دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 The Immunohistochemical Effect of Maternal Hypothyroidism and Hyperthyroidism during Pregnancy and Lactation on Skin Development in Wistar Rat Newborns مطالعه ایمونوهیستوشیمیایی اثر هیپوتیروئیدی و هیپرتیروئیدی مادری درطی دوران بارداری و شیردهی، بر تکوین پوست نوزادان رت نژاد ویستار 1 8 921 10.52547/JCT.3.1.1 FA Journal Article 2012 10 22 Aim: Previous studies have shown that thyroid hormones are necessary for normal development of many tissues in the human body. So In this investigation, the effect of maternal hypothyroidism on neonatal skin development was studied using immunohistochemistry technique. Material and methods: Rats were divided in 4 groups hypothyroid, hyperthyroid, hypothyroid treated with thyroxin and control, each group containing 10 rats. 14 days before mating, hypothyroid, hyperthyroid and hypothyroid treated with thyroxin groups, were respectively exposed to Propylthiouracil (PTU) (50 mg/lit), levothyroxin 1 mg/lit and both PTU (50 mg/lit) and levothyroxin (1 mg/lit) simultaneously. After 14 days, blood test was taken from mothers and in the case of desired changes in hormone levels, rats were allowed to mate. After pregnancy and delivery, the dorsal skins of the 10 days old newborns were used for immunohistochemical studies. Results: in this study, in most area of skin, significant increase of laminin expression in hypothyroid groups (p=0.002) and significant decrease of laminin expression in hyperthyroid groups (p=0.007) were observed. Also in treated hypothyroid with thyroxin rather than control group no significant difference was observed. Conclusion: Maternal hypothyroidism causes considerable changes in the expression of laminin in different areas of skin. While maternal hyperthyroidism causes opposite results in laminin expression. In fact, thyroid hormone causes negative regulation of laminin expression. There fore, rising of thyroid hormone levels leads to a decrease in laminin expression and overhand. So,changes in thyroid hormones level can cause various changes in different areas of newborns skin. هدف: مطالعات نشان داده‏اند که هورمون‌های تیروئیدی لازمه تکامل طبیعی بسیاری از اندام‌های بدن محسوب می‌شوند. در این مطالعه سعی شده است با تکیه بر تکنیک ایمونوهیستوشیمی، به بررسی اثرات هیپوتیروئیدی مادری بر تکوین پوست جنین پرداخته شود. مواد و روش‌ها: رت‌ها در چهار گروه هیپوتیروئید، هیپرتیروئید، هیپوتیروئید تیمار شده با تیروکسین و کنترل قرار گرفتند (هرگروه شامل 10 رت). در این گروه ها، رت‌ها از 14 روز قبل از جفت‌گیری به ترتیب در معرض داروهای ضدتیروئیدی پروپیل تیواوراسیل (PTU) و با دوز 50 میلی‌گرم در هر لیتر آب آشامیدنی، داروی لووتیروکسین با دوز 1 میلی گرم در لیتر و هر دوی این داروها به طور همزمان و با دوزهای ذکر شده قرار گرفتند. پس از 14روز از رت‌های مادر تست خون گرفته شد و در صورت تغییر مناسب سطح هورمونی آن‌ها، به همراه رت‌های نر به قفس‌های مخصوص جفت گیری منتقل شدند. پس از حاملگی و زایمان، از پوست ناحیه پشت نوزادان 10 روزه جهت انجام مطالعات ایمونوهیستوشیمی نمونه برداری شد. نتایج: در اکثر بخش‌های پوست، در گروه هیپوتیروئید افزایش معنی‌دار بیان لامینین (002/0p=) و در گروه هیپرتیروئید کاهش معنی‌دار بیان آن (007/0p=) مشاهده شد. همچنین در گروه هیپوتیروئید تیمار شده با تیروکسین نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی‏داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: هیپوتیروئیدی مادری باعث بروز تغییرات گسترده در بیان لامینین در بخش‌های مختلف پوست می‏شود. این در حالی است که هیپرتیروئیدی مادری باعث ایجاد نتایج عکس در بیان لامینین می‌شود. در واقع هورمون‌های تیروئیدی باعث تنظیم منفی بیان لامینین می‏شوند. بدین معنی که افزایش سطح هورمون‌های تیروئیدی باعث کاهش بیان لامینین می‌شود و برعکس. بنابراین تغییر در سطح هورمون‌های تیروئیدی مادری، می‏تواند باعث ایجاد تغییرات گسترده‌ای در پوست نوزاد شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_921_430c3626b879b4005d41b8a46172e0c0.