دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 Silencing of final gene involved in biosyntesis of papaverin and sanguinarin alkaloids (DBOX) using VIGS technique in Papaver somniferum L. خاموشی ژن انتهایی بیوسنتز آلکالوئیدهای پاپاورین و سنگوینارین (DBOX) در گیاه دارویی شقایق با استفاده از فن VIGS 109 119 28460 10.52547/JCT.8.2.109 FA کامران سمیعی دانشگاه لرستان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، خرم آباد، ایران احمد اسماعیلی دانشگاه لرستان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، خرم آباد، ایران فرهاد نظریان فیروزآبادی دانشگاه لرستان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، خرم آباد، ایران سید محسن سهرابی دانشگاه لرستان، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، خرم آباد، ایران Journal Article 2017 11 15 Aim: In this study, the effect of silence on the expression of the key gene expression of DBOX (which encodes the final enzyme for the synthesis of two alkaloids, Sanguinarin and papaverin) was used by VIGS technique in a species of poppy (Papaver somniferum L.). Material and methods: A fragment of 350 pairs of alkali from the DBOX gene sequence (within the range of 1112-1462bp) was selected based on the highest number of siRNA production with 21 nucleotides length. After cloning this segment into the pTZ57R/T vector and transferring the vector to pTRV2 viral vector, Agrobacterium inoculation liquid containing silencer was injected into the poppy plants leaves. Primary transgenic plants were selected by PCR reaction using a protein-binding protein coding gene primer (CP) and secondary screening was performed by semi-quantitative PCR technique. In the next step, the samples with the maximum silence (lowest expression) of the gene were examined by real-time RT-PCR technique. Results: Cloning accuracy in pTZ57R/T and pTRV2 plasmids were confirmed using PCR and enzymatic digestion. Based on the results of semi-quantitative PCR, 5 transgenic plants were selected with the lowest expression for DBOX gene. Based on semi-quantitative PCR results, 5 transgenic plants with the lowest expression were selected for DBOX gene. The results of real-time RT-PCR showed averagely decrease of 81% in the expression of DBOX gene transcriptions in transgenic plants compared to control plants (inoculated with the pTRV2 empty plasmid). Conclusion: The results generally showed that the VIGS technique could successfully reduce the DBOX gene expression in poppy plants. In addition, the results obtained for this gene can be used to understand the biosynthetic pathway of poppy alkaloids and transgenic plants for metabolic engineering purposes. هدف: در این پژوهش، به‏منظور بررسی تاثیر خاموشی بر بیان ژن کلیدی DBOX (که آنزیم نهایی بیوسنتز دو آلکالوئید سنگوینارین و پاپاورین را کد می‌کند)، از فن VIGS در گونه ای از خشخاش (Papaver somniferum L.) استفاده شد. مواد و روش‌ها: قطعه 350 جفت بازی از توالی ژن DBOX (در محدوده bp1462-1112) براساس تولید بیشترین تعداد siRNA با طول 21 نوکلئوتید انتخاب شد. پس از همسانه‌سازی این قطعه در ناقل واسط pTZ57R/T و انتقال به ناقل ویروسی pTRV2، مایع تلقیح آگروباکتریوم حاوی سازه خاموشی به برگ‌های بوته‌های گیاه تزریق شد. گیاهان تراریخت اولیه توسط واکنش PCR با استفاده از آغازگرهای ژن کد کننده پوشش پروتئینی ویروس (CP) انتخاب و غربالگری ثانویه توسط تکنیک PCR نیمه کمی صورت گرفت. در مرحله بعد نمونه‌هایی با بیشترین خاموشی (کمترین بیان) ژن مورد نظر توسط تکنیک real-time RT-PCR مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: صحت همسانه‌سازی در پلاسمیدهای pTZ57R/Tو pTRV2 با استفاده از واکنش‌های PCR و هضم آنزیمی تائید شد. براساس نتایج PCR نیمه کمی، تعداد 5 بوته تراریخت با کمترین بیان برای ژن DBOX انتخاب شدند. نتایج نهایی real-time RT-PCR به‏طور متوسط بیانگر کاهش نسبی 81 درصدی در بیان رونوشت‌های ژن DBOX در گیاهان تراریخت در مقایسه با گیاهان کنترل (تلقیح شده با پلاسمید خالی pTRV2) بود. نتیجه‌گیری: به‏طور کلی نتایج نشان داد که فن VIGS به‏طور موفقیت آمیزی می‌تواند میزان بیان ژن DBOX را در گیاه خشخاش کاهش دهد. به‏علاوه از نتایج به‏دست آمده در خصوص این ژن، می‌توان در درک بیشتر مسیر بیوسنتزی آلکالوئیدهای گیاه خشخاش و تولید گیاهان تراریخت با اهداف مهندسی متابولیت بهره برد.

