دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Investigating the effect of catechin hydrate on viability, proliferation, and biochemistry of rat bone marrow mesenchymal stem cells in presence of boron as a micronutrient بررسی اثر کاتچین هیدرات بر توان زیستی، توان تکثیری و بیوشیمی سلول‫های مزانشیم مغز استخوان رت در حضور عنصر بور به‫عنوان یک ریز مغذی 214 230 30902 10.52547/JCT.8.3.214 FA محمد حسین آبنوسی دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، کد پستی8349-8-38156 سمیرا منصوری دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، کد پستی8349-8-38156 Journal Article 2018 04 29 Aim: Investigating the effect of catechin hydrate (CH) and boric acid (BA) on rat bone marrow mesenchymal stem cells (MSCs). material and Methods: MSCs were treated with culture media containing CH, then with the help of trypan blue the viability was investigated at 12, 24 and 36hours. 400 and 3200µM of CH along with 6ng/ml of BA and 36hours were selected for further study. Proliferation based on colony forming assay (CFA) and population doubling number (PDN), morphology, level of sodium, potassium and calcium and activity of LDH,ALP,AST,ALT were analyzed. Malondialdehyde (MDA), total antioxidant and activity of SOD and CAT were measured too. Results: only 3200µM at 12hours and from 400 to 6400µM at 24 and 36 hours, the CH caused significant reduction in viability, proliferation, nuclei diameter and cytoplasm area. Treatment with CH caused increase in activity of LDH,ALP,AST,ALT and increased in FRAP as well as reduction of MDA and sodium, potassium level. BA did not show any effect on viability, morphology and PDN but caused reduction of CFA and activity of LDH,AST and ALT. BA also caused elevation of ALP activity and level of calcium, sodium, potassium as well as MDA level and activity of CAT and SOD. Co-treatment compensated the viability, proliferation, morphological changes, metabolic enzyme activity variation and level of electrolyte to some extent. On the other hand, co-treatment showed, CH ameliorated the oxidative stress induced by BA. Conclusion: since boron ameliorated the CH toxicity, along with tea we may consume dry grapes and dates. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیرکاتچین هیدرات (CH) و اسید بوریک (BA) بر سلول‫های بنیادی مزانشیم مغز استخوان رت(MSCs) می‫باشد. مواد و روش‫ها: MSCsبا CH تیمار و با تست تریپان بلو توانائی حیات آن‫ها در 12، 24، 36 ساعت بررسی شد. دوزهای 400و3200میکرومولار CH به همراه 6نانوگرم بر میلی‫لیتر BA و زمان 36 ساعت انتخاب شد. توانایی تکثیر توسط آزمون تشکیل کلونی (CFA)و دو برابر شدگی جمعیت (PDN)، مورفولوژی سلول‫ها، سطح الکترولیتهای سدیم، پتاسیم و کلسیم و فعالیت آنزیمهای LDH،ALP، AST،ALT اندازه گیری شد. میزان مالون دی-آلدئید(MDA)، آنتیاکسیدان کل و فعالیت آنزیمهای SODوCAT نیز سنجش شد. نتایج: در 12 ساعت تنها غلظت 3200میکرومولار و در 24و36 ساعت از 400تا3200میکرو مولار، CHباعث کاهش توانایی زیستی شد. از طرفی دوزهای انتخابی باعث کاهش معنی‫دار توانائی تکثیری، قطر هسته و مساحت سیتوپلاسم شد. تیمار با CH باعث افزایش فعالیت LDH، ALP،AST،ALT و افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانتی کل و کاهش میزان MDA و سدیم و پتاسیم شد. BA تاثیری بر توانائی زیستی، مورفولوژی و PDN نداشت ولی باعث کاهش CFA و فعالیت LDH،AST وALT شد. BA فعالیت ALP و میزان کلسیم، سدیم و پتاسیم، میزان MDA و فعالیت CATوSOD را افزایش داد. اثر متقابل CHوBA تا حدودی باعث جبران کاهش توانائی تکثیر، توانائی زیستی، تغییرات مورفولوژیک، تغییر فعالیت آنزیمهای متابولیک و میزان الکترولیتها ناشی از تیمار با CH شد. از طرفی تیمار همزمان باعث شد که CH بتواند استرس اکسیداتیو حاصل از تیمار با BA را جبران نماید. نتیجهگیری: با توجه به جبران اثرات سمی CH توسط بور میتوان هنگام مصرف چای از کشمش و خرما استفاده کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_30902_42240455439aa23182bf604e3b202915.