تاثیر یک دوره تمرین استقامتی به همراه دریافت عصاره سماق بر شاخصهای التهابی و آپوپتوزیسی موشهای نر آلزایمری
دوره 15، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 97-112
https://doi.org/10.61186/JCT.15.2.97
اکبر یگانه هاشمی، عباس صارمی، محمدرضا آفرینش خاکی
چکیده هدف: آلزایمر یک اختلال عصبی است که با کاهش عملکرد شناختی، ازدستدادن نورون و در نهایت زوال عقل مشخص میشود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرین استقامتی بههمراه دریافت مکمل سماق بر شاخصهای التهابی و آپوپتوزیسی در موشهای نر آلزایمری بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی ۳۵ سر موش بهصورت تصادفی به گروه کنترل، آلزایمری، آلزایمری با دریافت مکمل سماق، آلزایمری با تمرین استقامتی و آلزایمری با تمرین استقامتی و دریافت مکمل سماق تقسیم شدند. القای آلزایمر، توسط تزریق ۸ میلیگرم/کیلوگرم تری متیل تین کلراید بههمراه ۲۰۰ میکرولیتر نرمال سالین انجام شد. تمرینات استقامتی شنا، بهمدت ۱۲ هفته و ۵ روز در هفته انجام شد. سطوح IL-18، bax، bcl2 و cas3 با استفاده از روش الایزا مورد بررسی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از آزمون آنوای یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفت (05/0<p). نتایج: نشان داد القای بیماری آلزایمر موجب افزایش پروتئینهای IL-18، bax، bcl2 و cas3 میشود (001/0=p). پس از 12 هفته مداخله، سطح پروتئینهای IL-18، bax، bcl2 و cas3 در گروه آلزایمری شده+تمرین استقامتی نسبت به گروه آلزایمری شده بهطور معنیدار کمتر بود (001/0=p). از سویی، تفاوت معنیداری بین گروههای آلزایمری شده+تمرین استقامتی و آلزایمری شده+تمرین استقامتی+سماق از نظر سطح پروتئینهای IL-18، bax، bcl2 و cas3 وجود نداشت (05/0> p). نتیجهگیری: یافتههای ما پیشنهاد میکند که تمرین استقامتی موجب بهبود سطح شاخصهای التهابی در موشهای آلزایمری میشود، هر چند اضافه کردن سماق به برنامه ورزشی احتمالا با بهبود بیشتر در شاخصهای آپوپتوزیسی و التهابی همراه نیست.
بررسی اثر منتول بر القای آپوپتوزیس و بیان ژنهای Bax و Bcl2 در سلولهای سرطانی کولون رده CT-26
دوره 12، شماره 1، بهار 1400، صفحه 20-28
https://doi.org/10.52547/JCT.12.1.20
سمیه خضری، جواد بهارآرا، الهه امینی
چکیده هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثرات آپوپتوتیکی منتول بر سلولهای سرطان کولون ردهی CT-26 میباشد.
مواد و روشها: در این پژوهش تجربی آزمایشگاهی سلولهای سرطانی کولون ردهی CT-26 با غلظتهای 1 تا 5 میلیمول از منتول بهمدت 24 و 48 ساعت تیمار شدند. میزان زیستپذیری سلولهای سرطانی با آزمون MTT محاسبه شد. رنگآمیزی DAPI جهت بررسی القای آپوپتوزیس استفاده شد و میزان بیان ژنهای Bax و Bcl2 توسط تکنیک Real Time-PCR بررسی شد.
نتایج: دادههای تست MTTنشان داد منتول بهصورت وابسته بهدوز و زمان باعث مهار تکثیر سلولهای سرطانی میشود. رنگآمیزی DAPI نشان داد که منتول منجر بهتراکم و شکست در کروماتین میشد. نتایج بررسی Real Time- PCR نشان داد بیان ژن Bax در غلظت 3 میلیمول از منتول و بیان ژن Bcl2 در غلظت 2 میلیمول از منتول نسبت به کنترل افزایش مییابد.
نتیجه گیری: یافتهها نشان داد منتول سبب القای آپوپتوزیس در سلولهای سرطانی کولون CT-26 میشد. بنابراین استفاده از این مونوترپن میتواند بهعنوان یک استراتژی امیدوار کننده در مطالعات کلینیکی سرطان کولون مورد توجه قرار گیرد.
بررسی اثر ضد سرطانی عصاره هیدروالکلی بذر خارسنبل) ( Blepharis persica بر رده سلولهای سرطانی سینه و پروستات و اثر همافزایی آن با داروی دوکسوروبیسین
دوره 9، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 206-221
https://doi.org/10.52547/JCT.9.3.206
کیان آقاعباسی، حسن حسنی کومله، ناهید عسکری، مسعود ترک زاده ماهانی، عبدالله رمضانی قرا
چکیده هدف: در این تحقیق اثرات ضدسرطانی و آپوپتوزیسی عصاره هیدروالکلی بذر خارسنبل Blepharis persica بر روی سلولهای سرطانی سینه و پروستات و اثر همافزایی آن با دارو دوکسوروبیسین مورد مطالعه قرار گرفت.
مواد و روشها: عصاره هیدروالکلی بذر با روش خیساندن و با اتانول 70درصد تهیه شد. 8 غلظت عصاره و 4 غلظت ترکیبی از دوکسوروبیسین (125و 5/62 نانوگرم بر میلیلیتر) با عصاره غلظتهای (315/0و 625/0 میلیگرم بر میلیلیتر) تهیه شد. سلولهای سرطانی سینه (MCF-7)، پروستات (LNCaP) و سلولهای فیبروبلاست (SKM)کشت داده شدند. درصد زندهمانی ردههای سلولی با تستMTT اندازهگیری و میزان آپوپتوزیس در ردههای سلولی از روش Annexin/PI سنجیده شد و بررسی بیان ژن BCL2 در مدت 24 و 48 ساعت با روش quantitative RT-PCR (RT-qPCR) Real-Timeصورت گرفت.
نتایج: عصاره بهترتیب بر ردههای سلولی پروستات، پستان و فیبروبلاست بیشترین اثر بازدارندگی رشد را نشان داد. اثر ترکیبی دوکسوروبیسین با عصاره در هر سه رده سلولی با کنترل هیچگونه تفاوت معناداری نداشت. نتایج Annexin/PI نشانداد میزان آپوپتوزیس اولیه، تاخیری و نکروز در ردههای سلولی تیمار شده نسبت به کنترل افزایش داشته است. بیان ژنBCL2 در ردههای سلولی با تیمار غلظت 25/1 میلیگرم بر میلیلیتر عصاره گیاه در مدت 24 و 48 ساعت نسبت به ژن کنترل بتااکتین بهطور معنیداری کاهش یافته بود (01/0p <).
نتیجهگیری: عصاره هیدروالکلی بذر خارسنبل توانایی کاهش تکثیر سلولهای سرطانی سینه و پروستات و القا آپوپتوزیس در سلولهای سرطانی را دارد و هرچند که در غلظت کم موجب افزایش اثرات ضد سرطانی دوکسوروبیسین نمیشود، ولی میتواند جایگزنی برای آن با عوارض جانبی کمتر باشد.
