دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Investigation of Cell Cycle, Myogenic and Growth Factor Genes Expression in Ovine Primary Myoblast Cells by Follistatin Overexpression بررسی چرخه سلولی، بیان ژنهای میوژنیک و کنترل کننده رشد سلولهای میوبلاست جنینی گوسفند با ازدیاد بیان ژن فولیستاتین 1 11 26495 10.52547/JCT.8.1.1 FA محمود نظری دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، اهواز، ایران فاطمه ثعلبی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، گروه جانوران سمی و تولید پادزهر، اهواز، ایران لیشین دو مرکز ملی ژنتیک و اصلاح دام، آکادامی علوم کشاورزی، پکن، چین. Journal Article 2017 07 22 Aim: The aim of this study was investigation of Follistatin gene over-expression effects on cell cycle, myogenic and growth factor genes expression of ovine primary myoblast (OPM) cells in lab that was done using AAV serotype 2 virus (rAAV2) carrying Follistatin (FST). Material and Methods: Obtained primary myoblasts cells from 60-day-old sheep fetuses were cultured in the growth and differentiation media. The optical density at 450 nm was measured as an indicator of proliferation in transfected cells with AAV serotype 2 (rAAV2) carrying Follistatin. Finally, Myogenic, Myo D, CDK2, Myf5, p57 and p21 genes expressions were measured using Real-Time qPCR. Results: The optical density (at 450 nm) was significantly increased in virus infected cells that shows Follistatin can increase proliferation. Follistatin proliferation significantly increased the expression of Akt1 and CDK2 genes and decreased the p21 expression gene under proliferation conditions. Real-Time results showed that the expression of myoincin, Myo D, Myf5, p57 and p21 genes increased under conditions of differentiation with Folistatin elevation. Conclusions: The results showed that proliferation of Follistatin increased the myoblast cells proliferation by p21 gene expressing and increasing the differentiation of myoblast cells by increasing the myogenic genes expression. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثرات ازدیاد بیان ژن فولیستاتین بر چرخة سلولی، بیان ژن‌های میوژنیک و فاکتور رشد سلول‌های میوبلاست جنینی گوسفند در محیط آزمایشگاه بود که با استفاده از ویروس AAV سروتیپ 2 حمل‌کنندة فولستاتین انجام شد. مواد و روش‌ها: سلول‌های میوبلاست جنینی به‏دست آمده از جنین های 60 روزه گوسفند در محیط رشد و تمایز، کشت داده شدند. میزان جذب نوری در طول موج 450 نانومتر، به‏عنوان شاخص تکثیردر سلول‌های ترانسفکت شده با ویروس AAV2 حمل‌کنندة فولیستاتین، بررسی شد. در نهایت بیان ژن‌های میوژنین، Myo D ، CDK2، Myf 5، p57 و p21 با استفاده از تکنیک ریل تایم qPCR اندازه‌گیری شد. نتایج: میزان جذب نور (در 450 نانومتر) در سلول‌های آلوده شده با ویروس به طور معنی داری افزایش یافت که این موضوع نشان‏می دهد که فولیستاتین می‌تواند تکثیر را افزایش دهد. ازدیاد فولیستاتین سبب افزایش معنی‌دار بیان ژن‌های Akt 1 و CDK2 و کاهش بیان ژن p21 در شرایط تکثیر شد. نتایج ریل تایم نشان داد که بیان ژن‌های میوژنین، Myo D، Myf 5، p57 و p21 تحت شرایط تمایز با ازدیاد فولیستاتین افزایش یافت. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که ازدیاد فولیستاتین سبب افزایش تکثیر سلول میوبلاست از طریق بیان ژن p21 و افزایش تمایز سلول‌های میوبلاست از طریق افزایش بیان ژن‌های میوژنیک می‏شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_26495_7f9e4c8e1de05725d2b30298eda1f306.