دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 Effects of Cell Phones Radiation on Biological Factors اثرات امواج ساطع شده از تلفن های همراه بر فاکتور های زیستی 85 98 955 10.52547/JCT.2.2.85 FA Journal Article 2012 10 29 Due to the wide spread utility of the cell phones in the world, grate concerns exist about the possible effects of its radiation on the well being of the living creatures. Based on the results of many studies, microwave radiation of mobile phones caused different derastic effects such as chromosome damage, single and double-stranded DNA breakage, increas the risk of mutation and variaty of cancers in the animals. Some researchers believe that the electromagnetic waves of mobile phones solely do not cause genetic damage, but it increases the genotoxic effect of other physical and chemical agents as well as environmental pollutants. In this paper, adversed effects of the radiation from mobile phones on human and different animals such as mice, rat and guinea pig have been investigated. با توجه به گسترش روز افزون استفاده از دستگاه‏های تلفن همراه در جهان، نگرانی‏های زیادی در مورد اثرات احتمالی تشعشعات ساطع شده از آنها بر سلامت موجودات زنده ایجاد شده است. براساس نتایج بسیاری از مطالعات، تشعشعات مایکروویو تلفن‏های همراه، اثرات سوء متفاوتی نظیر آسیب‏های کروموزومی، شکست‏های تک رشته‏ای و دو رشته‏ای DNA، افزایش جهش و خطر ابتلا به انواع سرطان را درجانوران ایجاد کند. با این حال برخی از محققان معتقدند که امواج تلفن‏های همراه به تنهایی باعث ایجاد آسیب‏های ژنتیکی نمی‏شوند بلکه این امواج عملکرد ژنوتوکسیکی سایر عوامل فیزیکی، شیمیایی آلاینده‏های محیطی را افزایش می‏دهند. در این مقاله، اثرات زیستی امواج ساطع شده از تلفن‏های همراه بر روی انسان و انواع مختلفی از جانوران از قبیل موش، رت و خوکچه هندی مورد بررسی قرار گرفته است.

https://jct.araku.ac.ir/article_955_ef4e3b775c934dada217712d76f3d51f.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 Investigation on Genetic Variation in Seedless Grapevine Cultivars, Using RAPD Molecular Marker بررسی تنوع ژنتیکی در ارقام بی دانه انگور توسط نشانگر ملکولی RAPD 99 106 956 10.52547/JCT.2.2.99 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: A large variety of grapevine cultivars are cultivated in Iran, amongst which seedless cultivars are regarded as the best one to make dried-fruit. The aim of this research was to discover the potential of RAPD (Random Amplified Polymorphic DNA) molecular marker to identify similarity/dissimilarity or probable homogeneity between grape cultivars. Materials and methods: In this study, 21 seedless grape cultivars and 11 RAPD primers were used. Results: out of 11, eight primers could amplify DNA fragments very well and showed reasonable polymorphism between cultivars. Totally 117 polymorphic bands were produced at which primer H produced the highest and primer B produced the lowest number of bands. The percentage of polymorphism ranged from 71.4 % for primer B to 100 % for primer C and the average number of bands per primer was 12.8. For statistical analysis, only the reproducible bands which their length was between 200-3000 bp were considered. Cluster analysis was carried out using Jaccard’s similarity coefficient based on UPGMA (Unweighted pair-group method of arithmetic average) method and the cultivars were classified in three main groups. The range of similarity coefficient with the average of 0.462 was determined between 0.208 to 0.716. Conclusion: Asgari Ghermez and Asgari Meshkin shahr cultivars showed the highest similarity and Khalili Beedaneh and Asgari Neishabour showed the lowest similarity. Therefore it could be assumed that Asgari Ghermez and Asgari Meshkinshahr