سلول و بافت

چکیده هدف: هدف از پژوهش حاضر ساخت نانوکامپوزیت فریزدرای بر پایهی ابریشم و نانوذرات ابریشم حاوی مس برای رهایش کنترل شدهی یون مس برای بهبود رگ زایی میباشد.
مواد و روش‏ها: در این پژوهش، از داربست نانوکامپوریتی فیبروئین ابریشم حاوی یون مس برای تحریک رگ‌زایی توسط سلول اندوتلیال استفاده شد. ابتدا مقادیر مشخص مس سولفات به‌محلول فیبروئین افزوده شده و با روش حلال­پوشی نانوذرات حاوی مس ساخته شدند. سپس با استفاده از روش خشک کن انجمادی، داربست های ابریشم حاوی نانوذرات ساخته شدند. اندازه و بار سطحی نانوذرات با استفاده از آزمون (DLS) dynamic light scattering، مورفولوژی داربست و نانوذرات با آزمون(SEM) scanning electron microscopy، ترکیب شیمیایی نانوذرات با آزمونfourier transform infrared spectroscopy (FTIR)، اندازه­گیری رهایش یون مس با آزمون atomic absorption spectroscopy (AAS) و مطالعات سلولی با آزمون­های MTT و SEM مورد بررسی قرار گرفتند.
نتایج: با افزودن غلظت‌های مختلف یون مس، اندازه­ی نانوذرات از 128 نانومتر به 185، 220 و 282 تغییر کرد. هم‌چنین، با استفاده از داربست­های تهیه شده، میزان تکثیر و حیات سلول­های اندوتلیالHUVEC  تا 140 درصد نسبت به نمونه­ی کنترل افزایش پیدا کرد.
نتیجه‏گیری: نتایج حاصل از این مطالعه بیان‌گر تاثیر مثبت استفاده از یون مس بارگذاری شده در نانوذرات ابریشم برای القای رشد سلول‌های اندوتلیال و متعاقبا رگ‌زایی می‌باشند.
 

چکیده هدف:  هدف این مطالعه بررسی اتصال و رشد سلول‫های غضروفی گاو بر روی داربست نانوالیاف فیبروئین ابریشم و کیتوزان طراحی و ساخته شده توسط مولفین جهت استفاده در مهندسی بافت غضروف مفصلی بود.
مواد و روش‫ها: سلول‫های کندروسیت جداشده از غضروف 3 گوساله به داربست  مذکور منتقل شده و برای 30 روز کشت داده شدند. چسبنگی و میزان رشد سلول‫ها با تصویر برداری میکروسکوپ الکترونی و روش‫های رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و DAPI ارزیابی و غضروف زایی با رنگ‌آمیزی تری کروم ماسون جهت ارزیابی تولید کلاژن و رنگ‌آمیزی سافرانین اُ جهت ارزیابی تولید پروتئوگلیگان‌ها و تعیین مقدار گلیکوزآمینوگلیکان سولفاته توسط دی متیل متیلن بلو بررسی شد.
نتایج: نتایج نشان دادند که سلول‫های کندروسیت به‌خوبی بر روی داربست متصل شده و تکثیر یافته بودند. تعداد سلول‫های کشت داده شده پس از یک ماه 4 تا 5 برابر شده بودند. همچنین برسی تولید کلاژن، پروتئوگلیکان وگلیکوزآمینوگلیکان  نشان داد که بافت غضروفی به‌خوبی برروی داربست تشکیل شده بود.    
نتیجه­گیری: داربست نانوالیاف کیتوزان/ فیبروئین ابریشم می­تواند به‫عنوان کاندید مناسبی برای داربست‫های مهندسی بافت باشد، هم به‫لحاظ ایجاد دمین­هایی برای اتصال سلولی به‫‫خاطر ماهیت پروتئینی (فیبروئین ابریشم) و پلی ساکاریدی (کیتوزان) آن و هم به لحاظ قطر نانوالیاف که نزدیک به قطر پروتئین‫های ماتریکس خارج سلولی بافت است.