دانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512220210622Synergistic cytotoxicity of bevacizumab and silver nanoparticles on ovarian cancer cell line (A2780) and analysis of Bcl-2 and caspase 3 apoptotic genes expressionبررسی اثرات همافزایی سمیت سلولی داروی بواسیزومب و نانوذرات نقره بر روی رده سلولی سرطان تخمدان (A2780) و بیان ژنهای آپوپتوزی Bcl-2 و کاسپاز 3728724577010.52547/JCT.12.2.72FAامیرمیرزاییگروه زیست شناسی، واحد پرند، دانشگاه آزاد اسلامی، پرند، ایرانهدیهدیباهگروه زیست شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایرانفریباخسروینژادگروه میکروبیولوژی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانهدیجوانمردیگروه زیست شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20210824<strong>هدف:</strong> هدف از این مطالعه، بررسی اثرات همافزایی سمیت سلولی نانوذرات نقره و داروی بواسیزومب علیه رده سلولی سرطانی تخمدان (A2780) و آنالیز بیان ژنهای آپوپتوزی <em>کاسپاز 3</em> و <em>Bcl-2</em> میباشد.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> ابتدا میزان سمیت سلولی نانوذرات نقره و داروی بواسیزومب بهترتیب در غلظتهای 5/62 تا 1000 میکروگرم در میلیلیتر و 1000 تا 3000 میکروگرم در میلیلیتر علیه رده سلولی A2780 توسط روش رنگ سنجی MTT بهصورت تکدارویی و ترکیبی انجام گرفت. سپس میزان بیان ژنهای آپوپتوزی <em>کاسپاز 3</em> و <em>Bcl2</em> با استفاده از روش Real Time PCR مورد مطالعه قرار گرفت.<br /><strong>نتایج:</strong> یافتههای حاصل از این مطالعه نشان داد نانوذرات نقره و دارو بواسیزومب دارای سمیت سلولی وابسته به دوز میباشد و میزان سمیت سلولی در حالت استفاده همزمان نسبت بهحالت تک دارویی معنیدار بوده است (05/0p<). همچنین میزان IC50 نانوذرات نقره و بواسیزومب بهترتیب برابر با 56/0± 72/12 و 21/1± 72/22 میکروگرم در میلیلیتر بود. همچنین استفاده همزمان نانوذره نقره-دارو بواسیزومب بهترتیب باعث تغییر بیان ژنهای <em>کاسپاز</em> <em>3</em> و <em>Bcl2</em> شد که نسبت به گروه کنترل معنیدار بود (05/0p<).<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد نانوذرات نقره و بواسیزومب بهصورت الگو وابسته بهدوز با اثرات سمیت سلولی همافزایی داشته و باتوجه به القا آپوپتوزیس با مطالعات بیشتر میتوان از ترکیب نانوذرات نقره و بواسیزومب بهعنوان کاندید دارویی استفاده شود.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_245770_8a283ad2da7c5ab415bae685d1420bbd.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512220210622Effect of Cinnamic acid on the activity of phenylalanine ammonialyase (PAL) and tyrosine ammonialyase (TAL) enzymes and some physiological characteristics of tobacco plant (Nicotiana rustica L.) under salinity stress in vitro caltureاثر سینامیکاسید برمیزان فعالیت آنزیمهای فنیلآلانینآمونیالیاز(PAL) و تیروزینآمونیالیاز ( TAL) و برخی خصوصیات فیزیولوژیکی گیاه تنباکو Nicotiana rustica L. تحت شرایط تنش شوری کشت در شیشه8810224629310.52547/JCT.12.2.88FAالهاممحققیاندانشگاه اصفهان، دانشکده علوم و فنآوریهای زیستی، گروه زیست شناسی گیاهی و جانوری، اصفهان، ایرانعلیاکبراحسانپور- دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم و فنآوریهای زیستی، گروه زیست شناسی گیاهی و جانوری، اصفهان، ایرانJournal Article20210921<strong>هدف:</strong> هدف از این مطالعه بررسی اثر سینامیکاسید (CA) بر برخی خصوصیات فیزیولوژیکی و میزان تحملبهشوری گیاهتنباکو (<em>Nicotiana rustica </em>L.) میباشد.