cultivars posses the same origin but have been moved to different places in the course of time. هدف: ارقام بسیار متنوعی از انگور در ایران کشت می‏شوند که در بین آن ها، ارقام بی دانه جز بهترین ارقام خشکباری انگور هستند. هدف از این پژوهش، پی بردن به پتانسیل نشانگر ملکولی RAPD (Random Amplified Polymorphic DNA) برای تعیین دوری و یا نزدیکی ارقام و یا احتمالاً یکی بودن برخی از آن ها صورت گرفت. مواد و روش‏ها: در این مطالعه، 21 رقم انگور بی دانه و 11 آغازگر RAPD مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج: از بین ارقام استفاده شده، 8 آغازگر تکثیر DNA را بخوبی انجام و در بین ژنوتیپ‏ها چند شکلی بالایی نشان دادند. مجموعاٌ 117 باند (آلل) چند شکل به دست آمد که بیشترین تعداد باند دهی مربوط به آغازگر H و کمترین تعداد مربوط به آغازگر B بود. درصد باندهای چند شکل در بین آغازگرها از 4/71 برای آغازگر B تا 100 درصد برای آغازگر C متغیر و متوسط بانددهی برای هر آغازگر 8/12 باند بود. در تجزیه آماری، باندهای در محدوده 3000-200 جفت باز که دارای تکرار پذیری بالایی بودند انتخاب و در محاسبه وارد شدند. تجزیه کلاستر با استفاده از ضریب تشابه جاکارد مبتنی بر روش UPGMA (Unweighted pair-group method of arithmetic average) انجام و ارقام در 3 گروه طبقه بندی شدند. دامنه ضریب تشابه از 21/0 تا 716/0 با میانگین ضریب تشابه 46/0 تعیین گردید. نتیجه گیری: بیشترین تشابه بین ارقام عسگری قرمز و عسگری مشکین شهر و کمترین تشابه بین ارقام خلیلی بی دانه و عسگری نیشابور تشخیص داده شد. احتمالاً دو رقم عسگری قرمز و عسگری مشکین شهر دارای مبدا یکسانی هستند که در طی زمان به مکان‏های مختلفی برده شده‏اند.

https://jct.araku.ac.ir/article_956_168908dd3227b8358eababa07fcaf091.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 A Case Study of Decellularization of Human Palatal Gingiva Tissue and Preparation Three-Dimensional Model for Use in Primary Research Gingival Tissue Engineering مطالعه یک مورد سلول زدایی بافت لثه کامی انسان و آماده سازی مدلی سه بعدی (3D matrix) برای کاربرد در تحقیقات مقدماتی مهندسی بافت لثه 107 116 957 10.52547/JCT.2.2.107 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: The main goal of this research was to prepare a three-dimensional matrix from gingival palate tissues and investigate the possible application of this scaffold in cell culture and tissue engineering. Materials and methods: In order to fabricate the scaffolds, the biopsy samples of human palate gingival tissue were preparated surgically and divided in 5 groups then decellulization of the samples were carried out via physical method (put in nitrogen tanks and rinsing with distilled water) as well as chemical method using different concentrations of SDS (0.1%, 0.25%, 0.5%, 0.75% and 1%). Furthermore to evaluate the scaffold prepared with 1% SDS, embryonic like cells from blastema tissue were seeded on the three-dimensional scaffold. Results: Concentration of SDS below 0.5% caused significant reduction (p < 0.05) of decellulization of the tissues. Microscopic studies of blastema tissue on the scaffold in different days revealed the penetration, migration, adhesion and differentiation of the cells. Conclusion: This study showed that, it is possible to prepare a natural scaffold frome palatal gingiva tissue using SDS treatment. On the other hand, the results of histologic studies showed that the decellulized scaffolds of palatal gingival might be suitable as three-dimensional bioscaffold for movement, adhesion, differentiation and migration of cells. More investigation is needed to determine the identity of the differentiated cells which further it can help to improve our knowledge about cell-matrix interaction. هدف: هدف این تحقیق تهیه شبکه خارج سلولی (ماتریکس) سه بعدی از بافت لثه کامی و بررسی امکان کاربرد داربست‏های طبیعی (Scaffolds) تهیه شده در تحقیقات کشت سلولی و مهندسی بافت می‏باشد. مواد و روش‏ها: به منظور تهیه داربست‏ها، بافت لثه کامی انسان به صورت بیوپسی تهیه و سلول زدایی به روش فیزیکی (قرار دادن در تانک ازت و شستشو با آب مقطر) شیمیایی با درصدهای متفاوتی ازسدیم دودسیل سولفات SDS (غلظت های 1، 75/0، 5/0، 25/0 و 1/0 درصد) در 5 گروه انجام شد. سپس جهت تست داربست سلول زدایی شده با غلظت 1 درصد محلول SDS، از سلول‏های شبه جنینی بافت بلاستما برای کشت بر روی این داربست سه بعدی استفاده گردید. نتایج: کاهش درصد SDS به پایین تر از 5/0درصد به طور معنی داری باعث کاهش سلول زدایی بافت شد (p <0/05). مطالعه میکروسکوپی در مورد بلاستما و داربست همراه آن در روزهای مختلف کشت نفوذ سلولی، مهاجرت، چسبندگی و تمایز را نشان داد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان می‏دهد که امکان تهیه یک داربست طبیعی از بافت لثه کامی به وسیله تیمار با SDS وجود دارد. از طرف دیگر نتایج مطالعات هیستولوژیک نشان می‏دهد که داربست‏های سلول‏زدایی شده لثه کامی می تواند همچون لثه آزاد داربست زیستی سه بعدی مناسبی برای حرکت، تمایز، چسبندگی و مهاجرت سلول‏ها باشد. آزمایشات بیشتر جهت تعیین ماهیت سلول‏های تمایز یافته می‏تواند به پیشرفت دانش ما در رابطه با بر هم کنش‏های سلول- ماتریکس کمک کنند.

https://jct.araku.ac.ir/article_957_2ba596643cbbbc20318224181fa46b28.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 Study of Cytotoxic Effects of Taxol and Rosemary Extracts on Cancerous Cells Derived From DMBA-induced Breast Cancer in SD Rats بررسی خواص ضد سرطانی تاکسول و عصاره های الکلی و آبی رزماری بر سلول های سرطان پستان القا شده توسط DMBA در رت های نژاد SD 117 126 958 10.52547/JCT.2.2.117 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: The aim of this study was to evaluate the cytotoxic effects of rosemary (Rosmarinus officinalis) extracts on cancerous cells derived from DMBA induced mammary tumor in SD rats. Materials and methods: Treatment group were gavaged by DMBA (10mg/kg) dissolved in 1ml sesame oil. After tumor development, a part of tissue samples were used for pathological studies using H&E staining to determine the type of the tumor. Cancerous cells were prepared after breaking the tissue using mechanical method. Dried leaves of Rosemary were extracted using digestion method with the help of methanol and filtrated by filter paper. One part of extract was kept away, and to separate the non polar compounds, the rest of the extract was washed with non polar solvents (hexane, dichloromethane, ethyl acetate). Then the solvents were removed by rotary evaporator and then the desirable dilutions of extracts as well as Taxol were prepared. After 24 hours treatment of the cells with the extract and taxol the cell viability was evaluated by Trypan blue dye exclusion and MTT colorimetric assay. Results: Alcoholic extract and Taxol showed significant cytotoxic effects on cancerous cells but the effect of aqueous extract was weaker. Conclusion: according to this study alcoholic extract of Rosemary had a dose dependent cytotoxic effect on cancerous cells which was comparable to Taxol cytotoxicity. Moreover these data demonstrated that the induced breast cancer in rat is an appropriate model to simulate human breast cancer. هدف: مطالعه حاضر به بررسی اثرات سایتوتوکسیک گیاه رزماری (Rosmarinus officinalis) روی سلول‏های سرطان پستان القا شده توسط DMBA در رت‏های نژاد SD پرداخته است. مواد و روش‏ها: 10 میلی‏گرم از کارسینوژن DMBA به رت های گروه تیمار خورانده شد. پس از ایجاد تومورها، جهت تعیین نوع تومور و بررسی هیستوپاتولوژیک، رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین صورت گرفت. جهت تهیه سلول از روش خرد کردن تومور استفاده شد. از برگ‏های خشک رزماری با استفاده از متانول به روش digestion عصاره گیری شد. سپس عصاره