دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Protective effect of silymarin on viability, motility and mitochondrial membrane potential in spermatozoa treated with alominium. اثر محافظتی سیلیمارین بر قابلیت حیات، قابلیت تحرک و پتانسیل غشای میتوکندری اسپرم‌های تیمار شده با آلومینیوم 102 111 32691 10.52547/JCT.9.3.102 FA حمیدرضا مومنی دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اراک، ایران 0000-0002-1361-5771 حوری سپهری دانشگاه تهران، دانشکده زیست‏شناسی، گروه فیزیولوژی جانوری، تهران، ایران مهری یوسفی دانشگاه تهران، دانشکده زیست‏شناسی، گروه فیزیولوژی جانوری، تهران، ایران نجمه اسکندری دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اراک، ایران Journal Article 2018 10 01 Aim: In order to study the efficiency of the tuber specific promoter (Patatin1), the expression of the HBsAg antigen of the hepatitis B vaccine was evaluated using a transient expression method (AgroInfiltration) in the tubers and leaves of potato plants. Material and Methods: A tuber specific promoter (Pat1) was isolated from the potato plant using a specific primer pairs by Polymerase Chain Reaction (PCR). It was cloned in the upstream of a synthetic optimized codon of the HBsAg gene in the binary plant vector pBI121. In order to compare the tissue specificity of Pat1, the HBsAg gene also was used under the control of a consultative CaMV35S promoter. The genetic constructs were transferred to the tubers and leaves of potato plants using the Agroinfiltration method. An HBsAg antigen content was measured using ELISA method. Results: The level of HBsAg antigens in the leaves and tubers of potato plants indicated that Pat1 promoter specifically induced HBsAg high expression in the tuber tissues. Very low expression by the Pat1 promoter in the leaf tissues has been also reported and can be partly dependent on the presence of inducing factors in the inoculation media. However, the expression of HBsAg antigen occurs in both leaf and tuber tissues under the consultative promoter CaMV35S. The results showed that the codon optimized HBsAg gene for potato plant was expressed properly in plant tissues. Conclusion: findings indicate that potato tuber specific promoter Pat1 can be used effectively to express the synthetic optimized HBsAg antigen in the transgenic potato plants. هدف: این پژوهش با این هدف انجام شد تا مشخص نماید که آیا سیلیمارین قادر است اثرات مخرب آلومینیوم را بر روی قابلیت حیات، قابلیت تحرک و پتانسیل غشای میتوکندری اسپرم قوچ مهار کند. مواد روش‌ها: اسپرمهای اپیدیدیمی قوچ فراهانی به پنج گروه 1- اسپرمهای لحظه صفر، 2- اسپرمهای لحظه 180 دقیقه (کنترل)، 3- اسپرمهای تیمار شده با آلومینیوم کلراید (0.5 mM) بهمدت180 دقیقه 4- اسپرمهای تیمار توام آلومینیوم کلراید (0.5 mM) + سیلیمارین (0.5 µM) بهمدت 180 دقیقه و 5- اسپرمهای تیمار شده با سیلیمارین بهمدت 180 دقیقه تقسیم شدند. برای بررسی قابلیت حیات و پتانسیل غشای میتوکندری به‌ترتیب از سنجش MTT [3 – (4,5- dimethyl thiazol-2-yl)-2,5-diphenyl tetrazolium bromide] و رنگ آمیزی رودامین 123 استفاده شد در حالی‌که قابلیت تحرک بر اساس دستورالعمل سازمان بهداشت جهانی انجام گرفت. دادهها با استفاده از آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج: تیمار اسپرمها با آلومینیومکلراید 5/0 میلیمولار به‌مدت 180 دقیقه درصد قابلیت حیات، حرکت پیش‌رونده اسپرمها و پتانسیل طبیعی غشای میتوکندری را در مقایسه با گروه کنترل بهطور معنیداری کاهش داد. همچنین این آلاینده بهطور معنی‏داری موجب افزایش حرکات درجا و ساکن اسپرمها نسبت به گروه کنترل شد. در گروه سیلیمارین+آلومینیوم، سیلیمارین به‏طور معنیداری توانست اثرات سمی آلومینیوم کلراید را بر این پارامترهای اسپرمی (به استثنای حرکات درجا) در مقایسه با گروه آلومینیوم مهار کند. نتیجه‌گیری: آلومینیوم کلراید اثر سمی بر قابلیت حیات، قابلیت تحرک و پتانسیل غشای میتوکندری اسپرم قوچ دارد و سیلیمارین توانست اثرات مخرب آلومینیوم کلراید را بر روی پارامترهای مذکور جبران نماید.

