دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 13 1 2022 03 21 Comparison of the effect of topotecan on the activity of nitric oxide synthase in the tumor cell line Hela and normal Hek cell line مقایسه اثر داروی توپوتکان بر فعالیت آنزیم نیتریک ‌اکساید سنتاز در رده سلولی توموری (Hela) و رده سلولی نرمال (Hek) 1 10 252187 10.52547/JCT/13.1.1 FA سمانه اعظم‌پور دانشجوی داروسازی ، گروه علوم پایه ، دانشکده داروسازی و علوم دارویی ، علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران. طاهره ناجی دانشیارگروه علوم پایه ، دانشکده داروسازی و علوم دارویی ، علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران. رحیم احمدی استادیارگروه فیزیولوژی ، واحد همدان ، دانشگاه آزاد اسلامی ، همدان ، ایران. Journal Article 2022 05 15 Aim: The aim of this study was the effect of topotecan on the activity of nitric oxide synthase in the tumor cell line Hela in comparison with the normal Hek cell line. Material and Methods: For this purpose, Hela and Hek cells were randomly divided into the control groups and treatment groups exposed to 7.8, 15.6,31.25, 62.5,125, and 250 µg/ml of topotecan for 24,48,72 hr. Then, the data analysis of plate supernatant was evaluated the number of live cells using the MTT method, grease reaction as well as Real-Time PCR method and the data were compared using the one-way ANOVA statistical method between groups. Results: The viability of Hela cells exposed to 250, 125, and 61.5 µg/ml of topotecan significantly decreased in comparison to the control group in 24, 48, and 72 h (p≤0.05). Also, the level of nitric oxide in Hela cells that were exposed to 250 µg/ml drug increased ½ times in comparison to the control group. Conclusion: Topotecan has an inhibitory effect on cervical cancer cells. Also, topotecan increased the level of nitric oxide in Hela cells and this amount of nitric oxide kills the cells in cervical cancer cells. هدف: منظور از انجام این پژوهش بررسی اثر داروی توپوتکان بر میزان فعالیت آنزیم نیتریک ‌اکساید سنتاز سلول‌های دهانه رحم (Hela) در مقایسه با سلول‌های نرمال (Hek) بود. مواد و روش‏ها: بدین منظور سلول‌های سرطانی دهانه رحم (Hela) و سلول نرمالHek در گروه‌های کنترل و تیمار دسته‌بندی شدند. گروه‌ها با غلظت‌های 8/7 ،6/15، 25/31 ، 5/62 ، 125و250 میکرو گرم در هر میلی‌لیتر از داروی توپوتکان در مدت زمان 24، 48، 72 ساعت تحت تیمار قرار گرفتند. سپس داده‌های حاصل از آنالیز سوپ رویی پلیت‌ها برای بررسی میزان سلول‌های زنده با استفاده از روش MTT، واکنش گریس و هم‌چنین روش Real Time PCR بررسی و داده‌ها با استفاده از روش آماری واریانس یک‌طرفه بین گروه‌ها مقایسه شد.نتایج: نتایج حاصل از تست MTT نشان‌دهنده این مورد است که داروی توپوتکان (در غلظت‌های متفاوت از دارو) باعث مهار رشد و تقسیم سلول‌های سرطانی دهانه رحم می‌شود (05/0p≤)، هم‌چنین بیان ژن نیتریک ‌اکساید در سلول‌های تیمار شده با غلظت‌ ۲۵۰ ماکروگرم در 1 میلی‌لیتر توپوتکان نسبت به سلول‌های بدون تیمار ۱.۲ برابر افزایش یافته است.نتیجه‏گیری: بین اثرات سایتوتوکسیک توپوتکان و میزان نیتریک ‌اکساید رابطه مستقیمی وجود دارد و با افزایش نیتریک ‌اکساید در سلول‌های سرطانی مرگ این سلول‌ها افزایش می‌یابد.