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 A Survey of Attachment and Proliferative Characteristics of Different Population of Hair Follicle Epithelial Cells in Culture بررسی ویژگی‏های چسبندگی و تکثیری جمعیت‏های مختلف سلول‏های اپیدرمی فولیکول مو در محیط کشت 9 19 922 10.52547/JCT.3.1.9 FA Journal Article 2012 10 22 Aim: “The bulge activation hypothesis” has recently provided significant interest in the hair follicle cycle. One facet of this hypothesis suggests that the epithelial cells located at the base of the follicle are ‘transient amplifying, that limit the duration of the follicle’s growth phase. In this study, we investigate the pattern of cell division and proliferation of these cells and compared with those from upper part of follicle. Material and methods: To fulfill this task, epidermal cells from lower and upper vibrissa follicles were cultured after isolation and growth characteristics of these two cell types were measured and recorded over a period of weeks. Results: Data provided here demonstrated that epidermal cells from lower region of follicle normally attached to the substrate and started dividing more slowly than their counterparts from the upper part of the follicle. In addition, although the majority of the basal cells failed to grow for extended periods and underwent terminal differentiation, a small subset of these cells grew as large single colonies for more than 10 weeks and they were able to be passaged several times. Conclusion: Contrary to the current dogma, we here showed that, at least in culture medium, some of basal hair follicle cells have a proliferative capacity which is much further than duration of the growth phase of follicle. Therefore, the termination of growth phase can not be related to the replicative potential of these cells. هدف: "فرضیه‏ی فعال شدن بالژ" در زمینه‏ی چرخه‏ی فولیکول مو اخیرا توجه زیادی را به خود جلب کرده است. یکی از جنبه‌های این فرضیه این است که سلول‏های پیش‌ساز اپیدرمی موجود در قاعده‏ی فولیکول سلول‏های تقسیم شونده‏ی موقتی هستند که طول فاز رشد فولیکول را محدود می‌کنند. در این مطالعه، الگوی تکثیر این سلول‌ها بررسی و با سلول‏های اپیدرمی مستقر در بخش بالای فولیکول مقایسه شد. مواد و روش‏ها: برای این کار سلول‏های اپیدرمی ناحیه‏ی پایینی و ناحیه‏ی بالایی فولیکول ویبریسا جدا شده و در محیط کشت رشد داده شدند و طی کشت ویژگی‏های رشد این دو نوع سلول برای چندین هفته اندازه‌گیری گردید. نتایج: یافته‌های این تحقیق نشان داد که سلول‏های اپیدرمی پایینی نسبت به همتایان خود که از ناحیه‏ی بالای فولیکول مشتق شده بودند خیلی دیر به بسترچسبیده و بطور آهسته‌تر رشد می‏کنند. به علاوه، هر چند که اکثریت سلول‏های پائینی فولیکول قادر نیستند که برای مدت طولانی به رشد خود ادامه دهند اما برخی از آنها کلنی‌های سلولی بزرگی را تشکیل داده و توانستند برای بیش از 10 هفته رشد کنند و تا چندین بار نیز بازکشت شدند. نتیجه‌گیری: بر خلاف تصور رایج، در اینجا نشان داده شد که در محیط کشت، حداقل تعدادی از سلول‏های قاعده‏ی فولیکول، دارای توانایی تکثیری هستند که این توانایی از طول فاز رشد فولیکول بسیار بیشتر است و بنابراین خاتمه‏ی فاز رشد فولیکول نمی‌تواند ارتباطی به قابلیت تکثیر این سلول‏ها داشته باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_922_ccc0aa1b81bf81e16c676ddb977c5881.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 The Stages of Somatic Embryogenesis Derived from Zygotic Embryo of Dorema ammoniacum D. مراحل رویان‏زایی سوماتیکی حاصل از رویان بذری در گیاه وشا (Dorema ammoniacum D.) 21 27 923 10.52547/JCT.3.1.21 FA Journal Article 2012 10 22 Aim: The aim was to study the histology of somatic embryogenesis stages in Dorema ammoniacum D. using tissue cultures as an efficient method for propagation of the plants with restriction in cultivation. Material and methods: Various explants were cultured on MS (Murashige and Skoog ) medium containing 30 g l-1 sucrose and 7 g l-1 agar as well as supplemented with different concentrations of auxin and cytokinin. After eight weeks, different stages of development of