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Expression of active beta-glucuronidases enzyme in tobacco plant seeds بیان آنزیم فعال بتا-گلوکورونیداز در بذر گیاه توتون 231 241 30357 10.52547/JCT.8.3.231 FA خدیجه باقری - دانشگاه زنجان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، زنجان، ایران بهرام ملکی زنجانی - دانشگاه زنجان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، زنجان، ایران مهسا مکانیک - دانشگاه زنجان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، زنجان، ایران Journal Article 2018 03 07 - Aim: The purpose of this research was to design and prepare a suitable gene construct and transfer it to the tobacco plant and analysis of transgenic plants. Material and methods: Seed-specific construct that containing Napin promoter, Ω sequence, GUS gene, and SAR sequence was prepared in pBI121 plasmid and proliferated in E.coli.. Then tobacco leaf explants were inoculated with LBA4404 agrobacterium strain by standard protocol. Selection of regenerated shoots also were performed in a selection media (co-culture medias + 25 mg/L Kan + 200 mg/L Cef). Transgenic plants were analyzed by PCR, RT-PCR and histochemical assay. Results: Analysis of regenerated plantlets by using PCR and specific primers of nptII and GUS indicated that transfer of these genes to plantlets was successful. RT-PCR reaction results showed that nptII is transcribed in both tissues while GUS is transcribed only in the seed tissue. This finding was expected because Nos promoter (which controls the nptII transcription) is a constitutive and Napin is a seed specific promoter.. Expression and activity of Beta-glucuronidase enzyme in seeds of selected plants was confirmed by SDS-PAGE and histochemical assay. Conclusion: The result of this research showed that designed gene construct was appropriate, because Napin promotes the expression of GUS gene in the seeds and Omega sequences have also been effective in increasing of transgene expression. In the fallowing, this construct can be used for the production of recombinant proteins by replacing valuable genes with GUS.. هدف: طراحی و تهیه سازه ژنی مناسب و انتقال آن به گیاه توتون و بررسی گیاهان تراریخت حاصله بوده است. مواد و روش‌ها: سازه اختصاصی بذر حاوی پیشبرنده Napin، توالی Ω ، ژن GUS و توالی SAR در پلاسمید pBI121 طراحی و تهیه و در باکتری E. coli تکثیر شد. ریزنمونه‌های برگی توتون با آگروباکتریوم سویه LBA4404 به‫روش استاندارد تلقیح شدند. گزینش جوانه‌های باززایی شده در محیط انتخابی (شامل MS، mg/l 1/0 NAA، mg/l3 BAP ،mg/L 25 کانامایسین، mg/L 200 سفوتاکسیم) انجام شد. آنالیز گیاهان تراریخت با PCR، RT-PCR و آزمون هیستوشیمیایی انجام شد. نتایج: بررسی مولکولی گیاهان باززایی شده با PCR و آغازگرهای اختصاصی ژن‌های nptII و GUS نشان‌دهنده انتقال این ژن‌ها به گیاه‫چه‌های باززایی شده بود. نتایج RT-PCR نشان داد که نسخه‌برداری از ژن nptII در هر دو بافت برگ و بذر صورت می‌گیرد در حالیکه نسخه‌برداری از ژن GUS تنها در بذر صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه پیشبرنده NOS (کنترل‌کننده ژن nptII) عمومی و Napin (کنترل‌کننده ژن GUS) یک پیشبرنده اختصاصی بذر می‌باشد، این نتیجه مورد انتظار بود. در نهایت با استفاده از SDS-PAGE و آزمون هیستوشیمیایی، تولید و فعالیت آنزیم بتا-گلوکورونیداز در بذر گیاهان تراریخت تائید شد. نتیجه‌گیری: نتایج مناسب بودن سازه ژنی طراحی شده را نشان داد، چرا که پیشبرنده Napin به خوبی موجب بیان اختصاصی ژن GUS در بذر شده و توالی امگا نیز در افزایش بیان تراژن موثر بوده است. در ادامه کار می‌توان این سازه را با جایگزینی ژن‌های ارزشمند با ژن GUSبرای تولید پروتئینهای نوترکیب استفاده نمود.