فیلتر شده و مقداری از آن کنار گذاشته و مابقی آن توسط حلال های غیرقطبی هگزان، دی کلرومتان و اتیل استات شستشو داده شد تا مواد غیرقطبی آن جدا شود. ﻋﻤﻞ ﺣﺬف ﺣـﻼل ﺑـﺎ اﺳـﺘﻔﺎده از ‫دﺳﺘﮕﺎه تبخیرکننده چرخشی اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓت. از تاکسول و هریک از عصاره‏ها 5 غلظت تهیه شده و بر روی سلول‏ها اثر داده شد و توانایی زیستی سلول‏ها به دو روش جذب تریپان بلو و رنگ سنجی MTT ارزیابی شد. نتایج: عصاره‏ی الکلی رزماری و تاکسول برروی سلول‏های سرطانی دارای اثرات سمی قابل توجهی بودند ولی عصاره آبی خواص ضدسرطانی بسیار ضعیفی داشت. نتیجه گیری: عصاره الکلی رزمای به صورت وابسته به دز قادر به از بین بردن سلول های سرطانی بوده و خواص سایتوتوکسیک آن قابل مقایسه با داروی تاکسول است. همچنین مدل سرطان پستان القایی یک مدل مناسب برای انجام آزمایشاتی از این دست می‏باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_958_d240e3d38a8882ecad8633c8f9c78c9b.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 Evalution of Nicotine Changes in Tobacco (Nicotiana tabacum L.) Plants Mutated by T-DNA ارزیابی تغییرات نیکوتین در گیاهان توتون (Nicotiana tabacum L.) جهش‌یافته با T-DNA 127 133 959 10.52547/JCT.2.2.127 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: Nicotiana tabacum contains nicotine, Which is used in cigarettes causing many health problems. Application of new technologies such as, plant tissue culture, genetic engineering in order to block the pathway of nicotin biosynthesis, and somaclinal variation can be used as tools to produce plants with a lower level of nicotin. The aim of this research is to evaluate nicotine changes in tobacco plants mutated by T-DNA. Material and methods: In this research transgenic plants including K4 carrying T DNA, plants carring Ri TDNA and regenerated plants from leaf and wild type plants (mother plants) were grown on MS medium containing canamycin. Leaves were harvested and dried, and extracted with hexan as internal standard. Then analysed using TLC and GC. Results: The analysis of the extracts showed that nicotine content decreased in line k4 (containing T-DNA) and increased in Ri-TDNA (plant containing Ri-TDNA) and regenerated plants compared to non mutated plants. Conclusion: Variation of nicotine content in mutated plants might be related to the activation or inhibition of the key enzymes involved in nicotin biosynthesis pathway. هدف: گیاه توتون (Nicotiana tabacum L.)حاوی مقدار زیادی آلکالوئید نیکوتین است که برای سلامتی انسان مضر است. دست‌ورزی‏های ژنتیکی از جمله انتقال ژن‌های مسدود کننده مسیر بیوسنتز نیکوتین، القاء موتاسیون، ایجاد تغییرات سوماکلونال و انتقال T-DNA به منظور القاء تغییرات مناسب ژنتیکی برای کاهش بیان آنزیم‌های کلیدی مسیر تولید نیکوتین می‌تواند موجب تغییر در میزان نیکوتین در این گیاه گردد، لذا این تحقیق با هدف بررسی تغییرات نیکوتین در گیاهان توتون جهش یافته با T-DNA طراحی و انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در مطالعه حاضر گیاهان جهش‌ یافته K4حاوی (T-DNA)، گیاهان حاوی Ri-TDNA، گیاهان باززائی شده از برگ و گیاهان طبیعی روی محیط کشت MSحاوی آنتی‌بیوتیک کانامایسین تکثیر یافتند. سپس برگ‌های گیاهان جهش‌یافته و طبیعی جداگانه خشک و آسیاب شدند. عصاره استخراج شده توسط هگزان از بافت برگ، توسط TLC و GC از نظر کیفی و کمی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: آنالیز عصاره‌‌های حاصله کاهش میزان نیکوتین در گیاه جهش‌یافته K4 و افزایش آن را در گیاهان باززایی شده و جهش یافته Ri-TDNA نسبت به گیاهان طبیعی مادری نشان دادند. نتیجه گیری: احتمالاً تغییر در میزان نیکوتین در گیاهان جهش‌یافته و باززائی شده به خاطر فعال‌سازی ژن‌های آنزیم‌های کلیدی مسیر بیوسنتز آلکالوئید نیکوتین در مورد گیاه جهش‌یافته حاوی Ri-TDNA و بالعکس خاموش شدن و یا کاهش بیان این ژن‌ها در گیاه جهش یافته K4 (حاوی T-DNA) می باشند.

