دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 The comparative study of synthetic seed production in some species of Crataegus by meristem culture and somatic embryos بررسی مقایسه ای تولید بذر مصنوعی گونه‏هایی از سرخ ولیک (زالزالک) از راه کشت مریستم و رویان‏های پیکری 121 129 20773 10.52547/JCT.7.2.121 FA احمد مجد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، دانشکده علوم زیستی، گروه زیست شناسی، تهران، ایران نرگس زندی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، دانشکده علوم زیستی، گروه زیست شناسی، تهران، ایران صدیقه اربابیان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، دانشکده علوم زیستی، گروه زیست شناسی، تهران، ایران فریبا شریف نیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، دانشکده علوم زیستی، گروه زیست شناسی، تهران، ایران Journal Article 2016 07 18 Aim: The aim of this studyishealthy and desirable plants production of two Crataegus species using meristem culture and somatic embryogenesis and synthetic seed preparation that is a biotechnological result. Material and methods: Strile seeds, vegetative - generative organs pieces and the buds of two Crataegus species (Crataegus pseudoheterophylla and C. microphylla)were cultured on solid MS medium with auxin hormones (IAA, NAA and 2, 4- D), cytokinins (KIN, BAP, Zeatin) and GA3 under sterile conditions. Samples were capsulated by sodium aglinate and calcium chloride. Results: Leaves, apical meristems and axillary bud meristems explants were the best for callus production in solid MS medium with some concentration of auxins and cytokinins. Embryoids and especially embryos were almost obtained from leaf explants or sub culturing of embryogenic callus in solid MS medium contains auxins, cytokinins and a little of NaCl. Early autumn and late winter axillary buds were suitable for synthetic seed production. Sodium alginate %3 and calcium chloride %1 were used as a capsule for synthetic seed production. For artificial seed storage 4°C and for germination of these seeds 24 ± 2°C were suitable. Conclusion: There are some difficulties for somatic embryogenesis in two studied Crataegus. Hormones type and dosage are very important and effective on callus, embryoids and embryos production. Buds harvesting time is also important for synthetic seed production. The supplements of buds with MS medium and capsulation those with sodium alginate are favorable. هدف: هدف از این پژوهش تولید گیاهان سالم و مطلوب دو گونه زالزالک‏ از طریق کشت مریستم و رویان‌زایی پیکری و تهیه بذر مصنوعی که از نتایج زیست فناوری است، می‏باشد. مواد و روش‏ها: بذرها، قطعات اندام‏های رویشی - زایشی و جوانه‏های دو گونه زالزالک به‏حالت سترون در محیط MS جامد همراه هورمون‏های اکسینی (2,4D ، NAA، IAA)، سیتو کینینی (KIN, Zeatin،BAP ) و GA3 در شرایط استریل به مدت؟؟؟ و در چند تکرار؟؟؟کشت شدند. کپسولی کردن نمونه‏ها با آلژینات سدیم و کلرور کلسیم انجام شد. نتایج: بهترین جدا کشت‏های کالوس زا، جدا کشت‏های برگی و مریستم جوانه‏ها در محیط MS جامد همراه با غلظت‏هایی از اکسین‏ها و سیتو کینین‏ها بودند. رویان نماها و به‏ویژه رویان‏ها اغلب از جدا کشت‏های برگی و با واکشت کالوس‏های رویان زا در محیط MS جامد همراه با هورمون‏های اکسین – سیتوکینین و حضور مختصر NaCl ایجاد شدند. جوانه‏های جانبی از اوایل پاییز و اواخر اسفند برای تولید بذرهای مصنوعی مناسب‏تر بودند. برای تولید بذرهای مصنوعی از پوشش 3 درصد آلژینات سدیم و 1 درصد کلرور کلسیم استفاده شد. برای ذخیره سازی دانه های مصنوعی دمای 4 درجه سانتی‏گراد و برای رویش این بذرها دمای 1± 24 درجه سانتی‏گراد مناسب بودند. نتیجه‏گیری: مشکلاتی برای رویان‌زایی پیکری گونه‏های مورد مطالعه وجود دارد. نوع و مقدار هورمون‏ها بر کالزایی و تشکیل رویان نماها و رویان‏ها بسیار موثر است. زمان برداشت جوانه‏ها برای تولید بذرهای مصنوعی نیز اهمیت زیادی دارد. همراه کردن جوانه‏ها با محیط MS و کپسولی کردن آن‏ها با آلژینات سدیم مناسب است.