somatic embryos in embryogenic callus were evaluated using histological method. Results: Out of different explants, only zygotic embryo was able to induce embryogenic callus. Presence of NAA (α-Naphthaleneacetic acid) increased callus induction and somatic embryogenesis. The highest callus formation was observed in MS medium supplemented with 1 mg/L NAA and 0.5 mg/L BA (N6-Benzyladenine). Different stages of somatic embryos including: globular, heart-shaped, torpedo and cotyledonus stages were observed in the prepared sections of callus. Conclusion: Using zygotic embryo the in vitro somatic embryogenesis of Dorema ammoniacum D. was possible. In addition the histological examinations of embryogenic callus showed the existence of the different stages of embryonic development. هدف: هدف از این تحقیق بررسی و تایید بافت شناختی مراحل رویان‌زایی سوماتیکی در گیاه وشا، به عنوان روشی موثر در تکثیر گیاهانی که با محدودیت کشت مواجه هستند، به کمک روش‌های کشت بافت بود. مواد و روش‌ها: ریز‌نمونه‌های مختلف بر روی محیط کشت موراشیگ و اسکوگ (Murashige and Skoog) حاوی غلظت‌های مختلف اکسین و سیتوکینین قرار گرفتند. پس از 8 هفته، تولید کالوس‌های رویان‌زا بررسی شد. مراحل مختلف نموی رویان‌های سوماتیکی پس از تهیه برش‌های میکروتومی از کالوس‌ها و با استفاده از روش‌ بافت‏شناسی بررسی شد. نتایج: از میان ریز نمونه‌های مختلف مورد بررسی، رویان‌های بذری موفق به تشکیل کالوس‌های رویان زا شدند. هورمون اکسین به طور موثر میزان رویان زایی را افزایش داد. بیشترین میزان تولید کالوس‌های رویان‌زا مربوط به محیط موراشیگ اسکوگ حاوی 1 میلی‌گرم بر لیتر نفتالین استیک اسید (α-Naphthaleneacetic acid) و 5/0 میلی‌گرم بر لیتر بنزیل آدنین (N6-Benzyladenine) بود. با مقاطع گرفته شده از نمونه‌ها، مراحل مختلف رشدی رویان‌های سوماتیک شامل مرحله پیش رویانی، رویان کروی، رویان قلبی شکل، رویان اژدری و رویان لپه‌ای مشاهده شدند. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، رویان زایی سوماتیکی در گیاه وشا در شرایط آزمایشگاهی و با استفاده از رویان بذری این گیاه امکان پذیر است و بررسی‌های بافت‏شناسی کالوس‌های رویان زا، وجود مراحل مختلف رویانی را تایید نمود.

https://jct.araku.ac.ir/article_923_c4015b7f368e6b4871809f49debe0579.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 Molecular Characterisation of Gamma Tocopherol Methyl Transferase (γ-tmt) From Tomato CV Memory 1 نشان ویژگی ملکولی ژن گاما توکوفرول متیل ترانسفراز (γ-tmt) از گیاه گوجه فرنگی (Lycopersicum esculentum L.) رقم Memory 1 29 41 924 10.52547/JCT.3.1.29 FA Journal Article 2012 10 22 Aim: The aim of this research was the cloning and sequencing of gamma tocopherol methyl transferase gene (γ-tmt) from Memory 1 cv and transferring it into an oilseed plant such as canola, in the future studies for improving its nutritional value. Material and Methods: Total RNA was extracted from tomato fruit and cDNA constructed. By using specific primers the γ-tmt gene was amplified by PCR reaction and a 1089 bp fragment was produced. The amplified fragment and the pBluescript (SK-) vector were digested by XbaI. The ligation reaction was carried out by T4 ligase. E. coli competent cells were transformed by the resulting vector and recombinant colonies were identified using the white-blue screening assay. Results: The nucleotide sequence of the gene was determined and aligned with the available sequences recorded in the NCBI data bank. This sequence showed 98% similarity with the other recorded γ-tmts from Solanaceae family. Some changes in nucleotide sequence and the deduced amino acids were observed. The secondary and tertiary structures of the protein were predicted, using PSIpred software. A phylogenetic tree was also constructed for the protein product of the gene, using ClustalW. Conclusion: The cloned cDNA of γ-tmt showed 98 % similarity with the recorded sequence from tomato cv Cerasiforme. Upon transfer of this gene into an oil seed plant such as canola, one can increase both its nutritional value and resistance