https://jct.araku.ac.ir/article_959_0f840be9b8db4d3fbd5ba2ce59211f55.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 Effect of Salt Stress on Different Protochlorophyllide Forms of Wheat (Triticum aestivum) تأثیر تنش شوری بر انواع پروتوکلروفیلید گندم (Triticum aestivum) 135 145 960 10.52547/JCT.2.2.135 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: In this investigation the effect of salt stress on the early developmental stages of dark-grown wheat seedling was studied. Materials and methods: Grains of the salt tolerant (Seds1) and the susceptible (Giza168) cultivars of wheat were germinated and grown in darkness in nutrient solution supplied with or without 200 mM NaCl. The protochlorophyllide content was determined. The fluorescence emission intensity ratio of 655/633 nm was measured. The ratio of newly formed Chlorophyllide to non-photoactive Pchlide was measured after irradiation of leaf sections with one single flash to estimate the degree of phototransformation. The chlorophyll a content was also determined after dark-grown leaf sections were irradiated. Results: The salt stress treatment caused a marked increase in protochlorophyllide (Pchlide) content in dark-grown material and in Chlide content after irradiation of leaf sections of both varieties. The relative ratio of phototransformable to non-phototransformable pchlide and of newly formed chlorophyllide (Chlide) was influenced by salt stresse. The results were influenced by the different growth rates found for stressed and unstressed seedlings. Leaf sections from seedlings grown under salt stress in darkness accumulates more chlorophyll a than leaf sections from unstressed seedlings when floating on nutrients or on a 200 mM NaCl solution in continuous white light. Conclusion: The increased accumulation of the long-wavelength form of Pchlide is suggested to be an expression for the mobilization of a part of the protective mechanisms against salt stress. هدف: تأثیر تنش شوری بر مراحل اولیه نمو نهال‌های گندم اتیوله مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش‏ها: دانه ارقام مقاوم و حساس گندم در تاریکی و در محیط غذایی دارا یا فاقد 200 میکرو مول NaCl رشد کردند. میزان پروتوکلروفیلید گیاهان با روش اسپکتروسکوپی محاسبه شد. طیف فلورسانس گیاهان در دمای پایین (196- درجه سانتی‏گراد) ثبت شد. فلورسانس انواع پروتوکلروفیلید، که در محدوده 655 و 633 نانومتر دارای قله‌هستند، محاسبه شد. همچنین نسبت کلروفیلید تازه تشکیل شده به پروتوکلروفیلید نانور ‌فعال در برگ‌هایی که به آنها فلاش تابانیده شده بود محاسبه گردید. این محاسبه میزان تغییر شکل نوری را نشان می‌دهد. میزان کلروفیل a نیز بعد از قرار گرفتن نمونه‌ها در نور، با روش اسپکتروسکوپی، اندازه‌گیری شد. در هر آزمایش حداقل پنج تکرار مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج: تیمار شوری در هر دو رقم منجر به افزایش قابل ملاحظه میزان پروتوکلروفیلید در نمونه‌های اتیوله و کلروفیلید در نمونه‌های نور دیده گردید. تنش شوری بر نسبت پروتوکلروفیلید نور‌فعال به نانور ‌فعال و کلروفیلید تازه تشکیل شده موثر بود. تفاوت در رشد، بین نمونه‌های تیمار شده و شاهد کاملا مشخص بود. برگ‌های حاصل از گیاهان پیش تیمار شده با شرایط تنش شوری و در تاریکی بعد از قرار گرفتن در روشنایی و در محیط تنش (دارای 200 میکرو مول نمک اضافی) کلروفیل a بیشتری نسبت به گیاهان رشد یافته در محیط شاهد و در تاریکی که تحت شرایط مشابه نمونه‌های فوق الذکر قرار گرفتند تولید کردند. نتیجه گیری: به نظر می‌رسد افزایش پروتوکلروفیلید بلند موج، بخشی از مکانیسم حمایتی در برابر تنش شوری است.

