دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 11 4 2021 02 19 The effect of chitosan on phenolic compounds, rosmarinic acid and expression of key genes involved in rosmarinic acid biosynthesis in cell suspension culture of Melissa officinalis L. تاثیر کیتوزان بر میزان ترکیبات فنلی، اسیدرزمارینیک و بیان ژن‌های کلیدی بیوسنتز اسید رزمارینیک در کشت تعلیقی بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) 243 261 242869 10.52547/JCT.11.4.243 FA افسانه مهدویان‏ فرد دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان، دانشکده کشاورزی، گروه ژنتیک و تولید گیاهی، رفسنجان، ایران مریم دهجی‏ پور حیدرآبادی دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان، دانشکده کشاورزی، گروه ژنتیک و تولید گیاهی، رفسنجان، ایران خلیل ملک‏ زاده دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان، دانشکده کشاورزی، گروه ژنتیک و تولید گیاهی، رفسنجان، ایران سیدرسول صحافی دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان، دانشکده کشاورزی، گروه ژنتیک و تولید گیاهی، رفسنجان، ایران Journal Article 2021 03 03 Aim: The aim of this study was the investigation of the effect of chitosan on phenolic compounds, rosmarinic acid content, and key genes expression involved in the biosynthesis of these compounds in Melissa officinalis L. cell suspension culture. Material and Methods: A combination of NAA (1mg L-1), 2, 4-D (1mg L-1), and kinetin (0.5 mg L-1) and stem explants were used for callus induction. After initiation of cell suspension culture, chitosan treatment (0, 50, and100 mg L-1) was performed for one, three, and five days in a factorial experiment based on a completely randomized design with three replications. Phenylalanine ammonia-lyase (PAL) activity, soluble protein, phenolic compound, and rosmarinic acid content were measured. Also, the expressionof phenylalanine ammonia-lyase and rosmarinic acid synthase (RAS) genes was evaluated by real-time PCR. Results: PAL activity at 50 mg L-1 chitosan showed the highest increase after three days of treatment, which was accompanied by an increase in phenolic compounds. The relative expression of the PAL gene at 50 mg L-1 chitosan increased 2.5 fold at three days after treatment compared to control. This increase in the expression of the PAL gene resulted in an increase in enzyme activity. However, the highest increase in expression of the RAS gene was observed at 100 mg L-1 chitosan in five days after treatment, which led to an increase in rosmarinic acid content. Conclusion: According to the results, chitosan treatment is recommended to increase of rosmarinic acid content in lemon balm cell culture for five days. هدف: هدف از این پژوهش بررسی تاثیر کیتوزان بر تولید ترکیبات فنلی، اسید رزمارینیک و بیان ژنهای کلیدی در بیوسنتز این ترکیبات در کشت تعلیقی بادرنجبویه بود. مواد و روش‏ها: جهت تهیه کالوس از ترکیب نفتالن استیک اسید (1 میلیگرم بر لیتر)، توفوردی (1 میلیگرم بر لیتر) و کینتین (5/0 میلیگرم بر لیتر) و ریزنمونه ساقه استفاده شد. پس از راه‌اندازی کشت تعلیقی، تیمار کیتوزان با سه سطح (0، 50 و 100 میلیگرم بر لیتر) به مدت یک، سه و پنج روز در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز، میزان پروتئین محلول، میزان ترکیبات فنلی و میزان اسیدرزمارینیک اندازهگیری شد. همچنین بیان ژنهای فنیل‌آلانین آمونیالیاز و رزمارینیک ‌اسید سینتاز با روش Real-time PCR بررسی شد. نتایج: فعالیت آنزیم فنیلآلانین آمونیالیاز در غلظت 50 میلیگرم بر لیتر کیتوزان پس ازگذشت سه روز از شروع تیمار بیش‏ترین افزایش را نشان داد که با افزایش میزان ترکیبات فنلی همراه بود. بیان نسبی ژن فنیل‌آلانین آمونیالیاز در غلظت 50 میلیگرم بر لیتر کیتوزان در زمان سه روز پس از اعمال تیمار نسبت به شاهد 5/2 برابر افزایش نشان داد. این افزایش بیان ژن، افزایش فعالیت آنزیم فنیلآلانین آمونیالیاز را به‏دنبال داشت. بیش‏ترین افزایش بیان ژن رزمارینیک‌اسید سینتاز در غلظت 100 میلیگرم بر لیتر کیتوزان پنج روز پس از اعمال تیمار مشاهده شد که به افزایش میزان اسیدرزمارینیک منجر شد. نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج به‏دست آمده تیمار کیتوزان به‏مدت پنج روز جهت افزایش میزان اسید رزمارینیک در کشت سلولی بادرنجبویه توصیه میشود.