https://jct.araku.ac.ir/article_30357_b3a5abfdeb740c8bc8df9c6a8386f127.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Evaluation of Biocompatibility and Reaction of the Immune system of the Rat in Single and Composite Electrospun Nanofiber Structures (PCL/PU) for Tissue Engineering Applications بررسی زیست سازگاری و واکنش سیستم ایمنی رت روی داربست‌های منفرد و مرکب نانوالیاف الکتروریسی شده (PCL/PU) جهت کاربرد در مهندسی بافت 242 249 30358 10.52547/JCT.8.3.242 FA نفیسه جیرفتی دانشجوی دکترا مهندسی شیمی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران داود محبی کلهری آزمایشگاه مهندسی پزشکی (آزمایشگاه مرکزی) دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران غلامحسین کاظم‌زاده دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات جراحی عروق، بیمارستان امام رضا، گروه جراحی عروق، مشهد، ایران عبدالرضا صمیمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات انکولوژی جراحی، بیمارستان امام رضا، گروه جراحی عروق، مشهد، ایران Journal Article 2018 03 07 Aim: Fabrication of biocompatible single and composite nanofiber scaffolds having less interactions in vivo (lack of immune response in the body) and providing optimal conditions for the growth and proliferation of cells. Material and Methods: First, the electrospinning method was used to fabricate three samples of single polycaprolactone (PCL), single polyurethane (PU) and composite PCL/PU (50/50) biopolymer nanofibers. The samples were sterilized with ethylene oxide for 14 hours and implanted under the skin of 12 rats. Also, to examine the growth and proliferation of cells, produced structures were evaluated by the cytotoxicity test (MTT Assay). Results: Although the rats did not receive antibiotics, localized and systemic reactions and infections of the surgical sites were not observed until the end of the study period. Use of single PCL biopolymer caused negligible edema, fibrosis, and a mild foreign body granuloma. While the PU sample caused the fewest side effects: mainly a negligible edema and moderate fibrosis were observed, but no foreign body granuloma was shown. Also, the PU/PCL sample caused a moderate edema and foreign body granuloma and a mild fibrosis. Conclusion: Single and composite structures of PCL and PU were all suitable environments for the cell growth and proliferation, as well as the reaction of the immune system in these samples was very low and at a satisfactory level. هدف: ساخت داربستهای نانوالیافی منفرد و مرکب که علاوه بر داشتن حد‌اقل فعل و انفعالات با بدن (عدم ایجاد واکنش سیستم ایمنی در بدن)، زیست سازگار بوده و شرایط بهینه‫ای را جهت رشد و تکثیر سلولها فراهم نمایند. مواد و روشها: ابتدا با استفاده از روش الکتروریسی اقدام به ساخت 3 نمونه ساختار نانوالیافی از پلیمرهای زیستی پلیکاپرولاکتان، پلی‫یورتان بهصورت منفرد و پلیکاپرولاکتان/ پلییورتان به‫صورت مرکب شد. نمونه‌ها با اتیلن اکساید به‫ مدت 14 ساعت سترون و جهت بررسی واکنش سیستم ایمنی در زیر پوست بدن 12 رت کاشته شد. همچنین جهت بررسی میزان رشد و تکثیر سلولها، ساختارهای تولیدی توسط آزمون قابلیت حیات (MTT assay) مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. نتایج: واکنش لوکالیزه، سیستمیک و عفونی شدن محل عمل تا پایان دوره با وجود عدم دریافت آنتی بیوتیک مشاهده نشد. پلیمر زیستی PCL در حالت منفرد منجر به فیبروز و راکسیون گرانولوماتویی جسم خارجی خفیف در نمونه شد. درحالی‫که در پلیمر زیستی PU ادم خفیف و فیبروز متوسط مشاهده گردید ولی هیچ‫گونه راکسیون گرانولوماتویی جسم خارجی مشاهده نشد. در نمونهی مرکب PCL/PU نیز ادم و راکسیون گرانولوماتویی جسم خارجی متوسط به‫همراه فیبروز خفیف مشاهده گردید. نتیجه‫گیری: ساختارهای منفرد و مرکب ازPCL و PU همگی بسترهای مناسبی جهت رشد و تکثیر سلولی داشته و همچنین میزان واکنش سیستم ایمنی بدن در این نمونهها بسیار کم و در حد قابل قبولی بود.

