دانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512320210923The association of TINCR downregulation with tumor size of breast cancer patients and its lymph node metastasisارتباط کاهش بیان ژن TINCR با اندازه تومور در بیماران مبتلا به سرطان پستان و متاستاز آن به غدد لنفاوی14615324699010.52547/JCT.12.3.146FAزینبشقاقیترکداریدانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه علوم جانوری، تبریز، ایرانمحمدخلجکندریدانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه علوم جانوری، تبریز، ایرانمحمدعلی حسینپورفیضیدانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه علوم جانوری، تبریز، ایرانJournal Article20211101<strong>هدف:</strong> این مطالعه با هدف ارزیابی سطح بیان <em>TINCR</em> در بافتهای توموری و غیرتوموری مجاور 50 زن مبتلا به سرطان داکتال تهاجمی پستان انجام شد. ارتباط بیان <em>TINCR</em> و خصوصیات بالینی بیماران نیز مورد مطالعه قرار گرفته است.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> RNA تام از بافت توموری و غیرتوموری مجاور بیماران مبتلا به سرطان پستان با استفاده از محلول RNX-Plus جدا شد. سپس، از معرف Prime Script <sup>TM</sup> RT برای تبدیل RNA تام به cDNA استفاده شد. سطح بیان <em>TINCR</em>توسط qRT-PCR کمی شده و نتایج با آزمون تی زوجی تجزیه و تحلیل شد. علاوهبراین، برای ارزیابی قدرت بیومارکری <em>TINCR</em>از تحلیل منحنی ROC در بافتهای توموری سرطان پستان استفاده شد.<br /><strong>نتایج:</strong> کاهش سطح <em>TINCR</em> در بافت توموری بیماران مبتلا به سرطان پستان در مقایسه با بافت غیرتوموری مجاور بهدست آمد (001/0p<). میزان بیان TINCR با اندازه تومور و متاستاز غدد لنفاوی در بافت توموری سرطان پستان ارتباط منفی داشت.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> کاهش سطح بیان <em>TINCR</em><em> </em>در بافت توموری بیماران مبتلا به سرطان پستان نشان میدهد که سطح بیان آن میتواند بافت توموری و غیرتوموری مجاور را از یکدیگر متمایز سازد. علاوهبراین، TINCR دارای سطح بیان پایینتری در بیماران مبتلا به سرطان پستان با تومورهای بزرگ، متاستاز غدد لنفاوی و زیرگروه لومینال A و B دارد.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246990_1c065e9da64910a773e74def359a1d1b.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512320210923The effect of insulin-like growth factor (IGF-1) in the presence and absence of monolayer mesenchymal stem cell on the development of ovarian follicles in miceتاثیر فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-1) در حضور و عدم حضور سلولهای بنیادی مزانشیمی مونولایر بر تکوین فولیکولها ی تخمدانی موش سوری15416424699110.52547/JCT.12.3.154FAعلیمحمدعینیدانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، مشهد، ایران0000-0001-7041-9665احمدعلیمحمدپوردانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، مشهد، ایرانعباسپرهامدانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، مشهد، ایران0000-0003-4664-2917Journal Article20211101<strong>هدف:</strong> در این مطالعه تجربی تکوین فولیکولهای تخمدانی با استفاده از فاکتور رشد شبه انسولینی و سلولهای بنیادی مزانشیمی مورد مطالعه قرار گرفته است.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> سلولهای بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان ران 20 سر موش سوری استخراج و تعداد 100 جفت تخمدان موش سوری بهمدت هفت روز با همکشتی فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-1) در غلظتهای مختلف (0، 1، 5 و 10 میکروگرم)، در حضور و عدم حضور سلولهای بنیادی مزانشیمی کشت شدند سپس بررسی و شمارش انواع فولیکولهای تخمدانی با رنگآمیزیهای هماتوکسیلین- ائوزین، ماسونتریکروم و پاس انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزارSPSS و آزمون Tجفت شده با 05/0 p<صورت گرفت.