https://jct.araku.ac.ir/article_242869_eb6838ad403edbe9514969dc875d974d.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 11 4 2021 02 19 Morphological changes in lung tissue following the uptake of silver nanoparticles produced by biosynthesis in trained male Wistar rats تغییرات مورفولوژیک بافت ریه در پی دریافت نانوذره نقره تولید شده با روش سنتز زیستی در موش‏های صحرایی نر ویستار تمرین کرده 262 274 243045 10.52547/JCT.11.4.262 FA فاطمه پورمند گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران سیدجواد ضیا الحق گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران سحر ملزمی گروه پزشکی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران Journal Article 2021 03 16 Aim: Therefore, this study aimed to investigate the amount of lung tissue damage in trained rats due to biological silver nanoparticles. Material and Methods: 30 male rats were divided into 6 groups of healthy control, nano-silver, aerobic training, anaerobic training, nano-silver + aerobic training, nano-silver + anaerobic training. First, the training groups trained with the aerobic and anaerobic protocol for 10 weeks. Then, intraperitoneal injection of silver nanoparticles was injected 5 times per 10% of the bodyweight of each rat, and 48 hours after the last injection, the rats were anesthetized and sampled. The samples were photographed and studied by hematoxylin-eosin staining with a light microscope. Results: The results showed that anaerobic exercise was significantly effective in weight loss in rats (p = 0.045). Also, oxygen consumption increased in all groups except the group receiving nano-silver compared to the control group (p = 0.000). Injection of biological nano-silver also caused inflammation and hyperemia in the lung tissue of untrained rats. However, in the anaerobic training group, inflammation and hyperemia were less than in the aerobic group. Conclusion: It seems that injection of biologically produced silver nanoparticles causes structural complications in the lung tissue of male Wistar rats. Also, the results of the present study showed that anaerobic pre-conditioning is more beneficial than aerobic in reducing these effects. هدف: هدف از این پژوهش بررسی میزان آسیب بافت ریه موش‏های صحرایی تمرین کرده، ناشی از دریافت دوز بالای نانوذره بیولوژیک نقره است. مواد و روش‏ها: 30 سر موش صحرایی نر در 6 گروه کنترل سالم، نانونقره، تمرین هوازی، تمرین بی‌هوازی، نانونقره + تمرین هوازی، نانونقره+ تمرین بی‌هوازی به‏صورت تصادفی ساده تقسیم شدند. ابتدا گروه‌های تمرین به‏مدت 10 هفته با پروتکل هوازی و بی‏هوازی به ‏تمرین پرداختند. سپس تزریق درون صفاقی نانوذرات نقره تولید شده توسط قارچ فوزاریوم، به‏ازای10 درصد وزن بدن هر رت در 5 نوبت انجام گرفت و پس از 48 ساعت از آخرین تزریق، رت‏ها بی‌هوش شده و نمونه‌گیری صورت پذیرفت. نمونه‌ها با رنگ‏آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و توسط میکروسکوپ نوری عکس‏برداری و مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج: نتایج نشان داد تمرین بیهوازی درکاهش وزن رت‏ها به‏صورت معنی‏داری موثر بود (045/0=p). هم‏چنین اکسیژن مصرفی در تمامی گروه‏ها به‏جز گروه دریافت کننده نانونقره، نسبت به گروه کنترل افزایش داشت (000/0=p). هم‏چنین تزریق نانونقره بیولوژیک موجب التهاب و پرخونی در بافت ریه رت‏های بدون تمرین شد. اما در گروه تمرین بی‏هوازی التهاب و پرخونی نسبت به گروه ‌هوازی کمتر بود. نتیجه‏گیری: به‏نظر می‏رسد تزریق نانوذره نقره تولید شده به‏روش زیستی موجب عارضه‏های ساختاری بافت ریه رت‏های نر ویستار شود. هم‏چنین نتایج پژوهش حاضر نشان داد پیش آمادگی بدنی بی‏هوازی نسبت به هوازی در کاهش این اثرات سودمندتر است.