https://jct.araku.ac.ir/article_252187_414dc3a3fdf6072a84111ae96a67921d.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 13 1 2022 03 21 A study on the effect of Tamarindus indica kernel extracts on viability, proliferation, and induction of apoptosis in human ‌prostate cancer (LNCaP), colon cancer (HT-29), and fibroblast cell lines مطالعه اثر عصاره تمرهندی روی بقا، تکثیر و القای آپوپتوزیس در سلولهای سرطانی پروستات، روده بزرگ و سلول طبیعی فیبروبلاست انسان 11 22 252188 10.52547/JCT.13.1.11 FA مسعود پورعلی کارشناسی ارشد، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته کرمان، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، گروه بیوتکنولوژی، کرمان، ایران محمدمهدی یعقوبی دانشیار، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته کرمان، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، گروه بیوتکنولوژی، کرمان، ایران Journal Article 2022 05 15 Aim: Cancer is one of the leading causes of death worldwide, and its treatment is always associated with side effects such as drug resistance. So, there is a strong tendency for the identification of new herbal anti-cancer compounds. Material and Methods: In this study, a range of 0.5-12 µg/mL of hydroalcoholic extract of Tamarindus indica kernel and 5-Fluorouracil was applied to prostate cancer (LNCaP), colon cancer (HT-29) and normal fibroblast (HSkMC) cells for 24 hours. The cytotoxic effect of the extracts was measured by the MTT method. The rate of DNA synthesis and incidence of apoptosis was measured by BrdU and TUNEL assays, respectively. Results: Following treatment with the highest amount of the extract, the viability of prostate, colon, and fibroblast cells was reduced to 4.8, 65.1, and 60.5%, respectively. The IC50 for the three cell lines was 4.60, 17.0 and 13.79 μg/mL respectively. The rate of DNA synthesis also reduced by 32, 37 and 15% for prostate, colon and fibroblast cancer cells, respectively. The rate of apoptosis in LNCaP and HT-29 cells was 31 and 4%, respectively. Conclusion: Collectively, the toxicity of the extract was higher for LNCaP cells than for the other two cells (p-value ˂0.01). Further studies in vivo and analysis of compounds in tamarind can lead to the identification of anti-cancer compounds from this plant. هدف: سرطان یکی از دلایل اصلی مرگ ‌و میر در سراسر جهان است که درمان آن با عوارضی هم‌چون مقاومت دارویی همراه است. طبیعت همواره یکی از منابع دارویی برای بشر بوده است. لذا تمایل زیادی به شناسایی ترکیبات ضدسرطانی جدید در گیاهان وجود دارد. مواد و روش‏ها: در این تحقیق هفت غلظت (5/0 تا 12 میکروگرم بر میلی‌لیتر) از عصاره هیدروالکلی هسته تمرهندی (Tamarindus indica) و داروی فلورواوراسیل روی سه رده سلولی سرطان پروستات (LNCaP)، سرطان روده‌ بزرگ (HT-29) و سلول طبیعی فیبروبلاست (HSkMC) به‌مدت 24 ساعت اثر داده شد. اثر کشندگی عصارهها با استفاده از روش MTT و اثر عصارهها بر میزان ساخت DNA با استفاده از روش BrdU و میزان مرگ آپوپتوزی نیز به‌روش TUNEL اندازه‌گیری شد. نتایج: زندهمانی سلولهای سرطان پروستات، روده ‌بزرگ و فیبروبلاست در حضور بیش‌ترین مقدار از عصاره به‌ترتیب به 8/24، 1/65 و 5/60 درصد کاهش یافت. شاخص IC50 برای سه رده سلولی فوق به‌ترتیب 60/4، 0/17 و 79/13 محاسبه شد. عصاره میزان ساخت DNA را نیز به‌ترتیب به‌میزان 32 و 37 و 15 درصد در سلول‌های سرطان پروستات، روده و فیبروبلاست کاهش داد. مرگ آپوپتوزی پس از تیمار با عصاره در سلولهای سرطانی پروستات و روده‌ بزرگ نیز به‌ترتیب 31 و 4 درصد مشاهده شد. نتیجه‏گیری: درمجموع، سمیت عصاره و مهار ساخت DNA و القای مرگ آپوپتوزی برای سلول سرطان پروستات نسبت به دو سلول دیگر بیش‌تر بود (01/0p value˂). تجزیه ترکیبات موجود در گیاه تمرهندی و مطالعات بیش‌تر در موجود زنده می‌تواند به شناسایی ترکیبات ضدسرطان از این گیاه منجر شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_252188_87f6da64faf43d66e6b8b564b39908a2.