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> در این مطالعه قطعات جداکشت گیاه تنباکو رشدیافته در محیط MS به محیطهای کشت MS حاوی سینامیکاسید (غلظتهای 0، 5، 10 و 20 میلیگرمدرلیتر) و نمک NaCl (غلظتهای 0، 100 و 200 میلیمولار) منتقلگردید. پس از چهار هفته میزان فعالیت آنزیم فنیلآلانینآمونیالیاز (PAL) و تیروزینآمونیالیاز (TAL) ، میزان ترکیباتفنلیکل و پروتئینکل، میزان تجمع فلاونوئید، آنتوسیانین، ظرفیتآنتیاکسیدانیکل، هیدروژنپراکسید (H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>)، میزان پتاسیم، سدیم و پرولین اندازه گیری شد..<br /><strong>نتایج:</strong> نتایج نشانداد در اثر تیمار گیاهان با CA میزان فعالیت آنزیم PAL (غلظتهای 5و10 میلیگرمدرلیتر CA به ترتیب 25 و 27 درصد افزایش در میزان فعالیت این آنزیم نسبت به گیاهان شوری 100 میلیمولار بدون CA نشان دادند) و TAL (در شوری 200 میلیمولار، غلظت 5 میلیگرمدرلیتر CA باعث افزایش 20درصدی میزان فعالیت آنزیمTAL نسبت به گیاهان شوری 200 میلیمولار بدون CA شدهاند)، میزان ترکیباتفنلیکل و پروتئینکل نیز نسبت به گیاهان شاهد افزایشیافت. تیمار CA باعث افزایش میزان تجمع فلاونوئید، آنتوسیانین و پرولین و نیز میزان پتاسیم و ظرفیتآنتیاکسیدانیکل نسبت به گیاهان شاهد گردید. اما میزان سدیم و H<sub>2</sub>O<sub>2</sub> در نتیجه تیمار CA در مقایسه با گیاهان شاهد کاهشیافت.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> میتوان احتمال داد که CA با افزایش میزان ترکیباتفنلیکل و نیز پرولین در شرایط تنششوری موجب افزایش تحمل به شوری گیاه تنباکو می شود.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246293_525dce3d593945aa4d7a62244819fa31.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512220210622The effect of intraperitoneal injection of buprenorphine on alterations in the expression of specific genes in the lumbar spinal cord of male ratsاثر تزریق درون صفاقی بوپرهنورفین بر تغییر در بیان ژنهای اختصاصی در قطعهی کمری نخاع رتهای نر10311324629410.52547/JCT.12.2103FAحمیراحاتمی نعمتیدانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز، ایران0000-0002-8158-8031حاتماحمدیدانشگاه فرهنگیان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، تهران، ایران0000-0001-5435-1920رضاشهبازی ایلخچیدانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز، ایرانحافظحسینیدانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز، ایرانJournal Article20210921<strong>هدف:</strong> بوپرهنورفین بهعنوان مشتقات الکالوئیدی مورفینی در درمان وابستگی به اوپیوئیدها اثربخش است. گزارشهای متعددی در مورد اثرات مفید و غیرمفید بوپرهنورفین در مطالعات قبلی آمده است.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> تغییرات در ببان ژنهای اختصاصی پروتئین کیناز B (AKT)، آنزیم گلیکوژن سنتاز کیناز 3 (GSK3)، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) و پروتئین اتصالی عنصر پاسخی CAMP (CREB)، در نتیجه تزریق درون صفاقی دوزهای 10 و 6 میلیگرم بر کیلوگرم بوپرهنورفین در طی دورهی 14 روزه در قطعهی کمری نخاع موشهای صحرایی نر بررسی شده است.<br /><strong>نتایج:</strong> تزریق درون صفاقی دوز 10 میلیگرم بر کیلوگرم بوپرهنورفین در طی دوره 14 روزه، موجب افزایش بیان ژنهای AKT و CREB در قطعهی کمری نخاع موشهای صحرایی نر شد(05/0>p)، در صورتیکه دوزهای اعمال شده این دارو، تغییری معنیدار در بیان ژنهای GSK3 وBDNF در این ناحیه ایجاد نکرد.