to environmental stresses. هدف: هدف این تحقیق همسانه سازی ژن گاما توکوفرول متیل ترانسفراز (γ-tmt) از گیاه گوجه فرنگی رقم Memory 1، جهت تعیین توالی و خصوصیات ملکولی آن و نیز انتقال این ژن به یک گیاه روغنی مثل کلزا در پژوهش‏های آتی برای بالا بردن خاصیت تغذیه ای آن بود. مواد و روش ها: از بافت میوه گوجه فرنگی، RNAی کل استخراج و ساخت cDNAصورت گرفت. با استفاده از آغازگرهای اختصاصی ژن مذکور تکثیر و همراه با ناقلpBluescript (SK-) به کمک آنزیم برشی XbaI هضم و واکنش اتصال با آنزیم T4 انجام شد. باکتریE. coli مستعد با ناقل نوترکیب تراریخت و شناسایی کلونی‏های نوترکیب بر اساس آزمون سفید–آبی انجام شد. نتایج: با استفاده از PCR و آغازگرهای اختصاصی، cDNA به طول 1089 bp به دست آمد. همردیف سازی توالی نوکلئوتیدی و اسیدآمینه ای ژن هدف با توالی های γ-tmt دیگر ثبت شده از خانواده Solanaceae به میزان 98 درصد شباهت داشت. در توالی اسید آمینه ای پروتئین استنتاج شده چند تغییر مشاهده شد. با استفاده از نرم افزار PSIpred، ساختارهای دوم و سوم این پروتئین پیش بینی و با استفاده از نرم افزار ClustalW درخت فیلوژنتیکی پروتئین حاصل از این ژن ساخته شد. نتیجه گیری: cDNAی ژن γ-tmt همسانه سازی شده با توالی ثبت شده از گوجه فرنگی رقم Cerasiforme 98 درصد شباهت داشت. با انتقال این ژن به گیاهان دانه روغنی مانند کلزا می توان میزان آلفا توکوفرول را افزایش داد. این کار هم به اهمیت این گیاه از نظر تغذیه‏ای می افزاید و هم می تواند مقاومت آن را نسبت به تنش های محیطی بالا ببرد.

https://jct.araku.ac.ir/article_924_bea5955b308361a1b07bc55042e25e54.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 Studies of UV-C Effects on Coronilla varia L. Chlorophyll and Flavonoids مطالعه اثر پرتو UV-C بر کلروفیل و فلاونوئیدهای یونجه تاجی Coronilla varia L. (Fabaceae) 43 53 925 10.52547/JCT.3.1.43 FA Journal Article 2012 10 23 Aim: Reduction in ozone layer diameter as a result of increasing amount of pollutant causes veduced absorbance of sun light UV rays by this layer. Consequently, living organisms, such as plants are damaged. Occurring photochemical changes in plants are some adaptation, defense and confronting reactions against these damages. So, studies of these changes are important in higher plants. Material and methods: Studing ten cultivation groups seed and field plants consist of control and UV-C treated (totally 1-20 hours) of Coronilla varia L. were prepared in equal soil and cultivation condition. All of ninety-day old plants were used for chlorophyll-metry and flavonoid studies using 2-dimentional paper and thin layer chromatography methods. Results: Chlorophyllmetric results showed a decrease in chlorophyll content in UV-C treated plants in comparison with the control. Comparising the leaf flavonoids showed that the number and kind of leaf flavonoid changes in UV-C treated plants in comparison with the control. These changes include Loteulin and Vitexin in treated plants and absence of them in control, Kaempferol presence in the treated field plants and absence of them in the others, Chrysin in the control and absence of them in the treated plants and the disappearing of Apeginin, Isorhamnetin, Rhamnetin, Narengenin, Myricetin and Quercetin in treated field samples. Conclusion: It is believed that phytochemical changes consisting of flavonoids kind and number varieties are defensive reactions of plant against physiological stresses such as UV-C. هدف: کاهش ضخامت لایه اُزن در اثر افزایش آلاینده‌ها سبب کاهش جذب پرتوهای فرابنفش (UV) خورشید به وسیله‏ی این لایه و در نتیجه آسیب موجودات زنده، از جمله گیاهان می‌شود. وقوع تغییرات فیتوشیمیایی در گیاهان از جمله واکنش‌های سازش، دفاع و مقابله‏ی آنها در برابر آسیب‌های ناشی از این پرتوهاست. پس بررسی این تغییرات در گیاهان عالی اهمیت دارد. مواد و روش ها: ده گروه کشت شامل گیاهان بذری و مزرعه‌ای شاهد و تحت تیمار UV-C (با زمان کل یک تا بیست ساعت) در گلدان‏های مشابه با خاک و شرایط نگهداری یکسان از گونه Coronilla varia L. آماده شدند. کلیه‏ی گیاهان 90 روزه جهت کلروفیل متری قبل و بعد از تیمار UV-Cو مطالعه ی فلاونوئیدها