https://jct.araku.ac.ir/article_32691_bbd5901c24b54f8de73557dc4c264c53.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Increased expression of Beclin1 and LC3 genes involved in autophagy in non-small cell lung cancer patients افزایش بیان ژن‏های Beclin1 و LC3 دخیل در فرآیند اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان سلول‏های غیرکوچک ریه 112 122 32692 10.52547/JCT.9.2.112 FA معصومه اکبری-کلیشمی کارشناس ارشد ژنتیک، گروه زیست‏شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین–پیشوا، تهران، ایران شهره زارع کاریزی دکترای ژنتیک مولکولی، گروه زیست‏شناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد ورامین-پیشوا، تهران، ایران مرتضی کریمی پور دکترای تخصصی بیوتکنولوژی پزشکی، عضو هیئت علمی انستیتو پاستور، تهران، ایران Journal Article 2018 10 01 Aim: In the present study, the expression of Beclin1 and LC3 genes has been investigated in 30 patients with non-small cell lung cancer. Material and methods: RNA was extracted from tumor and adjacent normal tissues of 30 patients with non-small cell lung cancer. After synthesis of cDNA, real time-PCR was exploited for quantitative expression of Beclin1 and LC3 genes. Also, the expression of these genes was compared with the clinical and pathological findings of the patients. Results: the expression levels of Beclin1 (p < 0.0001) and LC3 (p < 0.0001) genes increased significantly. Also, there was a significant correlation between increasing the expression of LC3 with the subtype of tissue (P=0.01). Conclusion: The increased expression of Beclin-1 and LC3 genes may enhance the process of autophagy and this condition can develop tumorigenesis; however more research is needed to confirm these findings. هدف: در مطالعه حاضر میزان بیان ژن‏های مذکور در 30 بیمار مبتلا به سرطان سلول‏های غیرکوچک ریه بررسی گردیده است. مواد و روش‏-ها: استخراج RNA از بافت‏ توموری و بافت مجاور 30 بیمار مبتلا به سرطان سلول‏های غیرکوچک ریه انجام شد. پس از سنتزcDNA ، با روشReal time-PCR بیان ژن‏هایBeclin1 و LC3 ارزیابی گردید. همچنین میزان بیان این ژن‏ها با یافته‌های بالینی و پاتولوژی بیماران مقایسه شد. نتایج: در مطالعه حاضر میزان بیان دو ژنBeclin1 (p <0.0001) و LC3 (p <0.0001) افزایش قابل توجهی داشت. همچنین ارتباط معنی‫داری بین افزایش بیانLC3 بانوع زیرگروه بافتی مشاهده شد (p=0.0171). نتیجه‏گیری: افزایش بیان دو ژن Beclin-1و LC3 ممکن است باعث افزایش فرآیند اتوفاژی شود و افزایش فرآیند اتوفاژی می‏تواند باعث توسعه‎ی تومورزایی گردد که تایید این نتیجه نیاز به تحقیقات بیش‏تر دارد.