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 13 1 2022 03 21 Evaluation of binding affinity of synthesized coumarin derivative on single-stranded DNA by spectroscopic methods بررسی تمایل اتصال مشتق کومارین سنتز شده بر DNA تک رشته‏ای با روش‏های اسپکتروسکوپی 23 33 252327 10.52547/JCT.13.1.23 FA جواد سرگلزائی استادیار، زیست‌شناسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران سهیلا خاقانی‌نژاد مربی، شیمی، دانشگاه اراک، اراک، ایران Journal Article 2022 05 23 Aim: According to the importance of coumarin derivatives as an effective medication on cancer cells and various other therapeutic effects, in this study we investigated the effect of a new derivative of coumarin named 3- (tetrazol-5-yl) coumarin on single-stranded DNA by different spectroscopic methods in solution. Material and Methods: The present study has investigated the effect of 3- (tetrazol-5-il) coumarin on single-stranded DNA in vitro. The findings demonstrates that the rate of single strand DNA absorption enhances by interaction with 3-(tetrazol-5-yl) coumarin at 210 and 260 nm. The fluorescence intensity of single-stranded DNA increases in a concentration-dependent of 3- (tetrazol-5-yl) coumarin, indicating the binding of 3- (tetrazol-5-yl) coumarin to the chromophores in single-stranded DNA. Results: Binding of 3- (tetrazol-5-yl) coumarin to single-stranded DNA causes a significant increase in ellipticity in circular dichroism of DNA molecules in the regions of 220 and 275 nm which is more positive at 245 nm. The results indicate a stronger binding of 3- (tetrazol-5-l) coumarin to single-stranded DNA, which may be due to the fact that single-stranded DNA may be more available during replication. Conclusion: The results obtained from the effect of 3- (tetrazol-5-yl) coumarin on single-stranded DNA can provide valuable information to design medications by coumarin derivatives which have more anti-tumor effect and less side effects. هدف: باتوجه به اهمیت مشتقات کومارین به‏عنوان داروی موثر بر سلول‏های سرطانی و اثرات درمانی متنوع دیگر، در این پژوهش بررسی تاثیر مشتق جدیدی از کومارین به‏نام 3-(تترازول-5-ایل) کومارین به DNA تک رشته در محلول با استفاده از روش‏های مختلف اسپکتروسکوپی مورد مطالعه قرار دادیم. مواد و روش‏ها: مطالعه حاضر به‏بررسی اثر 3-(تترازول-5-ایل) کومارین بر DNA تک رشته در شرایط آزمایشگاهی پرداخته است. نتایج حاصل نشان می‏دهد که میزان روند جذب DNA تک رشته در اثر میان‏کنش با 3-(تترازول-5-ایل) کومارین در طول موج‏های 210 و 260 نانومتر افزایش می‏یابد. طیف نشری DNA تک رشته در یک روند وابسته به غلظت 3-(تترازول-5-ایل) کومارین افزایش می‏یابد، که نشان‏دهنده اتصال 3-(تترازول-5-ایل) کومارین با کروموفورهای موجود در DNA تک رشته است. نتایج: اتصال 3-(تترازول-5-ایل) کومارین به DNA تک رشته‏ای سبب افزایش قابل توجه ellipticity در دورنگ ‏نمایی دورانی ملکول DNA در نواحی 220 و 275 نانومتر و مثبت‏تر شدن آن در 245 نانومتر می‏شود. نتایج حاکی از اتصال قوی تر داروی 3-(تترازول-5-ایل) کومارین به DNA تک رشته می‏باشد که می‏تواند به‏این‏دلیل باشد که احتمالا DNA تک رشته در هنگام همانندسازی بیش‏تر در دسترس است. نتیجه‏گیری: نتایج به‏دست آمده از اثر کومارین 3-(تترازول-5-ایل) برروی DNA تک رشته‏ای می‏تواند اطلاعات مفیدی در زمینه طراحی داروهایی با مشتقات کومارینی با اثر ضدتوموری بیش‏تر و عوارض جانبی کم‏تری در اختیار قرار دهد.

