مقایسه اثر ضد سرطانی نانوذرات سریوم تولید شده بهروش سل-ژل و روش سنتز سبز با استفاده از عصاره آبی برگ گیاه زردینه (muiramurts muihtnaX) بر روی سلولهای سرطان پستان رده 132-BM-ADM
دوره 16، شماره 1، بهار 1404، صفحه 90-112
https://doi.org/10.61882/JCT.16.1.90
فاطمه طیبی خرمی، پریچهر حناچی، لیلا مامنی، ریحانه رمضانی، نسترن حیدری کهلی
چکیده هدف: بررسی اثر نانوذرات سریوم ساخته شده به دو روش سل - ژل و زیستی با استفاده از عصاره گیاه زردینه بر روی سلول سرطانی رده MDA-MB-231. مواد و روشها: از گیاه زردینه، با نام علمی Xanthium strumarium و در رده Strumarium با کد ALUH 38785، استفاده شد. برگ گیاه جدا و خشک شد سپس پودر شد و بهروش رفلاکس عصارهگیری و خالص شد. این عصاره برای کاهش یون فلزی سریوم نیترات استفاده شد. برای روش سل - ژل از نیترات سریوم و ستیل تری متیل آمونیوم بروماید استفاده شد. دستگاههای FTIR، EDAX،SEM و AFM برای بررسی ویژگیهای نانوذرات سنتز شده استفاده شدند. همچنین تست MTT برای بررسی و مقایسه میزان کشندگی نانوذرات سنتز شده بر روی سلول سرطانی 132-BM-ADM مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: اندازه نانوذرات سبز در آنالیز AFM با میانگین 01 نانومتر و سل-ژل 31 بود و در آنالیز EDAX و SEM شکل نانوذرات سریوم سنتز شده در هر دو روش تقریبا کروی مشاهده شد. نتایج MTT نشان دادند که با افزایش زمان و افزایش غلظت، اثر کشندگی افزایش مییابد. علاوه بر این، مشخص شد که تاثیر کشندگی نانوذرات سنتز شده بهروش سبز بر روی سلولهای 132-BM-ADM بیشتر از تاثیر نانوذرات تهیه شده بهروش سل-ژل میباشد. نتیجهگیری: CeNPsها برای سلولهای سرطانی سمی هستند، از تهاجم جلوگیری میکنند و سلولهای سرطانی را به پرتودرمانی و شیمیدرمانی حساس مینمایند. سنتز سبز نانوذرات با استفاده از عصارههای گیاهی سودمندتر از استفاده از عوامل شیمیایی است، زیرا هزینه کمتری دارد، آلودگی را کاهش میدهد و ایمنی محیط زیست و سلامت انسان را بهبود میبخشد.
سنتز سبز نانوذرات طلا با استفاده از عصاره برگ و ساقه گیاه اناریجه و بررسی سمیت آن بر روی سلولهای سرطان پستان انسانی در شرایط آزمایشگاهی
دوره 14، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 217-240
https://doi.org/10.61186/JCT.14.3.217
کوثر اسماعیلپور، مصطفی شوریان
چکیده هدف: فناورینانو تأثیر بهسزایی در درمان بیماری سرطان دارد. روشهای ساخت نانوذرات به کمک مواد زیستی که بهآنها سنتز سبز میگویند بهدلیل ارزانتر و غیرسمی بودن نسبت به سایر روشها برای سنتز نانوذرات برتری دارند. مواد و روشها: در این مطالعه، پس از تیمار محلول HAuCl4 با غلظتهای مختلف عصارهی آبی برگ و ساقهی گیاه اناریجه با نام علمی Pimpinella affinis، نانوذرات طلا تشکیل شدند. برای مشخصهیابی نانوذرات طلای سنتز شده از طیفسنجی UV-Visible، دستگاه DLS، SEM و FTIR و همچنین از دستگاه GC/MS برای تعیین ترکیبات عصاره استفاده شد. آثار سمیت سلولی