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Evaluation of myelin sheath and their related proteins (MAG, MOG, MBP and PLP) during cuprizone-induced demyelination in central nervous system of male C57BL/6 mice بررسی غلاف میلین و پروتئین‌های مرتبط با آن (MAG، MOG، MBP و PLP) طی تخریب میلین القا شده توسط کوپریزون در سیستم عصبی مرکزی موش‌های نر نژاد C57BL/6 12 21 26500 10.52547/JCT.8.1.12 FA نیما سندگل دانشگاه زابل، دانشکده علوم، گروه زیست‌شناسی، زابل، سیستان و بلوچستان، ایران 0000-0002-4509-5336 مجید کمیجانی دانشگاه اراک، دانشکده علوم، گروه زیست‌شناسی، اراک، ایران، کدپستی 8349-8-38156 Journal Article 2017 07 22 Aim: The aim of this study was to investigate of cuprizone time-dependent effects on MAG, MOG, MBP, and PLP proteins and demyelination process. Materials and Methods: The myelin degradation model was created with a five week diet containing 0.2% of cuprizone. The rats brain corpus callosum region was subjected to tissue and molecular evaluation at weeks 3, 4 and 5. At the end of the fifth week, behavioral studies were performed by open field test. Results: Results showed that the expression of myelin sheath proteins decreased time-dependently in comparison with the control group. Despite the overall reduction of these proteins in the third week, only PLP protein decreased significantly in this week comparing to control (p <0.01). Other proteins also showed a significant reduction in expression after the fourth week. Electron microscopy studies showed significant changes in the reduction of myelin diameter in comparison to the control group only after 4 weeks (p < 0.01). Behavioral studies also indicated that cuprizone was able to cause significant behavioral abnormalities in the animals from the beginning of the third week compared to the control group. Conclusion: This research was the first time to study the main myelin proteins at the same time, and the results show that the best time for accurate molecular, tissue and behavioral reviews are fourth and fifth weeks. هدف: هدف تحقیق، بررسی دقیق اثرات وابسته به‏زمان کوپریزون بر پروتئینهای MAG، MOG، MBp و PLp و روند تخریب میلین می‏باشد. مواد و روش‌ها: مدل تخریب میلین با مصرف پنج هفته غذای حاوی 2/0 درصد کوپریزون ایجاد شد. ناحیه کورپوس کالوزوم مغز موش‌ها در هفته‏های 3، 4 و 5 مورد ارزیابی بافتی و مولکولی قرار گرفت و در انتهای هفته پنجم مطالعات رفتاری توسط تست میدان باز انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد بیان پروتئینهای غلاف میلین در مقایسه با گروه کنترل به‏صورت وابسته به‏زمان کاهش یافته است. علیرغم کاهش کلی این پروتئینها در هفته سوم، در این هفته تنها پروتئین PLp کاهش معنی‏داری با گروه کنترل نشان داد (01/0p <). همچنین سایر پروتئینها از هفته چهارم به بعد کاهش بیان معنی‏داری را نشان دادند. مطالعات میکروسکوپ الکترونی تغییرات معنی‏دار در کاهش قطر میلین در مقایسه با گروه کنترل را تنها پس از 4 هفته نشان داد (01/0p <). مطالعات رفتاری نیز نشان داد کوپریزون قادر به ایجاد اختلالات رفتاری معنی‏داری در حیوانات مورد مطالعه در مقایسه با گروه کنترل بود و این تغییرات از هفته سوم به بعد قابل مشاهده بودند. نتیجهگیری: این تحقیق برای اولین بار به بررسی هم‏زمان پروتئین‏های اصلی میلین پرداخته و نتایج نشان می‌دهد بهترین زمان جهت بررسیهای دقیق مولکولی، بافتی و رفتاری هفتههای چهارم و پنجم میباشند.