https://jct.araku.ac.ir/article_32692_ca4b2388198af1c3909858553f094a35.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Effects of Caffeine During Pregnancy in Histology, Morphometry, Tissue Fluorescence and PAX6 Gene Expression on the Rat Neonate’s Retina تاثیر کافئین در دوران بارداری بر هیستولوژی، مورفومتری، ‌فلورسنت بافتی و بیان ژن PAX6 در شبکیه چشم نوزاد موش بزرگ آزمایشگاهی 123 138 32693 10.52547/JCT.9.2.123 FA حسن مروتی دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، تهران، ایران 0000-0003-0275-1636 لیلا عینی دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، تهران، ایران مسعود ادیب‌مرادی دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، تهران، ایران حجت عنبرا دانشگاه تهران، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، تهران، ایران Journal Article 2018 10 01 Aim: In this study, the histology effect of caffeine administration was evaluated on retina and PAX6 expression in rat neonates. Material and Methods: A total of 24 pregnant rats were divided into three groups. Intraperitoneal injection of saline in the control group and also 50 mg/kg and 100 mg/kg caffeine injection from the ninth day of gestation was done. At 20 or 21 embryonic day, neonates on the first and fifth days were euthanized anesthetized and the eyes were isolated and fixed. The neonates were examined for abnormalities. The Retina Histological and morphometric evaluations, eye tissue fluorescence changes, and PAX6 gene expression were investigated by Real time PCR. Results: The results showed that the effects of maternal caffeine treatment on the retina in neonates are associated with atrophic changes and cell counts of ganglion cell layer, retinal thickness and thickness of the inner plexiform layer, in the animals were treated with caffeine, were significantly reduced (p < 0.05). Also caffeine induced behavioral changes in mothers and tissue fluorescence and significantly increased (P <0.05) the PAX6 gene expression in the groups receiving caffeine. Conclusion: Administration of caffeine during pregnancy can induce histopathological changes in organogenesis and developing in rat neonate’s retina. هدف: در تحقیق حاضر، تاثیر بافت شناسی تجویز کافئین در دوران بارداری بر روی شبکیه چشم و بیانژن PAX6 در نوزادان موش بزرگآزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روشها: تعداد 24 سر موشبزرگ آزمایشگاهی باردار به سه گروه مساوی تقسیم شدند. گروه کنترل سرم فیزیولوژی و دو گروه دیگر کافئین را با دوزهای 50 و 100 میلیگرم بر کیلوگرم بهصورت داخلصفاقی از روز نهم تا بیستم آبستنی دریافت نمودند. نوزادان متولد شده در روزهای اول و پنجم آسانکشی و ناحیه سر آن‏ها جداسازی و داخل فیکساتیو ثابــت شد. همچنین نوزادان از نظر ناهنجاریهای ظاهری نیز بررسی شدند. ارزیابیهای هیستولوژی و مورفومتری شبکیه، تغییرات فلورسنت بافت چشم و بیان ژن PAX6 با روش رونویسی معکوس واکنش زنجیرهای پلیمراز (Real-time PCR) بررسی شد. نتایج: نتایج نشان داد که دریافت کافئین مادری بر شبکیه چشم نوزادان متولد شده با تغییرات آتروفیک همراه بوده و موجب کاهش معنیدار (05/0>p) در تراکم سلول‏های لایه گانگلیونی، ضخامت شبکیه و ضخامت لایه شبکه داخلی شد. همچنین کافئین باعث تغییرات رفتاری در مادران و فلوروسنت بافتی شده و باعث افزایش معنیدار (05/0>p) الگوی بیانژن PAX6 در گروههای دریافتکننده کافئین شد. نتیجهگیری: دریافت کافئین در دوره بارداری تغییرات مشخص هیستولوژی و مورفومتری را در ارگانوژنز و اختلال بیان PAX6 در تنظیم تکوین چشم را سبب می‫شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_32693_55b631a083678b1748313493a183a42b.