https://jct.araku.ac.ir/article_20773_5d40c4d766944f12591f840c4d72d7ac.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Hepatoprotective effect of hydroethanolic extract of Tragopogongraminifolius in rats induced withCCl4 اثر محافظتی عصاره هیدرواتانولی L. Tragopogon graminifolius در بهبود آسیب کبدی موش‏های صحرایی نر تحت مسمومیت حاد با تتراکلرید کربن 131 140 20774 10.52547/JCT.7.2.141 FA لیلا السادات ندایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، همدان، ایران ناصر میرازی دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، همدان، ایران Journal Article 2016 07 18 Aim: In present study the hepato-protective effects of Tragopogon graminifolius hydro-ethanolic extract (THE) was investigated in an experimental CCl4- induced hepatotoxicity model. Material and methods: Six groups (n =6) of male Wistar rats were treated with mixture of 2ml/kg BW of sterilized olive oil and CCl4 (1:1), along with 200, 400 and 800 mg/kg BW of THE, respectively. Toxicant group received sterilized olive oil 2ml/kg and CCl4 (1:1) mixture. After 96 hours, liver tissue pathological and serum biochemical parameters (ALT, AST and ALP) studies were done in CCL4+THE different dosages treated groups in comparison with control. Results: Results showed that receiving CCL4 caused acute inflammation and necrosis in rat liver. THE treated groups significantly showed reduction in all of liver tissue biochemical and histological parameters (p<0.05). Conclusion: It is concluded that T. graminifolius extract has protective chemical compounds such as antioxidants and flavonoids which are able to protect the liver from damages against CCl4 poisoning by oxidative stresses confrontation. هدف: در مطالعه حاضر،‌ اثرات محافظتی عصاره هیدرو اتانولیTragopogon graminifolius extract (THE) ، در یک مدل آزمایشگاهی مسمویت CCL4 مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‏ها: سه گروه (هر گروه 6 سر) موش صحرایی نژاد ویستار با مخلوطی حاوی 2 میلی‏لیتر بر کیلوگرم وزن بدن از روغن زیتون استریلیزه و CCL4‌ با نسبت 1:1، به‏همراه به ترتیب 200،‌400 و 800 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن از THE‌ مورد تیمار قرار گرفتند. گروه شاهد مخلوطی حاوی 2 میلی‏لیتر بر کیلوگرم روغن زیتون CCL4‌ با نسبت 1:1 دریافت کردند. گروه شم 2 میلی لیتر بر کیلو گرم روغن زیتون دریافت نمودند. گروه کنترل 5/0 میلی لیتر سرم سالین نرمال به‏صورت درون صفاقی دریافت نمودند. بعد از 96 ساعت، بررسی پاتولوژی بافت کبد و پارامترهای بیوشیمیایی سرمی (‏نظیر ALT‌و AST و ALP ) در بین گروه‏های مورد تیمار بامخلوط CCL4 و دوزهای مختلف THE در مقایسه با کنترل انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد دریافت CCL4 موجب نکروز و التهاب حاد در کبد موش‏ها می‏شود. تیمار با THE منجر به یک کاهش وابسته به دوز معنی‏دار (05/0p<) در تمامی پارامترهای بیوشیمیایی و هیستولوژیکی بافت کبد مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان می‏دهد که عصاره‌ Tragopogon graminifoliu L. حاوی ترکیبات شیمیایی محافظت کننده ای نظیر آنتی اکسیدان‏ها و فلاونوئیدها است که قادرند با مکانیسم‌هایی نظیر مقابله با استرس اکسیداتیو، کبد را در برابر آسیب‏های کبدی ناشی از مسمومیت با تتراکلرید کربن محافظت کنند.

https://jct.araku.ac.ir/article_20774_c478e3e969526ec51b21a73d17658c5d.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Increased of dopaminergic PC12 cell survival against 6-OHDA-mediated toxicity following overexpression of DJ-1 factor افزایش بقای سلول‏های دوپامین ساز PC12 در برابر سمیت 6-OHDA با افزایش بیان فاکتور DJ-1 141 148 20775 10.29252/JCT.7.2.141 FA سینا لاسمی دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی- مولکولی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران موسی گردانه پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، پژوهشکده پزشکی، دپارتمان سلول‏های بنیادی و پزشکی ترمیمی، تهران، ایران پروین اکبری دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی- مولکولی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران Journal Article 2016 07 18 Aim: The purpose of this study is to examine DJ-1effect on increasing survival of dopaminergic (DAergic) cells against parkinsonian toxicity. Material and Methods: First recombinant lenti-viruses transporters were produced with both DJ-1 and reporter Jred genes and were used to cells infection. To this end, three lentiviruses vectors namely transporter, packaging and envelope were applied for co-transfection of HEK-293T cells as virus-producing cell line. 24 and 48 hours transfected cell media were collected and concentrated till lentivirus stock generation. Following transduction of DAergic PC12 cells with this concentrated virus stock, the infected cells overexpressed DJ-1. After treatment of these transduced cells with the 6-OHDA toxin, their survival rate was measured in comparison with control. Results: Transfection HEK-293T cells steps and PC12 cells transduction with the virus stock were done successful, because reporter Jred gene expression was observed using fluorescence microscope in both steps. Then DJ-1 overexpression was proofed using RT-PCR method. Next experiments indicated that DJ-1 overexpression causes significant increase in PC12 cells survival against produced toxicity of 6-OHDA. PC12 cell survival percentage that had DJ-1-overexpressing was 30% more than control cells survival percentage and this increasing was statistically significant. Conclusion: increasing of DJ-1 expression in DAergic PC12 cells significantly increased their resistance and perpetuity against 6-OHDA neurotoxicity. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر DJ-1 بر افزایش بقای سلول‏های دوپامین ساز در برابر سمیت پارکینسونی می‏باشد. مواد و روش‏ها: ابتدا لنتی ویروس‏های نوترکیب ناقل توام ژن های DJ-1 و گزارش‏گر Jred تولید شده و برای آلوده سازی سلول‏ها استفاده شدند. بدین منظور سه پلاسمید لنتی ویروسی به‏نام‏های ناقل، بسته بندی و غشا برای ترانسفکشن سلول‏های HEK-293T به‏عنوان رده سلولی مولد ویروس به‏کار برده شدند. محیط سلول‏های ترانسفکت شده 24 و 48 ساعت جمع آوری و تغلیظ شد تا ذخیرة لنتی ویروسی به‏دست آید. به‏دنبال ترانسدوکشن سلول‏های دوپامین ساز PC12 با این ذخیرة غلیظ ویروسی، سلول‏های مزبور افزایش بیان DJ-1 را آغاز کردند. پس از تیمار این سلول‏ها با توکسین 6-OHDA، میزان بقای آن‏ها در مقایسه با شاهد اندازه‏گیری شد. نتایج: مراحل ترانسفکشن سلول‏های HEK-293T و آلودگی سلول‏های PC12 با ذخیرة ویروسی به‏طور موفقیت آمیز به انجام رسید، زیرا بیان ژن گزارش‏گر Jred با استفاده از میکروسکوپ فلورسنس در هر دو مرحله مشاهده شد. سپس افزایش بیان DJ-1 با تکنیک RT- PCR اثبات شد. آزمایش‏های بعدی نشان داد که افزایش بیان DJ-1 باعث افزایش چشم‏گیری در بقای سلول‏های PC12 در برابر سمیت ناشی از 6-OHDA می‏شود. درصد بقای سلول‏های PC12 که افزایش بیان DJ-1 داشتند، در حدود 30 درصد بیشتر از درصد بقای سلول‏های کنترل برآورد شد و این افزایش از نظر آماری معنی‏دار بود. نتیجه‏گیری: افزایش بیان ژن DJ-1 در سلول‏های دوپامین ساز PC12 مقاومت و بقای این سلول‏ها را در برابر سمیت نورونی 6-OHDA به‏طور معنی‏دار و چشم‏گیری افزایش می‏دهد.

https://jct.araku.ac.ir/article_20775_d31ca42bef8caac3c5c1bf09c5eabd17.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Increase the organic photocells (bacteriorhodopsin) efficiency by using the Langmuir-Blodgett (LB) techniques and titanium dioxide nanoparticles (TiO2) افزایش بازدهی فتوسل‏های ارگانیک(باکتریورودوپسین) با استفاده از تکنیک لانگ مویر بلادجت و نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم (TiO2) 149 157 22295 10.52547/JCT.7.2.149 FA سجاد بادپروا دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم آباد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، خرم آباد، ایران بهروز دوستی گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران ابراهیم بادپروا دانشگاه علوم پزشکی لرستان، مرکز تحقیقات داروهای گیاهی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، خرم آباد، ایران امین حاجی امرایی دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی سلولی- مولکولی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم آباد، خرم آباد، ایران امین دهقانی نژاد گروه فیزیک، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران Journal Article 2016 10 24 Aim: The aim of this study was to convert lamp and solar energy into electrical energy with bacteriorhodopsin protein monolayer, evaluate examined compounds (TiO2, FTO, Br) to increase the biological photocells efficiency, photocells building feasibility for use in architecture, military and biological photocells production. Material and Methods: Titanium dioxide nano-particles were placed on the surface of a fluorine tin oxide (FTO) using Belding method. Bacteriorhodopsin (Br) monolayer was prepared by Langmuir-Blodgett (LB) technique and photo anodes were made. Then the FTO glass was covered with an H2PtCl6 solution drop (2 mg Pt in 1 ml EtOH), and cathode was prepared. Photo anodes electrode (FTO/TiO2/Br) and opposite electrode (cathode) (FTO/Pt) were placed as a sandwich. Results: Light dependent pH changes, demonstrated bacteriorhodopsin activity. The created monolayer photocells power was 0.7μA and their voltage was 190 mV, which was different from the accumulated photocells powers (0.5 µA), 0.2 μA with its voltage (165 mV), 25 mV, indicating that monolayer cells had a better accumulated efficiency. Conclusions: Langmuir technique is a very suitable method for bacteriorhodopsin protein stabilization as a monolayer, on the nanoparticles substrate (titanium dioxide) with maximum activity maintenance. هدف: هدف از این مطالعه تبدیل انرژی نور لامپ و خورشید به انرژی الکتریکی با تک لایه سازی پروتئین باکتریورودوپسین، ارزیابی ترکیبات مورد آزمایش (TiO2, FTO, Br) جهت افزایش بازده فتوسل‌های بیولوژیک، امکان سنجی ساخت فتوسل ها جهت به‏کارگیری در معماری، مصارف نظامی و ساخت فتوسل بیولوژیکی بود. مواد و روش‏ها: با روش بلدینگ نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم بر روی سطح فلوئورین تین اکساید (FTO) قرار گرفت. با روش لانگ مویر