https://jct.araku.ac.ir/article_28460_b36a8b7fdf47ca209ce8a08ecd8b2ff0.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 Silencing of final gene involved in biosyntesis of papaverin and sanguinarin alkaloids (DBOX) using VIGS technique in Papaver somniferum L. اثر استنشاقی نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن بر روی بیان پروتئین p53 در بیضه موش‌های نژاد Balb/C به‏روش ایمونوهیستوشیمی 120 126 28735 10.52547/JCT.8.2.120 FA حامده کریمی - گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان ایران ویدا حجتی - گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان ایران عبدالحسین شیروی - گروه زیست شناسی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان ایران Journal Article 2017 12 02 Aim: In this study, the effect of silence on the expression of the key gene expression of DBOX (which encodes the final enzyme for the synthesis of two alkaloids, Sanguinarin and papaverin) was used by VIGS technique in a species of poppy (Papaver somniferum L.). Material and methods: A fragment of 350 pairs of alkali from the DBOX gene sequence (within the range of 1112-1462bp) was selected based on the highest number of siRNA production with 21 nucleotides length. After cloning this segment into the pTZ57R/T vector and transferring the vector to pTRV2 viral vector, Agrobacterium inoculation liquid containing silencer was injected into the poppy plants leaves. Primary transgenic plants were selected by PCR reaction using a protein-binding protein coding gene primer (CP) and secondary screening was performed by semi-quantitative PCR technique. In the next step, the samples with the maximum silence (lowest expression) of the gene were examined by real-time RT-PCR technique. Results: Cloning accuracy in pTZ57R/T and pTRV2 plasmids were confirmed using PCR and enzymatic digestion. Based on the results of semi-quantitative PCR, 5 transgenic plants were selected with the lowest expression for DBOX gene. Based on semi-quantitative PCR results, 5 transgenic plants with the lowest expression were selected for DBOX gene. The results of real-time RT-PCR showed averagely decrease of 81% in the expression of DBOX gene transcriptions in transgenic plants compared to control plants (inoculated with the pTRV2 empty plasmid). Conclusion: The results generally showed that the VIGS technique could successfully reduce the DBOX gene expression in poppy plants. In addition, the results obtained for this gene can be used to understand the biosynthetic pathway of poppy alkaloids and transgenic plants for metabolic engineering purposes. هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن بر روی بیان پروتئین p53 در بافت بیضهی موش آزمایشگاهی انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه، هجده سر موش آزمایشگاهی نر نژاد Balb/C به سه گروه شش تایی تقسیم شدند که شامل: گروه کنترل که نانو ذرات را استنشاق نکردند. گروههای تجربی 1 و 2 به ترتیب نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن را با دوزهای 1000 و2000 میکروگرم بر میلیلیتر به‏طور روزانه به مدت 45 دقیقه در طی 8 روز، استنشاق کردند. در پایان هشت روز، موشها تشریح شده، بافت بیضه خارج شده و پردازش بافتی انجام شد. تغییرات ایجاد شده در میزان بیان پروتئین p53 با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی (رنگآمیزی آویدین ـ بیوتین) و شمارش سلولها ارزیابی شد. نتایج: نانو ذرات اکسید آهن استنشاقی با نفوذ به بافت بیضه باعث افزایش معنیدار بیان پروتئین p53 در گروههای تجربی شدند (05/0p < ). نتیجهگیری: با استنشاق نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن در دوزهای 1000 و2000 میکروگرم بر میلیلیتر، افزایش معنیداری در بیان پروتئین p53 در بافت بیضه نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. با افزایش دوز نانوذرات، بیان پروتئین نیز افزایش یافت.