<br /><strong>نتایج:</strong> در مقایسه فولیکولهای تخمدانی گروه کنترل و گروههای مورد آزمایش در اغلب گروهها تفاوت معنیداری مشاهده شد بهطوریکه این تفاوت در تعداد فولیکولهای پریآنترال گروه تیمار همکشتی غلطتهای 5 و 10 میکروگرم بر میلیلیتر نسبت به گروه کنترل مشهودتر بود و تعداد فولیکولها در گروه کنترل از 03/1±25/1 بهترتیب به 71/2±75/13و 28/1±75/10 در غلظتهای 5 و 10 میکروگرم رسیده بود. لایههای تکا و گرانولوزا در گروه کنترل و تحت تیمار تفاوت معنیداری را نشان ندادند.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> این روش در رشد و تکوین فولیکولهای بالغ موثر میباشد و همچنین میزان آپوپتوزیس سلولی را بهحداقل میرساند. بدیهی است استفاده از کشت بافت تخمدان و متعاقب آن بهدست آوردن تخمکهای با کیفیت، بسیاری از مشکلات نازایی و ژنتیکی را در آینده برطرف خواهد کرد.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246991_79dd6bc5b2815af53defbdd1a62855e3.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512320210923The effect of different levels of vitamin C to dilution Najdi goat semen on quality after freezing- thawingتاثیر سطوح مختلف ویتامین C در رقیقکننده منی بر فراسنجههای کیفی اسپرم بز نجدی بعد از انجماد و یخگشایی16517524756810.52547/JCT.12.3.165FAمرتضیمموییدانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، ملاثانی، اهواز، ایرانلیلاپاکنهاددانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، ملاثانی، اهواز، ایرانجمالفیاضیدانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، گروه علوم دامی، ملاثانی، اهواز، ایرانحمیدرضاایزدنیامرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول، خوزستان، ایرانامینکاظمیزادهمرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول، خوزستان، ایرانJournal Article20211127<strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش، مقایسه اثر افزودن سطوح مختلف ویتامین C (صفر، 5/1، 3، 5/4 و 6 میلیگرم بر میلیلیتر) در رقیقکننده منی بر شاخصهای کیفی اسپرم بز نجدی پس از انجماد-یخگشایی بود.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> نمونههای منی توسط دستگاه الکتروجاکولیتور از 4 راس بز نر با متوسط وزن 5±50 کیلوگرم، هفتهای دوبار جمعآوری شد. نمونههای اسپرم بعد از انجماد-یخگشایی ازنظر تحرک باکمک سامانه آنالیز رایانهای اسپرم (CASA)، درصد اسپرمهای زنده و ناهنجار، سلامت غشا و ظرفیت آنتیاکسیدانتی نیز بعد از انجماد-یخگشایی اندازهگیری شدند.<br /><strong>نتایج:</strong> نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که رقیقکنندهی اسپرم بز حاوی سطوح 3 و 5/4 میلیگرم ویتامین C در مقایسه با گروه شاهد موجب بهبود تحرک کل، تحرک پیشرونده و درصد اسپرمهای زنده شد (05/0>p). در سلامت غشای اسپرم سطح 3 میلیگرم ویتامین C تفاوت معنیداری با شاهد و سطح 5/1 میلیگرم ویتامین C داشت (05/0>p)؛ اما با سطوح 5/4 و 6 میلیگرم ویتامین C اختلاف معنیداری نداشت. درصد اسپرمهای ناهنجار تحت تاثیر سطوح مختلف ویتامین C قرار نگرفت (05/0<p). ظرفیت آنتیاکسیدانتی اسپرم در سطوح 5/4 و 6 میلیگرم ویتامین C، بیشترین مقدار را بهخود اختصاص داد و تفاوت معنیداری نسبت به شاهد داشتند (05/0>p).