https://jct.araku.ac.ir/article_243045_18d0a4811765c32562a86c2d5ca69a19.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 11 4 2021 02 19 Isolation and primary culture of chick embryonic neural crest cells جداسازی و کشت اولیه سلول‏های ستیغ عصبی از لوله عصبی جنین جوجه 275 282 243427 10.52547/JCT.11.4.275 FA مریم متین دانشگاه علوم‏پ زشکی اردبیل، دانشکده علوم پزشکی، گروه علوم تشریحی، آزمایشگاه تحقیقاتی جنین‏شناسی و سلول‏های بنیادی، اردبیل، ایران محمدقاسم گل‏محمدی دانشگاه علوم ‏پزشکی اردبیل، دانشکده علوم پزشکی، گروه علوم تشریحی، آزمایشگاه تحقیقاتی جنین‏شناسی و سلول‏های بنیادی، اردبیل، ایران محسن سقا دانشگاه علوم ‏پزشکی اردبیل، دانشکده علوم پزشکی، گروه علوم تشریحی، آزمایشگاه تحقیقاتی جنین‏شناسی و سلول‏های بنیادی، اردبیل، ایران 0000-0003-0290-5834 Journal Article 2021 04 13 Aim: we aimed at presenting a simple and efficient method for isolating and characterizing the neural crest cells. Material and Methods: The hen’s fertilized eggs were incubated for about 35h at 38°c and 55-60% humidity until the embryos reached to stages 10-12 according to Hamburger-Hamilton developmental stage table. Then the embryos were removed from the egg’s yolk and the neural tube was isolated and cultured for 24 h in a tissue culture dish to release neural crest cell. Then after, the neural tube was removed and allowed to NCC to expand for further 5 days. Finally, the cells were collected and subjected to PCR to study their gene expression profile. Results: The neural tube released NCC and these cells proliferated in culture condition. They also expressed markers including Slug, Sox9 ,and Sox10 by the RT-PCR method. Conclusion: The neural tube can release NCC in culture condition and these cells can proliferate in the presence of an appropriate medium. هدف: هدف از این مطالعه ارائه یک روش ساده و کارآمد جهت جداسازی و تعیین خصوصیت سلول‏های ستیغ عصبی از بافت لوله عصبی می‏باشد. مواد و روش‏ها: تخم مرغ‏های نطفه‏دار حدود 35 ساعت در دمای 38 درجه سانتی‏گراد و رطوبت نسبی 55 تا 60 درصد در داخل انکوباتور قرار داده شدند تا جنین‏ها به‏مراحل 10-12 طبق جدول تکاملی هامبورگر-هامیلتون رسیدند. سپس جنین‏ها از روی سطح زرده تخم مرغ جداسازی شده و لوله عصبی از جنین جوجه جدا و به‏مدت 24 ساعت در ظروف کشت سلولی، کشت داده شد تا سلول‏های ستیغ عصبی از آن جدا شوند. آن‏گاه لوله عصبی از کف ظروف کشت جدا و خارج شد و به سلول‏ها به‏مدت 5 روز اجازه تکثیر و ازدیاد داده شد. در نهایت این سلول‏ها جمع‏آوری شدند و جهت ارزیابی پروفایل بیان ژن، PCR صورت گرفت. نتایج: سلول‏های ستیغ عصبی از لوله عصبی جدا شده و در شرایط کشت گسترش یافتند. این سلول‏ها هم‏چنین نشانگرهای Slug، Sox9 و Sox10 را به‏روش RT-PCR بیان کردند. نتیجه‏گیری: سلول‏های ستیغ عصبی می‏توانند در محیط آزمایشگاهی از لوله عصبی رها شده و در شرایط کشت مناسب و ساده تکثیر و گسترش یابند.