نانوذرات طلا و عصارهی گیاهی با استفاده از رنگسنجیMTT بر روی ردهسلولی MCF-7 همراه با تیمارهای 24، 48 و 72 ساعت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نانوذرات طلای سنتز شده با استفاده از غلظت 1 mg/ml از عصاره به عنوان غلظت بهینه در نظر گرفته شد که دارای میانگین اندازه 20 نانومتر و پتانسیلزتا 61- میلیولت بودند. نانوذرات طلا دارای شکل کروی همراه با چندپراکندگی برابر 7/0 بودند و ترکیبات فنولی و کربوکسیلی و ترپنها بیشترین نقش را در تشکیل و پایداری نانوذرات طلا ایفا نمودند. ترکیبات اساسی شناسایی شده در عصاره توسط روش GC/MS شامل ترکیبات فنولی، فلاونوئیدی و ترپنها بود. در روش MTT، برتری سمیتسلولی نانوذرات طلا علیه سلولهای MCF-7 نسبت به عصاره و زمان تیمار ۴۸ ساعت، همراه با IC50 برابر با µg/ml 2/384 بهدست آمد. نتیجهگیری: یافتههای فوق نشان می دهد که استفاده از گیاه اناریجه در ساخت نانوذرات طلا میتواند برای درمان سرطان پستان مؤثر واقع شود.
بررسی فعالیت ضد باکتریایی نانوذرات نقره سنتز شده از عصاره میوه گیاه تشنهداری (Scrophularia striata)
دوره 8، شماره 2، تابستان 1396، صفحه 206-213
https://doi.org/10.52547/JCT.8.2.206
حدیث طلوعی تبار، علی اصغر حاتم نیا
چکیده هدف: در این تحقیق از یک روش ساده و سریع جهت سنتز نانوذرات نقره با استفاده از عصاره میوه گیاه تشنهداری استفاده شد، بهطوریکه متابولیتهای موجود در عصاره میوه تشنهداری سبب کاهش یونهای نقره به نانوذرات نقره طی فرآیند سنتز سبز شدند.
مواد و روشها: جهت شناسایی نانوذرات سنتز شده از عصاره گیاه تشنهداری از روشهای اسپکتروسکوپی UV و میکروسکوپ الکترونیاسکنینگ استفاده شد. فعالیت ضدباکتریایی نانوذرات نقره سنتز شده از عصاره میوه گیاه تشنهداری بر علیه باکتریهای گرم منفی (اشریشیاکلای بالینی، اشریشیاکلایATCC، سالمونلا تایفیATCC و کلبسیلا پنمونیه) و گرم مثبت (استافیلوکوکوس اورئوس و باسیلوس سرئوس) مورد بررسی قرار گرفت. حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) با استفاده از تکنیک میکرودایلوشن تعیین شد. فعالیت ضدباکتریایی بهوسیله روش انتشار چاهک در آگار تعیین شد.
نتایج: نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نانوذرات نقره فعالیت ضدباکتریایی افزایش یافته و در غلظت 5 میلیمولار نانوذرات نقره، فعالیت ضدباکتریایی در برابر همه باکتریها مشاهده شد، با اینحال بیشترین فعالیت ضدباکتریایی نانوذرات نقره در غلظت 5 میلیمولار و بر علیه باکتری استافیلوکوکوس اورئوس (با قطر هاله عدم رشد 32 میلیمتری) مشاهده شد. همچنین در غلظتهای پایین 312/0 و 625/0 میلیمولار نانوذرات نقره اثرات مهارکنندگی روی باکترهای کلبسیلا پنمونیه و سالمونلا تایفی ATCC مشاهده نشد.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پیشنهاد ارائه میشود که نانوذرات نقره سنتز شده از عصاره میوه تشنهداری میتواند بهعنوان یک عامل ضدباکتریایی مناسب در برابر پاتوژنهای بالینی استفاده شود.