https://jct.araku.ac.ir/article_26500_9f2da2656cb730d8886db16b9cf661b2.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Investigation of the Effect of Inhalation of Magnetic Iron Oxide Nanoparticles on the Expression of P53 in the Testis Tissue of Balb/C Mice by Immunohistochemically Staining تمایز عصبی سلول‌های بنیادی کارسینومای جنینی کشت سه‌بعدی در دستگاه عصبی جنین مرغ 22 31 26497 10.52547/JCT.8.1.22 FA زهره نصیری دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زیست‌شناسی، اصفهان، ایران سید جمال مشتاقیان دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زیست‌شناسی، اصفهان، ایران فریبا اسماعیلی دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زیست‌شناسی، اصفهان، ایران Journal Article 2017 07 22 Aim: The present study was designed to investigate the effects of chitosan/poly vinyl alcohol scaffold incorporated by NRBE (neonatal rat brain extract) on neuronal differentiation of P19 EC (embryonal carcinoma) stem cells. Material and Methods: In order to induce neuronal phenotype, P19-derived embryonic carcinoma stem cells were cultured on a rat chitosan/poly (vinyl alcohol) scaffold with newborn rat brain extracts. To evaluate the survival potential, migration and differentiation of the three-dimensional culture cells, these cells were grafted to the developing central nervous system of the chick embryo. Finally, the transplanted cells were detected using specific staining and immunofluorescence methods. Results: Cresyl-Violet specific staining confirmed the neuronal phenotype of the transplantation cells. Also, the expression of specific neural protein, synaptophysin, was shown using the immunofluorescence process. Conclusion: The results of this study showed that P19 embryonic carcinoma stem cells can be used as a source of pluripotent cells in transplantation studies in order to investigate cellular and molecular aspects of developmental and cellular differentiation. هدف: پژوهش حاضر به‏منظور بررسی اثر داربست کیتوسان/پلیوینیلالکل آمیخته با عصاره مغز نوزاد رت NRBE)) بر تمایز عصبی سلولهای بنیادی کارسینومای جنینی P19 طراحی شد. مواد و روشها: به‏منظور القای فنوتیپ عصبی، سلول‌های‌ بنیادی کارسینومای جنینی رده P19 روی داربست کیتوسان/پلیوینیلالکل آمیخته با عصارهی مغز نوزاد موش صحرایی کشت شدند. برای ارزیابی توان بقا، مهاجرت و تمایز سلولهای کشت سهبعدی، این سلولها به دستگاه عصبی مرکزی در حال تکوین جنین جوجه پیوند شدند. سرانجام سلولهای پیوندی با استفاده از روشهای رنگآمیزی اختصاصی و ایمنوفلورسانس ردیابی شدند. نتایج: رنگآمیزی اختصاصی کرزیلویوله، فنوتیپ عصبی سلولهای پیوندی را تایید نمود. همچنین بیان پروتئین اختصاصی عصبی، سیناپتوفیزین با استفاده از فرآیند ایمنوفلورسانس نشان داده شد. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که سلول‌های‌ بنیادی کارسینومای جنینی P19 را میتوان به‏عنوان منبع عظیمی از سلولهای پرتوان در مطالعات پیوندی به منظور بررسی جنبههای سلولی و مولکولی تکوین و تمایز سلولی مورد استفاده قرار داد.

https://jct.araku.ac.ir/article_26497_a66dbabd793deed367030aadfcfc59b9.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Study the effects of some acute environmental conditions on recombinant Hsp70 protein expression in Rutilus Frissi Kutum liver in E. coli مطالعه تاثیر برخی شرایط حاد محیطی بر میزان بیان پروتئین Hsp70 نوترکیب کبد ماهی Rutilus Frissi Kutum در باکتری E. coli 32 41 26496 10.52547/JCT.8.1.32 FA امید صابری گروه زیست شناسی، دانشگاه گیلان، پردیس دانشگاهی2، رشت، ایران حسین غفوری گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2017 03 21 Aim: The aim of the present study was to investigate the optimal expression of Hsp70 recombinant Rutilus FrissiKutum liver in E. coli. Material and methods: To evaluating of expression level of recombinant Hsp70, transformed E. coli were cultured in LB medium at 2, 4, 8, 12, 24, 36 and 48 hours, 20, 25, 30, 37 and 50 °C, extreme pH (5 and 9) and in present of heavy metals e.g. mercury, cobalt, iron, zinc and etc. Expression of recombinant Hsp70 protein was determined by SDS-PAGE 12% analysis of E. coli extracts followed by staining with Coomassie Blue. Results: Optimum expression of recombinant Hsp70 was obtained at 4 and 8 h, 37 °C and pH 5. Additionally, the maximum and minimum expression of this protein was achieved in present of manganese and cobalt respectively. The results further indicate that the survival of E. coli with Hsp70 was enhanced compared to the control cells. Conclusion: All results reveal that transformed bacteria