سلول و بافت

چکیده هدف: در سال­های اخیر فراورده­های طبیعی اثرات ضد سرطان ارزشمندی ارائه کرده‫اند. جهت درک مکانیسم مولکولی اثر آگرین‫بی (Aguerin B) در سرطان کولورکتال، هدف این پژوهش بررسی نوع مرگ سلولی القا شده توسط آگرین‫بی و بیان فاکتور سرکوب‫گر تومور p53  در سلول‫های سرطان کلورکتال HT29 است. مواد و روش‏ها: سلول‫های سرطان کلورکتال در محیط کشت DMEM غنی شده با 10 درصد سرم جنین گاوی و 1 درصد آنتی بیوتیک پنی سیلین-استرپتومایسین درون پلیت 96 خانه کشت شد. پس از گذشت 24 ساعت، سلول‫ها توسط آگرین‫بی (غلظت‫های 1 تا 8 میکروگرم بر میلی‫لیتر) به‫مدت 24 و 48 ساعت تیمار شدند. آزمون MTT جهت ارزیابی بقای سلول‫ها، رنگ‫آمیزی اکریدین-اورنج-پروپودیوم-یداید، کیت کاسپاز 3، 9 و کیت DCF-DA جهت تعیین نوع مرگ سلولی القا شده توسط آگرین‫بی و از qRT-PCR جهت ارزیابی بیان p53  در سطح رونویسی استفاده شد. نتایج: یافته­ها نشان داد آگرین‫بی به‫صورت وابسته به دوز و زمان موجب القای اثرات سیتوتوکسیک در سلول‫های سرطان کولورکتال می‫شود. غلظت 6/4 میکروگرم بر میلی­لیتر به‫عنوان غلظت میانه مهاری (IC50) مشخص شد. رنگ آمیزی اکریدین-اورنج-پروپودیوم-یداید نشان­دهنده القای آپوپتوزیس تحت تیمار با غلظت میانه مهاری آگرین‫بی بود. افزایش فعالیت کاسپاز 3 و 9 و افزایش میزان ROS، نشان‫دهنده القای آپوپتوزیس از طریق مسیر میتوکندری تحت تیمار با آگرین‫بی بود. به‫علاوه، افزایش بیان p53  نشان‫دهنده اثر سرکوب­گر تومور تحت تیمار با آگرین‫بی بود. نتیجه‏گیری: با توجه به اعمال سمیت موثر و اثر القاکننده آپوپتوزیس، آگرین‫بی به‫عنوان یک ترکیب موثر در مهار سلول‫های سرطان کولورکتال انسانی HT29 در مطالعات پیش بالینی و بالینی پیشنهاد می­شود. 

چکیده هدف:  در این مطالعه اثر ضد سرطانی CM بر سلول‫های MCF7 در شرایط کشت آزمایشگاهی بررسی شد.
مواد و روش‫ها: سلول‫های بنیادی چربی از چربی ناحیه شکم خانم‫های سزارینی بیمارستان ولایت دامغان و با کسب رضایت نامه استخراج شد. CM از کشت پاساژ چهارم hASCs در مدیوم فاقد سرم پس از 72 ساعت، تهیه شد. سلول‫های MCF7 در معرض CM به‫مدت 24 و 48 ساعت قرار گرفتند و سپس سرعت تکثیر و میزان بقای سلول­ها و همچنین بیان ژن­های آپوپتوتیک با روش­های MTT، شمارش سلولی (هموسایتومتر) وRT-PCR  بررسی شد.
 نتایج: سلول­هایی که با CM به‫مدت 24 و 48 ساعت تیمار شده بودند، کاهش معنی­داری در سرعت تکثیر و میزان بقا در مقایسه با سلول­هایی که در محیط حاوی سرم کشت داده شده بودند (کنترل)، نشان دادند. همچنین افزایش معنی­داری در بیان ژن کاسپاز 3، در مقایسه با سلول­هایی که در محیط حاوی سرم کشت داده شده بودند مشاهده شد. در حالی‫که بیان ژن کاسپاز 9 فقط پس از 24 ساعت القا، افزایش معنی­داری را نشان داد.
 نتیجه‫گیری: محیط ­کاندیشنال از طریق فعال­ کردن کاسپازها،  آپوپتوزیس را در سلول­های سرطانی MCF7 القا کرده، سرعت تکثیر و بقا را نیز کاهش داد. بنابراین محیط­ کاندیشنال به‫عنوان مکمل می‫تواند به‫همراه دیگر روش­های درمانی ضد سرطانی به‫کار برده شود.