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 A study on growth of bovine chondrocytes on silk fibroin/ chitosan electrospun nanofibers scaffold بررسی رشد سلول های کندروسیت گاو بر روی داربست نانوالیاف الکتروریسی شده فیبروئین ابریشم/ کیتوزان 139 149 32694 10.52547/JCT.9.2.139 FA آزاده جعفرزاده دانشجوی کارشناسی ارشد، پژوهشکده زیست فناوری، سازمان پژوهش های علمی وصنعتی ایران، تهران خسرو حسینی پژوه پژوهشکده زیست فناوری، سازمان پژوهش های علمی وصنعتی ایران، تهران 0000-0002-8628-2197 مهران کیانی راد پژوهشکده زیست فناوری، سازمان پژوهش های علمی وصنعتی ایران، تهران Journal Article 2018 10 01 Aim: The aim of this study was to investigate the bovine chondrocytes growth on new polymeric nanofibers silk fibroin/kitosan scaffolds, designed by authors, to form the cartilage tissue. Material and Methods: The chondrocyte cells isolated from three calf articular cartilage were loaded on the scaffold. After a monthof incubation, cells morphology was studied by SEM and the rate of cell growth by H&E and DAPI staining. To assay chondrogenesis in the culture, production of collagene was assayed by masson’s trichrom staining and formation of Glycosaminoglycans (GAGs) and Proteoglycan was assayed by DMMB and “safranin O” staining. Results: The results showed that the cells attached and proliferated to scaffolds very well. The number of cultured cells after one month proliferated by 4 to 5 times. Masson’s trichrom, safranin O staining and GAG assay showed cartilage tissue production in the scaffolds. Conclusion: According to the results, the scaffold of nanofibers Fibroin silk / chitosan could be a good scaffold candidate for cartilage tissue engineering. This is due to the nature of the proteins in silk fibroin and polysaccharides in chitosan for cellular attachment and also the diameter close to the diameter of extracellular matrix proteins in these scaffolds. هدف: هدف این مطالعه بررسی اتصال و رشد سلول‫های غضروفی گاو بر روی داربست نانوالیاف فیبروئین ابریشم و کیتوزان طراحی و ساخته شده توسط مولفین جهت استفاده در مهندسی بافت غضروف مفصلی بود. مواد و روش‫ها: سلول‫های کندروسیت جداشده از غضروف 3 گوساله به داربست مذکور منتقل شده و برای 30 روز کشت داده شدند. چسبنگی و میزان رشد سلول‫ها با تصویر برداری میکروسکوپ الکترونی و روش‫های رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و DAPI ارزیابی و غضروف زایی با رنگ‌آمیزی تری کروم ماسون جهت ارزیابی تولید کلاژن و رنگ‌آمیزی سافرانین اُ جهت ارزیابی تولید پروتئوگلیگان‌ها و تعیین مقدار گلیکوزآمینوگلیکان سولفاته توسط دی متیل متیلن بلو بررسی شد. نتایج: نتایج نشان دادند که سلول‫های کندروسیت به‌خوبی بر روی داربست متصل شده و تکثیر یافته بودند. تعداد سلول‫های کشت داده شده پس از یک ماه 4 تا 5 برابر شده بودند. همچنین برسی تولید کلاژن، پروتئوگلیکان وگلیکوزآمینوگلیکان نشان داد که بافت غضروفی به‌خوبی برروی داربست تشکیل شده بود. نتیجهگیری: داربست نانوالیاف کیتوزان/ فیبروئین ابریشم میتواند به‫عنوان کاندید مناسبی برای داربست‫های مهندسی بافت باشد، هم به‫لحاظ ایجاد دمینهایی برای اتصال سلولی به‫‫خاطر ماهیت پروتئینی (فیبروئین ابریشم) و پلی ساکاریدی (کیتوزان) آن و هم به لحاظ قطر نانوالیاف که نزدیک به قطر پروتئین‫های ماتریکس خارج سلولی بافت است.

