دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 3 2019 09 23 The effect of different levels of soybean lecithin on semen quality and sex ratio of Holstien bull sperm by Real-time qPCR technique اثر سطوح مختلف لسیتین سویا بر کیفیت منی و نسبت جنسیت اسپرم گاو هلشتاین با تکنیک Real-time qPCR 133 142 38413 10.52547/JCT.10.3.133 FA سپیده رستمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، اهواز، ایران محمدتقی بیگی‏ نصیری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، اهواز، ایران محمد نظری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، اهواز، ایران صالح طباطبایی وکیلی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، اهواز، ایران 0000-0003-1598-7154 Journal Article 2020 03 04 Aim: This study was designed to investigate the use of different levels of soybean lecithin in the Tris extender on semen quality and sex ratio using real-time qPCR technique. Material and Methods: Sampling of 4 Holstien bulls was performed once a week, then the appropriate samples were mixed. Samples of sperm (in 4 replications) were divided into three groups: zero, one and two percentage soybean lecithin. The qualitative parameters and the sex ratio of the semen were determined. Swim up technique was used to wash the semen and remove the dead cells. Moreover, the PLP and SRY genes were propagated to separate the specific fragments of X- and Y- chromosomes sequences. In this procedure, PAR was used as a housekeeping gene to normalize the gene expression data in real-time qPCR. Results: The results showed that swim up technique and different levels of soybean lecithin improve the semen quality. In addition, swim up technique significantly reduced PLP gene expression (0.75±0.11), against increased SRY gene expression (1.37±0.13). However, using of different levels of soybean lecithin did not change the sex ratio of the sperms. Conclusion: In general, soybean lecithin is an appropriate substitute to animal sources and improves the quality of semen. Due to the limitations of using animal resources in bull extenders, the use of soybean lecithin as a plant source is suggested. هدف: پژوهش حاضر بهمنظور بررسی استفاده از سطوح مختلف لسیتین سویا در رقیقکننده تریس بر کیفیت منی و نسبت جنسیت با استفاده از تکنیک real-time qPCR اجرا شد. مواد و روشها: نمونهگیری از چهار گاو نر نژاد هلشتاین، یک بار در هفته انجام شد و سپس نمونههای مناسب با هم مخلوط شدند. نمونههای اسپرم (در چهار تکرار) به سه گروه شامل صفر، یک و دو درصد لسیتین سویا اختصاص دادهشد. و فراسنجههای کیفی و نیز نسبت جنسیت منی در آنها تعیین شد. در این تحقیق بهمنظور شستشوی منی و حذف سلولهای مرده، از تکنیک شنا به‏سمت بالا (Swim up) استفاده شد. ژن‏های PLPو SRY به‏ترتیب برای جداسازی قطعات خاصی از توالی‏های کروموزوم X- وY- تکثیر شدند. در این روش PAR به‏عنوان ژن مرجع جهت نرمالسازی دادههای حاصل از بیان ژن در واکنش real- time qPCR استفاده شد. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تکنیک Swim up و سطوح مختلف لسیتین سویا موجب بهبود کیفیت منی شدند. علاوه‏ براین، استفاده از تکنیک Swim up باعث کاهش معنیدار بیان ژنPLP (11/0±75/0) و افزایش معنیدار بیان ژن SRY (13/0±37/1) شد. اما استفاده از سطوح مختلف لسیتین سویا تغییری در نسبت جنسیت اسپرم ایجاد نکرد. نتیجه گیری: به‏طورکلی، لسیتین سویا یک‏ جایگزین مناسب برای منابع حیوانی بوده و موجب بهبود کیفیت مایع منی می‏شود. با توجه به محدودیتهای موجود در استفاده از منابع حیوانی در رقیق کننده گاو، استفاده از لسیتین سویا به‏عنوان یک منبع گیاهی پیشنهاد می‏شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_38413_f7497d169677e76d5f77950854ccb82b.