https://jct.araku.ac.ir/article_243427_66f93656e4f3dfdeed67c7abbb983ad8.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 11 4 2021 02 19 Cytotoxic effects study of nano-selenium oxide-enriched Saccharomyces bullardi on induced breast cancer cells by DMBA in rat بررسی اثرات ساکارومیسس بولاردی غنی شده با نانواکسید سلنیوم بر سلول‏های سرطان پستان القا شده در رت DMBA توسط 283 292 243429 10.52547/JCT.11.4.283 FA سمیرا زمانی دانشگاه آزاد اسلامی، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران فرشته قندهاری دانشگاه آزاد اسلامی، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران 0000-0003-1813-3517 مهنوش فاطمی دانشگاه آزاد اسلامی، گروه زیست شناسی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران ملاحت رضایی دانشگاه آزاد اسلامی، گروه بیوشیمی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران Journal Article 2021 04 13 Aim: This research aimed to study the anticancer effects of nano-selenium oxide-enriched Saccharomyces bullardi on DMBA-induced breast cancer cells in rats. Material and Methods: In order to induce cancer, the carcinogen with a concentration of 60 mg/kg was injected into the left breast nipple of the female rats. When the tumors grew to about 10 mm, the cancerous tumor was isolated from the breast of the animals and used to make tissue sections and individual cells. Cancer cells were treated with different concentrations of S. boulardi suspension and nano-selenium oxide-enriched S. boulardi. The cytotoxicity assay was performed with two methods of MTT and Trypan blue staining. Results: Comparison between two cell groups treated with S. boulardii and nano-selenium oxide-enriched S. boulardi using two tests, it was found that there were significant changes in cancer cells viability in both 0.5,1 µg/ml concentrations. with increasing the concentration, the cancer cell viability was significantly decreased. cell viability in the cell line treated with nano-selenium oxide-enriched S. boulardi yeast, with the increase in the concentration of enriched yeast was decreased. A comparison between the yeast and enriched yeast in different concentrations, revealed that there was a significant difference between cytotoxicity effects of them on the cells. Conclusion: Probiotic yeasts could be an appropriate candidate for the treatment of some diseases including cancers, especially when combined with selenium compounds. هدف: این مطالعه به ‏بررسی اثرات ضدسرطانی ساکارومایسس بولاردی وساکارومایسس بولاردی غنی‏‏شده با نانواکسید سلنیوم بر سلول‏های سرطان پستان القا شده در رت توسط کارسینوژن 7-12 دی‏متیل بنزا آنتراسن پرداخته است. مواد و روش‏ها: سرطان سینه با تزریق کارسینوژن به ‏نوک سینه رت‏های ماده القا شد. بعد از رسیدن تومورها به‏سایز 10 میلی‏متر و جهت تهیه مقاطع بافتی و سلولهای منفرد تومورها جدا شد. سلول‏های سرطانی با غلظت‏های متفاوتی از سوسپانسیون ساکارومایسس بولاردی و ساکارومایسس بولاردی غنی‏شده با نانواکسید سلنیوم تیمار شدند. سایتوتوکسیتی با دو روش MTT و تریپان‏بلو بررسی شد. نتایج: مقایسه دو گروه دریافت کننده ساکارومایسس بولاردیو مخمر غنی‏شده با نانواکسید سلنیوم با استفاده از دو آزمون تغییرات درصد زیستایی سلول‏های سرطانی در هر دو غلظتµg/ml 5/0 و 1 مشاهده شد. به‏علاوه با افزایش غلظت، زیستایی به‏طور معنی‏داری کاهش یافته است. درصد زیستایی سلول‏های سرطانی در گروه‏های آزمایشی تیمار با مخمر غنی شده با نانواکسید سلنیوم با افزایش غلظت مخمر غنی شده کاهش یافت. با مقایسه غلظت‏های مختلف مخمر با مخمر غنی شده، نشان داده شد که بین اثر سایتوتوکسیستی آن‏ها برروی سلول‏ها اختلاف معنی‏داری وجود دارد. نتیجه‏گیری: مخمرهای پروبیوتیکی احتمالا میتوانند کاندید مناسبی برای درمان بیماریها و در راس آن سرطان باشند، به‏ویژه زمانی که با ترکیبات نانواکسید سلنیوم همراه شوند.