are able to survive against extreme environmental conditions compared to control sample, because of having recombinant Hsp70. This heat-shock protein protects vital proteins from denaturing by its chaperone property. So, growth condition described in this study can be used for optimizing production of recombinant Hsp70 in E. coli host. هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی بیان بهینه Hsp70 نوترکیب کبد ماهی Rutilus Frissi Kutum در باکتری E. coli می باشد. مواد و روش‏ها: به‏منظور بررسی میزان بیان پروتئین Hsp70 نوترکیب، باکتری E. coli ترانسفورم شده در محیط LB در زمان‏های 2، 4، 8، 12، 24، 36 و 48 ساعت، دماهای 20، 25، 30، 37، 45 و 50 درجه سانتی‏گراد، شرایط pH افراطی (5 و 9) و نیز در حضور فلزات سنگین همانند نقره، کبالت، آهن، کروم، جیوه، سرب، روی، کادمیوم، منگنز و نیکل کشت داده شد سپس با تهیهی عصارهی سلولی، میزان بیان Hsp70 با استفاده از SDS-PAGE 12 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و رنگ آمیزی با کوماسی بلو صورت گرفت. نتایج: بیان بهینه پروتئین Hsp70 نوترکیب در زمان 4 و 8 ساعت، دمای 37 درجه سانتی‏گراد و pH برابر 5 صورت گرفت. به‏علاوه در حضور نمک های فلزات منگنز و کبالت، به‏ترتیب بیشترین و کمترین میزان بیان پروتئین نوترکیب مشاهده شد. همچنین E. coli دارای Hsp70 در مقایسه با باکتری کنترل، نسبت به NaCl تحمل و رشد بیشتری دارد. نتیجه گیری: همه نتایج حاصل از مطالعه نشان میدهد باکتری ترانسفورم شده در مقایسه با باکتری کنترل به‏دلیل دارا بودن Hsp70 نوترکیب در برابر شرایط حاد محیطی قادر به بقا بوده است. پروتئین Hsp70 نوترکیب با خاصیت چاپرونی خود از واسرشت شدن پروتئینهای حیاتی جلوگیری کرد است. بنابراین شرایط رشد توصیف شده در این مطالعه می تواند برای تولید بهینه پروتئین Hsp70 نوترکیب در میزبان E. coli استفاده گردد.

https://jct.araku.ac.ir/article_26496_1697fe5eb0141dca1379090a4d766cc7.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Effect of Glycyrriza glabra L. extract on ODC1 gene expression and cell proliferation in human breast cancer cells اثر عصاره گیاه شیرین‌بیان بر بیان ژن ODC1 و تکثیر سلولی در سلول‌های سرطان سینه انسانی 42 51 26502 10.52547/JCT.8.1.42 FA اکبر صفی‌پور افشار گروه زیست‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران فاطمه سعید نعمت پور گروه زیست‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران متینه لکزیان گروه زیست‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران Journal Article 2017 07 22 Aim: Product of ODC1 gene is key enzyme in polyamines synthesis that in diverse cancers their content increases. In the present study the effects of root extract of licorice on the ODC1gene expression and cell viability of two human breast cancer cell lines (MCF-7 and MDA-MB-231) and non-cancer cell line (MCF-10A) were evaluated. Material and Methods: The cell lines were subjected to increasing doses of the extract ranging from 0-200 µg ⁄ml. Cytotoxic effect was assessed using the MTT assay. Expression of ornithine decarboxylase 1 gene was analyzed by Real Time PCR. Results: In cancerous cell lines mortality increases significantly by a concentration-dependent manner. Moreover, a marked decrease observed in the expression of ODC1 gene in cancer cell lines. In comparison of two cancer cell lines, MDA-MB-231cell line more affected by licorice root extract. Conclusion: The result of our study highlights the potential inﬂuences of Glycyrrhiza glabra extract on ODC1 gene expression in breast cancer cells and its relation to inhibition of cancer cell growth. هدف: محصول ژن اورنیتین دکربوکسیلاز-1 ((ODC1 آنزیم کلیدی دخیل در سنتز پلی‌آمین‌ها است که در انواع سرطان میزان آن‌ها افزایش می‌یابد. در این پژوهش اثر عصاره ریشه گیاه شیرین‌بیان بر بیان ژن ODC1 و درصد زنده‌مانی در دو رده سلولی سرطانی (MCF-7, MDA-MB-231) و رده نرمال (MCF-10A) سلول‌های پستانی انسان بررسی می‌شود. مواد و روش‌ها: رده‌های سلولی تحت تاثیر غلظت‌های افزایشی عصاره از صفر تا 200 میکروگرم در میلی‌لیتر قرار گرفتند. فعالیت سایتوتوکسیک عصاره با استفاده از سنجش MTT بررسی شد. بررسی کمی بیان ژن ODC1 با استفاده از تکنیک Real-time PCR انجام شد. نتایج: با افزایش غلظت عصاره میزان مرگ‌ و میر سلول‌ها به‌ویژه در دو رده سرطانی به‌طور معنی‌داری افزایش یافت. همچنین با افزایش غلظت عصاره بیان ژنODC1 در رده‌های سرطانی کاهش قابل ‌توجهی پیدا کرد و در مقایسه دو رده سرطانی رده MDA-MB-231 بیشتر تحت تاثیر عصاره گیاه شیرین‌ بیان قرار گرفت. نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق حاکی از اثر بالقوه عصاره گیاه شیرین‌بیان بر بیان ژن ODC1 در سلول‌های سرطانی پستان انسان و ارتباط آن با مهار رشد سلول‌های سرطانی است.

