سلول و بافت

چکیده هدف: این مطالعه جهت بررسی اثرات درمانی ترکیب پودر ریزوم زردچوبه و روغن گاوی در درمان زخم‏های تجربی معده در موش‏ صحرایی انجام گرفت.
مواد و روش‏ها: ایجاد زخم معده در موش‏های صحرایی نر تحت 48 ساعت گرسنگی نگه‏داری شده 250 تا 300 گرمی با استفاده از ایندومتاسین خوراکی (50 میلی‏گرم بر کیلوگرم حل شده در کربوکسی متیل سلولز 1 درصد) انجام شد. حیوانات به‏صورت تصادفی به 5 گروه تقسیم شدند. گروه‏ سالم و غیر درمان (ایندومتاسین) فقط  نرمال سالین دریافت کردند. گروه‏های تحت درمان غلظت‏های مختلف 500 و 750 میلی‏گرم بر کیلوگرم پودر ریزوم زردچوبه در 10 میلی‏لیتر روغن گاوی به‏مدت سه روز متوالی دریافت نمودند. در روز سوم موش‏ها کشته شده و معده آن‏ها مورد برای مطالعات هیستولوژیکی برداشته شد. تعداد و وسعت زخم‏های معده  اندازه‏گیری شد و شاخص زخم محاسبه گردید.
نتایج: نتایج نشان داد که مخلوط پودر ریزوم زردچوبه و روغن گاوی، موجب کاهش شاخص زخم، تعداد سلول‏های التهابی و تراکم مویرگ‏های خونی و افزایش ضخامت لایه‏ی مخاطی (001/0p <) و موکوس ترشحی (05/0p <).در گروه های درمانی، در مقایسه با گروه‏های غیر درمان گردید.
نتیجه گیری: بر اساس این  نتایج، مخلوط روغن گاوی و پودر ریزوم زردچوبه روند ترمیم زخم‏های تجربی معده را تسریع می‏بخشد.
 

چکیده هدف: در این مطالعه اثر کاربرد توام عصاره پای کیتونChiton lamyi  و بافت سلول زدایی شده مغز موش صحرایی بر رگ‏زایی در پرده کوریوالانتوئیک جنین مرغ بررسی شده است. مواد و روش‏ها: در این مطالعه، 70 عدد تخم مرغ نطفه دار نژاد راس در هفت گروه در ده تکرار شامل: 1. کنترل، 2. تیمار DMSO، 3. تیمار با بافت مغز سلول زدایی شده، 4. تیمار با غلظت 10 میکروگرم بر میلی‏لیتر عصاره الکلی پای کیتون، 5. 20 میکروگرم بر میلی‏لیتر عصاره الکلی پای کیتون، 6. تیمار توام با بافت سلول زدایی شده مغز و غلظت‏10 میکروگرم بر میلی‏لیتر عصاره، و 7. تیمار توام با بافت سلول زدایی شده مغز و غلظت‏20 میکروگرم بر میلی‏لیتر عصاره تقسیم شدند. همه تخم مرغ‏ها به‏مدت هشت روز در دستگاه جوجه‌کشی قرار داده شدند و در روز هشتم تیمار انجام شد. سپس در روز دوازدهم با فتواستریو میکروسکوپ عکس‏برداری شدند. تعداد و طول انشعابات عروقی در محل تیمار روی پرده کوریوآلانتوئیک با نرم افزار Image J بررسی شد. داده‏ها توسط نرم افزار SPSS با آزمون  ANOVA صورت گرفت (05/0(Pنتایج: نتایج نشان داد کهتیمار با عصاره پای کیتون و همچنین تیمارهای 10 و 20 میلی گرم بر میلی لیتر عصاره پای کیتون و بافت سلول زدایی شده مغز رت موجب کاهش معنی‏دار تعداد و طول انشعابات عروقی در مقایسه با گروه‏های کنترل و تیمار DMSO گردیدند (05/0 .(p < نتیجه گیری: استفاده توام بافت سلول زدایی شده مغز رت و عصاره پای کیتون دارای اثر مهاری بر رگ‏زایی در پرده کوریوآلانتوئیک جنین جوجه می‏باشد.

چکیده هدف: در این مطالعه سعی شده است با استفاده از مطالعات ایمونوهیستوشیمی، بررسی اثر هیپوتیروئیدی مادری بر تغییرات بیان لامینین در آلوئول‌های ریه نوزادان رت نژاد ویستار مورد بررسی قرار گیرد.
مواد و روش‌ها: در این بررسی از رت‌های ماده باکره نژاد ویستار استفاده شد. رت‌های مادر در دو گروه تجربی (هیپوتیروئید و هیپوتیروئید تیمار شده با تیروکسین) و یک گروه کنترل (هر گروه شامل 12 رت) قرار گرفتند. در گروه‌های تجربی، رت‌ها 14 روز قبل از جفت‌گیری به‏ترتیب در معرض داروهای ضدتیروئیدی پروپیل تیواوراسیل، با دوز 50 میلی‌گرم و به‏طور هم‏زمان داروهای پروپیل تیواوراسیل و لووتیروکسین، به‏ترتیب با دوزهای50 و 1میلی‌گرم در هر لیتر آب آشامیدنی قرار گرفتند. پس از 14 روز جهت اطمینان از تغییرات سطح هورمون‏ها، از رت‌های مادر تست خون گرفته و به آن‌ها اجازه جفت‌گیری داده شد. سپس از ریه نوزادان 10 روزه جهت انجام مطالعات ایمنوهیستوشیمیایی نمونه‌برداری به‏عمل آمد.
نتایج: در آلوئول‌های ریه، در گروه هیپوتیروئید کاهش معنی‌داری در بیان لامینین (001/0p= ) مشاهده شد، درحالی‏که گروه هیپوتیروئید تیمار شده با تیروکسین تفاوت معنی‌داری را نسبت به گروه کنترل نشان نداد.
نتیجه‌گیری: هورمون‏های تیروئیدی اثرات بسیار مهمی بر بیان لامینین و تکوین ریه دارند، به‏طوری‏که هیپوتیروئیدی مادری باعث کاهش قابل توجهی در بیان لامینین در آلوئول‌ها می‌شود. بنابراین تغییر در میزان طبیعی هورمون‏های تیروئیدی مادری می‌تواند باعث تغییرات گسترده‌ای در تکوین آلوئول‌های ریه جنین و نوزاد شود.