https://jct.araku.ac.ir/article_252327_9f428b9ee0403005783dc26eea72a557.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 13 1 2022 03 21 Effect of differentiation of hydroalcoholic extract of berberis integrrima root on mesenchymal stem cells derived from adipose tissue of male Wistar rats اثر تمایزی عصاره هیدرو الکلی ریشه گیاه زرشک زرافشان بر سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی رت نر نژاد ویستار 34 44 252679 10.52547/JCT.13.1.34 FA محمد نبیونی استاد زیست‌شناسی سلولی تکوینی،گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران مهسا قاسمی نظرآبادی دانشجو کارشناسی ارشد سلولی مولکولی، گروه سلولی و مولکولی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران طیبه رمضانی فرزین دکتری تخصصی زیست‌شناسی تکوین جانوری، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2022 06 13 Aim: In the present study, the effects of hydroalcoholic extract of Berberis integrrima root on the induction of differentiation in mesenchymal stem cells derived from adipose tissue of male Wistar rats towards osteoblasts were investigated. Material and Methods: In this study, stem cells derived from male Wistar rat tissue were isolated and flow cytometry was performed to confirm the surface markers. Stem cells were treated with 10, 20, 40 and 80 μg/ml hydroalcoholic extract of B. integrrima root. The cell toxicity of the extract was evaluated by MTT assay and its differentiated effects was evaluated by alizarin red staining and alkaline phosphatase activity, calcium deposition assay. Results were analyzed using one-way ANOVA at a significance level of P <0.05. Results: Stem cells markers including CD105, CD44, and CD73 had positive, and CD45 and CD34 had negative expression in these cells. The results of the MTT assay showed Concentrations less than 20 µg/ml do not have significant toxic effects on cells. Higher alkaline phosphatase activity was observed in the treatment group compared to the control group on day 10. The results of Alizarin red staining and measurement of calcium content for 21days showed that this extract in a concentration dependent manner leads to the differentiation of stem cells into osteoblasts. Conclusion: The findings of this study showed that mesenchymal stem cells derived from adipose tissue of male Wistar rats treated with hydroalcoholic extract of Berberis integrrima root enter osteoblasts in the differentiation pathway. هدف: در مطالعه حاضر اثرات عصاره هیدرو الکلی ریشه گیاه زرشک زرافشان بر القای تمایز سلول‌های بنیادی مزانشمی مشتق از بافت چربی رت نر نژاد ویستار به‏سمت استئوبلاست بررسی شد. مواد و روش‏ها: در این مطالعه سلول‌های بنیادی مشتق از بافت رت نر نژاد ویستار جدا شد و برای تایید بنیادی بودن مارکرهای سطحی به‏روش فلوسایتومتری انجام شد و سلول‌های بنیادی با غلظت‌های 10، 20 ، 40 و 80 میکروگرم بر میلی‌لیتر عصاره هیدرو الکلی ریشه گیاه زرشک زرافشان تیمار شدند. سمیت سلول عصاره مذکور به‏روش MTT و اثرات تمایزی آن با رنگ‌آمیزی الیزارین قرمز، سنجش فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز و سنجش میزان رسوب کلسیم بررسی شد. نتایج با استفاده از آزمون واریانس یک‏طرفه در سطح معنی‌داری 05/0p< بررسی شد. نتایج: مارکرها بنیادی شامل CD105،CD44، CD73 در این سلول‌ها بیان مثبت داشتند، و نسبت به مارکرهای سطحی CD45 وCD34 بیان منفی داشتند. نتایج حاصل از آزمون MTT نشان داد غلظت‏های کم‏تر از 20 میکروگرم بر میلی‏لیتر اثرات سمی قابل توجهی بر سلول‏ها ندارند. فعالیت آلکالین فسفاتازی بالاتر در گروه تیمار نسبت به گروه کنترل در روز 10 مشاهده شد. نتایج حاصل از رنگ‏آمیزی آلیزارین قرمز و سنجش میزان کلسیم در مدت21 روز نشان داد که این عصاره به‏صورت وابسته به غلظت منجر به تمایز سلول‌های بنیادی به استئوبلاست می‌شد. نتیجه‏گیری: یافته‌های این پژوهش نشان داد سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی رت نر نژاد ویستار تیمارشده با عصاره هیدروالکلی ریشه گیاه زرشک زرافشان در مسیر تمایز به استئوبلاست وارد می‌شوند.