<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> مطابق با نتایج این پژوهش افزودن سطوح 3 و 5/4 میلیگرم ویتامین C به رقیقکننده تریس بعد از انجماد اسپرم بز نجدی باعث بهبود فراسنجههای کیفی و ظرفیت آنتیاکسیدانتی اسپرم میشود.<br /> <br /> https://jct.araku.ac.ir/article_247568_08690a4c66451b239384577620a78370.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512320210923Impacts of thermal stress on the histological arm regeneration of brittle star Ophiocoma scolopendrina (Lamarck, 1816)تاثیرات استرس دمایی بر ترمیم بافتی بازوی ستاره شکننده Ophiocoma scolopendrina (Lamarck, 1816)17618824757510.52547/JCT.12.3.176FAنسیمنوروزیدانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم و فنون دریایی، گروه زیستشناسی دریا، بندرعباس، ایراننرگسامراللهی بیوکیدانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم و فنون دریایی، گروه زیستشناسی دریا، بندرعباس، ایران0000-0002-1526-6958Journal Article20211127<strong>هدف:</strong> هدف از این مطالعه بررسی تاثیرات استرس دمایی بر روند بازسازی بازوی ستارهی شکننده <em>Ophiocoma scolopendrina</em><em> </em>و مقایسهی آن با روند بازسازی در دمای طبیعی بود.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> در این پژوهش، ستارههای شکننده <em>O. scolopendrina</em><em> </em>جمع آوری شده از جزیره قشم بهکمک محلول 5/3 درصد MgCl<sub>2</sub>.6(H2O) بیحس شدند و دو بازو از هر نمونه ستاره قطع شد. نمونهها به 6 دسته تقسیم شدند: سه آکواریوم برای نمونههای شاهد (دمای 25 درجه سانتیگراد) و سه آکواریوم برای نمونههای تیمار استرس دمایی (دمای 32 درجه سانتیگراد). سپس مجددا در بازههای زمانی 24 و 72 ساعت، 14 و 21 روز پس از نخستین برش بازو، نمونهگیری انجام شد. نمونهها پس از فیکس و دکلسیفای شدن، رنگآمیزی و توسط میکروسکوپ نوری بررسی شدند.<br /><strong>نتایج:</strong> بررسیهای بافتی روند بازسازی در نمونههای تیمار استرس دمایی نشان داد که سرعت بازسازی در آنها تا روز چهاردهم، بیشتر از نمونههای شاهد میباشد اما ازاین بازه زمانی بهبعد تحمل دما خارج از توان آنها بود و منجر به آتوتومی و تخریب دیسک این ستارههای شکننده شد. ازطرفی یکی از نتایج جالب، آن بود که ستارههای شکنندهی تحت استرس دمایی، بازوی مینیاتوری خود را در زیر اپیدرم پوشانندهی محل جراحت بازسازی کردند که شاید مکانیسمی برای حفاظت از بازوی بازسازی شده ظریف و حساس این گونه بوده باشد.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> نمونههای تیمار استرس دمایی، بهعلت افزایش سرعت متابولیسمی، سرعت بیشتری در فرآیندهای ترمیم و بازسازی از خود نشان دادند اما با طولانی شدن بازه زمانی، ستارهها دچار اتوتومی شده و از بین رفتند.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_247575_1ab0db74b116c36c1e875da6583e2ac3.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512320210923Fabrication of silk fibroin nanocomposite containing ion copper for inducing angiogenesis by endothelial cellsساخت نانوکامپوزیت فیبروئین ابریشم حاوی یون مس برای القای رگزایی توسط سلولهای اندوتلیال18920524757610.52547/JCT.12.3.189FAزهراافضلیدانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پزشکی، گروه گروه بیومتریال، تهران، ایراناکبرکارخانهدانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پزشکی، گروه گروه بیومتریال، تهران، ایرانفاطمهمتقیطلبدانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات نانوتکنولوژی، تهران، ایرانمهدیفرخیبانک سلولی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایرانJournal Article20211127<strong>هدف:</strong> هدف از پژوهش حاضر ساخت نانوکامپوزیت فریزدرای بر پایهی ابریشم و نانوذرات ابریشم حاوی مس برای رهایش کنترل شدهی یون مس برای بهبود رگ زایی میباشد.