https://jct.araku.ac.ir/article_30358_14fe29ea31af2e4d7daa0dfa803df05c.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Evaluation of toxicity and anticancer activity of isolated fraction from the venom of Iranian cobra snake on acute lymphoblastic leukemia cells (Jurkat E6.1) ارزیابی اثرات توکسیسیتی و ضد سرطانی فراکشن های حاصل از زهر مار کبری ایرانی Naja naja oxiana بر رده سلولی لوسمی لنفوبلاستیک حاد Jurkat E6.1)) 250 260 30359 10.52547/JCT.8.3.250 FA معصومه براتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، دانشکده علوم پایه، گروه آموزشی بیوشیمی، تهران، ایران فاطمه داوودی دهاقانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، دانشکده علوم پایه، گروه آموزشی بیوشیمی، تهران، ایران Journal Article 2018 03 07 Aim: Cancer is a life threatening disease determined by uncontrolled differentiation and proliferation of cells. Chemotherapy is the conventional method in treatment of cancer, but the tumor often will be resistant to chemotherapy regimen leading to crucial side effects. Many bio-toxins are biologically active compounds with anti-tumor activity. This study was aimed to find an anti-cancer agent from the venom of Iranian cobra snake. Material and methods: The process of collection, lyophilisation of Iranian cobra (Naja naja oxiana) venom. Protein concentration of Iranian cobra venom was determined by BCA assay. Fast protein liquid chromatography (FPLC), SDS-PAGE, Anion exchange chromatography were used for purification of Iranian cobra venom. Standard cell biology methods were employed to characterize Iranian cobra venom abilities (in vitro) to inhibit Platelet aggregation, adhesion, migration and invasion of tumor cells. Its anti-cancer activity in (Jurkat E6.1) (in vitro) was tested by MTT assay. Results: Peak 3 of FPLC was active on cell lines and selected for anion exchange chromatography. Four anionic and one cationic fractions collected for anticancer activity. Peak 2 of anion exchange chromatography had the most toxic activity as 43%±1 at 1.5 micrograms. This fraction showed about 8%±1 toxicity on fibroblast cells. (P-value ≤ 0.05) Conclusion: Natural anti-cancer compounds derived from the Naja naja oxiana venom, can fight against cancer. It is the first report of an anticancer fraction from Iranian cobra with toxicity on Jurkat E6.1 cell line with less toxicity to normal cells. هدف: سرطان یک بیماری تهدید کننده زندگی که توسط تمایز کنترل نشده و تکثیر‫ی تعیین شده است. شیمی درمانی روش معمول در درمان سرطان است، اما تومورها اغلب به شیمی درمانی که منجر به عوارض جانبی بسیاری نیز می‫شود مقاومت نشان می‫دهند. بسیاری از سموم بیولوژیکی دارای ترکیبات فعال با فعالیت ضد توموری می‫باشند. این مطالعه جهت جستجوی یک عامل ضد سرطان از زهر مار کبری ایرانی انجام شد. مواد و روش‫ها: ابتدا زهر مار کبری ایرانی (Naja naja oxiana) لیوفیلیزه و سپس با استفاده از روش BCA تعیین غلظت شد. از روش کروماتوگرافی ژل فیلتراسیون (FPLC) و تعویض یونی، SDS-PAGE، جهت تخلیص زهر استفاده شد. فعالیت ضد سرطانی فراکشن‫ها توسط تست MTT بر روی سلول Jurkat E6.1) ) بررسی شد. نتایج: پیک سوم از کروماتوگرام FPLC دارای بیشترین اثر سمیت بود و جهت کروماتوگرافی تعویض یونی انتخاب شد. چهار پیک آنیونی و یک پیک کاتیونی جمع آوری شد. پیک دوم از کروماتوگرافی تعویض آنیونی دارای اثر سمی 1±43 درصد در مقدار5/1 میکروگرم بود. این فراکشن در سلول نرمال سمیتی حدود 1±8 درصد از خود نشان داد (05/0p≤). نتیجه گیری: ترکیبات ضد سرطان طبیعی مشتق شده از سم Naja naja oxiana می‫تواند در مبارزه با سرطان کمک کننده باشد. این اولین گزارش از فراکشن ضد سرطان از مار کبری ایرانی با اثر سمیت بر روی سلول Jurkat E6.1 و اثر سمیت کمتر بر روی ی نرمال است.