https://jct.araku.ac.ir/article_26502_c1020880214e7bbf222d0069b7c77cb7.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Influence of Occupational Exposures on Sperm Parameters and Chromatin Structure اثر مواجهات شغلی بر روی پارامترهای اسپرمی و ساختار کروماتین اسپرم 52 68 26503 10.52547/JCT.8.1.52 FA لیدا باباخواه پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران لیلا آزادی پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران مریم اربابیان پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران مرضیه تولائی پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران مهرنوش بهادرانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فلاورجان، گروه زیست شناسی، اصفهان، ایران محمد حسین نصراصفهانی مرکز باروری و ناباروری اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2017 07 22 Aim: This study examines the sperm parameters (concentration, mobility and morphology) and the state of sperm DNA in infertile men exposed to various occupational exposures. Material and Methods: This study was performed on 152 men who referred to Isfahan Fertility and Infertility Center )spring 2014 to autumn 2016( for diagnostic purposes. After an interview with all the participants, their semen samples were collected for assessment of sperm parameters and sperm chromatin health, based on the WHO protocol and the TUNEL method, respectively. Results: The results showed that in men with prolonged sitting, high physiological activity and with exposure to chemical compounds, they had lower sperm motility and higher sperm DNA damage than the presented criteria by previous studies. In addition, in men with DNA damage higher than 10%, there was a significant decrease in sperm parameters. Conclusion: Occupational exposure has negative effects on sperm parameters and sperm chromatin health, but more studies are needed to prove these results. هدف: هدف از این پژوهش، پارامترهای اسپرمی (غلظت، تحرک و مورفولوژی) و وضعیت سلامت DNA اسپرم را در مردان ناباروری که در معرض مواجهات شغلی مختلف می باشند، است. مواد و روش‌ها: 152 مردی که برای اهداف تشخیصی به مرکز باروری و ناباروری مراجعه کرده بودند،( بهار 1393 تا پاییز 1395) وارد این مطالعه شدند. با همه شرکت کنندگان مصاحبه شد و نمونه مایع منی آن‏ها برای بررسی پارامترهای اسپرمی و سلامت کروماتین اسپرم به‏ترتیب بر اساس پروتکل سازمان بهداشت جهانی و روش TUNEL جمع‌آوری شد. نتایج: نتایج نشان می‏دهند که در مردانی که در معرض مواد شیمیایی، نشستن طولانی مدت و با فعالیت فیزیولوژیکی بالا می باشند، درصد تحرک اسپرم کمتر و درصد آسیب DNA اسپرم بیشتر از معیارهای ارائه شده در مقالات قبلی می باشد. به‏علاوه، در مردان با آسیبDNA بیشتر از 10 درصد، کاهش معنی‏داری در پارامترهای اسپرمی مشاهده شد. نتیجه‌گیری: مواجهات شغلی دارای اثرات منفی بر روی کیفیت پارامترهای اسپرمی و سلامت کروماتین اسپرم می باشد، اما مطالعات بیشتری برای اثبات این نتایج لازم است.

