دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 2 2019 06 22 The protective effects of quercetin against malathion- induced oxidative stress and myocardial damage in in Wistar male rats اثرات حفاظتی کوئرستین علیه استرس اکسیداتیو و آسیب میوکارد القا شده با مالاتیون در موش‏های صحرایی نر نژاد ویستار 63 71 37301 10.52547/JCT.10.2.63 FA رقیه یوسفی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز ، ایران 0000-0002-6745-2402 حمیرا حاتمی نعمتی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز ، ایران 0000-0002-8158-8031 فاطمه شهبازی دانشگاه پیام نور، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، ایران 0000-0003-2538-2220 علیرضا علی همتی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشکده پزشکی، گروه بافت شناسی و جنین شناسی، تبریز ، ایران حاتم احمدی دانشگاه فرهنگیان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، تهران، ایران 0000-0001-5435-1920 Journal Article 2019 12 09 - Aim: The purpose of this study was to investigate the protective effects of quercetin on myocardial tissue damage in male Wistar rats during malathion poisoning. Material and Methods: This study was performed on seven groups of six male rats. After 24 hours of intraperitoneal injection of quercetin, Malathion or a combination of these drugs, the heart of the animals was separated, and tissue slice was prepared. After tissue homogenization, oxidative stress parameters were measured in this area. Results: Intraperitoneal injection of 200 mg/kg of malathion significantly induced lipid peroxidation (p < 0.01) and oxidative stress (p < 0.001) as well as necrosis and inflammation in myocardial tissue. However, intra-peritoneal injection of quercetin (50mg/kg) reduced malathion-induced toxicity on lipid peroxidation (p < 0.001), oxidative stress (p < 0.05), as well as inflammation and myocardial tissue damage. Conclusion: The results suggest that quercetin is able to improve myocardial tissue damage and restore the rate of oxidative stress in malathion-treated groups to normal levels. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثرات حفاظتی کوئرستین بر آسیب بافت میوکاردی موش‏های صحرایی نر نژاد ویستار طی مسمومیت با مالاتیون است. مواد و روش‏ها: این مطالعه بر روی 7 گروه 6 تایی از رتهای نر اجرا شد. 24 ساعت پس از تزریق درون صفاقی با داروهای کوئرستین، مالاتیون و یا ترکیب این داروها با هم، قلب حیوانات جدا شد، سپس برش بافتی تهیه شد. بعد از هموژنیزاسیون بافتی‫، پارامترهای استرس اکسیداتیو در این ناحیه سنجش شد. نتایج: تزریق درون صفاقی دوز 200 میلی‏گرم بر کیلوگرم مالاتیون به‏طور معنی‏داری موجب موجب القا پراکسیداسیون لیپیدی (01/0>p) و استرس اکسیداتیو (001/0>p) و نیز آسیب بافت میوکاردی به‏شکل نکروز و التهاب شد، درصورتی‏که تزریق درون صفاقی دوز 50 میلی‏گرم بر کیلوگرم کوئرستین موجب کاهش سمیت ناشی از مالاتیون بر میزان پراکسیداسیون لیپیدی (001/0>p)‫، استرس اکسیداتیو (05/0>p) و نیز التهاب و آسیب بافت میوکاردی شد. نتیجه گیری: نتایج پیشنهاد میکند که کوئرستین قادر به بهبودی آسیب بافت میوکاری و بازگرداندن میزان پارامترهای استرس اکسیداتیو گروههای تحت تیمار با مالاتیون به سطح طبیعی میباشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_37301_fa5f1d94de8b6a98759c7a141364d8dc.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 2 2019 06 22 The Effect of Zolpidem Oogenesis and LH,FSH Serum of Adult NMRI Mouse Strain بررسی اثرات زولپیدم بر اووژنز ومیزان FSH,LH موش بالغ نژاد NMRI 72 83 37302 10.52547/JCT.10.2.72 FA سمانه محمدیان دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات ، کارشناس ارشد گروه زیست شناسی ، تهران ، ایران نسیم حیاتی رودباری دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات ، استادیار گروه زیست شناسی ، تهران ، ایران کاظم پریور دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات ، استاد