

شکل 2 : سیگنال‏های به‏دست آمده از هیبریداسیون پراب های نشاندار ژن (green) Dlgap5 و ژن Gata4 (red) بر کروموزوم‏های متافازی حاصل از تومور Rut30.

 

 

شکل 3 : سیگنال‏های به‏دست آمده از هیبریداسیون پراب‏های نشاندار ژن Fgf14 (red) و ژن Gmfb (green) بر کروموزوم‏های متافازی حاصل از تومور  .NUT55

 

معمولا در تومورها فقدان سیگنال، تنها در زیر گروهی از جمعیت سلولی دیده شد ولی به‏طور کلی در مجموعه توموری مورد مطالعه در اکثریت سلول‏ها در بین زاده‏های NUT100 و NUT130 کاهش نسخه های ژنی مشاهده گردید.

 

شکل 4: سیگنال‏های به‏دست آمده از هیبریداسیون پراب‏های نشاندار ژن Lgals3 بر کروموزوم‏های متافازی حاصل از تومور NUT100.

 

 

شکل 5 : سیگنال‏های به‏دست آمده از هیبریداسیون پراب‏های نشاندار ژن (green)Rb1 و ژن Ptger2(red) بر سلول‏های اینترفازی حاصل از تومور Rut1.

 

نتایج بدست آمده از انجام روش FISH بر 10 تومور بدست آمده از آمیزش رت های نژاد BDII  با رت های نژاد  SPRD  و BN،  با استفاده از 12 ژن مستقر در ناحیه 2 دارای عدم تعادل آللیک در جدول شماره 1 خلاصه شده است.

 

جدول 1: نتایج به‏دست آمده از انجام هیبریداسیون درجا (FISH) با استفاده از پرابهای نشاندار 12 ژن مهم در ناحیه دارای عدم تعادل آللیک بر روی کروموزوم شماره پانزده رت های نژاد BDII مبتلا به تومور آدنوکارسینومای آندومتر.

 

 

در جدول فوق مشاهده می‏گردد که ژن های Dlgap5 ،  Socs4 و Fermt2 به‏ترتیب بیشترین درجه فزونی یابی ژنی را در بین تومورهای زاده‏های مختلف حاصل از آمیزش به‏خود اختصاص داده‏اند. همچنین کاهش نسخه‏های ژنی مربوط به ژن Lgals3 در تومورهای حاصل از دو گروه از زاده ها (NUT100 و NUT130) مشاهده گردید.

 

بحث

یافته‏های روش CGH بر روی تومورهای EAC نشان داد که RNO15 به کررات دچار انحرافات کروموزومی شده است به‏طوری‏که حذف در بازوی کوتاه و محل قرارگیری تغییرات  copy number changes  در بازوی بلند کروموزوم به‏وقوع پیوسته است (7). در مطالعه قبلی یک مجموعه 36 تائی از مارکرهای میکروساتلیت که طول کروموزوم 15 رت (RNO15) را می‏پوشاند برای بررسی عدم تعادل آلیلیک (AI) Allelic imbalance مورد استفاده قرار گرفت (7). در آن مطالعه چهار ناحیه کروموزومی که تحت تاثیر AI قرار گرفته بودند شناسائی گردید. دو ناحیه در بخش دیستال بازوی کوتاه‏، یک ناحیه در بخش میانی کروموزوم 15 که احتمالا شامل سانترومر نیز می‏گردید و ناحیه چهارم در قسمت دیستال بازوی بلند کروموزوم واقع شده بود.

در تحقیق حاضر 12 ژن مستقـر در ناحیه 2 دارای عـدم تعـادل

آللیک که در ناحیه Mb25-Mb19 امتداد داشت، با استفاده از تکنیک FISH مورد بررسی قرار گرفت. آنالیز اطلاعات به‏دست آمده با استفاده از این روش نشان داد که، ژن‏های Dlgap5، Socs4 و Fermt2 به‏ترتیب بیشترین درجه فزونی یابی ژنی، در بین تومورهای زاده‏های مختلف حاصل از آمیزش را به‏خود اختصاص داده‏اند.