https://jct.araku.ac.ir/article_28735_f9dd94e7acd400658ac4fd2817ea4fef.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 The viability, apoptosis rate and p75NTR gene expression in neural differentiation of adiposae derived stem cells in simulated microgravity بررسی میزان بقا، آپوپتوزیس و بیان ژنP75NTRدر سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی به هنگام تمایزعصبی دربی‌وزنی شبیه‌سازی شده 127 139 29667 10.52547/JCT.8.2.127 FA وجیهه زرین پور دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات فارس، گروه زیست شناسی، مرودشت، ایران زهرا حاج ابراهیمی پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران مجتبی جعفری نیا دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات فارس، گروه زیست شناسی، مرودشت، ایران Journal Article 2018 01 15 Aim: In this study, the effects of simulated microgravity on the apoptosis and expression of p75NTR gene were investigated in the adipose derived stem cells before and after the neural differentiation. Material and Methods: Human adipose derived stem cells were isolated, cultured and differentiated. A single-axis clinostat apparatus was used to simulate microgravity for 6, 24 and 72 hours. Real time PCR technique was used for gene expression analysis after extraction of RNA of samples. Cell viability was assessed by MTT assay and apoptosis rate was calculated by Annexin V staining. Results: Our results showed that microgravity led to a significant decrease in p75NTR gene expression in adipose derived stem cells. However, microgravity had no significant effect on viability of cells before and after differentiation, but apoptosis in undifferentiated cells was decreased in contrast to controls. Conclusion: Due to reduction of apoptosis and increment of differentiation potential of cells, microgravity can be introduced as a powerful tool and also new condition for cell culture and neural differentiation for achievement to effective cell therapy. هدف: در مطالعه حاضر اثر بی‌وزنی بر میزان مرگ و میر سلولی و بیان ژن p75NTR قبل و بعد از تمایز عصبی سلول‌های مزانشیمی مشتق از بافت چربی بررسی شد. مواد و روشها:در این مطالعه ابتدا سلول‌های بنیادی مزانشیمی ‌از بافت چربی جدا و کشت و تمایز داده شد. دستگاه کلینواستت تک محوره برای شبیه‌سازی بی‌وزنی به‏مدت 6، 24 و 72 ساعت استفاده شد. از سلول‌ها استخراج RNA صورت گرفت و تغییرات بیان ژن‌ با تکنیک Real-time PCR بررسی شد. میزان زنده بودن سلول‌ها با روش MTT و میزان آپوپتوزیس با تست انکسین اندازه‌گیری شد. نتایج: نتایج ما نشان داد که بی‌وزنی به‏طور قابل توجهی منجر به کاهش میزان بیان p75NTR در سلول‌های مزانشیمی شد. بی‌وزنی تاثیر معنی‌داری بر میزان زنده بودن سلول‌ها قبل و بعد از القای تمایز به سلول‌های شبه عصبی نداشت؛ اما میزان آپوپتوزیس را در سلول‌های تمایزنیافته در مقایسه با نمونه‌های کنترل کاهش داد. نتیجه‌گیری: با توجه به کاهش میزان مرگ و میر و افزایش پتانسیل تمایزی سلول‌ها، بی‌وزنی می‌تواند به‏عنوان ابزاری قدرتمند و محیط جدیدی برای کشت و تمایز سلول‌های عصبی و دستیابی به درمان‌هاى پیوند موفق‌ترمعرفی شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_29667_58f5494e7f958bdb46d4f26821bf1106.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 Morphological and histological study of trichomes in six Nepeta species by light and scanning electron microscopy بررسی ریخت شناسی و هیستولوژی کرک در شش گونه از جنس Nepeta با استفاده از میکروسکوپ نوری و الکترونی نگاره 140 150 29645 10.52547/JCT.8.2.140 FA سید مهدی طالبی دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، کد پستی8349-8-38156 محبوبه یار محمدی دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، کد پستی8349-8-38156 Journal Article 2018 01 14 Aim: in the present study, morphology and also histology of six Nepeta species were investigated. Material and method: six species of the genus were collected from different parts of Iran. From each species, one population and from each populations three flowering stems were randomly elected. The