https://jct.araku.ac.ir/article_26503_a6d01d2e4f6cc4bb41090e25bcc1fdcf.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Antibacterial effect of Modified Zeolite with Schiff base اثر ضد باکتری زئولیت احیا شده با باز شیف 69 76 26504 10.52547/JCT.8.1.69 FA مژگان زنده دل دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، ایران، اراک‌، صندوق پستی 8349-8- 38156 زهره مرتضی‌ئی دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، ایران، اراک‌، صندوق پستی 8349-8- 38156 مریم یوسفی پژوهشگاه ابن سینا، پژوهشکده نانوبیوتکنولوژی، تهران، ایران Journal Article 2017 07 22 - Aim: In this study, solid hybrid material from the Schiff base complex was prepared inside and on the surface of NaY zeolite, and then their antibacterial properties against different bacteria (gram-positive and gram negative bacteria) was investigated. Material and Methods: Antibacterial compounds were first prepared by sequential synthesis. So that Schiff base complexes of intermediate metals are used in two ways, one way through the vessel's method inside the bottle, inside the NaY zeolite cavities, and again by the factorizing, which is the same as the modification of the pitted compound surface, on NaOH zeolite were loaded. In the second part, the antibacterial activity of the synthesized compounds in the laboratory was investigated against gram-positive (Bacillus subtilis and Staphylococcus aureus) and gram negative bacteria (Pseudomonas aeruginosa and Escherichia coli). Results: The results show that solid hybrid materials from Schiff base complexes and Zeolite NaY has fine antibacterial activity (against gram negative bacteria such as Pseudomonas aeruginosa and Escherichia coli) compared with Gentamicin and Nalidixic acid as standard drugs. So, fine inhibition on bacterial growth till 24 hours. Conclusion: The solid hybrid materials from Schiff base complexes and NaY Zeolite show fine inhibition on bacterial growth in comparison with standard drugs. In particular, these compounds can be used several times without losing their properties and making them industrially economical. هدف: در این پژوهش مواد هیبرید جامد حاصل از کمپلکس باز شیف در داخل و روی سطح زئولیت NaY، تهیه شدند و سپس خاصیت ضد باکتری آنها در برابر باکتریهای مختلف (باکتریهای گرم منفی و گرم مثبت) بررسی شد. مواد و روشها: ابتدا ترکیبات با خاصیت ضد باکتری از طریق روش سنتز پی در پی تهیه شدند. به‏طوری‏که کمپلکس‏های باز شیف فلزات واسطه به‏ دو روش یک بار از طریق روش کشتی درون بطری داخل حفرات زئولیت NaY و بار دیگر از طریق عاملدار کردن که همان اصلاح سطح ترکیبات حفره دار می‏باشد، بر روی سطح زئولیت NaY بارگذاری شدند. در بخش دوم، فعالیت ضد باکتری ترکیبات سنتز شده در سطح آزمایشگاهی در مقابل باکتریهای گرم مثبت (باسیلوس سابتلیس و استافیلوکوکوس اورئوس) و گرم منفی (اشریشیاکلی و سودوموناس آئروژینوزا) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که مواد هیبرید جامد حاصل از کمپلکس باز شیف و زئولیتNaY فعالیت ضد باکتری بسیار خوب (در برابر باکتریهای گرم منفی اشریشیاکلی و سودوموناس آئروژینوزا) و قابل مقایسهای با آنتی بیوتیک جنتامایسین و نالیدیکسیک اسید، به‏عنوان نمونههای استاندارد دارند. همچنین فعالیت ضد باکتری تا 24 ساعت همچنان ادامه داشت. نتیجه گیری: مواد هیبرید جامد حاصل از کمپلکس باز شیف و زئولیتNaY فعالیت ضد باکتری بسیار خوب و قابل مقایسهای با داروهای استاندارد دارند. خصوصا این ترکیبات قابلیت چندین بار استفاده بدون اینکه خاصیت خود را از دست داده باشند را دارند و تهیه آن‏ها از نظر صنعتی مقرون به صرفه می‏باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_26504_404d52bf50ab4f86fbf54376d0bcf0dd.