https://jct.araku.ac.ir/article_960_437d7d1d97917cd627a34a6a0fb41136.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 Effects of Herbicide Atrazin on Oogenesis in Zebrafish (Danio rerio) تاثیر علف کش آترازین برفرآیند اوئوژنز در گورخرماهی Danio rerio 147 155 961 10.52547/JCT.2.2.147 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: The aim was to investigate the effects of atrazin herbicide on oogenesis in zebrafish. Material and Methods: In this investigation, the oogenesis in ovary of zebrafishes exposed to various concentration of atrazin (10, 100, 1000 ppm) for 14 days were assessed. The ovary samples were fixed in Bouin’s solution, mounted in parafin and cut into 5-7 μm-thick slices and then stained with Hematoxylin and Eosin (H&E). This assessment was performed based on histopathological study of ovary and the criteria such as number as well as diameter of mature and immature follicles. In addition the experimental data was analyzed using one-way analysis of variance (ANOVA) and significant level was set at P < 0.05. Results: This study showed that the concentration of 100 and 1000 µg/l of atrazine caused a significant increase (P < 0.05) in atretic oocyte in the tissue sections. In addition the diameter of follicles in different groups showed no significant difference. Conclusion: The results demonstrated that the oogenesis in ovary of zebrafish is affected by atrazin, which as a result, the numbers of atretic oocyte increased and finally can reduce the reproductive potential of the animal. هدف: هدف از این پژوهش مطالعه تاثیر علف کش آترازین بر فرآیند اوئوژنز در گورخر ماهی بود. مواد و روش‏ها: در این پژوهش اوئوژنز در تخمدان گورخرماهی‏هایی که به مدت 14 روز در معرض غلظت‏های مختلف آترازین (100،10و1000 میکروگرم بر لیتر) قرار گرفته بودند مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور نمونه‏ها در محلول بوئن فیکس و در پارافین قالب گیری شدند و در نهایت برش های 5 تا 7 میکرومتری با هماتوکسیلین - ائوزین مورد رنگ آمیزی قرار گرفتند. ارزیابی مورد نظر بر اساس مطالعات هیستوپاتولوژیکی تخمدان و بر اساس معیارهایی از جمله تعداد فولیکول‏های نارس و رسیده و قطر فولیکول‏ها انجام گرفت و اطلاعات حاصل از آزمایش توسط آنالیز واریانس یک طرفه (one-way ANOVA) مورد بررسی قرار گرفت. سطح معنا داری05/0p < در نظر گرفته شد. نتایج: این مطالعات نشان داد که غلظت‏های 100 و 1000 میکروگرم بر لیتر آترازین سبب افزایش چشمگیر اووسیت‏های غیر طبیعی (آنورمال) در مقاطع تهیه شده از تخمدان می‏شود (05/0p <)، به علاوه مقایسه قطر فولیکول‏ها در گروه‏های مختلف تفاوت معنی‏داری را نشان نداد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می‏دهد که اوئوژنز در تخمدان گورخرماهی تحت تاثیر آترازین قرار می‏گیرد و در نتیجه آن تعداد تخمک‏های غیر طبیعی افزایش می‏یابد که می‏تواند پتانسیل تولید مثلی جانور را کاهش دهد.