https://jct.araku.ac.ir/article_30359_1633b2e8d8d39ecaf5fd05fd16b4ffd0.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Inhibition of lung cancer Calu-6 cell line proliferation using Cdc42 gene shRNA مهار تکثیر سلول‌های Calu-6 سرطان ریه با استفاده از shRNA ژن Cdc42 261 270 30360 10.52547/JCT.8.3.261 FA زهره قمبری دانشگاه خوارزمی، دانشکده علوم زیستی، گروه علوم سلولی و مولکولی، تهران، ایران محمد نبیونی دانشگاه خوارزمی، دانشکده علوم زیستی، گروه علوم سلولی و مولکولی، تهران، ایران 0000-0002-0349-6676 هانیه جلالی دانشگاه خوارزمی، دانشکده علوم زیستی، گروه علوم جانوری، تهران، ایران لطیفه کریم زاده دانشجوی دکترا زیست شناسی سلولی تکوینی جانوری دانشگاه تهران‫، دانشکده زیست شناسی، پردیس علوم، تهران، ایران‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬ Journal Article 2018 03 07 Aim: In current study, we aimed to reduce Cdc42 gene expression in lung carcinoma related cells, Calu-6, and assayed its effect on cell proliferation. Material and Methods: To reduce the expression of Cdc42 gene shRNA system was used and lentiviral system was selected to deliver Cdc42 specific shRNA to Calu-6 cells. Recombinant lentiviruses produced by co-transfection of pMD2G, psPAX2 and p-GFP-C-shLenti plasmids into 293T cells using lipofectamin. Efficiency of transfection and transduction assessed by florescent microscopy. Viability of cells treated by recombinant lentiviruses assessed by MTT assay. Results: florescent microscopy showed 80% transfection of 293T cells and high rate of Calu-6 cells transduction. MTT assay results revealed that viability of transduced Calu-6 cells reached to %58 and %40 in compare to control and negative control cells, respectively. Conclusion: recombinant lentiviruses properly transfer Cdc42-shRNA into Calu-6 cells, leading to reduction of cell proliferation. Silencing of Cdc42 gene expression using lentiviruses is persist and long-term effect which can be under attention for gene therapy of lung cancer. هدف: در پژوهش حاضر بیان ژن Cdc42 در سلول‌های Calu-6 مربوط به کارسینومای ریه با استفاده از سیستم مهاری shRNA کاهش یافته و اثرات این کاهش بر رشد و تکثیر سلولی بررسی شد. مواد و روش‌ها: به‫منظور کاهش بیان ژن Cdc42 از مکانیسم مهاری shRNA استفاده شد. سیستم‌ لنتی‌ویروسی برای رسانش shRNA اختصاصی ژن Cdc42 به سلول‌های Calu-6 انتخاب شد. لنتی‌ویروس‌های نوترکیب به‫کمک لیپوفکتامین و از طریق ترانسفکشن هم‫زمان سه پلاسمید pMD2G، psPAX2 و p-GFP-C-shLenti به‫درون سلول‌های 293T تولید شد. سلول‌های Calu-6 تحت تیمار با لنتی‌ویروس نوترکیب قرار گرفتند. صحت ترانسداکشن با میکروسکوپ فلورسنس مورد بررسی قرار گرفت. بررسی ماندگاری زیستی سلول‌های Calu-6، با انجام سنجش MTT انجام شد. نتایج: بررسی‌های میکروسکوپ فلورسنس در 48 ساعت پس از ترانسفکشن نشان داد حدود 80 درصد سلول‌های 293T ترانسفکت شدند. نتایج میکروسکوپ فلورسنس پس از تیمار سلول‌های Calu-6 با ویروس نشان دهنده صحت ترانسداکشن این سلول‌ها است سنجش MTT نیز نشان داد که سرعت رشد سلول‌های ترانسداکت شده با لنتی‌ویروس حاوی Cdc42-shRNA در مقایسه با سلول‌های کنترل، 58 درصد و نسبت به سلول‎های کنترل منفی 40 درصد کاهش یافت. نتیجه‌گیری: لنتی‌ویروس‌های نوترکیب، وکتورهای مناسبی جهت انتقال shRNA-Cdc42 به سلول‌های Calu-6 بوده و این انتقال منجر به کاهش تکثیر سلول‌های Calu-6 شد. کاهش میزان تکثیر سلول‌های سرطان ریه به‫واسطه سیستم مهاری لنتی‌ویروسی- shRNA یک اثر پایدار و طولانی مدت می‌باشد که می‌تواند در ژن‌درمانی این سرطان مورد توجه قرار گیرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_30360_8d9a15b55c2ac9becb69a52624396966.