بلادجت، تک لایه سازی پروتئین باکتریورودوپسین(Br) انجام و فتو آند آماده شد. سپس با یک قطره از محلول H2PtCl6 (2 میلی‏گرم Pt در 1 میلی‌لیتر اتانول) روی شیشه FTO را پوشانده و کاتد آماده شد. الکترود فتوآند (FTO/TiO2/Br) و الکترود مقابل (کاتد)(FTO / Pt) به صورت ساندویچ قرار داده شدند. نتایج: تغییرات pH وابسته به نور باعث اثبات فعالیت باکتریورودوپسین شد. توان فتوسل‏های تک لایه ساخته شده در این مطالعه µA7/0 و ولتاژ آنها mV190 بود که با توان فتوسل های تجمع یافته (µA2/0)، µA5/0 و با ولتاژ آنها (mV165)،mV 25 تفاوت داشتند، یعنی سلول‏های تک لایه نسبت به تجمع بازدهی بیشتری داشته‏اند. نتیجه‏گیری: تکنیک لانگ مویر روشی بسیار مناسب برای تثبیت پروتئین باکتریورودوپسین به‏صورت تک لایه بر روی بستر حاوی نانو ذرات (دی اکسید تیتانیوم) با حفظ حداکثر فعالیت می‏باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_22295_a1c00a2f6954af5c7e8a7ce39fdf37f7.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Effect of enhanced expression of leukemia inhibitory factor on histological structure of the hippocampus in transgenic rats produced by TMGT technique تاثیر بیان بالای فاکتور مهار کننده لوسمی در سلول‏های بنیادی مغز بر ساختار بافتی هیپوکامپ در موش‌های ترانس ژن تولید شده به‏روش TMGT 159 170 22296 10.52547/JCT.7.2.159 FA شیما حسینی فر دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، بخش بافت شناسی، اهواز، ایران صادق جوزایی دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، بخش بیوشیمی و بیولوژی مولکولی، اهواز، ایران محمدرضا تابنده دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، بخش بیوشیمی و بیولوژی مولکولی، اهواز، ایران محمود راهدار مرکز تحقیقات حیوانات آزمایشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2016 10 24 Aim: Leukemia inhibitory factor (LIF) has beneficial effects on neural stem cell function and neurodegenerative disease treatment. However limited data is available about the effects of LIF over-expression in neural stem cells on brain tissue changes. In this study transgenic rats (TR) with over expression of LIF under the control of nestin gene promoter were produced and histological changes of their hippocampus were studied. Material and methods: To produce transgenic rats, promoter regions of pIRES2-EGFP vector were replaced with 2nd intron nestin promoter and Hsp68 enhancer sequence, and injected into testes (10 μg) of 10 male rats. After mating with female rats, trangenesis confirmation was done using conventional PCR, real time PCR and fluorescent microscopy. Brain of mature transgenic and control rats (4 months of age) were obtained, sectioned and stained with H & E and then their hippocampus structure were studied. Results: LIF gene was significantly expressed in higher levels in hippocampus stem cells of TR comparing to control (p < 0.05). This finding in concomitant with presence of EGFP signal in neural stem cells of hippocampus confirmed the transgenesis in offspring. Oligodendrocytes number was significantly higher in hippocampus of transgenic rats in comparison with control groups (p < 0.05). Conclusion: Over expression of LIF in neural stem cells resulted in elevation of oligodendrocytes in hippocampus of rat brain. Because oligodendrocytes destruction are importance in neurodegenerative diseases progression, it is possible that successful LIF transmission into the brain can be used in the future to restore the oligodendrocyte mass. هدف: فاکتور مهارکننده لوسمی (LIF) اثرات مفیدی بر عملکرد سلول‌های بنیادی عصبی و درمان بیماری‌های نورودژنراتیو دارد. اما اطلاعات محدودی در خصوص تأثیر بیان بالای LIF در سلول‌های بنیادی عصبی بر تغییرات بافت مغز وجود دارد. در این پژوهش موش‏های ترانسژن با بیان بالای هدف‌دار LIF تحت پروموتور نستین تولید و ساختار بافتی هیپوکامپ در آن‌ها مطالعه شد. مواد و روش‌ها: به‌منظور تولید موش‌های ترانسژن، نواحی پروموتوری پلاسمید pIRES2-EGFP با پروموتور دوم اینترون نستین و توالی تشدید‏کننده Hsp68 جایگزین و به‌صورت درون بیضه‌ای (25 میکروگرم) به 10 موش صحرایی نر تزریق شد. پس از جفت‌گیری با موش‏های ماده، تأیید ترانسژنی با استفاده از PCR معمولی، Real time PCR و میکروسکوپ فلوئورسنت انجام شد. از مغز موش‌های صحرایی ترانسژن بالغ (4 ماهه) نمونه‏گیری و پس از تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی H&E ساختار بافتی هیپوکامپ در آن‌ها بررسی شد. نتایج: ژن LIF در سلول‌های بنیادی هیپوکامپ نسبت به گروه‌های کنترل بیان بیشتری داشت (05/0p <). این یافته به‌‌همراه مشاهده حضور پروتئین EGFP در نواحی تجمع سلول‌های بنیادی نشان‌دهندة بروز ترانسژنی در زاده‌ها بود. تعداد سلول‌های الیگودندروسیت در هیپوکامپ موش‌های ترانسژن نسبت به گروه‏های کنترل به‌طور معنی داری بیشتر بود (05/0 p <). نتیجه‌گیری: بیان بالای LIF در سلول‌های بنیادی مغز موش‌های صحرایی ترانسژن منجر به افزایش جمعیت سلول‌های الیگودندروسیت در هیپوکامپ شد. از آنجا که تخریب سلول‌های الیگودندروسیت در پیشرفت ضایعات نورودژنراتیو دارای نقش مهمی است ممکن است بتوان درصورت انتقال موفقیت آمیز LIF به مغز از این روش به ‏منظور احیای تودة سلول‏های الیگودندروسیت استفاده نمود.