با روش‌های کروماتوگرافی کاغذی دو بعدی و لایه نازک برداشت گردیدند. نتایج: نتایج کلروفیل متری، کاهش کلروفیل را در گیاهان تحت تیمار در مقایسه با شاهد نشان داد. مقایسه‏ی فلاونوئیدهای برگ تغییر در تعداد و نوع فلاونوئیدهای برگ گیاهان تحت تیمار نسبت به شاهد را نشان داد. این تغییرات شامل وجود لوتئولین و ویسنین‌ در گیاهان تحت تیمار و عدم وجود آنها در گیاهان شاهد، وجود کامفرول در نمونه‌های مزرعه‌ای تحت تیمار و عدم وجود آن در سایر نمونه‌ها، وجود کریسین در نمونه‌های شاهد و عدم وجود آن در نمونه‌های تحت تیمار و حذف آپی‌جنین، ایزورامنتین، رامنتین، نارنجنین، میرستین و کوئرستین در نمونه‌های مزرعه‌ای تحت تیمار بودند. نتیجه گیری: تصور می‌شود ایجاد تغییرات فیتوشیمیایی شامل تغییر در نوع و تعداد فلاونوئیدها، واکنش دفاعی گیاه در برابر تنش‌های فیزیولوژیک و ازجمله پرتو UV-C باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_925_7fa732b517cbed14a48843d74526c11a.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 Behavioral Comparison of Cultured Rat’s Bone Marrow Mesenchymal Stem Cells and Rabbit’s Blastema in Scaffold of Decellularized Human Periodontal Tissue مقایسه رفتار سلول‏های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان رت و سلول‏های بلاستمایی لا له گوش خرگوش کاشته شده در داربست بافت فاقد سلول لثه انسان 55 63 926 10.52547/JCT.3.1.55 FA Journal Article 2012 10 23 Aim: The main goal of this research was to prepare three-dimensional matrix of gingival palate tissues and compare the behavior of bone marrow mesenchymal stem cells and blastema on the scaffolds. Material and methods: The tissues obtained from gingival surgeries in periodontal clinic were decellularized using detergents including sodium dodecyl sulfate and Triton X-100 then after washing and sterilization, were used as scaffold for culturing the rat’s mesenchymal stem cells. The scaffolds were studied by light and electron microscopy before and after 1, 2, and 4 weeks of culture. In addition the prepared scaffolds were assembled within the rings of blastema tissues from rabbit,s pinna. Then the scaffolds were similarly studied by histological techniques after 1, 2, and 4 weeks of culture. Results: Scanning electron microscopy showed that epithelial matrix and collagen fibers in connective tissue remained intact. In both samples epithelium-like structures were observed. Also in the blastema cells migrating to the scaffolds cell secretion was also observed. Conclusion: Human gingival matrix can be a suitable scaffold for studying the cell behaviors. More research should be carried out to determine the identity of differentiated cells, which finally can improve our knowledge regarding the cell-matrix interactions. هدف: هدف از این مطالعه تهیه ماتریکس‏های سه بعدی از بافت لثه انسان و مقایسه القا رفتارهای سلول‏های بنیادی مزانشیمی و بلاستمایی در داربست‏های تهیه شده بود. مواد و روش‏ها: بافت‏های حاصل از جراحی‏های لثه در کلینیک دندانپزشکی با استفاده از دو شوینده سدیم دودسیل سولفات و تریتون X-100 سلول‏زدایی شدند و پس از مراحل شستشو و استریلیزاسیون، به عنوان داربستی جهت کشت با سلول‏های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان رت مورد استفاده قرار گرفتند. این داربست ها قبل و پس از1،2و4 هفته کشت سلول بر روی آن ها با استفاده از میکروسکوپ نوری و الکترونی بررسی شدند. همچنین داربست سه بعدی تهیه شده، در حلقه بلاستمایی حاصل از پانچ لاله گوش خرگوش قرار داده شد و نمونه‏ها پس از 1، 2و4 هفته بعد از کشت بر اساس تکنیک‏های هیستولوژی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: مطالعه داربست‏ها با میکروسکوپ الکترونی نگاره حفظ ماتریکس اپی‏تلیوم و رشته های کلاژن موجود در بافت را نشان داد. در هر دو نمونه ساختارهایی مشابه اپی‏تلیوم ایجاد گردید. علاوه بر آن در سلول‏های بلاستمایی مهاجرت یافته به داربست، القا ترشح سلولی نیز مشاهده شد. نتیجه گیری: داربست حاصل از لثه انسان، می‌تواند بستر مناسبی جهت بررسی رفتارهای سلولی باشد. البته آزمایش‏های بیشتر جهت تعیین ماهیت سلول‌های تمایزیافته می‌توانند به پیشرفت دانش ما در رابطه با برهم‌کنش‌های سلول ماتریکس کمک کنند.