mature intact leaf of each sample was fixed in FAA solution, and then transverse hand sections of them were double stained and examined under light microscopy. For scanning electron microscopy, a small part of leaves were coated with gold then, samples transferred to SEM for taking micrograph. The used software was SPSS. Results: Thirteen glandular and non-glandular trichomes were observed in the studied species. The morphology and density of trichomes varied between species and ANOVA test showed significant differences in some trichome types between the studied species. The peltate and capitate were the most important glandular trichomes. In addition, non- glandular hairs were existed in two forms: branched and non-branches. The branched ones were found in only one species. Conclusion: on the basis of variations in glandular trichomes, it is expected that the amount of essential oil is variable between the studied species. In addition, the abilities of species are different in maintenance of essential oil. Moreover, the trichomes can use a good trait for improvement of Nepeta taxonomy. هدف: در این مطالعه ریخت شناسی و هیستولوژی کرک‏های ترشحی و غیر ترشحی در شش گونه از جنس Nepeta در ایران بررسی شد. مواد و روش‏ها: شش گونه از جنس Nepeta از نقاط مختلف ایران جمع آوری شد. از هر گونه یک جمعیت و از هر جمعیت سه فرد به‏صورت تصادفی انتخاب شدند. از هر فرد یک برگ بالغ جدا شده و بعد از تثبیت نمونه‏ها، تهیه برش‏های دستی و رنگ آمیزی مضاعف، انواع کرک‏های برگ با میکروسکوپ نوری مطالعه شدند. در مطالعات میکروسکوپ الکترونی، قطعه‏ای از برگ بعد از طلا پوشی داخل میکروسکوپ الکترونی نگاره قرار گرفته و عکس‏هایی با بزرگ‏نمایی مختلف از آن تهیه شد. از نرم افزار SPSS جهت تجزیه و تحلیل داده‏ها استفاده شد. نتایج: تعداد سیزده نوع کرک غده‏ای و غیر غده‏ای در سطح برگ گونه‏های مورد مطالعه وجود داشت. شکل و تراکم کرک‏های مشاهده شده در بین گونه‏ها متفاوت بود و آزمون ANOVA تفاوت‏های معنی‏داری را در تعداد کرک‏ها در بین گونه‏ها نشان داد. مهم‏ترین کرک‏های غده‏ای در گونه‏های مورد مطالعه، انواع صفحه‏ای و سردار بودند. همچنین کرک‏های غیر غده‏ای به‏دو شکل منشعب و غیر منشعب وجود داشتند که نوع منشعب فقط در یک گونه مشاهده شد. نتیجه گیری: با توجه به تفاوت تعداد کرک‏های غده‏ای در بین گونه‏های مورد بررسی می‏توان چنین پیش بینی نمود که میزان روغن‏های اسانسی موجود در گیاه بین گونه‏های مختلف متفاوت بوده و همچنین توانایی نگه‏داری اسانس در بین گونه‏ها متفاوت است و همچنین می‏توان از کرک‏ها جهت بهبود رده بندی این جنس استفاده نمود.

https://jct.araku.ac.ir/article_29645_7bff87c59e3fbc5e1ded2fe3ce1d9865.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 The Effects of Zinc Oxide (ZnO) Nanoparticles on the Germination, Biochemical and Ultrastructural Cell Characteristics of Ricinus communis تاثیر نانو ذرات اکسید روی (ZnO) بر ویژگی‌های جوانه زنی، بیوشیمیایی و فراساختار سلولی گیاه کرچک (L. communisRicinus) 151 164 29646 10.52547/JCT.8.2.151 FA الهام اسپرهم دانشجوی دکتری دامغان، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران، کدپستی: 3671639998 سکینه سعیدی سار دانشگاه فنی و حرفه ای، دانشکده فنی دکتر شریعتی، تهران ، ایران، کدپستی1891816851 هما محمودزاده آخرت دانشگاه مشهد، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، مشهد، ایران، کدپستی: 41391735 محمدرضا هادی دانشگاه مرودشت، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، مرودشت، ایران، کدپستی: 33386849 Journal Article 2018 01 14 Aim: The present research attempts to study the effect of different concentrations of zinc oxide (ZnO) nanoparticles on the germination, the amount of photosynthetic pigments and sugar content and analyze the ultrastructure of Ricinus communis plant leaves. Material and methods: Experiment were performed under controlled greenhouse conditions, and designed completely randomly with three incidents. The plants were exposed to various concentrations (0, 10, 100, 500 and1000) mg/l of zinc oxide nanoparticles. The ultrastructural Characteristics