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Study the effect of PLL polymer on gene delivery efficiency by biodegradable PLA-PEG di-block copolymers بررسی تاثیر پلیمر PLL بر خصوصیات و کارایی انتقال ژن توسط دی بلاک کوپلیمر زیست تخریب پذیر PLA-PEG 271 284 30361 10.52547/JCT.8.3.271 FA سید احمد موسوی سوها دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اردبیل، ایران هاشم یعقوبی -دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اردبیل، ایران Journal Article 2018 03 07 Aim: The present study aims to investigate the effect of simultaneous encapsulation of DNA with different ratio of PLL via PLA-PEG copolymer, on gene delivery efficiency into mammalian cells. Some characteristics such as biocompatibility, DNA protecting against restriction enzymes, DNA release rate, size and zeta potential were also investigated. Material and Methods: PLA-PEG/PLL/DNA nanoparticles with different ratio of PLL were prepared by double emulsion-solvent evaporation technique. Then, the release percentage of DNA and the zeta potential of particles in Phosphate Saline buffer (PH=7) were measured. Results: Increasing the PLL percentage in the PLA-PEG/PLL/DNA nanoparticles resulted in enhancement of particles size and zeta potential. Gel electrophoresis analysis of DNA extracted from PLA-PEG/DNA and PLA-PEG/PLL/DNA nanoparticles after treatment with DNase I enzyme indicates the ability of PLA-PEG and PLA-PEG/PLL copolymers in DNA protection. The flow cytometry and fluorescent microscopy study confirmed that gene transfer efficiency was improved by increasing the ratio of PLL in PLA-PEG/PLL/DNA nanoparticles. Moreover we found that gene transfer efficiency was one and half fold higher then PLL/DNA complex in the serum medium. Conclusion: The results showed that PLA-PEG nanoparticles in the serum medium have higher potential gene delivery to the MCF-7 cells in comparison with PLA-PEG/PLL/DNA nanoparticles. هدف : مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر انکپسولهسازی همزمان DNA با نسبتهای متفاوت PLL توسط کوپلیمر PLA-PEG بر افزایش کارایی انتقال ژن به سلولهای پستانداران و خصوصیاتی از قبیل زیست سازگاری، محافظت از DNA در برابر آنزیمهای برشی، سرعت رهایش DNA، اندازه و پتانسیل ذتای ذرات انجام گرفت. مواد و روش‫ها: نانوذرات PLA-PEG/PLL/DNA با نسبتهای متفاوت PLL، بر اساس تکنیک انتشار حلال تهیه شدند. سپس درصد رهایش DNA، اندازه و پتانسیل ذتای ذرات در بافر سالین فسفات با 4/7pH= مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: با افزایش درصد PLL در نانوذرات PLA-PEG/PLL/DNA اندازه و پتانسیل ذتای ذرات حاصل افزایش یافت. آنالیز ژل الکتروفورز از DNA استخراج شده از نانوذرات PLA-PEG/DNA و PLA-PEG/PLL/DNA پس از تیمار با آنزیمDNasI، بیانگر توانایی کوپلیمر PLA-PEG و PLA-PEG/PLL در محافظت از DNA بود. بررسی فلوسایتومتری و میکروسکوپ فلورسنس تایید کرد که بازده انتقال ژن با افزایش نسبت PLL در نانوذرات PLA-PEG / PLL / DNA بهبود می‫یابد. علاوه بر این بازده انتقال ژن یک و نیم برابر بیشتر از پروتئین PLL / DNA در محیط سرمی است. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد نانوذرات PLA-PEG/PLL/DNA از توانایی بالایی در انتقال ژن به سلولهای MCF-7 در مقایسه با کمپلکس PLL/DNA در محیطهای حاوی سرم برخوردار میباشند.

