دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 8 3 2017 09 23 Evaluation of Biocompatibility and Reaction of the Immune system of the Rat in Single and Composite Electrospun Nanofiber Structures (PCL/PU) for Tissue Engineering Applications بررسی زیست سازگاری و واکنش سیستم ایمنی رت روی داربست‌های منفرد و مرکب نانوالیاف الکتروریسی شده (PCL/PU) جهت کاربرد در مهندسی بافت 242 249 30358 10.52547/JCT.8.3.242 FA نفیسه جیرفتی دانشجوی دکترا مهندسی شیمی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران داود محبی کلهری آزمایشگاه مهندسی پزشکی (آزمایشگاه مرکزی) دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران غلامحسین کاظم‌زاده دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات جراحی عروق، بیمارستان امام رضا، گروه جراحی عروق، مشهد، ایران عبدالرضا صمیمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات انکولوژی جراحی، بیمارستان امام رضا، گروه جراحی عروق، مشهد، ایران Journal Article 2018 03 07 <strong>Aim</strong>: Fabrication of biocompatible single and composite nanofiber scaffolds having less interactions in vivo (lack of immune response in the body) and providing optimal conditions for the growth and proliferation of cells. <br /><strong>Material and Methods</strong>: First, the electrospinning method was used to fabricate three samples of single polycaprolactone (PCL), single polyurethane (PU) and composite PCL/PU (50/50) biopolymer nanofibers. The samples were sterilized with ethylene oxide for 14 hours and implanted under the skin of 12 rats. Also, to examine the growth and proliferation of cells, produced structures were evaluated by the cytotoxicity test (MTT Assay). <br /><strong>Results</strong>: Although the rats did not receive antibiotics, localized and systemic reactions and infections of the surgical sites were not observed until the end of the study period. Use of single PCL biopolymer caused negligible edema, fibrosis, and a mild foreign body granuloma. While the PU sample caused the fewest side effects: mainly a negligible edema and moderate fibrosis were observed, but no foreign body granuloma was shown. Also, the PU/PCL sample caused a moderate edema and foreign body granuloma and a mild fibrosis. <br /><strong>Conclusion</strong>: Single and composite structures of PCL and PU were all suitable environments for the cell growth and proliferation, as well as the reaction of the immune system in these samples was very low and at a satisfactory level. <strong>هدف: </strong>ساخت داربست­های نانوالیافی  منفرد و مرکب که علاوه بر داشتن حد‌اقل فعل و انفعالات با بدن (عدم ایجاد واکنش سیستم ایمنی در بدن)، زیست سازگار بوده و شرایط بهینه‫ای را جهت رشد و تکثیر سلول­ها فراهم نمایند.<br /><strong>مواد و روش­ها: </strong>ابتدا با استفاده از روش الکتروریسی اقدام به ساخت 3 نمونه ساختار نانوالیافی از پلیمرهای زیستی پلی­کاپرولاکتان، پلی‫یورتان به­صورت منفرد و پلی­کاپرولاکتان/ پلی­یورتان به‫صورت مرکب شد. نمونه‌ها با اتیلن اکساید به‫ مدت 14 ساعت سترون و جهت بررسی واکنش سیستم ایمنی در زیر پوست بدن 12 رت کاشته شد. هم­چنین جهت بررسی میزان رشد و تکثیر سلول­ها، ساختارهای تولیدی توسط آزمون قابلیت حیات (MTT assay)  مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت.<br /><strong>نتایج: </strong>واکنش لوکالیزه، سیستمیک و عفونی شدن محل عمل تا پایان دوره با وجود عدم دریافت آنتی بیوتیک مشاهده نشد. پلیمر زیستی PCL در حالت منفرد منجر به فیبروز و راکسیون گرانولوماتویی جسم خارجی خفیف در نمونه شد. درحالی‫که در پلیمر زیستی PU ادم خفیف و فیبروز متوسط مشاهده گردید ولی هیچ‫گونه راکسیون گرانولوماتویی جسم خارجی مشاهده نشد. در نمونه­ی مرکب PCL/PU نیز ادم و راکسیون گرانولوماتویی جسم خارجی متوسط به‫همراه فیبروز خفیف مشاهده گردید.<br /><strong>نتیجه</strong>‫<strong>گیری: </strong>ساختارهای منفرد و مرکب ازPCL  و PU همگی بسترهای مناسبی جهت رشد و تکثیر سلولی داشته و همچنین میزان واکنش سیستم ایمنی بدن در این نمونه­ها بسیار کم و در حد قابل قبولی بود. https://jct.araku.ac.ir/article_30358_14fe29ea31af2e4d7daa0dfa803df05c.pdf