of plant leaves were made with the use of TEM electron microscope in the experimental plants of 1000 mg/l. Results: Treatment of the plant with (ZnO) Nanoparticels at concentration of 10 mg/l caused increased and higher concentrations significantly reduced the rate and percentage of germination, as well as the radicle and plumule length and the photosynthetic pigments. The amount of soluble sugars in leaves increased significantly with the increase of nanoparticle concentration. The images TEM electron microscope revealed the concentration of zinc oxide nanoparticles and cell membrane rupture, as well as a deformation and decrease of the number of chloroplasts in the1000 mg/l treated plants, compared with the control plants. Conclusion: The Zn absorption by the plant increases by increasing the concentration of (ZnO) nanoparticles. At high concentrations due to toxicity, germination parameters in the plant decrease, which leads to oxidative stress in the plant. The plant in response to this stress increases its sugar content. In these conditions, the amount of photosynthetic pigments decreased and caused ultrastructural ruptures in plant cells. هدف: این تحقیق به‏منظور مطالعه تاثیر غلظت‌های مختلف نانوذرات اکسید روی بر جوانه زنی، مقدار رنگیزه‌های فتوسنتزی، محتوای قند و بررسی فراساختار برگ گیاه کرچک بود مواد و روش‌ها: آزمایش در شرایط کشت گلخانه به صورت کاملا تصادفی با 3 تکرار طراحی شد. گیاهان در معرض غلظت‌های مختلف (صفر، 500،100،10 و1000میلی گرم بر لیتر) نانو ذرات اکسید روی قرار گرفتند. ویژگی‌های فراساختاری برگ توسط میکروسکوپ الکترونی TEM در تیمار 1000میلی گرم بر لیتر مطالعه شد. نتایج: تیمار گیاه با نانواکسید روی در غلظت10 میلی گرم برلیتر سبب افزایش و در غلظت بالاتر از 10 میلی گرم برلیتر به‏طور معنی‏داری سبب کاهش در سرعت و درصد جوانه زنی، طول ریشه‌چه ،ساقه چه و میزان رنگیزه‌های فتوسنتزی شد. میزان قندهای محلول در برگ با افزایش غلظت نانو ذرات افزایش معنی‏داری پیدا کرد. تصاویر میکروسکوپ الکترونی TEM، تجمع نانو ذرات اکسید روی و از هم پاشیدگی دیواره و غشا سلولی و همچنین بد شکلی و کاهش تعداد کلروپلاست‌ها را در تیمار 1000میلی گرم برلیتر در مقایسه با شاهد نشان داد. نتیجه‌گیری: با کاربرد غلظت‌های فزاینده نانو ذره اکسید روی یک تنش اکسیداتیو در گیاه کرچک بروز می‌کند که به‏دنبال آن پارامترهای جوانه زنی و میزان رنگیزه‌های فتوسنتزی درآن کاهش یافته و آسیب‌های فراساختاری در سلول‌های برگ آن ایجاد می‌شود و گیاه در پاسخ به این تنش میزان قند خود را نیز افزایش می‌دهد.

https://jct.araku.ac.ir/article_29646_356cdab4ed0406224c0880771445819a.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 Optimization of Callus Induction and Effects of Biological and Non- biological Elicitors on Content of Phenol/ Flavonoid Compounds in Nigella sativa under In-Vitro Conditions بهینه سازی کالوس زایی و تاثیر الیسیتور‌‌های زیستی و غیر زیستی بر میزان ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی سیاه‌دانه در شرایط آزمایشگاهی 165 184 30208 10.52547/JCT.8.2.165 FA علی سبحانی زاد دانش‌آموخته کارشناسی ارشد گیاهان دارویی، دانشگاه زابل، زابل، ایران محمود سلوکی دانشگاه زابل، دانشکده کشاورزی، گروه اصلاح و بیوتکنولوژی، زابل، ایران بهمن فاضلی نسب دانشگاه زابل، پژوهشکده کشاورزی، گروه پژوهشی زراعت و اصلاح نباتات، ، زابل، ایران Journal Article 2018 02 27 Aim: This study attempts to optimize callus induction and analyze of yeast extract and nano-silver elicitors on phenol/flavonoid content in black cumin under tissue culture conditions. Material and Methods: The experiment was conducted a factorial design based on CRD with three replications. Factors included: explants (root, hypocotyledon, leaf and Cotyledon), 2, 4-D (1, 2, 4 and 8 Mg/L) and BAP (0.25, 0.5, and 1 Mg/L) in MS base medium. Elictor's including yeast extract (100, 250 and 500 Mg/L) and nano-silver (30, 60 and 90 Mg/L) in two time (3 and 7 days) periods. Results: The results showed that hypocotyledon explant and interaction effect of BAP (0.25 Mg/L) and 