https://jct.araku.ac.ir/article_22296_b698439e156812f1a33acc20a44772b2.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Hepatoprotective effect of hydroethanolic extract of Tragopogongraminifolius in rats induced withCCl4 تاثیر واریس ورید تخمدانی بر هیستومورفولوژی و هیستومورفومتری‏های تخمدان موش صحرایی بالغ 171 178 20776 10.52547/JCT.7.2.171 FA سیمین فاضلی پور گروه علوم تشریحی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران نیلوفر عباسی گروه علوم تشریحی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران Journal Article 2016 07 18 Aim: The aim of this study was to determine whether varicocele can cause any changes in number and size of ovarian follicles. Materials and methods: In this study, 30 adult female Wistar albino rats in 3 groups (n=10) consisting of: 1. control, 2. Sham and 3. varicocele are prepared. Varicocele group were operated and left ovarian vein was respectively closed. After 2 months the animal scarified and the ovaries taken for histological process. Statistical analysis was performed using the one way ANOVA and Turkey’s tests were used for post hoc multiple comparisons, was considered statistically significant. Results: There is no significant differences in rat and ovary weights before and after varicose induction between groups. The number of primordial follicles in varicocele group increased significantly. The number of primary, secondary and graffian follicles in varicocele group decreased significantly. The size of secondary follicles in varicocele group decreased significantly (p <0.05). Conclusions: Finally the results of this study shows that varicocele may lead to increased female infertility through various factors, which includes changes in follicular growth. هدف: هدف از این مطالعه تعیین این‏که آیا واریس ورید تخمدانی می‏تواند موجب تغییر در تعداد و اندازه فولیکول‏های تخمدانی شود، می‏باشد مواد و روش‏ها: در این مطالعه سه گروه ده تایی موش صحرایی ماده شامل گروه کنترل، شم و واریکوسل در نظر گرفته شدند. گروه واریسی تحت عمل جراحی قرار گرفتند و ورید تخمدانی چپ به‏طور نسبی بسته شد. بعد از دو ماه حیوانات تشریح و تخمدان آن‏ها بلافاصله خارج شده و مقاطع بافتی با قطر 7 میکرومتر از تخمدان تهیه شدند. آنها پس از رنگ آمیزی با هماتوکسیلین-ائوزین با میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‏ها با استفاده از آزمون‏های آنالیز واریانس یک‏طرفه تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنی‏داری، 05/0p < در نظر گرفته شد. نتایج: آنالیز آماری نشان داد تعداد فولیکول‏های بدوی در گروه واریسی نسبت به گروه کنترل و شم افزایش معنی‏داری داشته است. تعداد فولیکول های اولیه، ثانویه و گراف در گروه واریسی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشته است. اندازة فولیکول‏ها به جز فولیکول ثانویه در بین گروه کنترل و واریسی تغییر معنی‌داری نداشته است. اندازة فولیکول‏های ثانویه در گروه واریسی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‏داری داشته است p <0.05).). نتیجه‏گیری: واریس ورید تخمدانی باعث کاهش رشد فولیکول‏های تخمدانی شده و در مواردی باعث کاهش اندازه آن‏ها و ناباروری می‏گردد.

https://jct.araku.ac.ir/article_20776_0d2ac0e8224a99eb05a741574188a823.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Evaluation of growth and differentiation of Wharton's Jelly-derived mesenchymal stem cells to osteoblast on polycaprolactone nanocomposite scaffolds (PCL) بررسی رشد و تمایز سلول‏های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون به استئوبلاست برروی نانو داربست‏های کامپوزیتی پلی کاپرو لاکتون (pcl) 179 190 20777 10.52547/JCT.7.2.179 FA شادی قاضیجهانی گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران هاشم یعقوبی گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران اسداله اسدی دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اردبیل، ایران 0000-0003-3314-2948 Journal Article 2016 07 18 Aim: The aim of this study was to evaluate the biocompatibility and differentiation of human umbilical cord mesenchymal stem cells to osteoblast on prepared polycaprolactone scaffolds by electrospinning method, which is located under the surface modification by oxygen plasma. Material and methods: After isolation of mesenchymal stem cells from human umbilical cord, flow cytometry analysis was performed. Biocompatibility of scaffold was examined using MTT assay. Cells morphology and their adhesion characteristics on the scaffold surface were studied using Scanning Electron Microscopic (SEM) images. Also biodegradability of scaffold calculated using weight loss method. Finally, for study the differentiation of cells on the scaffold surface, osteogenic differentiation medium was used and differentiation was performed by red alizarin staining and RT-PCR. Results: Results showed that the cells not only had more suitable connection and reproduction abilities on the scaffold, but also were morphologically in a natural condition. Polycaprolacton scaffold is enjoyment of high biocompatibility and its biodegradability up to 15th day done with more rates in comparison with 15 next days. Also red alizarin staining and RT-PCR results showed high rate cell differentiation on polycaprolactone scaffold. Conclusion: The obtained results of this research suggested that polycaprolactone scaffolds have potential usage as biocompatible biomaterials in tissue engineering and osteogenic