https://jct.araku.ac.ir/article_30361_a010998d9841ce5759a37db387d85268.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 The effect of Quercetin on ovarian tissue of Female Wistar Rats treated with cyclophosphamide and growth indexes of their offspring بررسی اثر کوئرستین بر بافت تخمدان موش های صحرایی ماده نژاد ویستار تحت درمان با سیکلوفسفامید و شاخص های رشد نوزادان آن ها 285 293 30363 10.52547/JCT.8.3.285 FA دینا ظهرابی دانشجوی دکترای زیست شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران کاظم پریور دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران محمد حسین صنعتی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، گروه بیوتکنولوژی پزشکی، تهران، ایران نسیم حیاتی رودباری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران Journal Article 2018 03 07 Aim: In the current study, the protective effect of quercetin (as an antioxidant) was investigated on the ovarian tissue and fertility of female rats exposed to cyclophosphamide. Material and Methods: 24 Wistar rats were divided into four six-membered groups. The first group was treated with cyclophosphamide (30 mg/kg) and the second group was treated with tween solution. The third and fourth groups administered quercetin (50 and 100 mg/kg) with cyclophosphamide (30mg/kg) intraperitonealy for 30 days. The left ovaries of the rats were removed and after sectioning and staining using Hematoxylin-Eosin were examined using light microscopy. In addition, 16 rat were treated in the same way in 4 groups (one male and three female rat in each group), then the mice mating. After birth, growth indexes were studied. All data were analyzed using one-way ANOVA. Results: Both doses of quercetin significantly increased the number of primordial follicles and diameter of the primary follicles, the number of blood vessels, the number of offspring and their growth indexes, while decreased the number of atretic graffian follicles,. In addition, a significant increase in the diameter of primordial follicles was observed in rats received 100 mg/Kg quercetin compared to rats received only cyclophosphamide. Conclusion: Quercetin can reduce the side effects of cyclophosphamide on ovarian tissue and improve fertility indexes. هدف: در این مطالعه اثر حفاظتی کوئرستین به‫عنوان یک آنتی اکسیدانت روی بافت تخمدان و باروری موش‫های صحرایی ماده در معرض سیکلوفسفامید بررسی شد. مواد و روش‫ها: 24 موش صحرایی ماده نژاد ویستار به 4 گروه 6 تایی تقسیم شدند. گروه اول سیکلوفسفامید با دوز 30 میلی‫گرم بر کیلوگرم وزن بدن، گروه دوم محلول توئین 80 و گروه‫های سوم و چهارم کوئرستین با دوز 50 و 100 میلی‫گرم بر کیلوگرم وزن بدن به‫همراه سیکلوفسفامید را به‫صورت درون صفاقی طی 30 روز دریافت کردند. تخمدان چپ موش‫ها خارج و پس از برش و رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین توسط میکروسکوپ نوری بررسی شدند. همچنین 16 موش در 4 گروه (در هر گروه یک موش نر و سه موش ماده) به شیوه قبل تیمار شدند و موش‫ها جفت گیری کردند. پس از تولد نوزادان، شاخص‫های رشدی مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‫ها با روش آنالیز واریانس یک‫طرفه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: هر دو دوز کوئرستین باعث افزایش تعداد فولیکول‫های بدوی، افزایش قطر فولیکول‫های اولیه، کاهش تعداد فولیکول‫های گراف آترتیک، افزایش تعداد عروق خونی و افزایش تعداد فرزندان و شاخص‫های رشد آن‫ها به‫صورت معنی‫دار و کوئرستین با دوز 100 میلی‫گرم بر کیلوگرم باعث افزایش معنی‫دار قطر فولیکول‫های بدوی نسبت به گروه دریافت کننده سیکلوفسفامید شد. نتیجه گیری: کوئرستین می‫تواند باعث کاهش عوارض داروی سیکلوفسفامید بر روی بافت تخمدان و بهبود شاخص‫های باروری شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_30363_6eef686c3fc818179f5be661698fb8e7.