2, 4-D (4 Mg/L) were the most effective on the callus induction percent. Direct regeneration was caused by the root explant and the interaction effect of BAP (0.5 Mg/L) and 2, 4-D (1 Mg/L). The most effective treatment on the total phenol content was yeast extract (250 ppm) in a 7-day period. HPLC for quercetin (a flavonoid component) indicated that the most effective treatment was the interaction effect of nanoAg particles (30 Mg) and yeast extract (250 Mg) in a 3-day period. Conclusion: The highest amount of callus induction is obtained from the hypocotyledon explants. The best direct regeneration is recorded in the root explants. To increase total phenol, it is necessary to use yeast extracts in a 7-day period and to increase flavonoids using the interaction effect of nano-silver (30 Mg) and yeast extract (250 Mg) over a 3-day period. هدف: هدف از تحقیق، بهینه‌سازی کالوسزایی و بررسی اثر الیسیتورهای عصاره مخمر و نانو نقره بر میزان ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی گیاه دارویی سیاه‌دانه تحت شرایط کشت بافت است. مواد و روشها: آزمایش به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورهای کالوسزایی: ریزنمونه (ریشه، هیپوکوتیلدون، برگ و کوتیلدون) و تنظیم‌کننده رشد 2,4-D (1، 2، 4 و 8 میلی‌گرم در لیتر) به‫همراه BAP (25/0، 5/0 و 1 میلی‌گرم در لیتر)) در محیط کشت پایه MS و همچنین در بررسی اعمال الیسیتور؛ عصاره مخمر (100، 250 و 500 میلی‌گرم در لیتر) و نانو نقره (30، 60 و 90 میلی‌گرم در لیتر) در دو بازه زمان 3 و 7 روزه بودند. نتایج: نتایج نشان داد ریزنمونه هیپوکوتیلدون و اثر متقابل BAP (mg/l25/0) و 2,4-D (mg/l4) مؤثرترین بر درصد کالوسزایی بودند. باززایی مستقیم حاصل از اثر متقابل BAP (mg/l5/0)، 2,4-D (mg/l1) و ریزنمونه ریشه بود. مؤثرترین تیمار بر میزان فنل کل، اثر تکی تیمار عصاره مخمر (ppm 250) در بازه زمان 7 روزه بود. HPLC برای کوئرستین (یکی از اجزای فلاونوئید) نشان داد که موثرترین تیمار اثر متقابل نانو ذرات نقره (30 میلی‌گرم) و عصاره مخمر (250 میلی‌گرم) در بازه زمانی 3 روزه بوده است. نتیجهگیری: بیشترین میزان کالوسزایی از ریزنمونه هیپوکوتیلدون و بهترین باززایی مستقیم از ریزنمونه ریشه و جهت افزایش فنل کل بایستی صرفا از عصاره مخمر آن‌هم در بازه زمانی 7 روزه و افزایش میزان فلاونوئید از اثر متقابل نانو ذرات نقره (30 میلی‌گرم) و عصاره مخمر (250 میلی‌گرم) در بازه زمانی 3 روزه استفاده کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_30208_2947f6c206cc56866a88cc47130625d7.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 Survey of expression of marker genes in spermiogenesis (Protamine1, Acrosin) in induced human spermatogonial stem cells for differentiation into sperm cells مطالعه بیان ژن‌های شاخص مرحله‌ی اسپرمیوژنز(Acrosin, Protamine1 ) در سلول‫های بنیادی اسپرماتوگونیال انسانی القا شده برای تمایز به اسپرم‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬ 184 195 30209 10.52547/JCT.8.2.184 FA شیما کرمی گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تبریز، تبریز، ایران مسعود ملکی - گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2018 02 27 Aim: The aim of this study is to evaluate the spermatogonial stem cells differentiation into male gametes. Materia and Methods: Spermatogonial stem cells were cultured in T25 flasks after the enzymatically isolation of the testicular biopsies through azoospermic patients. In the third passage, cells divided into 4 different groups and were treated for 1 to 4weeks under the effect of a medium containing extracts of sheep testes as inducer and then expression of sperm maturation genes: Acrosin and Protamine1 were investigated by using of western blotting technique. Results: After spermatogonial stem cells treatment by the extracts of sheep testes, variations were seen in cell shape and they convert into sperm- like. Moreover, Acrosin and Protamine1 expression were confirmed. Conclusion: examination of induced cells showed that Acrosin and Protamin1 were expressed. Since Acrosin and Protamine1 are the major