رابطه بین هورمون آنتیمولرین با مقاومت به انسولین و هورمونهای تولید مثلی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک
دوره 16، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 309-321
https://doi.org/10.61882/JCT.16.3.309
نیلوفر دربندی، حوری حسن نداوی، مائده میرزایی
چکیده هدف: سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) شایعترین اختلال غدد درونریز در زنان در سنین باروری است. این اختلال با عدم تعادل هورمونی، قاعدگی نامنظم، هیپرآندروژنیسم و مقاومت به انسولین همراه است. در این مطالعه رابطه بین هورمون آنتیمولرین با مقاومت به انسولین و هورمونهای تولید مثلی در زنان مبتلا به PCOS بررسی شد.
مواد و روشها: 100 زن سالم و بیمار ( محدوده سنی 18-45 سال) در این مطالعه شرکت داشتند. PCOS در شرکت کنندگان بر اساس معاینه و سونوگرافی توسط متخصص زنان تایید شد. در کلیه شرکتکنندگان سن، وزن، قد، دور کمر، دور باسن، سطح گلوکز خون (ناشتا)، سطح انسولین، میزان هورمونهای محرک فولیکولی(FSH)، لوتئیزهکننده (LH)، استروژن، پروژسترون، تستوسترون آزاد و آنتیمولرین (AMH) اندازهگیری و بررسی شد.
نتایج: میانگین سن و غلظت هورمون FSH بین گروههای آزمایشی تفاوت معنیداری نداشت. اما کاهش معنیداری در مقادیر استرادیول و پروژسترون و افزایش معنیداری در شاخص توده بدنی، غلظت هورمونهای LH، تستوسترون آزاد، آنتیمولرین و مقاومت به انسولین در بیماران PCOS نسبت به گروه کنترل دیده شد. همچنین بین هورمون آنتیمولرین و استرادیول رابطه معنیداری در گروههای کنترل (مستقیم) و PCOS (معکوس) دیده شد.
نتیجهگیری: چاقی و عدم تعادل هورمونی ویژگی مشترک زنان PCOS است. همبستگی مثبت و معنیدار بین سطوح سرمی AMH و استرادیول در گروه کنترل نشاندهنده ارتباط فیزیولوژیکی طبیعی بین فعالیت فولیکولی و تولید استروژن است. در مقابل، همبستگی منفی معنیدار در گروه PCOS نشاندهنده بینظمی در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-تخمدان و فولیکولوژنز غیرطبیعی است. نتایج، پتانسیل الگوهای همبستگی AMH-استرادیول را به عنوان یک شاخص تشخیصی تکمیلی برای PCOS برجسته میکند.
اثر تمرین هوازی به همراه مکمل سازی با ویتامین D بر ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی در زنان چاق
دوره 4، زمستان92، زمستان 1392، صفحه 389-396
https://doi.org/10.52547/JCT.4.4.389
چکیده هدف: ویتامین D نقش مهمی در درمان و پیشگیری از سندروم متابولیک دارد که ممکن است مزایای تمرین ورزشی را افزایش دهد. هدف این مطالعه تعیین اثرات 8 هفته تمرین هوازی با و بدون مکمل سازی ویتامین D بر شاخصهای سندروم متابولیک در زنان کم تحرک بود.
مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون، سی زن میانسال چاق (4/5±25/44 سال) بهطور تصادفی به گروههای تمرین هوازی، تمرین هوازی بههمراه ویتامین D (50000 واحد در هفته) و کنترل (بدون تمرین) اختصاص داده شدند. برنامه تمرین هوازی 50 تا 60 دقیقه در روز، سه روز در هفته و برای 2 ماه بود. سطوح سرمی 25-هیدروکسی ویتامین D، ترکیب بدنی و شاخصهای متابولیکی قبل و بعد از دوره تمرینی ارزیابی شدند.
نتایج: مکمل سازی با ویتامین D، سطوح سرمی25-هیدروکسی ویتامین D را بهطور معنیدار افزایش داد (05/0>p ). تمرین هوازی موجب بهبود معنیدار (05/0>p ) در وزن بدن، دور کمر، HDL-کلسترول، گلوکز خون و شاخص مقاومت به انسولین شد. مکمل سازی با ویتامین D همراه با تمرین مقاومتی منجر به بهبود بیشتر در شاخصهای آدیپوسیتی، HDL-کلسترول، LDL-کلسترول، کلسترول تام، تری گلیسرید، گلوکز خون و شاخص مقاومت به انسولین گردید (05/0>p ).
نتیجه گیری: این نتایج پیشنهاد میکند که تمرین هوازی برای بهبود سلامت قلبی-متابولیکی زنان میانسال یک روش ایمن و موثر است. همچنین ترکیب کردن ویتامین D میتواند برخی اثرات مفید تمرین را در یک دوره دو ماهه افزایش دهد.