گروه زیست شناسی ، تهران ، ایران Journal Article 2019 12 09 Aim: The aim of this study was the effect of zolpidem on oogenesis and FSH, LH hormones of female adult NMRI mouse. Material and Methods: In this experimental study thirty adult female mice NMRI strain at a mean weight of 30±26 grams were divided into five groups Zolpidem solution was prepared in distilled water at 5, 10, and 20 (mg/kg of body weight) doses, and 0.5 cc injections were doneintraperitoneally every day for 14 days The control group received no injection. The sham group received distilled water and treatment groups of 1, 2, and 3 received doses of 5, 10, and 20 mg/kg The treatment groups were sacrificed one day after the last injection The concentrations of the hormones were measured by the ELISA test The ovary tissue was separated and examined as well as Hematoxylin and eosin painting and the results were evaluated via the tukey-test,(One-way ANOVA) by SPSS program. Results: The results showed a significant decrease in the mean serum FSH, LH levels in the experimental groups compared to the sham and control (p < 0.05) Also histological studies of sections showed the mean number of graffian, secondary and corpus luteum reduced and the mean number of primordial, growing, atretic and abnormal follicles increased. In addition, a significant reduction in the diameter of secondary, graffian follicles and corpus luteum and a significant increased in the diameter of primary, atretic follicles were observed in the experimental groups, compared to the sham and control groups. Conclusion: Injection of zolpidem significantly is effective on , oogenesis and concentration of LH,FSH hormones. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثرات زولپیدم بر اووژنزو هورمون‏های جنسی FSH و LH موش ماده نژاد NMRI صورت گرفت. مواد و روش‏ها: در این تحقیق از 30 موش بالغ نژاد NMRI با وزن تقریبی 30±26 گرم که توسط تهیه اسمیر واژنی در مرحله استروس از سیکل جنسی بودند انتخاب شدند و به گروه‏های تجربی، شاهد و کنترل تقسیم شدند. گروه‏های تجربی در 3 دسته مختلف این دارو را به‏صورت تزریق درون صفاقی به‏میزان 5، 10، 20 میلی‏گرم بر کیلوگرم وزن موش به‏مدت 14 روز دریافت نمودند گروه سم 05/0 میلی‏لیتر آب مقطر و کنترل هیچ ماده‏ای دریافت نکرد در پایان روز چهاردهم اندازه‏گیری میزان سرم هورمون‏های FSH وLH توسط روش الیزا انجام شد و همچنین تخمدان از بدن حیوانات خارج شد ومقاطع بافتی با رنگ‏آمیزی هماتوکسیلین ائوزین تهیه شد و تحت مطالعات میکروسکوپی و هیستولوژیکی قرار گرفت و نتایج از طریق آزمون‏های (One-way ANOVA)و تست Tukey)) با معنی‏داری (05/0>p) تجزیه وتحلیل آماری شد. نتایج: تزریق داروی زولپیدم به‏طور معنی‏داری (05/0>p) باعث کاهش سرمی هورمون‏های FSH و LH در گروه‏های تجربی نسبت به سم و کنترل شد، در بررسی‏های بافتی (05/0>p) افزایش فولیکول‏های بدوی، کاهش فولیکول ثانویه، گراف، جسم زرد نسبت به گروه سم و کنترل مشاهده شد همچنین کاهش معنی‏دارای در قطر فولیکول های ثانویه، گراف، جسم زرد و افزایش معنی‏داری در قطر فولیکول‏های بدوی، فولیکول‏های آترتیک در گروه های تجربی نسبت به سم و کنترل شد. نتیجه‏گیری: تزریق زولپیدم باعث تغییرات معنی‏داری در روند اووژنز و هورمون‏های FSH و LH می‏شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_37302_fc980938978e9f85d16d3bc30af6efce.