https://jct.araku.ac.ir/article_926_cbb6a3b884f4f88b3a8e3d44c636cbd8.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 The Antioxidant Effect of Vitamin C on Decreasing the Induced Chromosomal Damages by Low-Frequency Electromagnetic Field on Bone Marrow Erythrocytes of Male Balb/C Mouse اثرآنتی اکسیدانتی ویتامین C در کاهش آسیب های کروموزومی القا شده توسط میدان الکترومغناطیسی با فرکانس پایین در اریتروسیت های مغز استخوان موش کوچک آزمایشگاهی 65 72 927 10.52547/JCT.3.1.65 FA Journal Article 2012 10 23 Aim: In the present study, the antioxidant effect of vitamin C on decreasing the induced chromosomal damages by low-frequency electromagnetic field on bone marrow erythrocytes of male Balb/C mouse has been investigated. Material and Methods: In this experimental study, 48 adult male mouse (Balb/C) were randomly divided into four equal groups: control, test 1, test 2 and test 3. Control group were kept in normal conditions and the mice in test1 and test3 groups were intraperitoneally injected with 50 mg / kg of vitamin C for 8 consecutive days. Then the mice of test 3 and test 2 groups after the fifth day were exposed to electromagnetic waves with frequency of 50 Hz and intensity of 50 Gauss for 4 days and 4 hours per day. The mice in all different groups were sacrificed and micronucleus test were performed on the bone marrow polychromatic erythrocytes. The data were analyzed using spss software and ANOVA test at level p < 0.05. Results: The frequency of micronucleus in bone marrow polychromatic erythrocytes of test3 group (3.107± 0.276) in comparison with test 2 group (9.29 ± 0.881) showed a significant reduction (p < 0.001) . Listen Read phonetically Conclusion: Vitamin C caused significant decrease in induced chromosomal damages by low-frequency electromagnetic waves in bone marrow polychromatic erythrocytes of adult male Balb/C mouse. هدف: در پژوهش حاضر اثر آنتی اکسیدانی ویتامین C در کاهش آسیب‏های کروموزومی القا شده توسط میدان الکترومغناطیسی با فرکانس پایین در اریتروسیت‏های مغز استخوان موش نر کوچک آزمایشگاهی بررسی شده است. مواد و روش‏ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی 48 موش نر بالغ نژاد بالب سی به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی کنترل، آزمون 1، آزمون 2 و آزمون 3 تقسیم شدند. موش‏های گروه کنترل در شرایط طبیعی نگه‏داری شدند و به نمونه‏های گروه آزمون 1 و آزمون 3 ویتامین C با دوز 50 میلی‏گرم بر کیلوگرم به مدت 8 روز متوالی درون صفاقی تزریق شد. نمونه‏های گروه آزمون 3 از روز پنجم دریافت ویتامین به مدت 4 روز و هر روز 4 ساعت در معرض امواج الکترومغناطیس با فرکانس 50 هرتز و شدت 50 گاؤس قرار گرفتند. نمونه‏های گروه آزمون 2 نیز به مدت 4 روز و هر روز 4 ساعت در معرض امواج فوق الذکر قرار داده شدند. کلیه موش‏های گروه‏های مختلف تشریح و آزمون میکرونوکلئوس روی اریتروسیت‏های پلی کروماتیک مغز استخوان مو ش‏ها انجام شد. داده‏های کمی حاصل با نرم افزار spss و آزمون آماری واریانس یک طرفه در سطح 05/0p < تحلیل شد. نتایج : فراوانی میکرونوکلئوس‏ها در اریتروسیت‏های پلی‏کروماتیک مغز استخوان موش‏های گروه آزمون 3 (276/0 ±107/3) در مقایسه با گروه آزمون 2 (881 /0 ±29/9) کاهش معنی‏داری (001/0>p) نشان داد. نتیجه گیری: ویتامین C سبب کاهش آسیب‏های کروموزومی القاء شده توسط امواج الکترومغناطیس با فرکانس پایین در اریتروسیت‏های پلی‏کروماتیک مغز استخوان موش نر بالغ نژاد بالب سی می‏شود.