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> در این پژوهش، از داربست نانوکامپوریتی فیبروئین ابریشم حاوی یون مس برای تحریک رگزایی توسط سلول اندوتلیال استفاده شد. ابتدا مقادیر مشخص مس سولفات بهمحلول فیبروئین افزوده شده و با روش حلالپوشی نانوذرات حاوی مس ساخته شدند. سپس با استفاده از روش خشک کن انجمادی، داربست های ابریشم حاوی نانوذرات ساخته شدند. اندازه و بار سطحی نانوذرات با استفاده از آزمون (DLS) dynamic light scattering، مورفولوژی داربست و نانوذرات با آزمون(SEM) scanning electron microscopy، ترکیب شیمیایی نانوذرات با آزمونfourier transform infrared spectroscopy (FTIR)، اندازهگیری رهایش یون مس با آزمون atomic absorption spectroscopy (AAS) و مطالعات سلولی با آزمونهای MTT و SEM مورد بررسی قرار گرفتند.<br /><strong>نتایج:</strong> با افزودن غلظتهای مختلف یون مس، اندازهی نانوذرات از 128 نانومتر به 185، 220 و 282 تغییر کرد. همچنین، با استفاده از داربستهای تهیه شده، میزان تکثیر و حیات سلولهای اندوتلیالHUVEC تا 140 درصد نسبت به نمونهی کنترل افزایش پیدا کرد.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> نتایج حاصل از این مطالعه بیانگر تاثیر مثبت استفاده از یون مس بارگذاری شده در نانوذرات ابریشم برای القای رشد سلولهای اندوتلیال و متعاقبا رگزایی میباشند.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_247576_34de0c31625f78e82836065b1dfadcb6.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512320210923New Findings in Non-invasive Assessment of Embryo Qualityیافتههای نوین در ارزیابی غیر تهاجمی کیفیت جنین20621924768010.52547/JCT.12.3.206FAامالبنینبدری صیقلدهیدانشگاه خوارزمی، دانشکده علوم زیستی، گروه علوم جانوری، ، تهران، ایرانهمامحسنی کوچصفهانیدانشگاه خوارزمی، دانشکده علوم زیستی، گروه علوم جانوری، ، تهران، ایرانناهیدنصیریمرکز تحقیقات بیولوژی پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایرانمریمشاهوردیمرکز تحقیقات بیولوژی پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایرانمریمهزاوهایمرکز تحقیقات بیولوژی پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایرانعبدالحسینشاهوردیمرکز تحقیقات بیولوژی پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایرانJournal Article20211130<strong>هدف:</strong> در روشهای کمک باروری انتخاب یک جنین با کیفیت بسیار مهم و مستلزم دسترسی به یک روش استاندارد است. امروزه روشهای مختلفی جهت ارزیابی جنینهای آزمایشگاهی وجود دارد. در روز سوم و پنجم تکوین، ارزیابی ریخت شناسی براساس میزان کلیواژ، شکل و تقارن بلاستومرها انجام میشود، همچنین در روش تشخیص ژنتیکی پیش از لانهگزینی، جنینها از نظر وجود بیماریهای ژنتیکی مورد ارزیابی قرار میگیرند، تا در نهایت جنین مناسب برای انتقال بهرحم مادر انتخاب شود. از آنجاییکه دستیابی به یک روش کم خطر و با دقت بالا برای انتخاب جنین با کیفیت از اهمیت بهسزایی برخوردار است، اخیرا ارزیابی متابولیسم جنین با تجزیه و تحلیل مواد جذب و ترشح شده توسط جنینها در محیط کشت، بهعنوان یک روش غیرتهاجمی مطرح شده است که میتواند همراه با ارزیابی مورفولوژیکی، چگونگی رشد و نمو جنین را بادقت بیشتری پیشبینی کند. بر این اساس در این مطالعه مروری روایتی، ارزیابی جنینها براساس ارتباط متابولیسم جنین و کیفیت آن بهعنوان یک رویکرد نوین مورد بحث قرار گرفته است.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_247680_07a9778ada861cfb24437c6dde63c682.pdf