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 2 2019 06 22 Sensitivity& Specificityof Simultaneous use of RASSF1Agene DNA methylation and FHL1 gene Expression technique in Differential Diagnosis of Benign Tumors from Papillary Carcinoma tumor in Thyroid gland حساسیت و ویژگی استفاده همزمان DNA متیلاسیون ژن RASSF1A و بیان ژن FHL1 در تشخیص افتراقی تومورهای خوش خیم از پاپیلاری کارسینومای تیروئید 84 96 37304 10.52547/JCT.10.2.84 FA غلامعباس دیناروند دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم، گروه بیوشیمی، واحد شوشتر، شوشتر، ایران سیده زینب پیغمبرزاده دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم پزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، شوشتر، ایران مهدی توانا دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم پزشکی، گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، شوشتر، ایران Journal Article 2019 12 09 Aim: The aim of this study is determining the sensitivity and specificity of simultaneous use of both DNA methylation of RASSF1A gene and expression of FHL1 gene in the differential diagnosis of benign tumors from malign papillary carcinoma tumor in the thyroid gland. Material and Methods: 160 samples of patients with malign thyroid tumors (80 samples) and benign thyroid (80 samples) were used in this study. The RNA was extracted from paraffinic samples, and then cDNA was made from it. Gene expression was investigated by Real Time PCR mixture containing the Cyber Green fluorescence material. After DNA extraction, the hypermethylation of the gene was performed using COBRA method. Finally, an epidemiological calculation was used for calculating the effects of sensitivity and specificity of two simultaneous tests. Results: There was a negative significant correlation (P ≤0.05) between promoter hypermethylation of the RASSF1A gene and the FHL1 gene expression. Net sensitivity of simultaneous use of the promoter methylation of the RASSF1A gene (quantitative and quantitative) and expression of the FHL1 gene were 98.2% and 79.32%, respectively. The Net specificity of simultaneous use of the promoter methylation of the RASSF1A gene (quantitative and quantitative) and the FHL1 gene expression test were 39.47 and 75.29%, respectively. Conclusion: simultaneous use of the hypermethylation of the RASSF1A gene promoter as a qualitative and expression test for FHL1 gene is more sensitive and more reliable in differential diagnosis of benign tumors from malign papillary carcinoma tumors. هدف: هدف این تحقیق بررسی و تعیین حساسیت و ویژگی استفاده هم‫زمان DNA متیلاسیون ژن RASSF1A و بیان ژن FHL1 در تشخیص افتراقی تومورهای خوش خیم از پاپیلاری کارسینومای تیرویید می‏باشد. مواد و روش‏ها: 160 نمونه از بیماران با تومورهای بدخیم تیرویید (80 نمونه) وخوش خیم تیرویید (80 نمونه) از بین کل بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی اهواز به این تحقیق وارد شدند، استخراج RNA از نمونه‏های پارافینه شده سپس از روی آنcDNA ساخته شد. جهت بررسی بیان ژن از مخلوط واکنش Real Time PCRحاوی ماده‏ی فلورسانت سایبر گرین استفاده شد همچنین برای بررسی هیپر‫متیلاسیون ژن پس از استخراج DNA نمونه‏های مختلف به‏روش COBRAانجام شد در نهایت میزان حساسیت و ویژگی استفاده همزمان دو تست از محاسبات اپیدمیولوژیکی استفاده شد. نتایج: در تومورهای بدخیم یک همبستگی معکوس معنی‏دار در سطح 05/0 بین هیپر‫متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A با بیان ژن FHL1 وجود دارد همچنین حساسیت استفاده همزمان تست هیپر متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A (کیفی و کمی) و تست بیان نسبی mRNAژن FHL1 به‏ترتیب 2/98 و 32/79 درصد، همچنین ویژگی استفاده هم‫زمان تست هیپر‫متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A (کیفی و کمی) و تست بیان ژن FHL1 به‏ترتیب 47/39 و 29/75 درصد محاسبه شد. نتیجه‏گیری: استفاده هم‫زمان تست هیپر‫متیلاسیون پروموتر ژنRASSF1A به‏صورت کیفی و تست بیان ژن FHL1 جهت تشخیص افتراقی تومورهای خوش خیم از پاپیلاری کارسینومای تیروئید حساسیت بالاتری دارد.