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Purification of Influenza A (H1N1) Recombinant Nucleoprotein , Preparation and Purification of its Polyclonal Antibody in Rabbits اثرات فیزیولوژیکی رقیق‌کننده انجماد مغناطیسی شده بر پارامترهای سلولی، شیمیایی و باروری اسپرم خروس پس از انجماد 77 87 26498 10.52547/JCT.8.1.77 FA محسن شرفی دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده کشاورزی، گروه علوم طیور، تهران، ایران زهرا عسگریان زاده دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده کشاورزی، گروه علوم طیور، تهران، ایران محمد امیر کریمی ترشیزی دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده کشاورزی، گروه علوم طیور، تهران، ایران Journal Article 2017 07 22 - Aim: This study was carried out to investigate the application of different magnetic intensities on the sperm freezing medium. Material and methods: In this experiment, the magnetic field induction of 0, 2000, 4000 and 6000 Gauss was used to determine the optimum intensity during the freeze-thawing process. Semen samples were collected from 10 pieces of 24-week-old Ross 308 broiler chickens using abdominal massage technique. In this study, the experimental treatments were: 1) ordinary diluent, 2) G2000-intensive magnetic diluent, 3) G4000-intensive magnetic diluent, and G6000-intensive magnetic diluent. The used diluent in this study was the Lake diluent. This diluent was mixed with 1% soy lecithin and 5% glycerol, and then on the basis of the experimental treatments, they encountered different magnetic intensities. Diluted sperm was frozen based on each treatment, after cooling in a 0.25 ml straws. After freezing some sperm parameters such as total and progressive motilities, morphology, membrane integrity, MDA production, apoptosis status and mitochondrial activity were evaluated. Results: Results showed that different magnetic fields had no significant effect on total and progressive mobilities, membrane integrity, morphology, lipid peroxidation, acrosome integrity and apoptosis mechanisms of rooster sperm. Just mitochondrial membrane potential in the control group was higher than other groups (60.5%, p < 0.05). Conclusion: It seems that exposure of rooster semen cryopreservation media with magnetic field cannot be efficient for quality of sperm after thawing. هدف: این مطالعه به‌منظور بررسی اعمال شدتهای مختلف میدان مغناطیسی بر محیط انجمادی اسپرم انجام شد. مواد و روشها: در این آزمایش از القای میدان مغناطیسی با شدتهای 0، 2000، 4000 و 6000 گوس، به‌منظور تعیین شدت بهینه در طی فرآیند انجماد-ذوب استفاده شد. نمونه‌های منیاز 10قطعهخروسگلهمرغمادرگوشتی24هفتهنژادراس308بااستفادهازروشماساژشکمی جمعآوریشد. در این پژوهش تیمار‌های آزمایش شامل: 1) رقیقکننده معمولی، 2) رقیقکننده مغناطیسی شده با شدت G2000، 3) رقیقکننده مغناطیسی شده با شدت G4000 و رقیقکننده مغناطیسی شده با شدتG 6000 بود. رقیق‌کننده مورداستفاده در این تحقیق، رقیق‌کننده Lake بود. این رقیق‌کننده با سطح 1 درصد لسیتین سویا و 5 درصد گلیسرول ترکیب و سپس بر اساس تیمار‌های آزمایشی ذکر شده، با شدت‌های مختلف امواج مغناطیسی روبرو شد. اسپرم رقیق‌شده بر اساس هر تیمار، پسازسردسازیدرپایوت‌های 25/0 میلی‌لیتریمنجمدشد.پسازانجماد،فراسنجه‌هاییهمچونتحرک ‌کل،تحرکپیشرونده، مورفولوژیاسپرم،یکپارچگیغشایاسپرم،یکپارچگیآکروزوم،میزانتولیدمالون‌دی‌آلدهید، آپوپتوزیس و پتانسیلغشایمیتوکندری اسپرماندازه‌گیریشدند. نتایج: نتایج نشان داد شدت‌های مختلف میدان مغناطیسی هیچ تاثیر معنیداری بر جنبایی کل، جنبایی پیشرونده، یکپارچگی غشاء، مورفولوژی، پراکسیداسیون لیپیدی، یکپارچگی آکروزوم و سازوکارهای آپوپتوزیس اسپرم خروس ندارد. فقط پتانسیل غشا میتوکندری در گروه کنترل از سایر گروهها بیشتر بود (5/60 درصد، 05/0p <) نتیجه گیری: ندارد باید اضافه شود