proteins of the spermiogenesis, it could be concluded that these cells had been completed spermatogenesis stage and started the spermiogenesis stage. هدف: هدف این مطالعه بررسی توان تمایزی سلول‫های بنیادی اسپرماتوگونیال به اسپرم میباشد. مواد و روش‫ها: سلول‫های بنیادی اسپرماتوگونیال پس از جداسازی آنزیمی از نمونههای بیوپسی بیضه افراد آزواسپرمیای غیر انسدادی در فلاسکT25 کشت داده شدند. در پاساژ سوم سلول‫ها در 4 گروه مختلف به‫مدت 1 الی 4 هفته تحت تاثیر محیط کشت حاوی عصارهی بافت بیضه گوسفندی به‫عنوان القا کننده قرار داده شدند و پس از آن بیان ژنهای بلوغ اسپرم: Acrosin و Protamine1 با استفاده از تکنیک وسترن بلاتینگ بررسی شد. نتایج: پس از القای سلول‫های بنیادی اسپرماتوگونیال توسط عصارهی بافت بیضه گوسفندی در این سلول‫ها شکل تغییر یافته بهصورت شبه اسپرم در آمدند و همچنین بیان ژن پروتامین 1و آکروزین تایید شد. نتیجهگیری: بررسی سلول‫های القا شده نشان داد که آکروزین و پروتامین 1 بیان شده اند، از آنجایی‫که آکروزین و پروتامین عمده ترین پروتئین‫های اسپرمیوژنز هستند میتوان اینگونه نتیجه گرفت که این سلول‫ها مرحلهی اسپرماتوژنز را کامل نموده و وارد مرحلهی اسپرمیوژنز شدهاند.

https://jct.araku.ac.ir/article_30209_0f47d8af9d0abe580c26d8551f4071f1.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 The neuroprotective effect of Mentha pulegium extract on degeneration of motor neurons in spinal cord after sciatic nerve compression in wistar rats بررسی اثر حفاظت نورونی عصاره هیدروالکلی گیاه نعناع Mentha pulegiumبر دژنراسیون نورون های حرکتی نخاع پس از کمپرسیون عصب سیاتیک در رت های نر نژاد ویستار 196 205 30210 10.52547/JCT.8.2.196 FA نگار مرتضی نیا گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران مریم طهرانی پور گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران جواد بهارآرا گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2018 02 27 Aim: This study was conducted to determine the neuroprotective effects of mint extract on alpha motor neuron degeneration at the anterior horn of the spinal cord after sciatic nerve compression in rats. Material and Methods: In this study, 30 male Wistar rats weighing 200-250 g were randomly divided into 5 groups including control, compression and treatment groups of 50,75 and 100 mg. In order to induce the compression, sciatic nerve was undergone to compress by using locking- scissors for 60 seconds. Hydroalcoholic extract of mint was injected intraperitoneally during the first and second weeks after the compression. After 28 days, rats were undergone by the perfusion method and after sampling the lumbar spinal cord, neuronal density was calculated by using dissector and stereological methods and the findings were compared together. Results: a significant decrease was observed in compression group compared to the control for the neuronal density and also a significant increase was seen in treatment groups rather than the compression group (p هدف: این پژوهش به‫منظور بررسی اثرات محافظت نورونی عصاره هیدروالکلی گیاه نعناع بر دژنراسیون نورون‫های حرکتی آلفای شاخ قدامی نخاع، پس از کمپرسیون عصب سیاتیک در رت انجام شد. مواد و روش‫ها: در این مطالعه 30 سر رت نر نژاد ویستار با وزن 200 تا 250 گرم به‫صورت تصادفی به 5 گروه کنترل، کمپرسیون و گروه‫های تیمار با دوز های 50، 70 و 100 میلی‫گرم عصاره هیدروالکلی نعناع تقسیم شدند. به‫منظور ایجاد کمپرسیون، عصب سیاتیک با استفاده از قیچی قفل دار به‫مدت 60 ثانیه در معرض کمپرسیون قرار گرفت. عصاره هیدروالکلی گیاه نعناع به‫صورت تزریق درون صفاقی طی هفته‫های اول و دوم پس از کمپرسیون صورت گرفت، پس از 28 روز از زمان کمپرسیون رت‫ها تحت متد پرفیوژن از نخاع کمری ناحیه L4 تحت نمونه برداری قرار گرفتند و پس از نمونه برداری نخاع ناحیه کمری، دانسیته نورون‫ها با روش دایسکتور و متد استریولوژی محاسبه و نتایج گروه ها با هم مقایسه شدند. نتایج : دانسیته نورونی در گروه کمپرسیون نسبت به کنترل کاهش معنی‫دار و در گروه های تیمار نسبت به کمپرسیون افزایش معنی‫دار نشان داد (001/0p