https://jct.araku.ac.ir/article_32694_234c7ac2c77173bbfe2e1495dc47c363.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Evaluation of toxicity and anti-metastatic effects of Cerium oxide nanoparticles on human breast cancer MCF-7 and T47D cell lines بررسی اثرات سمیت و مهار متاستازی نانوذرات‌ اکسید سریم در دو رده‌ی ‌سلولی سرطان‌پستان MCF-7 و T47D 150 158 32696 10.52547/JCT.9.2.150 FA شیوا زمانی کارشناسی ارشد ژنتیک،گروه ژنتیک و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحدورامین- پیشوا، دانشگاه آزاداسلامی، ورامین، ایران. فهیمه باغبانی آرانی استادیار، دکترای ژنتیک، گروه ژنتیک و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاداسلامی، ورامین، ایران. سیدعطا اله سادات شاندیز استادیار، دکترای سلولی مولکولی،گروه زیست شناسی،واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2018 10 01 Aim: In the present study, The anti-metastatic and cytotoxicity effects of cerium oxide nanoparticles on two MCF-7 and T47D breast cancer cell lines have been studied. Material and methods: MCF-7 and T47D breast cell lines and normal HEK293 cells were treated with 6.5 mg, 650μg, 65μg, 650ng, 65 ng of cerium oxide nanoparticles and MTT analysis was performed to investigate the toxicity of nanoparticles. Then, NM23 and KAI-1 genes expression were measured by real-time PCR method. Results: Concentrations of 650 μg and 6.5 mg of CNP resulted in approximately 60% death of MCF-7 and T47D cells. Also, in treatment of normal cells with a concentration of 6.5 mg of CNP, Reduced survival of 25% was observed. Gene expression analysis showed that the two anti-metastatic NM23 and KAI-1 genes did not increase expression under CNP treatment. Conclusion: According to the results of this study, the cerium oxide nanoparticles have toxic effects on breast cancer cells, However, this effect varies dose and type of cell line dependent. On the other hand, the study of the anti-metastatic expression of genes showed that this nanoparticle is not capable of enhancing the expression of these genes and therefore is ineffective in controlling cell invasion and is likely to exert its anticancer effect through induction of cell death. هدف: در تحقیق حاضر، به مطالعه اثرات ضد متاستاتیک و کشندگی نانو ذرات اکسید سریم در دو رده‌ی سلولی سرطان پستان MCF-7 و T47D پرداخته شده است. مواد و روش‫ها: رده‌های سلولی سرطان پستان MCF-7، T47D و سلول نرمال HEK293 تحت تیمار با غلظت‌های 5/6 میلی‫گرم، 65 و 650 میکروگرم، 65 و 650 نانوگرم، نانو ذرات اکسید سریم قرار گرفتند و آنالیز MTT برای بررسی سمیت نانو ذرات انجام شد. سپس میزان بیان ژن‏های NM23 و KAI-1 با روش Real time PCR اندازه‏گیری شد. نتایج: غلظت 650 میکروگرم و 5/6 میلی‫گرم از CNP به‫ترتیب باعث مرگ تقریبا 60 درصد از سلول‌های MCF-7 و T47D شد. همچنین در تیمار سلولهای نرمال با غلظت 5/6 میلی‫گرم CNP کاهش بقای 25درصدی مشاهده شد. نتایج آنالیز بیان ژن نیز نشان داد دو ژن سرکوبگر توموری NM23 و KAI-1 تحت اثر CNP دچار افزایش بیان نمی‫شوند. نتیجهگیری: بر طبق نتایج این تحقیق، نانو ذرات اکسیدسریم دارای اثر سمیت بر سلول‏های سرطان پستان می باشد. هر چند این تاثیر بسته به دوز و نوع رده سلولی متغیر می باشد. از طرفی بررسی بیان ژنهای ضد متاستازیی نشان داد که این نانوذره قادر به افزایش بیان این ژنها نیست و بنابراین در کنترل تهاجم سلولی بی تاثیر است و احتمالا اثر ضد سرطانی خود را از طریق القا مرگ سلولی اعمال می‫کند.