https://jct.araku.ac.ir/article_927_1f4477bad7af3616c1f933a02bfabe4e.pdf

دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 3 بهار 91 2012 10 01 Histomorphology and Histometric Study of the Head’s Skin in(Barbus grypus) هیستومورفولوژی و هیستومتری پوست ناحیه سر در ماهی شیر بت (Barbus grypus) 73 81 928 10.52547/JCT.3.1.73 FA Journal Article 2012 10 23 Aim: As there was no studies available regarding the morphological structure of skin of (Barbus grypus) therefore this research work was performed to help the other studies such as histopathology of the fish. Material and Methods: Skin of the different part of the head of 20 Barbus grypus with 5mm thickness were removed and fixed in bouin solution. The routine procedures for preparation of tissues were followed. For transmission electron microscopic study, the samples after primary and post-fixation were dehydrated and embedded in resin. Then, thin sections 50 µm were prepared and stained with uranyl acetate. Results: according to histomorphological examination, skin of head, lip and barbel was made of epidermis and dermis which were located on a loose connective tissue called hypoderm. In histometric study, skin of studied area, was divided into different regions in (Barbus grypus)based on cells distribution. In the micrograph of TEM, goblet cells containing many mucus granule, spinous and club cells with hyper chromatin nucleus were observed, which presence of hyper chromatin nucleus was more obvious in the club cells. Conclusion: The light and TEM studies on the skin in studied region of (Barbus grypus), showed there was differences and some similarity with the other reported species. هدف: از آنجایی‏که در خصوص موفولوژی پوست گونه ( (Barbus grypusمطالعه ای انجام نشده است، تحقیق حاضر انجام گرفته تا امکان استفاده از آن در سایر مطالعات تخصصی مانند هیستوپاتولوژی و سایر علوم مربوطه فراهم گردد. مواد و روش‏ها: از پوست نواحی مختلف سر 20 قطعه ماهی نمونه‏هایی به ضخامت 5 میلی متر تهیه و در محلول تثبیت کننده بوئن قرار گرفته و سپس به روش استاندارد تهیه لام‏های بافت شناسی انجام پذیرفت. برای مطالعات میکروسکوپ الکترونی پس از ثبوت اولیه و ثانویه و آبگیری در داخل رزین آغشته گردیده و پس از تهیه برش‏های فوق نازک 50 نانومتر در داخل یورانیل استات رنگ آمیزی گردیدند. نتایج: بر اساس نتایج پوست نواحی سر، لب و سبیلک علی رغم وجود اختلاف ساختاری از دو طبقه شامل اپی‏درم و درم که بر روی بافت همبند سست به‏نام هیپودرم قرار گرفته تشکیل شده است. هم‏چنین پوست این نواحی را از لحاظ پراکنش سلول‏های مورد مطالعه به نواحی مختلف می‏توان تقسیم بندی کرد. در مطالعات میکروسکوپ الکترونی سلول‏های جامی شکل حاوی گرانول های متعدد موکوسی و سلول‏های خاردار و هشدار دهنده توسط یک هسته هیپر کروماتین در بر گرفته که در مورد سلول‏های هشدار دهنده نمود بیشتری داشت. نتیجه گیری: براساس مطالعه انجام شده، بافت پوست در نقاط مورد مطالعه در ماهی شیر بت از نظر ساختار میکروسکوپ نوری و الکترونی تفاوت‏هایی به بافت پوست در سایر گونه‏ها داشته اما دارای شباهت‏هایی بوده که قابل گزارش می باشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_928_d045c59a90d7587d8d671b5f5aec4e7c.pdf