differentiation applications. هدف: هدف از این مطالعه بررسی زیست سازگاری و تمایز سلول بنیادی مزانشیمی بند ناف انسانی به استئوبلاست بر روی داربست‌های پلی‌کاپرولاکتون تهیه شده با روش الکتروریسندگی بوده که تحت اصلاح سطحی با پلاسمای اکسیژن قرار گرفته است. مواد و روش‏ها: پس از جداسازی سلول‏های بنیادی مزانشیمی از بند ناف انسانی آنالیز فلوسایتومتری صورت گرفت. زیست سازگاری داربست به‏وسیله سنجش MTT مورد بررسی قرار گرفت. مورفولوژی و نحوة اتصال سلول ها بر سطح داربست به‏وسیلة تصاویر میکروسکوپ الکترونی نگاره مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین زیست تخریب پذیری داربست با استفاده از روش کاهش وزن محاسبه شد. در نهایت برای بررسی تمایز سلول‏ها در سطح داربست، از محیط تمایز استئوژنی استفاده شد و تمایز با رنگ آمیزی آلیزارین قرمز و RT-PCR بررسی گردید.. نتایج: نتایج نشان داد که سلول‏ها نه تنها توانایی اتصال و تکثیر مناسب‌تری را روی نانوداربست داشتند، بلکه به لحاظ ریخت‌شناسی نیز از شرایط طبیعی برخوردار بودند. داربست پلی‌کاپرولاکتون از زیست سازگاری بالایی برخوردار است و زیست تخریب پذیری آن تا روز پانزدهم با سرعت بیشتری در مقایسه با 15 روز بعدی انجام گرفت. همچنین نتایج رنگ‌آمیزی آلیزارین قرمز و RT-PCR میزان بالای تمایز سلول بر روی داربست پلی‌کاپرولاکتون را نشان دادند. نتیجه‏گیری: نتایج به‏دست آمده از این تحقیق پیشنهاد می‌کند که داربست‌های پلی‌کاپرولاکتون، پتانسیل استفاده به‏عنوان یک بیومتریال زیست سازگار را در کاربردهای مهندسی بافت و تمایز استخوان دارا می‌باشند.

https://jct.araku.ac.ir/article_20777_91ede05a5beeb33ee6c695e3d6d3fd1a.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Relationships between genotype of angiotensin converting enzyme (ACE) and late complications in the chemical exposed in Kermanshah Zardeh village بررسی ارتباط بین ژنوتیپ آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) و عوارض دیررس ناشی از گاز خردل در مواجه‌‌یافتگان شیمیایی روستای زرده کرمانشاه 191 200 22297 10.52547/JCT.7.2.191 FA احمد همتا دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه گروه زیست شناسی، کد پستی: 8349- 8- 38156 حسنا فولادی منصوری کارشناسی ارشد ژنتیک، دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی Journal Article 2016 10 24 Aim: Sulfur mustard (SM) is an alkylating agent which targets skin, eyes and respiratory systems. Also, an insertion/deletion polymorphism in angiotensin converting enzyme (ACE) gene has been studied in relation to cardiovascular diseases and lung fibrosis. In pulmonary fibrosis, D-allele frequency is higher than in comparison with control. So, the aim of this research was studying relashionship between ACE genotype and late respiratory complications of mustard gas in Kermanshah Zardeh Village chemical exposed people. Material and Methods: Blood samples of thirty-four people of Kermanshah Zardeh Village, whose were exposed to mustard gas as a case study and thirty people of Eslam Abad Gharb in Kermanshah Province as control, were taken. Further information about the existence of respiratory, skin and ocular delayed effect of exposure to the mustard gas, were collected by questionnaires. ACE genotype was determined using polymerase chain reaction amplification (PCR) and subsequent agarose gel electrophoresis. Results: Incidence of respiratory, skin and eye complications were 52.9%, 50% and 44.1% respectively. Genotype frequencies for the three genotypes DD, ID and II in case group of people with pulmonary complications were 0.5, 0.44 and 0.06 respectively, in people without this complications 0.12, 0.69 and 0.19 and in the control group were 0.3, 0.53 and 0.17 respectively. It was found that the DD genotype in patients with respiratory symptoms were higher than those without complications ( =6.22, p=0.045, df=2). Conclusion: The results showed that DD genotype of ACE gene increases the risk of respiratory complications of mustard gas. هدف: گاز خردل (SM) یک عامل آلکیله‌کننده است که به پوست، چشم و سیستم تنفسی آسیب می‌رساند. همچنین پلی‌مورفیسم درج‌شدگی/حذف‌شدگی(I/D) ژن آنزیم مبدل ‌آنژیوتانسین (ACE) در رابطه با بیماری‌های قلبی‌عروقی و فیبروز ریوی مطالعه شده است. فراوانی الل D در بیماران با فیبروز ریوی نسبت به گروه کنترل بالاتر است. پس هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین ژنوتیپ آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) و عوارض دیررس ناشی از گاز خردل در مواجه‌‌یافتگان شیمیایی روستای زرده کرمانشاه است. مواد و روش‌ها: نمونه های خون از 34 نفر از مردم مواجه ‌یافته با گاز خردل در روستای زرده استان کرمانشاه به‏عنوان گروه مورد مطالعه و از 30 نفر از مردم شهرستان اسلام‌ آباد ‌غرب واقع در همین استان به‏عنوان گروه کنترل گرفته شد. اطلاعات بیشتر درباره وجود سه عارضه‌ی دیررس تنفسی، پوستی و چشمی ناشی از مواجهه با این گاز، از طریق پرسش‌نامه جمع‌آوری شد. ژنوتیپ ACE با استفاده از PCR و ژل‌الکتروفورز پیرو آن تعیین گردید. نتایج: میزان بروز سه عارضه تنفسی، پوستی و چشمی به‏ترتیب 9/52، 50 و 1/44 درصد بود. فراوانی ژنوتیپی برای سه ژنوتیپ DD، ID و II در گروه مورد مطالعه، در افراد دارای عارضه تنفسی به‏ترتیب 5/0، 44/0و 06/0، در افراد بدون عارضه نیز به ترتیب 12/0، 69/0 و19/0 و در گروه کنترل این فراوانی‌ها به‏ترتیب 3/0 و 53/0 و17/0 بودند. مشخص گردید که فراوانی ژنوتیپ DD در افراد دارای عارضه تنفسی به‏شکل معنی‏داری نسبت به افراد بدون عارضه بالاتر است (22/6 = ، 045/0=P و 2 df=). نتیجه‌گیری: این نتایج نشان داد که ژنوتیپ DD ژن ACE، خطر ابتلا به عوارض تنفسی گاز خردل را افزایش می‌دهد.