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 13 1 2022 03 21 The assesment of morphological changes of ovary and fallopian tube after aplication of Antiprogesterone and Esterogen in the hyperstimulated mice بررسی تغییرات مورفولوژیکی تخمدان و لوله‌های رحمی به‌دنبال تزریق هم‌زمان آنتی پروستروژن و استروژن در موش‌های تحریک تخمک‌گذاری شده 45 55 252680 10.52547/JCT.13.1.45 FA علی حسن‌پور متخصص جراحی عمومی، گروه هیستوپاتولوژی و آناتومی ، دانشکده علوم پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران فاطمه افشاری استادیار گروه هیستوپاتولوژی و آناتومی ، دانشکده علوم پزشکی ، علوم پزشکی تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، 0000-0002-5992-6057 ایلیاد عیسی‌بیگلو استادیارگروه فیزیولوژی ، دانشکده علوم پزشکی ، علوم پزشکی تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز، ایران Journal Article 2022 06 13 Aim: The ovary is one of the tissues which progesterone receptor is expressed in it. The aim of this study was to investigate the effects of antiprostrogen and estrogen on the ovaries and fallopian tubes of ovulated stimulated mice. Material and Methods: In this study, mice were divided into four groups after stimulation of ovulation and pregnancy. 1) Control 2) Estrogen, 3) Progesterone, 4) Anti-progesterone and estrogen. 4.5 days after pregnancy, mice were killed by cervical vertebral disslocation and the ovaries and fallopian tubes were prepared by H&E and PAS staining for histomorphometrical changes. Results: The results showed that there were different types of follicles and corpus luteum in the control group. In the progesterone group, the number of corpus luteum increased compared to the control group and in the estrogen group, The corpus luteum decreased and the majority of follicles were primitive or growing. The amount of atretic follicles was higher in the anti-progesterone with estrogen group. The results obtained from the fallopian tubes indicate that progesterone injection reduces the height of the luminal epithelium and the number of ciliated cells. In the estrogen-containing groups, an increase in ciliated cells and epithelial height were observed. Conclusion: The results of this study showed that progesterone alone could not provide better conditions for fertilization and adding estrogen to progesterone may improve this condition. هدف: تخمدان یکی از بافت‌هایی است که بیان رسپتور پروژسترون در آن صورت می‌گیرد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات هم‌زمان آنتی پروستروژن و استروژن بر تخمدان و لوله‌های رحمی موش‌های تحریک تخمک‌گذاری شده می باشد. مواد و روش‏ها: در این تحقیق موش‌ها پس از تحریک تخمک‌گذاری و ایجاد حاملگی به‌چهار گروه تقسیم شدند: 1) کنترل، 2) استروژن، 3) پروژسترون، 4) آنتی پروژسترون و استروژن. 5/4 روز بعد از حاملگی، موش‌ها با روش جابه‌جایی مهـره‌هـای گردنـی کشته شدند و ازتخمدان و لوله‌های رحمی نمونه‌برداری شد و با رنگ‌آمیزی‌های هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) و روش پریودیک اسید شیف (PAS) جهت بررسی تغییرات هیستومورفومتری آماده شدند. نتایج: بررسی‌های انجام شده نشان داد که در گروه کنترل انواع فولیکول‌ها و جسم زرد وجود دارد. در گروه پروژسترون تعداد اجسام زرد در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافته بود. در گروه استروژن تعداد اجسام زرد کاهش و اکثریت فولیکول‌ها از نوع بدوی یا اولیه در حال رشد بود. در گروه آنتی پروژسترون همراه با استروژن میزان فولیکول‌های آترتیک بیش‌تر بود. نتایج به‌‌دست‌آمده از لوله‌های رحمی بیان‌گر آن است که تزریق پروژسترون، باعث کاهش ارتفاع اپی‌تلیوم لومینال و تعداد سلول‌های مژه‌دار می‌شد. درحالی‌که در گروه‌های حاوی استروژن، افزایش سلول‌های مژه‌دار و ارتفاع اپی‌تلیوم مشاهده شد. نتیجه‏گیری: نتایج به‌دست آمده از این مطالعه نشان داد که پروژسترون به‌تنهایی نمی‌تواند شرایط بهتری را جهت لقاح فراهم کند و افزودن استروژن به پروژسترون ممکن است این وضعیت را بهبود ببخشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_252680_55a4ce8a821d9003839b2d7bb192d586.