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Cytotoxicity of cerium oxide nanoparticles (CeO2) on colon cancer cell line (HT29) and evaluation of caspase 3 and 9 apoptosis gene expression using Real Time PCR and flow-cytometry methods بررسی سمیت سلولی نانوذره اکسید سریم (CeO2) روی رده سلولی سرطان کولون ( HT29 )و آنالیز بیان ژن های آپوپتوزی کاسپاز 3 و 9 با استفاده از روش Real Time PCR و فلوسیتومتری 294 302 30367 10.52547/JCT.8.3.294 FA رها نصیری کارشناس ارشد گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران شهره زارع کاریزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، گروه زیست شناسی، ورامین، ایران نسیم حیاتی رودباری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه زیست شناسی، تهران، ایران نازنین فرهادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، گروه شیمی، ورامین، ایران Journal Article 2018 03 07 Aim: In the current study, effect of cerium oxide nano-particles cytotoxicity was investigated on the colon cancer cell line HT29 and evaluation of caspase 3 and 9 apoptosis genes expression. Material and Methods: In this experimental study, the HT29 cell line was treated with different concentrations of cerium oxide nano-particles, including 0.78, 1.56, 3.12, 6.25, 12.5,25 50 and 100 mg/ml in 24, 48 and 72 hours and the cell viability was determined using MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide ) test. Then, the gene expression level of caspase 3 and 9 genes was evaluated by using Real Time PCR in treated HT29 cell line with IC50 value during 24 h. Finally, the apoptosis induction was assessed by flow-cytometry. Results: The MTT results show that cerium oxide nano-particles had maximum cytotoxicity on HT29 cell line in 25, 50 and 100 mg/ml concentrations in 72 h. Moreover, the Real Time PCR results indicated that the relative expression level of caspase 3 and 9 was up-regulated significantly (2.36±0.76 and 3.4±.95, respectively) in HT29 cell line treated with nano-particle. The flow-cytometry results revealed the 16% apoptosis in HT29 cell line. Conclusion: Findings showed that the cytotoxicity of cerium oxide was based on time and applied dose. Thus, it appears that this nano-particle could be used in pharmaceutical applications with further studies about selective targeting of cerium oxide nano-particles. هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات سمیت سلولی نانو ذره اکسید سریم روی رده سلولی سرطانی کلون HT29 و آنالیز بیان ژن‫های آپوپتوزیسی کاسپاز 3 و 9 می‫باشد. مواد و روش‫ها: در این مطالعه سلول‌های HT 29 در فواصل زمانی 24، 48 و 72 ساعت تحت تاثیر غلظت‌های 78/0، 56/1، 12/3، 25/6، 5/12، 25،50، 100 میلی‫گرم بر میلی‫لیتر از نانوذره اکسید سریم قرار گرفته و میزان بقای سلول‌ها توسط روش MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) اندازه گیری شد. سپس میزان بیان ژن‌های کاسپاز 3 و 9 با روش Real Time PCR در سلول‫های HT29 تیمار شده با غلظت IC50 نانوذره در مدت زمان 24 ساعت و القای آپوپتوزیس توسط روش فلوسایتومتری مشخص شد. نتایج: نتایج تست MTT نشان داد که نانو ذره در مدت زمان 72 ساعت و در غلظت‌های 25، 50 و 100 میلی‫گرم بر میلی‫لیتر بیشترین سمیت سلولی را روی رده سلولی HT29 داشته است. هم‫چنین نتایج Real Time PCR نشان داد که بیان نسبی ژن‌های کاسپاز 3 و 9 در رده سلولی سرطانی HT-29 تیمار شده با نانوذره به‫ترتیب به‫میزان (05/0p>) 76/0±36/2، (05/0p>) 95/0±4/3 طی 24 ساعت افزایش داشته و نتایج فلوسایتومتری میزان آپوپتوزیس 16 درصد درصدی را نشان داد. نتیجه‫گیری: سمیت سلولی نانو ذره اکسید سریم برای سلول‌های سرطانی HT-29 وابسته به دوز و زمان است. که در آینده با مطالعات بیشتر و با هدفمند کردن این نانوذره به‫عنوان یک ترکیب دارویی کاندید جهت اهداف درمانی می‫توان استفاده کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_30367_f0e6d819eb9557e2fc97ac251d6bcd2a.pdf