https://jct.araku.ac.ir/article_22297_2c97bbe65e7d5958a5d4960d35b14895.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Effects of exposure to copper oxide nanoparticles on histopathological and ultrastructural lesions of gills and mantle organs in freshwater bivalve Anodonta cygnea مطالعه پیامدهای اثرات بافتی و فراساختاری مواجهه با نانو ذرات اکسید مس در اندام‌های آبشش و مانتل در دوکفه‌ای آب شیرین Anodonta cygnea 201 208 22298 10.52547/JCT.7.2.201 FA امیر قادرمرزی دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی منابع طبیعی گرایش بوم شناسی آبزیان، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران سید علی اکبر هدایتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده ی شیلات و محیط زیست، گروه شیلات،گرگان، ایران فاتح معزی دانش آموخته مهندسی منابع طبیعی گرایش بوم شناسی آبزیان، دانشگاه تهران، تهران، ایران سید عباس حسینی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده ی شیلات و محیط زیست، گروه شیلات،گرگان، ایران سید حامد موسوی ثابت دانشگاه گیلان، گروه شیلات، رشت، ایران Journal Article 2016 10 24 Aim: In this study gill and mantle histopathological and ultrastructural changes of freshwater bivalve, Anodonta cygnea from Unionidae in exposure to sub-lethal concentrations of copper oxide nanoparticles for 14 days were investigated. Materials and Methods: Forty numbers of A. cygnea (length: 11.5± 0.9 cm; weight: 84.5±6 g) were collected from Tajan River estuary, Sari, Mazandaran Province and after transferring to the laboratory were divided into two control and treated groups. Treated group were exposed to 25 ppm CuO nanoparticles for 14 days. Gill and mantle tissue sections of control and treated samples were taken in days 4, 9 and 14, and then prepared for light microscopy using hematoxylin and eosin (H & E) staining method. Samples were studied by scanning electron microscopy (SEM) after fixation, drying and preparation. Results: Light microscopy results showed significant histological alterations in all of studied organs of exposed bivalves compared to the controls. Changes were hyperplasia, hypoplasia, gill filaments shape and dimension changes and also haemolymph channels adema. Also increasing mucous cells number and external epithelium hyperplasia in mantle were observed. SEM analyses showed adverse destruction of gill filaments and blocking water channels in gill specimens, as well as, mantel necrosis and indentation. Conclusion: according to obtained results, it can be concluded that short time exposure to nanoparticles may lead to noticeable changes evident in histological and ultrastructural internal organs of freshwater bivalve Anodonta cygnea. هدف: در این مطالعه تغییرات هیستوپاتولوژیکی و فراساختاری اندام‌های آبشش و مانتل گونه‌ای دوکفه‌ای آب شیرین با نام علمی Anodonta cygnea و متعلق به خانواده Unionidae در مواجهه با سطوح تحت‌کشنده نانو ذرات اکسید مس به‏مدت 14 روز بررسی شد. مواد و روش‏ها: تعداد 40 عدد دوکفه‌ای A. cygnea با دامنه طولی 9/0 ± 5/11 سانتی‏متر و وزن 6 ± 5/84 گرم از مصب رودخانه تجن واقع در شهرستان ساری در استان مازندران جمع‌آوری و پس از انتقال به آزمایشگاه به دو گروه شاهد و تیمار تقسیم شدند. گروه تیمار به‏مدت 14 روز در مواجهه با غلظت ppm 25 از نانو ذرات اکسید‌مس قرار گرفتند. در روزهای 4، 9 و 14 برش‌های بافتی آبشش و مانتل از نمونه‌های شاهد و تحت تیمار تهیه شده و جهت بررسی با میکروسکوپ نوری به روش هماتوکسیلین- ائوزین رنگ‌آمیزی شدند. پس از انجام مراحل تثبیت، خشک‌کردن و آماده‌سازی، نمونه‌ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی نگاره (SEM) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: نتایج میکروسکوپی نوری نشان‌دهنده بروز عوارض هیستولوژیکی قابل توجه در کل اندام‌های مورد مطالعه دو کفه ای‏های تحت تیمار در مقایسه با نمونه‌های شاهد بود. تغییرات در آبشش‌ها شامل: هیپرپلازی، هیپوپلازی، تغییرات شکلی و اندازه‌ای تیغه‌های آبششی و تورم کانال‌های همولنفی بودند. همچنین در مانتل افزایش تعداد سلول‌های موکوزی و هیپرپلازی اپی‏تلیوم بیرونی مشاهده شد. تصاویر فراساختاری (میکروسکوپ الکترونی نگاره) تخریب گسترده در تیغه‌های آبششی و مسدودشدن مسیر کانال‌های آب در آبشش و نکروز و تورفتگی‌ در مانتل را نشان داد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‏دست آمده مواجهه با نانوذرات اکسیدمس در کوتاه مدت منجر به بروز تغییرات قابل توجه و مشهود هیستولوژیکی و فراساختاری در اندام‌های داخلی دوکفه‌ای آب شیرین A. cygnea می‌شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_22298_8b6093b183c7d539ff2417f9ca13de54.