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 13 1 2023 01 30 Effect of Zinc Oxide nanoparticle on physiological characteristics, rosmarinic acid production and expression of TAT and 4-Cl genes in Lemongrass (Melissa officinalis L.) اثر نانوذره اکسید روی بر ویژگی‌های فیزیولوژیکی، میزان تولید رزمارینیک‌اسید و بیان ژن‌های TAT و 4-Cl در گیاه بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) 56 70 252681 10.52547/JCT.13.1.56 FA سمانه فرنوش دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران ناهید مسعودیان دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران اکبر صفی‌پور افشار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، نیشاپور، ایران فاطمه سعید نعمت‌پور دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، نیشاپور، ایران بوستان رودی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران Journal Article 2023 01 30 Aim: The aim of this study was to investigate the effect of Zinc oxide nanoparticles on growth and physiological characteristics, rosmarinic acid production and the expression of key genes in the biosynthetic pathway of this compound in lemongrass. Material and Methods: In this study, 30-day-old seedlings of lemongrass were treated with concentrations of 0, 0.06 and 0.12 mg/l Zinc oxide nanoparticles, and then growth parameters, photosynthetic pigments, proline, Glycine betaine, protein, activity of antioxidant enzymes and production of rosmarinic acid were examined. Also, the expression of key genes in the rosmarinic acid biosynthetic pathway was examined by real-time PCR. Results: The results indicate that Zinc oxide nanoparticles treatment increased chlorophyll photosynthetic pigments, carotenoids and antioxidant activity of this plant. Also, the highest amount of proline and glycine betaine was obtained at a concentration of 12 mg/L of this treatment. Zinc oxide nanoparticles also increased the expression of rosmarinic acid biosynthetic pathway genes (TAT and 4-Cl) and thus increased this compound. Conclusion: Based on the results of this study, Zinc oxide nanoparticles can affect the growth and physiological stages of lemongrass and therefore it can be used to increase the production of rosmarinic acid. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر نانواکسید روی بر خصوصیات رشدی و فیزیولوژیکی، میزان تولید رزمارینیکاسید و بیان ژنهای کلیدی در مسیر بیوسنتزی این ترکیب در گیاه بادرنجبویه است. مواد و روش‏ها: در این مطالعه، دانه رستهای 30 روزه بادرنجبویه با غلظتهای صفر، 06/0 و 12/0 میلی‌گرم بر لیتر نانوذره‌اکسید روی تیمار شدند و سپس پارامترهای رشدی، میزان رنگیزههای فتوسنتزی، پرولین، گلایسین بتائین، پروتئین، فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانتی و میزان تولید رزمارینیکاسید مورد بررسی قرار گرفت. هم‌چنین بیان ژن‌های کلیدی در مسیر بیوسنتزی رزمارینیکاسید با روش Real-time PCR بررسی شد. نتایج: نتایج حاکی از این است که تیمار نانوذره ‌اکسیدروی باعث افزایش رنگیزههای فتوسنتزی کلروفیلی، کاروتنوئیدها و فعالیت آنتی اکسیدانتی این گیاه شد. هم‌چنین بیش‌ترین میزان پرولین و گلایسین بتائین نیز تحت غلظت 12/0 میلی‌گرم بر لیتر این تیمار به‌دست آمد. هم‌چنین نانوذره‌اکسید روی باعث افزایش بیان ژنهای مسیر بیوسنتزی رزمارینیکاسید (TAT و 4-Cl) و در نتیجه افزایش مقدار این ترکیب شد. نتیجه‏گیری: براساس نتایج این تحقیق نانوذره‌ اکسیدروی میتواند بر مراحل رشدی و فیزیولوژیکی گیاه بادرنجبویه اثر گذاشته و بنابراین میتوان از آن به‌منظور افزایش تولید رزمارینیکاسید استفاده کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_252681_467b7212848692dc0e8e3044c0d20b89.pdf