https://jct.araku.ac.ir/article_243429_c546ca4ebe9afe7524b4a1c28f31382e.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 11 4 2021 02 19 Investigation of Long Non-coding RNA CRNDE Expression in Iranian Patients with Colorectal cancer بررسی میزان بیان LncRNA CRNDE در بیماران ایرانی مبتلا به سرطان روده بزرگ 293 301 243997 10.52547/JCT.11.4.293 FA ثریا غلامی نژاد دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، زنجان، ایران 0000-0001-7844-2587 زهرا دیلمی دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، زنجان، ایران علی صالح ‏زاده دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، رشت، ایران امیر جلالی دانشگاه اراک، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، اراک، ایران Journal Article 2021 05 11 Aim: This study aimed to compare the expression levels of LncRNA CRNDE in malignant colorectal tumorsand adjacent normal tissues of patients by Real Time-PCR. Material and Methods: 20 pairs of colorectal tumors and adjacent normal tissue specimens were prepared from the tumor bank of Imam Khomeini Hospital in Tehran University of Medical Sciences. After total RNA extraction from cancerous and normal tissues, cDNA was synthesized, and the expression levels of LncRNA CRNDE were examined using the Real Time-PCR method. A one-way analysis of variance (ANOVA) and Tukey's HSD test used for statistical analysis of results. Results: The results showed a two-fold increase in LncRNA CRNDE expression in all 20 colorectal cancer samples compared with the normal cells. Conclusion: According to the significant increase of the LncRNA CRNDE expression in cancer cells relative to normal cells and its presence in the bloodstream, this LncRNA maybe used as a non-invasive diagnostic biomarker for early detection of colorectal cancer. هدف: هدف از این مطالعه مقایسه میزان بیان LncRNA CRNDE در نمونههای توموری و نرمال افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ به‏روش Real Time-PCR بود. مواد و روش‏ها: تعداد 20 نمونه از بافت توموری افراد مبتلا به‏سرطان روده بزرگ و 20 نمونه بافت غیرتوموری همان افراد از بانک تومور مجتمع بیمارستانی امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی تهران تهیه شد. پس از استخراج RNA کل از بافتهای سرطانی و نرمال، DNA مکمل سنتز و با استفاده از روش Real Time-PCR سطوح بیان LncRNA CRNDE در آنها مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل آماری نتایج از روش ANOVA یک‏طرفه و تست Tukey استفاده شد. نتایج: نتایج به‏دست آمده نشان‏دهنده افزایش دو برابری بیان LncRNA CRNDE در هر 20 نمونه سرطان روده بزرگ در مقایسه با نمونههای نرمال بود. نتیجه‏گیری: باتوجه به‏افزایش قابل توجه بیان LncRNA CRNDE در سلولهای سرطانی نسبت به سلولهای نرمال، میتوان از حضور این LncRNA در خون به‏عنوان یک نشان‏گر زیستی برای تشخیص زودرس و غیرتهاجمی، سرطان روده بزرگ استفاده کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_243997_a7cf6aa5e3c5fc28728f3732c44e39bd.