 

نقش ژن Dlgap5 در تنظیم چرخه سلولی همچنین در hepatocellular carcinoma گزارش شده است (8) علاوه بر آن، دخالت این ژن در سرطان روده (9) و سرطان پستان (10) ثابت شده است. ا از آنجائی‏که دخالت این ژن در سرطان‏های مختلف گزارش شده است و همچنین نتایج این تحقیق که هم‏فزونی‏یابی این ژن را در تومورهای آدنوکارسینومای آندومتر نشان داده است لذا به‏نظر می‏رسد این ژن به‏عنوان یک ژن کاندیدا در بروز سرطان آندومتر بایستی مورد بررسی دقیق تر قرار گیرد.

ژن Socs4 نیز در این تحقیق رفتار مشابهی را نشان داد. محصول ژنی آن در تنظیم انتقال سیگنال سیتوکنین‏ها دخالت دارد؛ همچنین گزارش شده است که در سرطان پستان بیان این ژن افزایش می یابد (11). علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است که این ژن در سرطان سلول‏های سنگفرشی شش‏ها نیز دخالت دارد (12). لذا با توجه به عمل‏کرد این ژن در سرطان‏های ذکر شده و گزارش فزونی‏یابی آن ژن در تحقیق حاضر، این ژن می‏تواند به‏عنوان یک ژن کاندید برای تحقیقات بیشتر مورد بررسی قرار گیرد.

بر اساس برخی از تحقیقات محصول ژن  Fermt2 در گردآوری و انباشتن آکتین و شکل سلولی دخالت داشته و این ژن در سرطان مثانه (13) و همچنین در آدنوکارسینومای شش‏ها (14) دخالت دارد.

در کروموزوم های متافازی به‏دست آمده از کشت سلولی تومورهای مشاهده شده در زاده های RUT2 شکستگی در کروموزوم 15 نشان داد که بخش اصلی حاصل از این شکستگی به کروموزوم مارکری متصل گردیده است (جابجایی) (شکل 4). در حال حاضر اهمیت این کروموزوم مارکر در فرایند تشکیل سرطان نمی‏تواند حدس زده شود و نیاز به مطالعات بیشتر و دقیق‏تری دارد. با این وجود، یک احتمال آن است که افزایش نسخه های ژنی مشاهده شده در این تحقیق، احتمالا در تشکیل و پیشرفت سرطان EAC نقش کلیدی دارد. احتمال دیگر آن است که شکستگی که در این کروموزوم‏های مارکر به‏وجود می‏آید موجب غیر فعال شدن یک ژن سرکوبگر توموری گردیده است که در این جایگاه سیتوژنتیکی قرار گرفته و در حال حاضر ناشناخته است.

فزونی‏یابی‏های ژنی و همچنین افزایش نسخه‏های ژنی مشاهده شده در این تحقیق در حالی گزارش می‏گردد که در مطالعه نواربندی کروموزوم 15 در نمونه‏های مطالعه شده هیچ‏گونه تغییر قابل گزارشی مشاهده نشد ، لذا این فزونی‏یابی‏های ژنی به‏صورت مخفی در کروموزوم گزارش می گردد.

وقوع یک فزونی‏یابی ژنی مخفی در کروموزوم 15 بسیار مهم به‏نظر می‏رسد. فزونی‏یابی ژنی معمولا همراه با برخی علائم سیتوژنتیکی خاص به وقوع می‏پیوندد؛ به‏عنوان مثال وجود homogeneously staining regions (hsr) یا نواحی رنگ آمیزی شده به‏طور یکنواخت در کروموزوم متافازی نواربندی شده به روشG-banding  و یا مشاهده دابل ماینوت (dmin) از جمله علائم سیتوژنتیکی است که می‏تواند نشانه فزونی‏یابی ژنی باشد (15). اما فزونی‏یابی ژنی مشاهده شده در کروموزوم 15 (تحقیق حاضر) کاملا متفاوت به‏نظر می‏رسد. چنانچه در بیشتر موارد این فزونی‏یابی منجر به هیچ‏گونه تغییر آشکاری در مورفولوژی کروموزوم 15 نگردیده است.

نتیجه گیری

آنالیز با روش CGH نشان داد بود که کروموزوم 15 محل تغییرات copy number در تومورهای EAC می باشد (5) این تغییرات توسط روش FISH مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نشان داده شد که چندین مکانیسم مختلف (مانند جابجائی یک جانبه و فزونی‏یابی ژنی و افزایش نسخه ژنی همچنین کاهش نسخه های ژنی) در کروموزوم فعال گردیده است.

