دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 1 زمستان 89 2011 10 01 The Investigation of silymarin effect on colon ulcer induced acetic acid in mice بررسی اثر سیلی مارین بر زخم روده بزرگ القا شده با اسید استیک در موش سوری 21 28 990 10.52547/JCT.1.4.21 FA Journal Article 2012 10 31 Aim: The aim of this research is the investigation of anti- inflammatory effect of silymarin on the treatment of colon ulcer induced acetic acid in mice Balb/C spicies. <br />Materials and methods: In this study, 32 mice are divided into 4 groups (n=8).These groups include: control group with no colitis report, the Sham group with colitis report that are not treated and the groups with colitis report that received 40 and 80 mg/kg B.W. of silymarin orally.The groups with silymarin treatment initially received silymarin for 14 days before induction of the disease and then for 1 week after effected by disease. The drugs are fed to the mice per oral. To induce colitis, 1 ml of acetic acid (%4) is injected directly into the rectum. In the one week after induction of colitis, the animals sacrificed and the damages of the colon investigated with Murthy method. Also, the concentration of alkaline phosphatase enzyme measured. Also, tissue oedema  verified. <br />Results: The results shown the concentration of alkaline phosphatase enzyme has been increased significantly (p < 0.05) in colitis group in comparision with control group whear as the concentration of these enzyme has been decreased significantly (p < 0.05) in treatment groups in comparision with colitis group. Also, acetic acid causes severe inflammation and damages of the colon. <br />Conclusion: It is concluded treatment utilized silymarin can be considered as a suggestive way. <br />  <br />  هدف: در این مطالعه، اثر سیلی مارین بر زخم روده بزرگ القا شده با اسید استیک در موش سوری بررسی شده است.<br />مواد و روش‏ها: 32 موش سوری بالغ نژاد Balb/C به وزن تقریبی 4 ± 36 گرم به 4 گروه 8 تایی تقسیم، گروه کنترل و دست نخورده بدون ایجاد بیماری، گروه شاهد دارای زخم روده (کولیت) بدون تحت درمان و گروه‏های تحت درمان تیمار دارای زخم با تجویز 40 و 80 میلی‏گرم بر کیلوگرم سیلی مارین. موش‏های گروه تیمار روزانه و ابتدا به مدت 14 روز قبل از ایجاد بیماری و سپس به مدت یک هفته بعد از ایجاد بیماری سیلی مارین دریافت کردند. داروها به صورت خوراکی داده شد. برای ایجاد زخم، یک میلی‏لیتر اسید استیک 4 درصد بصورت درون رکتومی تزریق شد. یک هفته بعد از تشخیص زخم، قسمتی از کولون برای مطالعات بافتی برداشته و آسیب‏های کولون به روش مورتی مورد بررسی قرار گرفت. غلظت آنزیم آلکالن فسفاتاز به روش الایزا اندازه گیری شد. میزان ادم بافتی نیز بررسی شد.<br />نتایج: غلظت آنزیم آلکالن فسفاتاز درگروه دارای زخم افزایش معنی‏دار(05/0>P) را نسبت به گروه کنترل نشان داد، در حالی که در گروه‏های دریافت کننده سیلی مارین این افزایش بطور معنی‏داری (05/0>P) در مقایسه با گروه کولیت جبران شد.<br />نتیجه گیری: استفاده از سیلی مارین می‏تواند به عنوان یک روش پیشنهادی در درمان بیماری مورد توجه واقع گردد.<br />  https://jct.araku.ac.ir/article_990_4fac9ba115140ac4f1c22da82aa0bc7f.pdf