https://jct.araku.ac.ir/article_30210_c01afd54a92fec65ed6d29f568cebd48.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 2 2017 06 22 Investigation of antibacterial activity of silver nanoparticles synthesized from Scrophularia striata fruit extract بررسی فعالیت ضد باکتریایی نانوذرات نقره سنتز شده از عصاره میوه گیاه تشنه‌داری (Scrophularia striata) 206 213 30217 10.52547/JCT.8.2.206 FA حدیث طلوعی تبار دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه ایلام، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، ایلام، ایران علی اصغر حاتم نیا دانشگاه ایلام، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، ایلام، ایران Journal Article 2018 02 27 Aim: In this research, a simple and rapid method (green synthesis) was applied for synthesis of silver nanoparticles (AgNPs) using Scrophularia striata fruit extract, so that the metabolites present in S.striata fruit extract caused to reduce silver ions to AgNPs in green synthesis process. Material and Methods: UV–visible spectroscopy and scanning electron microscopy (SEM) were used to characterize the synthesized nanoparticles from S. striata extract. The antibacterial activity of the synthesized silver nanoparticles from S. striata extract was investigated against Gram-negative bacteria (Escherichia coli clinical, Escherichia coli ATCC, Salmonella typhi ATCC and Klebsiella pneumoniae) and Gram-positive bacteria (Staphylococcus aureus and Bacillus cereus). The minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC) were determined using microdilution technique. The antibacterial activity was determined by agar well diffusion method. Results: The results showed that with increased concentration of silver nanoparticles, antibacterial activity increased and in the concentration of 5 mM silver nanoparticles, antibacterial activity was observed against all bacteria, however the highest antibacterial activity of silver nanoparticles observed against Staphylococcus aureus (inhibition zone diameter with 32 mm). Also, in the low concentrations of 0.312 and 0.625 mM of silver nanoparticles, no inhibitory effects were observed on the Klebsiella pneumoniae and Salmonella typhi ATCC. Conclusion: From the results, it is suggested that silver nanoparticles synthesized using S. striata fruit extract could be used as a suitable antibacterial agent against clinical pathogens. هدف: در این تحقیق از یک روش ساده و سریع جهت سنتز نانوذرات نقره با استفاده از عصاره میوه گیاه تشنهداری استفاده شد، به‫طوری‫که متابولیتهای موجود در عصاره میوه تشنهداری سبب کاهش یونهای نقره به نانوذرات نقره طی فرآیند سنتز سبز شدند. مواد و روشها: جهت شناسایی نانوذرات سنتز شده از عصاره گیاه تشنهداری از روشهای اسپکتروسکوپی UV و میکروسکوپ الکترونیاسکنینگ استفاده شد. فعالیت ضدباکتریایی نانوذرات نقره سنتز شده از عصاره میوه گیاه تشنهداری بر علیه باکتریهای گرم منفی (اشریشیاکلای بالینی، اشریشیاکلایATCC، سالمونلا تایفیATCC و کلبسیلا پنمونیه) و گرم مثبت (استافیلوکوکوس اورئوس و باسیلوس سرئوس) مورد بررسی قرار گرفت. حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) با استفاده از تکنیک میکرودایلوشن تعیین شد. فعالیت ضدباکتریایی به‫وسیله روش انتشار چاهک در آگار تعیین شد. نتایج: نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نانوذرات نقره فعالیت ضدباکتریایی افزایش یافته و در غلظت 5 میلیمولار نانوذرات نقره، فعالیت ضدباکتریایی در برابر همه باکتریها مشاهده شد، با این‫حال بیشترین فعالیت ضدباکتریایی نانوذرات نقره در غلظت 5 میلیمولار و بر علیه باکتری استافیلوکوکوس اورئوس (با قطر هاله عدم رشد 32 میلیمتری) مشاهده شد. همچنین در غلظتهای پایین 312/0 و 625/0 میلیمولار نانوذرات نقره اثرات مهارکنندگی روی باکترهای کلبسیلا پنمونیه و سالمونلا تایفی ATCC مشاهده نشد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پیشنهاد ارائه میشود که نانوذرات نقره سنتز شده از عصاره میوه تشنهداری میتواند به‫عنوان یک عامل ضدباکتریایی مناسب در برابر پاتوژنهای بالینی استفاده شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_30217_d9f9c4243f3556c146d09809739084bf.pdf