https://jct.araku.ac.ir/article_32696_bc2ba20c4af583beaa5af3e1905773db.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Investigation of the peroxidase and catalase enzymes activity and expression level of it’s encoding genes in pathogen stress (Penicillium expansum) and Walnut green skin extract condition in apple fruits بررسی فعالیت آنزیم های پراکسیداز و کاتالاز و میزان بیان ژن‌های رمزکنندۀ آنها در میوۀ سیب تحت تنش بیمارگر Penicillium expansum و عصارۀ پوست سبز گردو 159 175 32697 10.52547/JCT.9.2.159 FA اسماعیل زنگویی دانشجوی دکتری بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران عیدی بازگیر استادیار و دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران جلال غلام‌نژاد استادیار و دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران مصطفی درویش‌نیا استادیار و دانشیار گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران Journal Article 2018 10 01 Aim: The aim of this study was to evaluate the effect of walnut green skin extract on blue mold apple, peroxidase activity and catalase activity, as well as the level of gene expression of these two enzymes. Material and methods: In this study, extracts of green skin of walnut were used to control the apple blue mold caused by Penicillium expansum, in vitro and in vivo. Then, the effect of the aqueous extract of this plant on the activity and also expression of the genes of the two enzymes of peroxidase and catalase were evaluated. Results: The results of the extract mixed with culture media tests showed the aqueous and methanolic extracts of green walnut skin inhibit with the rate of 86.41 and 75.84 percent of the fungal pathogen were respectively the best treatment in comparison with the control. In vivo test (the 4 ° C), the spot surface, in the treatment of aqueous and alcoholic extracts with a concentration of 6×1000, reduced 94.50 and 81.69%, respectively. In the test for the activity of peroxidase and catalase activity, the walnut skin extract increase the activity of these enzymes at 9th day. The results of enzymes genes expression showed that the expression of peroxidase and catalase genes was 227.66 and 314.08 fold on day 9, in the plant extract+ pathogen treatment, respectively. Conclusion: The extract of walnut skin had direct fungal effects, and it can was induce the defense genes expression and subsequently increased activity of defense enzymes. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر عصاره پوست سبزگردو بر روی کاهش علایم بیماری کپک آبی سیب، تغییرات میزان فعالیت آنزیمهای دفاعی شامل پراکسیداز و کاتالاز و همچنین تغییرات میزان بیان ژن این دو آنزیم در میوه سیب بود. مواد و روشها: در این پژوهش ابتدا از پوست سبزگردو عصارهگیری شد، سپس این عصارههای گیاهی جهت کنترل بیماری کپک آبی سیب با عامل Penicillium expansum، در آزمایشگاه و در انبار 4 درجه سانتیگراد استفاده شدند. تاثیر عصاره آبی پوست سبز گردو بر میزان فعالیت و همچنین بیان ژنهای دو آنزیم پراکسیداز و کاتالاز در میوه سیب، نیزمورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج:بر اساس نتایج، در مورد آزمون اختلاط عصاره با محیط کشت و نیز عصارههای آبی و متانولی پوست سبز گردو در غلظت 1000×6 با میزان 41/86 و 84/75 درصد ممانعت از رشد قارچ بیمارگر بهترتیب، نسبت به شاهد، بهترینکنترلکنندگی را نشان داد. در آزمون انبار 4 درجه سانتیگراد سطح لکه ایجاد شده در تیمار عصارههای آبی و متانولی با غلظت 1000×6 بهمیزان 50/94 و 69/81 درصد، بهترتیب، نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت. فعالیت آنزیمهای پراکسیداز و کاتالاز در روز نهم به بیشترین مقدار خود در بین روزهای نمونهبرداری رسید. بررسی بیان ژنهای پراکسیداز و کاتالاز بهروش Real-time PCR نشان داد که بهترتیب 60/227 و 08/314 برابر میزان بیان دو ژن و در تیمار عصاره پوست گردو بههمراه بیمارگر، نسبتبهشاهد و در روز نهم،افزایش نشان داد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج این تحقیق مشخص شد که عصاره پوست سبز گردو علاوه بر اثر مستقیم قارچکشی قادر به القا بیان ژنهای دفاعی و بهدنبال آن افزایش فعالیت آنزیمهای دفاعی در میوه سیب است.