https://jct.araku.ac.ir/article_26498_729f2c7eeeab66f50f4ab3677539a585.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 1 2017 03 21 Investigating of protective effects of Nurr1 and GDNF on dopaminergic neural cell line SH-SY5Y against neuro-inflammation and toxicity of 6-OHDA بررسی اثر دو فاکتور Nurr1 و GDNF بر حفاظت نورونهای دوپامین ساز SH-SY5Y در مقابل التهاب عصبی و مسمومیت ناشی از 6-OHDA 87 108 26501 10.52547/JCT.8.1.87 FA مینا رسول نژاد کارشناس ارشد زیست شناسی گرایش سلولی- مولکولی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران موسی گردانه پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، ژنتیک مولکولی، پژوهشکده پزشکی،گروه سلول‏های بنیادی و پزشکی ترمیمی، تهران، ایران فرزانه صابونی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، پژوهشکده پزشکی، گروه پزشکی مولکولی، تهران، ایران Journal Article 2017 07 22 - Aim: In this study Nurr1 and GDNF, due to their anti-inflammatory and regenerative effects and Nurr1-mediated regulation of GDNF receptor (Ret) expression, were selected to protect dopaminergic SH-SY5Y cell line against neuroinflammation and toxicity caused by 6-OHDA. Material and Methods: Recombinant lentiviral vectors carrying Nurr1 and GDNF genes were prepared and transdused to SH-SY5Y and astrocytoma (1321N1) cell lines respectively. Also HEK-293T cells were transfected with plasmid carrying GDNF to overexpress this factor; condition media of transduced astrocytoma and transfected HEK-293T cells were collected and stored. Next, overexpression of mentioned factors was demonstrated by RT-PCR. On the other hand, microglial cells were isolated from neonatal rat brains and induced with LPS to produce neuroinflammatory factors; Inducible expression of them was demonstrated by Griess test and RT-PCR. Condition media of microglia was collected and saved. Finally, SH-SY5Y cells overexpressing Nurr1 were treated with condition media of transduced astrocytoma / transfected HEK-293T and then with condition media of LPS-induced microglia or 6-OHDA toxin. Results: data from MTT assay showed, SH-SY5Y cells overexpressing Nurr1 or pretreated with GDNF are more resistant to toxicity caused by neuroinflammation and 6-OHDA. Also Nurr1 and GDNF have cooperative effects and give more protection to dopaminergic cells. Conclusion: Nurr1 and GDNF each have protective effects on dopaminergic neural cells against inflammatory factors or 6-OHDA. Also they synergize with each other leading to more protection for dopaminergic neural cells. هدف: در این تحقیق از بیشبیان فاکتورهایNurr1 و GDNF، به‏دلیل پتانسیل ضدالتهابی و ترمیمی آن‏ها و نیز نقش Nurr1در تنظیم بیان ژن گیرنده GDNF(Ret)، با هدف حفاظت سلول‏های دوپامینسازSH-SY5Y در مقابل التهاب عصبی و نیز مسمومیت 6-OHDA استفاده شد. مواد و روشها: ابتدا لنتیویروس‏های نوترکیب حامل ژن‏هایNurr1 وGDNF تهیه و به‏ترتیب به سلول‏های SH-SY5Y و آستروسیتوما ترانسداکت شدند. همچنین برای تولید بهینه فاکتور GDNF، سلول‏های HEK-293T با ناقل پلاسمیدی مربوطه ترانسفکت و محیط مشروط آن‏ها و نیزسلول‏های آستروسیتوما، حاوی فاکتور GDNF، جمعآوری شد. بیشبیان ژن‏های مزبور با RT-PCR به اثبات رسید. از سوی دیگرسلول‏های میکروگلیا از مغز نوزاد رت جداسازی و متعاقبا با لیپوپلی ساکارید (LPS) فعال و نهایتا بیان فاکتورهایTNF-α و iNOS در آن‏ها با تستگریسوRT-PCR اثبات شد؛ محیط مشروط میکروگلیا جمعآوری و به‏همراه محیط مشروط سلول‏های آستروسیتوما/HEK-293T به سلول‏های SH-SY5Yافزوده شد. ردهیSH-SY5Y به‏صورت جداگانه نیز با محیط مشروط آستروسیتوما / HEK- 293T و توکسین 6-OHDA تیمار شد. نتایج: آنالیز MTT نشان داد سلول‏های SH-SY5Y با بیان فزایندهNurr1 و یا در حضور GDNF، مقاومت بیشتری در برابر التهاب عصبی و توکسین6-OHDA نشان می‏دهند. همچنین GDNF و Nurr1 با هم اثر سینرژیک داشته و مقاومت بیشتری را به سلول‏های دوپامینساز عطا می‏کنند. نتیجهگیری: فاکتورهایNurr1 و GDNF به تنهایی و نیز به‏صورت توام و سینرژیک، اثر حفاظتی بر نورون‏های دوپامینساز در مقابل عوامل التهابی و توکسین 6-OHDA دارند.

https://jct.araku.ac.ir/article_26501_a4f87e21ec472bbff8435588d5b08a8f.pdf