https://jct.araku.ac.ir/article_961_d707329bece455a462b58ce00d1194c9.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 2 تابستان 90 2011 10 01 A Comparative Study on the Effects of Atenolol, Propranolol and Diltiazem in Mice Hepatocytes مطالعه هیستوپاتولوژیک و فراساختار اثرات آتنولل، پروپرانولل و دیلتیازم بر هپاتوسیت‏های موش سفید کوچک آزمایشگاهی 157 164 962 10.52547/JCT.2.2.157 FA Journal Article 2012 10 29 Aim: In this study the toxic effect of the three anti hypertensive drugs (atenolol, propranolol and diltiazem) on hepatocytes were investigated. Materials and Methods: The 8 weeks old adult male NMRI mice were fed with or without the drugs for 1 month. Mice were divided into 4 groups that received atenolol (50 mg/kg/daily), propranolol (80 mg/kg/daily), and diltiazem (180 mg/kg/daily). Food access was stoped 12 to 15 h before the mice were sacrificed and processed for light and transmission electron microscopic evaluation. In addition modified Hepatitis Activity Index was computed too. Results: In the control group no pathological sign was observed. Main histological changes such as portal infiltration of lymphocytes and piecemeal necrosis in all three experimental groups as well as expanded necrosis in proparanolol group were seen. In addition electron microscopic imaging indicated an increase in the level of free ribosomes and glycogen droplets in the experimental groups. Also in the mice treated with propranolol group mitochondria membrane disruption were seen, whereas in the group treated with diltiazem, the mitochondrial cristae and endoplasmic reticulum Disintegration could be observed. Conclusion: Chronic oral administration of atenolol, propranolol and diltiazem in male mice caused hepatotoxicity. The most pathological effects were observed in the group treated with diltiazem, though electrone microscopic imaging indicated the propranolol and dilitiazem were more toxic than the other one. هدف: در این مطالعه اثر سمیت زایی سه داروی ضد فشار خون (پروپرانولل، آتنولل و دیلتیازم) بر سلول‏های کبد با یکدیگر مقایسه شده است. مواد و روش‏ها: داروها به مدت یک ماه همراه با غذا به موش های نر بالغ 8 هفته ای از نژاد NMRI داده شد. موش‏های گروه‏های تجربی1، 2 و 3 روزانه به ترتیب 50 میلی گرم بر کیلوگرم آتنولل، 80 میلی‏گرم بر کیلوگرم پروپرانولل و 180 میلی‏گرم بر کیلوگرم دیلتیازم دریافت کردند. 12 تا 15 ساعت قبل از کشتن حیوانات غذای موش‏ها قطع شد و پس از جراحی نمونه‏های بافت کبد مورد بررسی میکروسکوپی نوری و الکترونی قرار گرفتند. شاخص فعالیت هپاتیت نیز محاسبه شد. نتایج: در گروه کنترل بافت ها طبیعی و بدون علائم پاتولوژیک بودند. تغییرات اصلی بافتی در گروه های تجربی شامل انفیلتراسیون پورتال لنفوسیت‏ها و نکروز لقمه ای در هر سه گروه تجربی، و فیبروز وسیع در گروه پروپرانولل بود. تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان دهنده افزایش میزان ریبوزومها و انکلوزیونها در سلول‏های کبدی در هر سه گروه تجربی بود. در موش‏های دریافت کننده پروپرانولل تخریب میتوکندری و گسستگی غشاء مشاهده شد. در موش‏های دریافت کننده دیلتیازم، شبکه آندوپلاسمی در هپاتوسیت‏ها کاملاً تکه تکه شده و تمامی کریستاهای میتوکندری‏ها آسیب دیده بودند. نتیجه گیری: هر سه دارو از نظر کمی در موش‏های نر باعث ایجاد مسمومیت کبد شدند. از لحاظ کیفی تصاویر میکروسکوپ الکترونی در دو گروه تیمار شده با پروپرانولل و دیلتیازم حکایت از سمیت شدید این دو داروست. از سه داروی مورد بررسی به نظر می‏رسد که دیلتیازم سمیت بیشتری برای کبد داشته باشند.

https://jct.araku.ac.ir/article_962_5c936263f3428a40227908d5a3847c0b.pdf