https://jct.araku.ac.ir/article_32697_7b93e5f6737b062ac280b16064851446.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Investigating the role of Hsp70 chaperone from Rutilus frisii kutum in vivo in the thermal inactivation of luciferase بررسی نقش چپرونی پروتئین Hsp70 از ماهی Rutilus frisii kutum در غیرفعال سازی حرارتی لوسیفراز در شرایط in vivo 176 186 32698 10.52547/JCT.9.2.176 FA زهره جهانگیری زاده دانشجوی دکتری بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران حسین غفوری استادیار بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران رضاحسن ساجدی دانشیار بیوشیمی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2018 10 01 Aim: The role of Hsp70 chaperone from Rutilus frisii kutum in the thermal inactivation of luciferase in E. coli cell carrying Hsp70 and firefly luciferase was investigated. Material and Methods: Co-transformation of E. coli cell was carried out with two expression vectors containing Hsp70 and firefly luciferase. The co-transformed cells carrying Hsp70 and luciferase were expressed under optimum conditions. After adding tetracycline, the cells were then incubated for 60 min at 40, 42, 44, 46, 48 and 50°C treatments. Finally, the luminescence activity of samples was calculated. Results: After 30 min at 40 and 42°C temperatures, the luciferase activity in control samples reached almost zero, while in the co-transformed samples, about 72% and 60% of the luminance activity maintained compared with control samples (before heat treatment), and even after 60 min, up to 36% and 22% of the activity remained. Also, at 44 and 46°C temperatures in the initial times after stress, a significant difference was observed between the luciferase activity of the co-transformed and the control samples. In contrast, at 48 and 50°C temperatures, the changes of the luciferase activity of co-transformed samples were small compared with control samples even in the early stages of stress. Conclusion: The thermal aggregation of luciferase as a significant reporter protein is inhibited at high temperatures via the activity of Hsp70 in the bacterial cell, which this process can be widely used in the food and pharmaceutical industries and the providing cancer diagnostic kits. هدف: نقش چپرونی پروتئین Hsp70 از ماهی Rutilus frisii kutum در غیرفعال سازی حرارتی لوسیفراز در سلول باکتری E. coli کوترنسفرم شده حامل ژن‌های لوسیفراز و چپرون مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‫ها: انتقال هم‫زمان دو وکتور بیانی حاوی ژن‌های Hsp70 و لوسیفراز به سلول‌های باکتری E. coli انجام شد. سپس بیان سلول‌های کوترنسفرم شده تحت شرایط بهینه انجام پذیرفت. بعد از افزودن تتراسایکلین، نمونه‌های باکتری در دماهای 40، 42، 44، 46، 48 و 50 درجه سانتی‫گراد در طی زمان 60 دقیقه انکوبه شدند و در نهایت فعالیت لوسیفراز نمونه‫ها اندازه‫ گیری شد. نتایج: در دماهای 40 و 42 درجه سانتی‫گراد با گذشت زمان 30 دقیقه، فعالیت لوسیفرازی در نمونه‌های کنترل تقریبا به صفر می‌رسد، در صورتی‌که در نمونه‌های کوترنسفرم به‫ترتیب حدود 72 درصد و 60 درصد فعالیت لوسیفرازی نسبت به نمونه‌های کنترل (‫قبل از تیمار حرارتی) حفظ شد و حتی پس از60 دقیقه نیز تا 36 درصد و 22 درصد فعالیت همچنان باقی ماند. همچنین در استرس دماهای 44 و46 درجه سانتی‫گراد، اختلاف قابل ملاحظه‌ای بین فعالیت لوسیفرازی نمونه کوترنسفرم و کنترل در زمان‌های اولیه پس از اعمال استرس مشاهده شد. در صورتی‌که در دماهای 48 و 50 درجه سانتی‫گراد فعالیت لوسیفرازی نمونه کوترنسفرم نسبت به نمونه کنترل حتی در زمان‌های اولیه استرس اندک بود. نتیجه گیری: تجمع حرارتی لوسیفراز به عنوان یک پروتئین گزارش‫گر مهم، در دماهای بالا با توجه به فعالیت چپرون Hsp70 در سلول باکتری مهار شود که این امر می‌تواند در صنایع غذایی، داروسازی و تهیه‌ی کیت‌های تشخیص سرطان کاربردهای فراوانی داشته باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_32698_59990206aa06fc1de0b921c4320f332c.