نتایج این تحقیق نشان می‏دهد چند ژن مهم در بروز EAC در ناحیه 2 دارای AI کروموزوم 15 رت های مبتلا به EAC قرار گرفته است. تحقیقات دقیق‏تر نیاز می‏باشد تا نوع تغییرات و چگونگی آن‏ها  را نشان دهد.

 

تشکر و قدردانی

بدین‏وسیله از کمک‏های مالی معاونت محترم پژوهشی دانشگاه اراک و همچنین از آقای دکتر فرامرز اسدی و دکتر علی رضا شهرجردی از دانشگاه بمبئی هند برای در اختیار قرار دادن برخی از BAC های مورد استفاده در این تحقیق و همین‏طور کمک‏های آقای فراهانی و سرکار خانم محمدی در انجام امور آزمایشگاهی، تشکر و سپاسگزاری می‏گردد. شماره قرارداد این طرح 3608/90و تاریخ آن 25/4/90بوده است.

  1. Holland, J.F, Frei, E, et al.  Holland-Frei cancer medicine 6th Ed. New york, BC Decker inc; 2003 Chapter 6&7.
  2. Schwab M. "Oncogene amplification in solid tumors."Seminars in Cancer Biology. 1999; 9(4): 319-325.
  3. Thompson & Thompson Genetics in Medicine, 7th Ed. By Robert L. Nussbaum, MD, Roderick R. McInnes, MD, PhD, FRS(C) and Huntington F. Willard, PhD;   2011.
  4. Hamta A, Talebbeigy F. Recurrent Regional Allelic Imbalance in Chromosome 15 in Rat Endometrial Adenocarcinomas. Yakhteh Medical Journal. 2010; 12(1): 59-72.
  5. Helou K, Walentinsson A, Levan G, Stahl F. "Between rat and mouse zoo-FISH reveals 49 chromosomal segments that have been conserved in evolution." Mammalian Genome  2001; 12(10): 765-771.
  6. Pinkel D, Landegent J, Collins C, Fuscoe J, R, et al. Fluorescence in situ hybridization with human chromosome-specific libraries: detection of trisomy
 

21 and translocations of chromosome 4. Proc Natl Acad Sci U S A. 1988 December; 85(23): 9138–9142.

  1. Hamta A, Adamovic T, Helou K, Levan G. "Cytogenetic aberrations patterns in spontaneous endometrial adenocarcinomas in a rat model as revealed by chromosome banding and comparative genome hybridization."Cancer Genet Cytogenet  2005; 159(2): 123-8.
  2. Tsou AP, Yang CW, Huang CY, Yu RC, et al. Identification of a novel cell cycle regulated gene, HURP, overexpressed in human hepatocellular carcinoma. Oncogene. 2003; 16; 22(2): 298-307.
  3. Loo LW, Cheng I, Tiirikainen M, Lum-Jones A, et al. cis-Expression QTL analysis of established colorectal cancer risk variants in colon tumors and adjacent normal tissue. PLoS One. 2012; 7(2):e30477. Epub. 2012; Feb 17.
10. Fuja TJ, Lin F, Osann KE, Bryant PJ. Somatic mutations and altered expression of the candidate tumor suppressors CSNK1 epsilon, DLG1, and EDD/hHYD in mammary ductal carcinoma. Cancer Res. 2004;  Feb 1; 64(3): 942-51.

11. Sasi W, Jiang WG, Sharma A, Mokbel K. Higher expression levels of SOCS 1,3,4,7 are associated with earlier tumour stage and better clinical outcome in human breast cancer. BMC Cancer. 2010 Apr; 30: 10:178.

12. Sriram KB, Larsen JE, Savarimuthu Francis SM, Wright CM, et al. Array-comparative genomic hybridization reveals loss of SOCS6 is associated with poor prognosis in primary lung squamous cell carcinoma. PLoS One. 2012; 7(2): e30398. Epub. 2012; Feb 17.

13. Talaat S, Somji S, Toni C, Garrett SH, et al. Kindlin-2 expression in arsenite- and cadmium-transformed bladder cancer cell lines and in archival specimens of human bladder cancer. Urology. 2011 Jun; 77(6): 1507.e1-7.

14. An Z, Dobra K, Lock JG, Strömblad S, et al. Kindlin-2 is expressed in malignant mesothelioma and is required for tumor cell adhesion and migration. Int J Cancer. 2010 Nov 1; 127(9): 1999-2008.

 Schwab M. "Oncogene amplification in solid tumors."Seminars in Cancer Biology. 1999; 9(4): 319-325.