https://jct.araku.ac.ir/article_37304_85ed7449b55309467ccc3bdaef2f4746.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 2 2019 06 22 Comparison of anti-inflammatory effects of dexamethasone and thiamine on Wallerian degeneration after sciatic nerve transection in rat مقایسه آثار ضدالتهابی دگزامتازون و تیامین بر دژنراسیون والرین متعاقب قطع عصب سیاتیک در موش صحرایی 97 107 37306 10.52547/JCT.10.2.97 FA مریم موسوی نژادمقدم گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران مرتضی بهنام رسولی گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سید عبدالرحیم رضایی مرکز تحقیقات التهاب و بیماریهای التهابی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ناصر مهدوی شهری گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2019 12 09 Aim: Wallerian degeneration is aninnate immune response which occurs after nerve injury. In this study, the effects of dexamethasone (Dex) and thiamine (Thi), as anti-inflammatory drugs, were compared on the Wallerian degeneration. Material and Methods: The right sciatic nerve of 45 male rats was transected and the rats were divided into five groups (n=9). Animals in groups 2 to 5 daily received (i.p) low and high doses of Dex and Thiup until sampling days, respectively. Group 1 was considered as control. At 5th, 7th and 10th days after axotomy, 3 rats from each group were killed and the distal stump of sciatic nerve was served for histological assessment. Results: In the histological examinations of all groups, edema, degraded myelin sheets and some infiltrated mononuclear cells were observed. But administration of high doses of Dex and Thi (groups 4 and 5) alleviated all the above mentioned histological changes. In comparison with control group, the groups received high doses of Dex and Thi showed significant increase in the number of myelinated nerve fibers (p < 0.05). Measuring of the cross surface area of the sciatic nerve showed no significant differences. Finally, administration of high dose of Dex was associated with several side effects. Conclusion: Although these findings indicated the beneficial effects of both Dex and Thi but due to the severe adverse effects of Dex, it is recommended to prescribe Dex for acute and short term cases of nerve injuries, whereas in the case of chronic and long terminflammatory conditions Thi administration may be preferred. هدف: دژنراسیون والرین پاسخ سیستم ایمنی ذاتی پس از وقوع ضایعات عصبی است. در این مطالعه، اثرات داروهای ضدالتهابی دگزامتازون و تیامین بر دژنراسیون والرین مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. مواد و روش‏ها: عصب سیاتیک پای راست در 45 موش صحرایی نر قطع و حیوانات به 5 گروه آزمایشی تقسیم شدند (9n=). گروه 1 به‏عنوان کنترل و گروههای 2 تا 5 به‏طور روزانه (تا موقع نمونهبرداری) و به‏ترتیب دوزهای پایین و بالای دگزامتازون و تیامین را به‏صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. در هر یک از روزهای پنجم، هفتم و دهم پس از قطع عصب از هر گروه 3 حیوان انتخاب و از بخش دیستال عصب سیاتیک آنها جهت ارزیابیهای بافتشناسی نمونهبرداری شد. نتایج: در برشهای بافتی تمامی گروهها، ادم، تجزیه غلاف میلین و نفوذ سلولهای مونونوکلئار مشاهده شد، ولی تغییرات بافتی مذکور در گروههای دریافتکننده دوز بالای دگزامتازون و تیامین (گروههای 4 و 5) به‏صورت خفیفتری دیده شد. در بررسی تعداد فیبرهای عصبی میلیندار تنها در گروههای دریافتکننده دوز بالای دگزامتازون و تیامین افزایش معنی‏داری در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0>p). همچنین اندازهگیری سطح مقطع عصب سیاتیک تفاوت معنی‏داری را در هیچ یک از گروهها نشان نداد. در نهایت، تجویز دگزامتازون با دوز بالا با عوارض جانبی متعددی همراه بود. نتیجه گیری: اگرچه یافتهها حاکی از سودمند بودن آثار ضدالتهابی دگزامتازون و تیامین میباشد ولی با توجه به عوارض جانبی شدید دگزامتازون، تجویز آن در موارد حاد و کوتاه مدت ضایعات عصبی و تجویز تیامین در شرایط التهاب عصبی مزمن و بلند مدت توصیه می‏شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_37306_89a86fb8fae4e02bc68ad6327fcf4d73.