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 9 2 2018 06 22 Evaluating the viability of adipose tissue-derived mesenchymal stem cells cultured on decellularized sciatic nerve scaffold of STZ-induced hyperglycemic male Wistar rats treated by benfotiamine ارزیابی برون تنی میزان مانایی سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر روی داربست سلول‌زدایی شده عصب سیاتیک متعلق به موش‌های صحرایی نر هیپرگلیسمیک تیمار شده با بنفوتیامین 187 195 33285 10.52547/JCT.9.2.187 FA لیلا وفادارقاسمی دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، مشهد، ایران مرتضی بهنام رسولی - دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، مشهد، ایران مریم مقدم متین - دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، مشهد، ایران ناصر مهدوی شهری - دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، مشهد، ایران Journal Article 2018 11 28 Aim: The purpose of this study was to investigate the effects of benfotiamine treatment of hyperglycemic rats on viability of adipose tissue- derived mesenchymal stem cells on sciatic nerve acellular scaffolds. Material and method: After induction of hyperglycemia (STZ) and treatment with benfotiamine segments for 4 and 8 weeks from the middle part of the sciatic nerves were decellularized using Sandell method and seeded with mesenchymal stem cells derived from adipose tissue. after 8 days of culture cells viability in the culture medium was evaluated by MTT assay and adhesion of the cells to the scaffold was examined by scanning electron microscopy (SEM). Results: In comparison with intact group, cell viability of untreated hyperglycemic rats was significantly decreased while, there was no significant difference between benfotiamine treated group and intact. Results of electron microscopy confirmed adhesion of the cells on the scaffolds. Conclusion: In hyperglycemic condition it is likely that glycosylation of ECM constituents and the production of AGEs decrease the inducible effects of ECM on the level of cell viability and probably cell adhesion to the scaffolds. It seems that benfotiamine treatment of hyperglycemic rats by reduction of glycation and AGEs production may prevent the structural changes of the ECM. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تیمار موشهای صحرایی هیپرگلیسمیک با بنفوتیامین بر میزان مانایی سلولهای بنیادی مشتق از بافت چربی بر روی داربستهای سلولزدایی شده عصب سیاتیک بوده است. مواد و روشها: بعد از القای هیپرگلیسمی (STZ) و تیمار 4 و 8 هفتهای با بنفوتیامین از یکسوم میانی عصب سیاتیک، به‫روش ساندل، داربستهای سلولزدایی شده تهیه شد. بهموازات آن، از بافت چربی سلولهای بنیادی استخراج، تکثیر و سپس در مرحله پاساژ 4 بر روی داربستها پیوند زده شدند. در روز هشتم پس از پیوند، ماتایی سلولها در محیط کشت توسط تست MTT و همچنین میزان چسبندگی سلولها بر روی داربست توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره (SEM) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: در مقایسه با گروه سالم، میزان مانایی سلولها در محیط کشت محتوی داربستهای متعلق به موشهای صحرایی هیپرگلیسمیک تیمار نشده بهطور معنیداری کاهش یافت ولی بین گروه تیمارشده با بنفوتیامین و گروه سالم تفاوت معنیداری دیده نشد. بررسی SEM داربستها چسبندگی سلولها بر روی داربست را تایید کرد. نتیجهگیری: هیپرگلیسمی احتمالا از طریق افزایش گلیکوزیلاسیون و تولید AGEs موجب کاهش اثرات القایی پروتئینهای ECM بر میزان مانایی و همچنین چسبندگی سلولها به داربست سلولزدایی شده میشود. چنین بهنظر میرسد که تیمار موشهای صحرایی هیپرگلیسمیک با بنفوتیامین با ممانعت از تغییرات متابولیک پیشرفته در پروتئینهای ECM از تغییرات ساختاری ECM جلوگیری میکند.

https://jct.araku.ac.ir/article_33285_b95bf54ce804d41aabbf739a9ed7bb5f.pdf