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 3 2019 09 23 miR-33a, miR-429 and miR-200c with EMT pathway was investigated in non-small cell lung cancer بررسی میزان بیان miR-33 a، miR-429 و miR-200 c درسرطان سلول‌های غیر‏‏کوچک ریه 143 151 39147 10.52547/JCT.10.3.143 FA غزاله گلشن ‏راد گروه ژنتیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین–پیشوا، تهران، ایران شهره زارع کاریزی گروه ژنتیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین–پیشوا، تهران، ایران مرتضی کریمی ‏پور مرکز بیوتکنولوژی پزشکی، عضو هیئت علمی انستیتو پاستور، تهران، ایران Journal Article 2020 04 27 Aim: In this study, the correlation of miR-33a, miR-429 and miR-200c with EMT pathway was investigated in the non-small cell lung cancer. Material and methods: Real-Time PCR was used to evaluate the expression levels of the mentioned miRNA in 30 non-small cell lung tumor tissues (66% of cells were in stages I, II and the rest were in stage III). RNA extraction was performed and cDNA synthesized using stem-loop primers. The quantitative evolution of gene expression were performed using specific primers and data was analyzed by 2-∆∆ct Results: The evaluation of expression changes for miR-33a showed that 11 samples were up-regulated. miR-429 and miR-200c showed an increased expressions in 12 and 18 tumor samples, respectively. There was no significant difference between the levels of expression (P≤ 0.05). Conclusion: There was no significant change in the level of expression of miR-33a, miR-429 and miR-200c. These results could be due to sample size or the early stage of samples. هدف: در این تحقیق ارتباط miR-33a، miR-429 و miR-200c با مسیر EMT در سرطان سلول های غیرکوچک ریه، مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه از روش Real Time-PCR برای ارزیابی تغییرات بیان miRNAهای مذکور از 30 بافت توموری سلول‏های غیرکوچک ریه (NSCLC) (66 درصد در مرحله I و II و 34 درصد بیماران در مرحله III) استفاده شد. پس از استخراجRNA از نمونه‏های بافتی سنتز cDNAبا استفاده از پرایمرهای ساقه حلقه انجام شد. بررسی کمی میزان بیان ژن‏های فوق الذکر با استفاده از پرایمرهای اختصاصی انجام و آنالیز داده ها با فرمول-∆∆ct 2 صورت گرفت. نتایج: ارزیابی تغییرات بیان برای miR-33a نشان دادکه تعداد 11 نمونه از 30 نمونه توموری افزایش بیان داشتند.miR-429 افزایش بیان در 12 نمونه توموری و miR-200c افزایش بیان در 18 نمونه توموری داشتند. اما این تغییرات معنی‏دار نبود (به‏ترتیب 09/0p=، 084/0p= و 072/0p=). نتیجه گیری: از آن‏جایی‏که نمونه‏های این مطالعه در مراحل ابتدایی سرطان بودند، شاید توجیه کننده عدم تغییر بیان معنی‏دار می‏باشد. همچنین این پژوهش در مقیاس کوچک طراحی شده، لذا برای به‏دست آوردن نتایج دقیق‌تر، تحقیقات بیشتر و افزایش تعداد نمونه‌ها نیاز است.

https://jct.araku.ac.ir/article_39147_3870e23479b42ad046256d65834e987f.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 3 2020 03 04 Lab-Scale Production of Biologically Active Form of Immunotoxin Targeted against Granulocyte Colony Stimulating Factor تولید آزمایشگاهی فرم فعال ایمونوتوکسین هدف‌گذاری شده برعلیه گیرنده فاکتور محرک رشد کلونی گرانولوسیت 152 160 38414 10.52547/JCT.10.3.152 FA مریم قدرتی سیاهمزگی - دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایران. محمد علی نصیری خلیلی - دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایران. مهدی زین الدینی - دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایران سیروس خدادادی - دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایران نسرین زرکار - دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایران نسرین فرامرزی - دانشگاه صنعتی مالک اشتر ، تهران ، ایران. Journal Article 2020 03 04 Aim: This study aimed to produce recombinant hybrid protein, DT389GCSF, in E. coli BL-21(DE3) in a soluble and active form and to purify it and evaluate its cytotoxicity. Material and Methods: The protein, His6-tagged DT389GCSF was expressed in E. coli BL-21(DE3) in a soluble form at 28 °C. Then it was purified by affinity chromatography on nickel sepharose column. Finally, the function of purified recombinant protein was evaluated by MTT assay on HL-60 cancer cell line. Results: The yield of expression and purification of DT389GCSF were determined at about 12 and 80 percent, respectively, using Image J software. The IC50 value upon 48 hours of exposure of DT389GCSF toward cell line was about 0.00017±0.000019 M. Conclusion: By reducing the temperature and using the intracellular mechanism, the refolding of hybrid protein, DT389GCSF, can be observed in a proper and active form. As a result, in vitro production of relevant immunotoxins, by using this method, the steps of inclusion body production can be neglected. هدف: هدف از مطالعه‌ی حاضر، تولید پروتئین نوترکیب هیبریدی DT389GCSF به فرم فعال محلول در باکتری E. coli Bl-21(DE3) ، تخلیص و ارزیابی سمیت سلولی آن می‌باشد. مواد و روش‏ها: پروتئین DT389GCSF، با دنباله‌ی 6 هیستیدین در باکتری E. coli BL-21(DE3) در دمای 28 درجه سانتیگراد به ‏فرم محلول بیان شد. سپس از طریق ستون کروماتوگرافی تمایلی نیکل سفاروز تخلیص شد. در نهایت عملکرد پروتئین نوترکیب خالص شده با استفاده از آزمون TTM بر روی سلول سرطانی 06-LH مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: میزان بیان و خلوص پروتئین DT389GCSF با استفاده از نرم‌افزار Image J، به‏ترتیب در حدود 12 و 80 درصد تخمین زده شد. میزان IC50 پس از 48 ساعت قرارگیری پروتئین DT389GCSF در معرض رده‌ی سلولی، در حدود 000019/0±00017/0 مولار بود. نتیجه‏گیری: با کاهش دما و استفاده از مکانیسم درون سلولی، می‌توان بازتاخوردگی پروتئین هیبریدی DT389GCSF را به‏ شکل مناسب و به ‏فرم فعال مشاهده نمود. در نتیجه در مراحل تولید آزمایشگاهی ایمونوتوکسین‏های مربوطه می‏توان با استفاده از این روش، از مراحل تولید به ‏صورت اینکلوژن‌بادی صرف‏نظر کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_38414_7d58e1fefde40ebb954a6791d938890a.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 3 2019 09 23 Effect of Exercise Type After High Fat Diet (HFD) on Gene Expression of Retinoid X Receptor Alpha (RXRα) in Hepatocytes of Male Wistar Rats اثر نوع فعالیت ورزشی پس از رژیم غذایی پرچرب (HFD) بر بیان ژن گیرنده ایکس رتینوئید آلفا (RXRα) در هپاتوسایت‏های موش های نر ویستار 161 167 38415 10.52547/JCT.10.3.161 FA محسن جعفری - گروه علوم ورزشی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران Journal Article 2020 03 04 Aim: The aim of this study was to investigate the effects of 12 weeks high-intensity interval training (HIT) and low-intensity continuous training (LIT) on RXRα gene expression in male wistar rats after a high fat-diet. Material and Methods: Subjects after 13 weeks high-fat diet were divided into three groups: control, HIT training and LIT training. Then experimental groups performed exercise training for 12 weeks. After training, RXRα gene expression was analyzed. Results: the results indicated RXRα gene expression in the HIT group was higher than the LIT group and also in the LIT group was higher than the control group. All of the observed differences were significant (P≤0/05). Conclusion: in total, 12 weeks HIT and LIT after 13 weeks high-fat diet may be effective in increment of RXRα gene expression that is an effective non-pharmacological strategy for atherogenic effects of obesity and overweight. هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر 12 هفته تمرین تناوبی شدید (HIT) و تمرین مداوم کم شدت (LIT) بر بیان ژن RXRα در رت‏های نر ویستار پس از رژیم پرچرب بود. مواد و روش‏ها: آزمودنی‏ها پس از 13 هفته دریافت رژیم پرچرب به گروه‏های کنترل، تمرین HIT و تمرین LIT تقسیم شدند. سپس گروه‏های مورد بررسی تمرینات ورزشی را به‏مدت 12 هفته انجام دادند. در پایان تمرینات میزان بیان ژن RXRα مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که میزان بیان ژن RXRα در گروه تمرین HIT بیش از LIT و در گروه تمرین LIT بیش از کنترل بوده است و همه تفاوت‏ها معنی‏دار بودند (05/0p <). نتیجه گیری: به‏طورکلی پس از 13 هفته رژیم پرچرب، 12 هفته تمرین‏هایHIT و LIT می‏تواند در افزایش بیان ژن RXRα موثر باشد و به‏عنوان یک راهبرد غیردارویی موثر برای مقابله با اثرات آتروژنیک چاقی و اضافه وزن در نظر گرفته شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_38415_9a233d274515549314aeacfaf2702f25.