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 2 2019 06 22 Investigating the anticancer effect of Lippiacitriodora leaf alcoholic extract: suppression of A2780 ovarian cancer cell metastasis via restoration of E-cadherin expression ارزیابی اثر سیتوسیدالی مگنتوزوم باکتری مگنتواسپریلیم گریفس والدنز بر روی رده سلولی سرطان سینه 108 117 37307 10.52547/JCT.10.2.108 FA فاطمه هاشمی‏ نژاد دانشگاه آزاد اسلامی شیراز، دانشکده علوم پایه، گروه میکروب شناسی، کرمانشاه، ایران الهام معظمیان دانشگاه آزاد اسلامی شیراز، دانشکده علوم پایه، گروه میکروب شناسی، کرمانشاه، ایران مجتبی صلوتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، مرکز تحقیقات بیولوژی، زنجان، ایران Journal Article 2019 12 09 Aim: The aim of this study was purification of magnetosomes of Magnetospirillum gryphiswaldense and investigation cytotoxicity effect of the purified particles of this bacterium on the breast cancer cell lines. Material and Methods: In this study, the standard strain of bacteria was cultured on DSMZ broth at temperature of 28°C for seven to ten days and incubated under the microaeraphilic conditions. To ensure phenotype tests, the PCR reactions were performed using specific primers (MT1166), associated with scanning electron microscope imaging. The influence of purified magnetosome from Magnetospirillum gryphiswaldense in various concentrations was investigated on the breast cancer cell lines. Kruskalwalis test was performed for statistical analysis. Results: Gram staining results showed that the bacterium was gram negative spirillum. Electronic micrographs indicated that the magnetosome of this bacterium was 60 nanometer in size. Purified magnetosome from Magnetospirillum gryphiswaldense did not show considerable cytotoxic properties on the breast cancer cell lines. The percentage of living cells against magnetosomes purified from the bacterium Magnetospirillum gryphiswaldense was 85% (p=0.04). Conclusion: Magnetospirillum gryphiswaldense magnetosomes killed 15% of the cancer cells. The size and structure of magnetosomes of Magnetotactic bacteria are great importance in the elimination of the breast cancer cells. هدف: هدف از این پژوهش خالص‏سازی مگنتوزوم باکتری مگنتواسپریلیم گریفس والدنز و بررسی اثر سیتوتوکسیسیتی نانو ذرات مگنتوزوم خالص شده بر علیه رده سلولی سرطان سینه است. مواد و روش‏ها: پس از تهیه سویه استاندارد، باکتری بر روی محیط DSMZ براث کشت داده شد و در دمای 28 درجه سانتی‏گراد به‏مدت 10-7 روز در شرایط میکروائروفیل انکوبه شد. جهت اطمینان از آزمون‏های فنوتیپی و روش مولکولی PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاصی MT1166 و عکسبرداری با میکروسکوپ الکترونی انجام شد. تاثیر مگنتوزوم خالص شده از مگنتو اسپریلیم گریفس والدنز با غلظت‏های مختلف بر روی رده سلولی سرطان سینه مورد بررسی قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل آماری داده‏ها از آزمون Kruskalwalis و نرم افزار SPPSS-21 استفاده شد. نتایج: در نتایج رنگ آمیزی گرم باکتری به‏شکل مارپیچ گرم منفی مشاهده شد. نتایج میکروسکوپ الکترونی نشان داد که باکتری تولیدکننده مگنتوزوم با اندازه 60 نانومتر می‏باشد. درصد سلول‏های زنده در برابر مگنتوزوم خالص شده از باکتری مگنتواسپریلیم گریفس والدنز 85 درصد به‏دست آمد که با توجه به آنالیز آماری (04/0=p) حاصل شد. نتیجه‏گیری: مگنتوزوم باکتری مگنتواسپریلیم گریفس والدنز، منجر به مرگ 15 درصد سلولهای سرطانی شد .نتایج نشان داد که اندازه و ساختار مگنتوزوم‏های باکتری‏های مگنتوتاکتیک از اهیت بالایی در از بین بردن سلولهای سرطان سینه دارا می‏باشند.