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> با بررسی نتایج حاصل از این مطالعه با مکانیسمهای پیشنهادی ارائه شده توسط محققین قبلی، احتمال میرود که تجویز دوز بالای بوپرهنورفین در دورهی 14 روزه، از مسیر سیگنالینگ PI3/Akt/CREB/BDNF، موجب افزایش بیان ژنهای AKT و CREB در قطعهی کمری نخاع موش صحرایی شده و از افزایش بیان ژن نامطلوب GSK3 جلوگیری کرده است. همچنین دوزهای بهکار رفته دارو قادر بهتغییر در بیان ژن BDNF نشد.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246294_f9800b615658ef6c307d0aec537df880.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512220210622Investigating the transferability and toxicity of various forms of the plasmid in HEK293 cells as hostsبررسی میزان انتقال پذیری و سمیت شکلهای مختلف پلاسمید در سلول HEK293 بهعنوان میزبان11412124630210.52547/JCT.12.2.114FAمحمدهاشمآبادیدانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم زیستی، گروه ژنتیک، تهران، ایرانحسینعلیساساندانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده علوم پایه، گروه زیستشناسی، کرمان، ایرانمژدهاماندادیدانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم زیستی، گروه بیوشیمی، تهران، ایرانمهیارانصاریدانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده علوم پایه، گروه زیستشناسی، کرمان، ایرانآزادهثمرغلامیدانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم پایه، گروه ژنتیک، اهواز، ایرانJournal Article20210921<strong>هدف:</strong> در پژوهش حاضر، تاثیر شکلهای ساختاری مختلف پلاسمید برکارایی انتقال بهدرون میزبان مورد بررسی قرار گرفت و میزان سمیت حاصل از شکلهای مختلف پلاسمید برسلولهای میزبان بررسی شد.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> فرمهای ﺳﻮﭘﺮﮐﻮﯾﻞ، ﺣﻠﻘﻮی، نیمهبرش خورده و ﺧﻄﯽ پلاسمید از ژل آگارز تفکیک شد. این ساختارها بهسلولهای HEK293 انتقال داده شد و کارایی انتقال و سمیت حاصل از هر یک از این اشکال با استفاده از تکنیک MTT مورد سنجش قرار گرفت.<br /><strong>نتایج:</strong> نتایج نشان داد که میزان ورود شکل سوپرکویل پلاسمید pcDNA3.1+ بهدرون میزبان، بسیار بیشتر از بقیه اشکال است و میزان سمیت پلاسمیدها برای میزبان در حالت خطی بسیار بیشتر از سایر اشکال است. بنابراین نتایج نشاندهنده مناسب بودن فرم سوپرکویل برای افزایش کارایی انتقال و کاهش مرگ سلولی میباشد.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> محققان میتوانند با استفاده از فرم سوپرکویل پلاسمید در فرایندهای انتقال ژن کارایی این فرایند را بهطور چشمگیری افزایش دهند.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246302_a9226e4c2a0159d8cb082c1a04ddc6c0.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512220210622Effect of methyl jasmonate and salicylic acid on antioxidant activity, phenolic and flavonoid compounds in Nigella sativa cell cultureاثر متیلجاسمونات و سالیسیلیکاسید بر فعالیت آنتیاکسیدانتی، ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی در کشت سلولی سیاهدانه (Nigella sativa)12213324630510.52547/JCT.12.2.122FAسحرابراهیمزادهپژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، گروه زیست فراورده های گیاهی، تهران، ایرانفروغسنجریانپژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، گروه زیست فراورده های گیاهی، تهران، ایرانJournal Article20210921<strong>هدف:</strong> هدف این مطالعه القای کالوس و تولید سوسپانسیون سلولی از گیاه دارویی شناخته شده سیاهدانه <em>Nigella sativa)</em><em>) </em>و بهدنبال آن تاثیر الیسیتورهای سالیسیلیکاسید و متیلجاسمونات برروی مقدار و توان آنتی اکسیدانتهای آن بود.