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 3 2019 09 23 Behavioral and biochemical evaluation of the effect of magnesium Nano oxide on memory impaired by paradoxical sleep deprivation in male rats ارزیابی رفتاری و بیوشیمیایی اثر نانواکسید منیزیم بر تخریب حافظه القا شده با محرومیت از خواب در موش صحرایی نر 168 180 38416 10.52547/JCT.10.3.168 FA مرتضی زارعی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران لطف اله خواجه پور گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران مهناز کسمتی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران حسین نجف‏زاده 2- دانشگاه شهیدچمران اهواز، دانشکده دامپزشکی، گروه فارماکولوژی، اهواز، ایران Journal Article 2020 03 04 Aim:. The aim of the current study was to evaluate the effect of magnesium Nano Oxide on learning and memory and biochemical changes in the hippocampus of sleep-deprived rats. Material and Methods: In this study, male rats were used in control groups whereas others used rats were sleep deprived and the rats receiving Magnesium Nano Oxide with doses of 1, 5, and 10 mg/kg. Step-through apparatus was used to evaluate passive avoidance memory. Laboratory kit and glucometer were used for biochemical evaluation. Results: The results showed that the magnesium Nano oxide in 10 mg/kg/rat can result in increasing efficiency of memory in male rats that experienced memory impaired resulted from sleep deprivation .In addition to afore-mentioned behavioral changes, the investigator found that sleep deprivation decreases the level of Taurine Amino Acid. However, it can increase the blood sugar and cholinesterase enzyme activity. In addition, it didn''''''''t have significant effect on Brain-derived Neurotrophic factor. Upon application of Magnesium Nano oxide, the amount of blood sugar and collinstrase enzyme activity lowered, but the amount of Taurine Amino Acid remained unchanged. Conclusion: The findings show that in addition to behavioral effects, magnesium Nano oxide causes a change in the amount of biochemical factors affecting memory. That needs to be further investigated. هدف: در این مطالعه اثر نانواکسید منیزیم بر یادگیری و حافظه و تغییرات بیوشیمیایی هیپوکمپ در موش‏های صحرایی محروم شده از خواب، مورد ارزیابی قرار گرفته است. مواد و روش‏ها: در این مطالعه از موش‏های نر در گروه‏های کنترل، محرومیت از خواب و دریافت کننده‏های نانواکسید منیزیم با دوزهای 1 و 5 و 10 میلی‏گرم بر کیلوگرم، استفاده شد. جهت ارزیابی حافظه احترازی غیر‏فعال از دستگاه استپ ثرو استفاده شده است. جهت بررسی بیوشیمیایی از کیت آزمایشگاهی و بررسی قند خون از گلوکومتر استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که نانو اکسید منیزیم با دوز 10 میلی‏گرم بر کیلوگرم، باعث بهبود حافظه در موش‏ها می‏شود که به‏وسیله محرومیت از خواب دچار نقص حافظه شده بودند. علاوه بر تغییرات رفتاری فوق، مشاهده شد که محرومیت از خواب باعث کاهش سطح آمینواسید تاورین و افزایش قند خون وافزایش فعالیت آنزیم کولین‏استراز می‏شود و تاثیر معنی‏داری بر فاکتور رشد مشتق از مغز نداشت. با به‏کارگیری نانواکسید منیزیم، میزان قند خون و فعالیت آنزیم کولین‏استراز، کاهش یافت ولی میزان آمینواسید تاورین تغییر نکرد. نتیجه‏گیری: یافته‏ها نشان می‏دهند که نانواکسید منیزیم علاوه بر اثرات رفتاری باعث تغییر در میزان فاکتورهای بیوشیمیایی موثر بر حافظ می‏شود. بنابراین برای یافتن نحوه اثر مثبت این ماده بر حافظه، لازم است اثر این ماده بر سایر فاکتورهای موثر بر حافظه، نیز مورد بررسی قرار گیرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_38416_7edaadde50012f0860952123564eb1ba.