https://jct.araku.ac.ir/article_37307_acc16ca49b7630c6f073f845dc586dcd.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 10 2 2019 06 22 Investigation of nano- and balk ZnO particles effects on genes expression level of peroxidase and Δ1- pyrroline-5-carboxylate synthetase and peroxidase activity and proline content in Lepidiumdraba seedlings بررسی تاثیر نانوذره و بالک اکسید روی بر بیان ژن‌های پراکسیداز و دلتا 1-پرولین-5-کربوکسیلات سنتتاز و فعالیت آنزیم پراکسیداز و محتوای پرولین در گیاه‫چه‌های ازمک 118 132 37308 10.52547/JCT.10.2.118 FA علی ریاحی مدوار دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، گروه بیوتکنولوژی، کرمان، ایران مهشید قاضی‫زاده احسایی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، گروه بیوتکنولوژی، کرمان، ایران فرشته جدید بنیاد دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، گروه بیوتکنولوژی، کرمان، ایران احسان نصیری‌فر دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه علوم دامی، تهران، ایران Journal Article 2019 12 09 Aim: Evaluation effects of ZnO nanoparticles on peroxidase activity, gene expression of peroxidase enzyme, proline content and expression of proline-5-carboxylate synthetase (P5CS) gene in L. draba seedlings in compared to the effects of its balk form. Material and Methods: L. draba seedlings were grown in the presence of different concentrations of these particles for 7 days in fully-random designs with three repetitions; thereafter the mentioned parameters were measured. Results: While the peroxidase activity was significantly evaluated in the presence of nano and balk particle in the concentration more than 100 and 50 mg/L respectively, in them, the gene expression level of peroxidase was the same as the control. On the other hand, in the treated seedlings, proline content was significantly increased in accordance to the rising nanoparticle doses in media, while, no significant difference was seen in the P5CS gene expression in different treatments rather than control sample. In the balk treated seedlings, content of this amino acid were significantly increased up to 100 mg/L concentrations and dramatically decreased in the presence of doses more than 250 mg/L in compared to the control sample. Gene expression level of P5CS was the same as the control in the presence of the balk form up to 500 mg/L and significantly decreased at the highest concentration. Conclusion: Based on the results, it seems that nanoparticle has fewer effects rather than the balk form on the mentioned parameters, which may be due to release less Zn ion in this condition. هدف: ارزیابی تاثیر نانوذره اکسید روی در مقایسه با اثرات فرم بالک آن بر فعالیت آنزیم پراکسیداز، بیان ژن پراکسیداز، محتوای پرولین و بیان ژن آنزیم 1-پرولین-5-کربوکسیلات سنتتاز (P5CS) در گیاهچههای ازمک. مواد و روش‏ها: گیاهچههای ازمک با سه تکرار مستقل و در قالب طرح کاملاً تصادفی بمدت 7 روز در حضور غلظت‌های مختلف این ذرات رشد کردند، سپس پارامترهای مذکور اندازهگیری شدند. نتایج: درحالی‏که فعالیت آنزیم پراکسیداز در تیمار با ذرات نانو و بالک به‫ترتیب در حضور غلظتهای بالاتر از 50 و 100 میلی‫گرم بر لیتر نسبت به نمونه شاهد به‏طور معنیداری افزایش نشان داد، بیان ژن پراکسیداز در آن‏ها مشابه نمونه شاهد بود. از طرف دیگر، محتوای پرولین گیاهچه‌های تیمار شده، هماهنگ با افزایش غلظت نانوذره در محیط در مقایسه با نمونه شاهد به‏طورمعنیداری افزایش یافت، درحالی‏که تفاوت معنی‏داری در بیان ژن P5CS در تیمارهای مختلف نسبت به نمونه شاهد مشاهده نشد. در گیاهچه‫های تیمار شده با فرم بالک، محتوای این اسیدآمینه تا غلظت 100 میلی‏گرم بر لیتر به‏طور معنیداری افزایش و در غلظت‏های بالاتر از 250 میلی‏گرم بر لیتر به‏صورت معنیداری نسبت به نمونه شاهد کاهش نشان داد. بیان ژن P5CS درگیاهچه‫های تیمار شده با فرم بالک نیز تا غلظت 500 میلی‏گرم بر لیتر مشابه نمونه شاهد بود و در حضور بالاترین غلظت این ذره به‏صورت معنیداری کاهش نشان داد. نتیجه گیری: از مجموع نتایج چنین به‏نظر میرسد که نانوذره اکسید روی نسبت به فرم بالک تاثیر کمتری بر پارامترهای ذکر شده داشته است که احتمالا به‏دلیل آزاد شدن کمتر یون روی تحت این شرایط باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_37308_4e0c50348aedc8071dd0073f5aa46adc.pdf