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> از برگهای لپهای گیاه، کالوس تهیه شد. سپس استقرار کشت سوسپانسیون سلولی با استفاده از کالوس مناسب، انجام شد. سلولها تحت تیمار با الیسیتورهای سالیسیلیکاسید و متیلجاسمونات قرار گرفتند و محتوی فنل کل و کارتنوئیدها در آنها سنجش شد. توان آنتیاکسیدانتی باروش FRAP اندازهگیری شد.<br /><strong>نتایج:</strong> نتایج نشان داد که تیمارها تاثیر معنیداری بر وزنتر کالوس ندارند اما وزن خشک کالوس تیمارشده با سالیسیلیکاسید بهطور معنیداری کاهش مییابد. بیشترین مقدار محتوی فنل کل در کشت کالوس و سوسپانسیون سلولی در تیمار با سالیسیلیکاسید مشاهده شد. تیمار سوسپانسیون سلولی با هر دو الیسیتور باعث افزایش معنیدار مقدار فلاونوئیدها شد. توان آنتیاکسیدانتی سوسپانسیون سلولی نیز در تیمارها افزایش معنیداری یافت که این افزایش در تیمار متیلجاسمونات کمتر بود.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> باتوجه بهنتایج بهدست آمده بهنظر میرسد الیسیتور سالیسیلیکاسید در سوسپانسیون سلولی سیاهدانه باعث القای بیشتر پاسخ نسبت به الیسیتور متیلجاسمونات شده و در نتیجه باعث القای بیشتر خاصیت آنتیاکسیدانتی میشود.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246305_bf0fc39eebf20adb703c32079f1f116a.pdfدانشگاه اراکسلول و بافت2228-703512220210622Study of different levels of Vitamin A supplementation in extender on sperm quality in cooling storing and cryopreservation condition in Ghezel ramبررسی اثر افزودن سطوح مختلف ویتامین A در افزایش کیفیت اسپرم قوچ قزل طی سردسازی، انجماد و یخگشایی13414524630810.52547/JCT.12.2.134FAمهدینظریدانشگاه تبریز، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، تبریز، ایرانحسیندقیقکیادانشگاه تبریز، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، تبریز، ایرانابوذرنجفیدانشگاه تهران، پردیس ابوریحان، گروه علوم دام وطیور، تهران، ایران0000-0003-2610-2278Journal Article20210921<strong>هدف:</strong> این پژوهش بهمنظوره بررسی اثرات حفاظتی افزودن سطوح مختلف ویتامین A بهرقیقکننده اسپرم قوچ طی نگهداری اسپرم تا زمان تعادل و قبل از انجماد در دمای سردسازی و انجماد و یخگشایی بود.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> در این مطالعه، نمونههای اسپرم از 4 راس قوچ، بهوسیله واژن مصنوعی جمعآوری شد، پس از ارزیابی اولیه، نمونهها در صورت نرمال بودن باهم مخلوط شده و پس از رقیقسازی سطوح 5، 10، 15 و 20 میکرومول ویتامین A به نمونهها افزوده شده و نمونهها پس از 2 ساعت سردسازی، منجمد شدند. فرآسنجههای تحرک، زندهمانی، سلامت غشای پلاسمایی و ریختشناسی اسپرم در دو مرحله (قبل از انجماد و بعد از انجماد) و همچنین میزان مالوندیآلدهید بعد از انجماد و یخگشایی اندازهگیری شد.<br /><strong>نتایج:</strong> نتایج بهدست آمده نشان داد که افزودن سطوح مختلف ویتامین A بهمحیط رقیق کننده طی سردسازی تاثیر معنیداری روی فراسنجههای مورد ارزیابی نداشت (05/0>p)، نتایج بعد از انجماد نشان داد افزودن سطح 15 میکرومول باعث افزایش تحرککل (TM)، تحرک پیشرونده (PM)، سرعت اسپرم در خط مستقیم (VAP) و سرعت در مسیر مستقیم اسپرم (VSL) شد (05/0>p). در رابطه با سلامت غشا، و زندهمانی، سطح 15 میکرومول سبب افزایش معنیدار شد و در همین سطح کاهش میزان اسپرمهایی با ریختشناسی ناسالم و میزان مالوندیآلدهید نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (05/0>p).<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> باتوجه بهنتایج حاصل، افزودن سطوح مختلف ویتامین A، سطح 15 میکرومول توانست بهترین عملکرد را در بهبود فراسنجههای مورد ارزیابی داشته باشد و تنشهای اکسیداتیو را طی انجماد و یخگشایی کاهش بدهد.<br /> https://jct.araku.ac.ir/article_246308_53e841a3b8b1abdb761c38f1d7704a68.pdf