مطالعه تاثیر شوریهای کوتاه مدت بر فعالیت سلولهای کلراید ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) بهروش ایمونوهیستوشیمی و میکروسکوپ الکترونی روبشی
دوره 14، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 117-127
https://doi.org/10.61186/JCT.14.2.117
راضیه ایروانی، رحیم عبدی، رحیم پیغان، بیتا ارچنگی
چکیده هدف: هدف اصلی ارزیابی سلولهای کلرید آبشش ماهی کپور معمولی در طول سازگاری با شوریهای مختلف محیطی در یک دوره کوتاه مدت بوده است.
مواد و روشها: ماهیها با وزن میانگین 1±4/41 گرم و طول 1±9/16 سانتیمتر در چهار گروه با سه تکرار استفاده شد. گروه شاهد در آب شیرین و سه گروه در شوری ppt4، ppt8 و ppt12 با شرایط یکسان نگهداری شدند. در ساعات صفر، 6، 12، 24، 48، 72 و 96 از کمان آبششی دوم نمونههایی با ضخامت نیم سانتیمتر تهیه و در فرمالین بافر 10 درصد و محلول گلوتارآلدئید 5/2 درصد با 4/7=pH قرار داده شدند. روش استاندارد تهیه مقاطع بافتی انجام و برشهای پارافینی به ضخامت 6-4 میکرون با روشهای هماتوکسیلین - ائوزین رنگ آمیزی شدند. همچنین تغییر ساختار، تعداد سلولهای غنی از میتوکندری، توزیع و پراکندگی آنزیم Na+/K+-ATPase بهکمک میکروسکوپ الکترونی روبشی و تکنیک ایمونوهیستوشیمی مورد بررسی قرار گرفتند.
نتایج: تغییرات آشکار در تعداد و توزیع سلولهای کلرید در دو موقعیت لاملایی و فیلامنتی در زمانهای مختلف نمونهبرداری نشان داد. بیشترین تعداد سلولهای کلراید در فیلامنت و لاملا 33/1±28/26، 27/1±11/19 در شوری ppt12 و کمترین مربوط به گروه کنترل بود. بزرگترین اندازه سلولهای کلراید در فیلامنت و لاملا، 46/1±51/22، 23/1±72/12 در شوری ppt12 و کمترین مربوط به گروه کنترل بود.
نتیجه گیری: سلولهای کلراید آبشش ماهی کپور معمولی در مواجهه با شوریهای مختلف در مدت زمان کوتاه میتوانند تعداد و اندازه خود را تغییر داده و با شرایط جدید سازگار شوند.
بررسی تغییر در فعالیت آنزیمهای نوکلئاز ترجیح دهنده DNAی تک رشتهای، میزان پروتئین و کلروفیل طی تنش شوری در دو رقم حساس و متحمل گیاه جو (L. Hordeum vulgare)
دوره 4، تابستان 92، تابستان 1392، صفحه 187-195
https://doi.org/10.52547/JCT.4.2.187
چکیده هدف: این پژوهش به منظور بررسی تغییر در فعالیت آنزیمهای نوکلئازی ترجیح دهنده DNAی تک رشته ای (single stranded DNA preferring nuclease, SSPN)، میزان پروتئین و کلروفیل در گیاه جو در شرایط تنش شوری انجام شد.
مواد و روشها: یک رقم متحمل (صحرا) و یک رقم حساس جو (ریحان) در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار تحت تیمار شوری در دو غلظت صفر و 120 میلی مولار NaCl قرار گرفتند. آزمایش فعالیت نوکلئازی در دو pH6/5 و 7 در حضور محلول یک میلیمولار از کاتیونهای دو ظرفیتی Cu2+، Zn2+، Mg2+،Ca2+ و ماده کلات کننده EDTA روی DNAی تک رشته ای با استفاده از روش اسپکتروفوتومتری و ژل native-PAGE صورت گرفت.
نتایج: بیشترین فعالیت آنزیمی مربوط به یون Ca2+ در تیمار 120 میلیمولار نمک و در7 =pH و کمترین میزان فعالیت نیز مربوط به یون Cu2+ در تیمار صفر میلیمولار نمک و 6/5pH= بود.EDTA نیز باعث توقف، یا کاهش شدید فعالیت آنزیمهای نوکلئازی SSPN شد. در بررسی نتایج ژل، پنج آنزیم آشکار شدند که در میان آنها آنزیمهای 59، 47 و kD43 در هر دو pH6/5 و7 و آنزیمهای 41 و kD 34 تنها در 7PH= آشکار شدند. غلظت یون Na+در اثر تیمار شوری بهطور معنیداری در هر دو رقم افزایش نشان داد. غلظت K+ و نسبت K+/Na+، میزان کلروفیل و پروتئین در اثر تنش شوری در هر دو ژنوتیپ به طور معنی داری کاهش یافت.
نتیجه گیری: تنش شوری باعث افزایش فعایت نوکلئازی، کاهش میزان پروتئین و کلروفیل در هر دو رقم جو شد؛ اما این تغییرات در رقم متحمل نسبت به رقم حساس به طور معنیداری پایینتر بودند
تأثیر تنش شوری بر انواع پروتوکلروفیلید گندم (Triticum aestivum)
دوره 2، تابستان 90، تابستان 1390، صفحه 135-145
https://doi.org/10.52547/JCT.2.2.135
چکیده هدف: تأثیر تنش شوری بر مراحل اولیه نمو نهالهای گندم اتیوله مورد مطالعه قرار گرفت.
مواد و روشها: دانه ارقام مقاوم و حساس گندم در تاریکی و در محیط غذایی دارا یا فاقد 200 میکرو مول NaCl رشد کردند. میزان پروتوکلروفیلید گیاهان با روش اسپکتروسکوپی محاسبه شد. طیف فلورسانس گیاهان در دمای پایین (196- درجه سانتیگراد) ثبت شد. فلورسانس انواع پروتوکلروفیلید، که در محدوده 655 و 633 نانومتر دارای قلههستند، محاسبه شد. همچنین نسبت کلروفیلید تازه تشکیل شده به پروتوکلروفیلید نانور فعال در برگهایی که به آنها فلاش تابانیده شده بود محاسبه گردید. این محاسبه میزان تغییر شکل نوری را نشان میدهد. میزان کلروفیل a نیز بعد از قرار گرفتن نمونهها در نور، با روش اسپکتروسکوپی، اندازهگیری شد. در هر آزمایش حداقل پنج تکرار مورد بررسی قرار گرفته است.
نتایج: تیمار شوری در هر دو رقم منجر به افزایش قابل ملاحظه میزان پروتوکلروفیلید در نمونههای اتیوله و کلروفیلید در نمونههای نور دیده گردید. تنش شوری بر نسبت پروتوکلروفیلید نورفعال به نانور فعال و کلروفیلید تازه تشکیل شده موثر بود. تفاوت در رشد، بین نمونههای تیمار شده و شاهد کاملا مشخص بود. برگهای حاصل از گیاهان پیش تیمار شده با شرایط تنش شوری و در تاریکی بعد از قرار گرفتن در روشنایی و در محیط تنش (دارای 200 میکرو مول نمک اضافی) کلروفیل a بیشتری نسبت به گیاهان رشد یافته در محیط شاهد و در تاریکی که تحت شرایط مشابه نمونههای فوق الذکر قرار گرفتند تولید کردند.
نتیجه گیری: به نظر میرسد افزایش پروتوکلروفیلید بلند موج، بخشی از مکانیسم حمایتی در برابر تنش شوری است.