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 7 2 2016 07 01 Genotypic and phenotypic characterization of the in vitro crossed hybrids of A. urmiana and A. sinica fusions ﺑﺮرﺳﯽ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ژﻧﻮﺗﯿﭙﯽ و فنوتیپی ﻫﯿﺒﺮﯾﺪﻫﺎی آﻣﯿﺰش ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎﺑﯿﻦ در ﺷﺮاﯾﻂ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ urmiana A. و A. sinica 209 217 22299 10.52547/JCT.7.2.209 FA رامین مناف‌فر دانشگاه ارومیه، دانشکده منابع طبیعی، گروه شیلات، ارومیه، ایران فرح فرخی دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، ارومیه، ایران شکوفه اسحاقی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، ، ارومیه، ایران فاطمه حیدریان دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، ، ارومیه، ایران سمیه غلامی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، ، ارومیه، ایران راضیه پاک ترمنی کارشناس گروه بیوتکنولوژی، دانشگاه ارومیه، پژوهشکده مطالعات دریاچه ارومیه، ، ارومیه، ایران Journal Article 2016 10 24 Aims: Given the importance of the identification of scientific and commercial communities of Artemia species, especially hybrid populations, some phenotypic and genotypic characteristics of hybrids between A. sinica and A. urmiana were studied in vitro. Materials and Methods: breeding two species of brine shrimp from hatching to maturity in standard laboratory conditions was provided. Then 64 males and females of each species were separated and mutual hybrid production was done in 50 ml tubes. Daily, the larvae were separated and reared partly and independently. Studies of fatty acids profile and survey by restriction enzyme pattern of 12S-16S mtDNA genome with HpaII enzyme in comparing of the parents and offspring’s of first-generation were done. Results: Comparing hybrids fatty acids profiles to pure parents showed that some fatty acids amounts are highly dependent on parental origin. In some samples the same restriction enzyme pattern was observed in male parents and the first generation hybrids that was unexpected. Conclusion: The results revealed that fatty acids profile is strongly influenced by maternal or paternal origin genes of inheritance. Therefore, by directional selection of parents it is possible to produce special Artemia offspring’s with unique phenotypic characteristics. Comparing of enzymatic digestion patterns with the first generated hybrid revealed that the mitochondrial genome (or mitochondria) also is inherited from the sire. هدف: با توجه به اهمیت علمی و تجاری شناسایی گونه‌های آرتمیا خصوصا جمعیت‏های هیبرید، برخی ویژگی‌های فنوتیپی و ژنوتیپی هیبریدهای متقابل Artemia sinica و A. urmiana در شرایط آزمایشگاهی مطالعه شدند. مواد روش‏ها: پرورش دو گونه آرتمیا از زمان تفریخ سیست تا بلوغ در شرایط آزمایشگاهی استاندارد صورت گرفت. سپس به تعداد 64 عدد نر و ماده از هر گونه جدا و در تیوب‏های 50 میلی‏لیتری هیبرید‌گیری متقابل انجام شد. لاروها روزانه جدا و مستقلا پرورش داده شدند. بررسی پروفایل اسیدهای چرب و الگوی برش آنزیمی ناحیه 12S-16S ژنوم mtDNA با آنزیم HpaII و مقایسه نتایج در والدین خالص و هیبریدهای نسل اول صورت گرفت. نتایج: مقایسه پروفایل اسیدهای چرب تیمارهای هیبرید نسبت به والدین خالص نشان داد که میزان تعدادی از اسیدهای چرب به‏شدت وابسته به منشاء والدینی می‌باشد. در برخی نمونه‌ها نیز الگوی برش آنزیمی مشابهی بین والدین پدری و هیبریدهای نسل اول مشاهده شد که دور از انتظار بود. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد پروفایل اسیدهای چرب به‏شدت تحت تاثیر منشاء مادری و یا پدری ژن‌های به ارث رسیده هستند. لذا با انتخاب جهت‌دار والدین تولید آرتمیاهایی با ویژگی‌های فنوتیپی خاص امکان پذیر است. مقایسه الگوهای برش آنزیمی شاخص گونه‌ها و مقایسه آن با الگوی برش آنزیمی نسل اول هیبرید نیز نشان داد که احتمالاً ژنوم میتوکندریایی (یا همان میتوکندری) از والد پدری نیز به ارث می‏رسد.

https://jct.araku.ac.ir/article_22299_b4bda2c707d13ad47e729d18de35951f.pdf