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 3 2019 09 23 Preparation of biological scaffolds derived from bladder sheep and evaluation of Bio compatibility and mechanical properties of the scaffold تهیه داربست زیستی مشتق از مثانه گوسفند و بررسی زیست سازگاری و ویژگی‮های مکانیکی داربست 181 192 39266 10.52547/JCT.10.3.181 FA رضا نجفی ‏زنگیر دانشگاه محقق اردبیلی،دانشکده علوم پایه ،گروه زیست شناسی ، اردبیل ،ایران اسداله اسدی دانشگاه محقق اردبیلی،دانشکده علوم پایه ،گروه زیست شناسی ، اردبیل ،ایران صابر زهری دانشگاه محقق اردبیلی،دانشکده علوم پایه ،گروه زیست شناسی ، اردبیل ،ایران Journal Article 2020 05 03 Aim: This study was aimed to preparation of sheep urinary bladder derived from biological scaffold by a combined (physical and chemical) method and evaluation of scaffold biocompatibility. Materials and Methods: Urinary bladder decellularization was performed by physical and chemical methods. In the physical method, the bladder fragments were incubated at -4 °C for 24 h and intervaled the fragments each 6 h by placing for 10 min in 0.1% sodium azide solution. After 24 h, the samples were placed at -20 and -40 °C for 2 and 1 h, respectively. The bladder fragments were held in a cryotube and emerged in liquid nitrogen by five two-minute steps, and finally washed by the PBS buffer containing 0.1% sodium azide. In the chemical decellularization, all of the physically treated bladder fragments were placed in a sodium dodecyl sulphate solution under slow stirring for 24 h. The samples were rinsed with sterile distilled water, sterilized with 75% ethanol and 0.2% peracetic acid and finally were placed in PBS for 24 h. Results: The light and electron microscopey studies revealed the biocompatibility of seeded stem cells on the sheep bladder bioscaffold, in 3rd, 5th and 7th days. The most biocompatibility was observed in the end of 7th day. Conclusion: Decellularized urinary bladder scaffold revealed biocompatibility which could be considered as a potential nontoxic and biocompatible bioscaffold for application in tissue engineering regenerative medicine. هدف: تهیه داربست زیستی مشتق از مثانه گوسفند با روش ترکیبی (فیزیکی وشیمیایی) و بررسی زیست سازگاری داربست مواد و روش‏ها: سلول‏زدایی مثانه گوسفند به‏روش فیزیکی و شیمیایی انجام شد. قطعات مثانه به‏مدت 24 ساعت در فریزر 4- درجه سانتی گراد قرار گرفته و هر 6 ساعت به‏مدت 10 دقیقه در محلول (1/0 درصد) سدیم‏ آزید گذاشته شد. بعد از 24 ساعت به‏مدت 2 و 1 ساعت به‏ترتیب در فریزر 20- و 40- درجه سانتی گراد قرار داده شدند. سپس نمونه‏ها در 5 مرحله 2 دقیقه‏ایی توسط لوله سرد در ازت مایع قرارگرفته و توسط بافر فسفات نمکی حاوی (1/0 درصد) سدیم‏آزید شست‏وشو شدند. در سلول‏زدایی شیمیایی تمامی قطعات مثانه به‏مدت 24 ساعت در محلول سدیم‏ دودسیل سولفات همراه با همزدن آرام گرفته، پس از شست‏و‏شوی نمونه‏ها با آب مقطر، به‏وسیله اتانول 75 درصد و پراستیک اسید 2/0 درصد استریل شدند و در نهایت به‏مدت 24 ساعت در محلول نمک فسفات قرار گرفتند. نتایج: مطالعات میکروسکوپی نوری و الکترونی نشان داد که سلول‏های بنیادی کشت شده بر روی داربست مثانه گوسفند، در روزهای 3، 5 و 7 با گذشت زمان سازگاری افزاینده داشته و در پایان روز 7 داربست مثانه بیشترین زیست سازگاری را نشان می دهد. نتیجه‏گیری: مثانه گوسفند سلول‏زدایی شده، زیست سازگاری مناسبی را دارا بوده و به‏عنوان داربست زیست سازگار غیرسمی بالقوه در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی می‏تواند مطرح شد.

https://jct.araku.ac.ir/article_39266_89e87f5885779a91bd88cb064390c544.pdf