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 11 4 2021 02 19 The effect of ethanolic extract of Achilleawilhelmsii on the survival of three cancer cell lines in vitro culture بررسی اثر عصاره اتانولی Achillea wilhelmsii بربقای سه رده سلول سرطانی در محیط کشت 302 311 244131 10.52547/JCT.11.4.302 FA فیروزه خسروی دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، اصفهان، ایران جمال مشتاقیان دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، اصفهان، ایران سید حمید زرکش دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، اصفهان، ایران Journal Article 2021 05 22 Aim: This experiment was performed to investigate the effect of ethanolic extract of yarrow leaves and flowers on the survival of three cancer cell lines namely; HELA, CAOV, MCF7, for the possibile production of inexpensive drugs without side effects. Material and Methods: After incubation of cancer cell liners 48 hours, cell suspension was prepared and distributed with cells at different concentration in culture medium for 24 hours. Then Achilleawilhelmsii leaf and flower extract were prepared and sterilized. Consecutive dilutions of 0.4, 0.8, 1.6, 3.2 and 6.4 mg / ml were prepared and added to each well containing cell suspension and placed in an incubator. The plates were examined microscopically after 48 hours and light absorption was determined after MTT assay. Results: The results showed that in MCF7 with 0.4 mg / ml; CAOV, and HELA cancer cell lines, the lowest cell survival rate was observed at the concentration of 6.4 mg / ml leaf extraction. In comparison, the highest anti-cancer effect of yarrow flower extract on three cancer cell lines was recorded in MCF7 cancer cells at a concentration of 6.4 mg / ml, while in HELA cancer cell line the lowest cell survival ware observed at the concentration of 6.4 mg / ml in a 72-hour treatment. Conclusion: According to the results, yarrow flower and leaf extract treatment is recommended to decrease of three cancer cell lines survival. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره اتانولی برگ و گل گیاه بومادران بر بقای سه رده سلول سرطانی HELA،CAOV ، MCF7و امکان تولید دارویی ارزان قیمت بدون عوارض جانبی است. مواد و روش‏ها: پس از 48 ساعت انکوباسیون لاینهای سلولی سرطانی ، سوسپانسیون سلولی تهیه شده و به مدت 24 ساعت با سلولهایی با غلظتهای مختلف در محیط کشت توزیع شد. سپس عصاره برگ و گل Achillea wilhelmsiiتهیه و استریل شد. رقت های متوالی 4/0 ، 8/0، 6/1 ، 2/3 و 4/6 میلیگرم در میلیلیتر تهیه و به هر چاهک حاوی سوسپانسیون سلول اضافه و در دستگاه انکوباتور قرار گرفت. محیطها پس از 48 ساعت از نظر میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند و جذب نور پس از آزمایش MTT تعیین شد نتایج: نتایج نشان داد که در سلول های سرطانیMCF7 ، کمترین میزان بقای سلول در غلظت /40 میلیگرم در میلی لیتر و CAOV و HELA در غلظت 6/4میلیگرم در میلی لیتر عصاره برگ مشاهده شد. در مقایسه، بیشترین اثر ضد سرطانی عصاره گل بومادران بر روی سه رده سلول سرطانی در MCF7 با غلظت 4/6 گرم در میلی لیتر ثبت شد، در حالی که در رده سلول های سرطانی HELA کمترین میزان زنده ماندن سلول در غلظت 4/6 میلی گرم در میلی لیتر در تیمار 72 ساعت مشاهده شد. نتیجه گیری: با توجه به این‏که بقای سلول‏ها در تیمارهای مختلف عصاره برگ و گل گیاه بومادران در سه رده سلول سرطانی تفاوت دارد، می‏توان استفاده از این ماده جهت کاهش بقای سلول‏های سرطانی را توصیه کرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_244131_644a28d23a35523e1b795e40aa77ce1a.pdf