دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 4 زمستان92 2014 03 01 Effect of Curcumin on Rat Embryonic Neuroprogenitor Cells Under in Vitro Conditions بررسی اثر کورکومین بر سلول‏های نوروپروژنیتور کورتکس جنین رت در شرایط in vitro 435 443 4987 10.52547/JCT.4.4.435 FA Journal Article 2014 03 16 < p >Aim: Curcumin, a yellow pigment obtained from turmeric (<em>Curcumina longa</em>). It is a dietary polyphenol that has been reportedto possess anticancer, anti-inflammatory, and antioxidant properties. Curcumin is potent radical scavenger and has key role in cell death prevention and because of its antioxidant ability, curcumin has possible role in protection against neurodegenerative diseases. In this study we evaluate the effects of curcumin on rat embryonic neuroprogenitor cells viability and proliferation. <br />Material and methods: In this study brain cortex of 15.5 day old embryos of Wistar rat dissected out and enzymaticaly dissociated to form single cell suspension. Cell suspension seeded in DMEM/F12 medium supplemented with N2, 1% antibiotic and mitogenes (10 ng.ml^-1EGF and 20 ng.ml^-1 b-FGF). Cells were treated with different concentrations of curcumin (0.1, 0.5, and 1μM). Cell viability was evaluated with MTT assay and immunocytochemical analysis was performed to evaluate astrocytic marker (GFAP). The data were analyzed with One-way ANOVA with Tukey’s post hoc test. <br />Results: curcumin (0.5 μM) enhanced astrocytes neurite size (p < 0.001) and also has significante effects on neuroprogenitor cells differentiation in culture media. <br />Conclusion: Data suggest that curcumin enhanced neuroprogenitor cells viability, growth and promoted differentiation of these cells in to astrocytes. <br />  < p>هدف: کورکومین یک رنگیزه زرد است که از زردچوبه به دست می آید. دارای خواص ضد سرطانی وآنتی اکسیدانی می‏باشد و احتمال می‏رود که نقش به سزایی در جلوگیری از بیماری‏های تحلیل برنده مغز ایفا کند. اما تاکنون اثرات آن بر روی سیستم عصبی در دوران جنینی به خوبی مطالعه نشده است. در این مطالعه اثر کورکومین بر سلول‏های پروژنیتور عصبی (NPC) کورتکس جنین رت درشرایط محیط کشت (<em>in vitro</em>) بررسی شده است.<br />مواد و روش‏ها: کورتکس جنین‏های 5/15 روزه رت نژاد ویستار در شرایط استریل جدا شده و به‏روش آنزیمی به سوسپانسیون سلولی تبدیل شدند. سوسپانسیون سلولی در محیط کشت DMEM/F12  و N2 و1 درصد آنتی بیوتیک  و میتوژن ها (EGF10ng/ml  و20ng/ml FGF-b)  کشت داده شد و سلول‏ها با غلظت‏های متفاوت کورکومین (1/0 ،5/0 ،1 میکرومولار) مورد تیمار قرار گرفتند. بقای سلولی با تست MTT سنجیده شد و بررسی‏های ایمونوسیتوشیمیایی با استفاده از نشانگرآستروسیتی (GFAP) صورت گرفت. داده ها، با روش ANOVA یک طرفه و سنجش Tukey′s post hoc مورد بررسی قرار گرفتند.<br />نتایج: این بررسی نشان داد که تیمار NPC های کورتکس جنین رت با غلظت‏های مختلف کورکومین به‏ویژه غلظت 5/0 میکرومولار اثرات معنی داری بر تکثیر و تمایز این سلول‏ به آستروسیت‏ها دارد.<br />نتیجه گیری: کورکومین اثرات دوگانه بر کشت NPC ها دارد: غلظت‏های پایین آن تکثیر وتمایز NPC ها را تحریک می‏کند در حالی‏که غلظت‏های بالای کورکومین سمی است. NPC در طی تکوین جنینی به نورون‏ها و سلول‏های گلیال تمایز می‏یابند که مهم‏ترین آنها آستروسیت ها هستند. https://jct.araku.ac.ir/article_4987_13bf4a96378f3854bcd9792d132eff9f.pdf