دانشگاه اراک سلول و بافت 2228-7035 12 2 2021 06 22 The effect of intraperitoneal injection of buprenorphine on alterations in the expression of specific genes in the lumbar spinal cord of male rats اثر تزریق درون صفاقی بوپره‌نورفین بر تغییر در بیان ژن‌های اختصاصی در قطعه‌ی کمری نخاع رت‌های نر 103 113 246294 10.52547/JCT.12.2103 FA حمیرا حاتمی نعمتی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز، ایران 0000-0002-8158-8031 حاتم احمدی دانشگاه فرهنگیان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، تهران، ایران 0000-0001-5435-1920 رضا شهبازی ایلخچی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز، ایران حافظ حسینی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، گروه زیست شناسی جانوری، تبریز، ایران Journal Article 2021 09 21 هدف: بوپرهنورفین به‌عنوان مشتقات الکالوئیدی مورفینی در درمان وابستگی به اوپیوئید‌ها اثربخش است. گزارشهای متعددی در مورد اثرات مفید و غیرمفید بوپرهنورفین در مطالعات قبلی آمده است. مواد و روش‏ها: تغییرات در ببان ژنهای اختصاصی پروتئین کیناز B (AKT)، آنزیم گلیکوژن سنتاز کیناز 3 (GSK3)، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) و پروتئین اتصالی عنصر پاسخی CAMP (CREB)، در نتیجه تزریق درون صفاقی دوزهای 10 و 6 میلیگرم بر کیلوگرم بوپرهنورفین در طی دورهی 14 روزه در قطعهی کمری نخاع موشهای صحرایی نر بررسی شده است. نتایج: تزریق درون صفاقی دوز 10 میلیگرم بر کیلوگرم بوپرهنورفین در طی دوره 14 روزه، موجب افزایش بیان ژن‌های AKT و CREB در قطعه‌ی کمری نخاع موش‌های صحرایی نر شد(05/0>p)، در صورتی‌که دوزهای اعمال شده این دارو، تغییری معنی‌دار در بیان ژن‌های GSK3 وBDNF در این ناحیه ایجاد نکرد. نتیجه‏گیری: با بررسی نتایج حاصل از این مطالعه با مکانیسمهای پیشنهادی ارائه شده توسط محققین قبلی، احتمال می‌رود که تجویز دوز بالای بوپرهنورفین در دورهی 14 روزه، از مسیر سیگنالینگ PI3/Akt/CREB/BDNF، موجب افزایش بیان ژن‌های AKT و CREB در قطعهی کمری نخاع موش صحرایی شده و از افزایش بیان ژن نامطلوب GSK3 جلوگیری کرده است. هم‌چنین دوزهای به‌کار رفته دارو قادر به‌تغییر در بیان ژن BDNF نشد.

https://jct.araku.ac.ir/article_246294_f9800b615658ef6c307d0aec537df880.pdf