کورکومین با فعال سازی مسیر Nrf2/NFkB به صورت محدود باعث مهار استرس اکسیداتیو القا شده توسط دی-2-اتیل هگزیل فتالات در سلولهای بنیادی مزانشیم مغز استخوان شد
دوره 15، شماره 4، زمستان 1403، صفحه 281-298
https://doi.org/10.61186/JCT.15.4.281
محمد حسین آبنوسی، محجوبه لک
چکیده هدف: زردچوبه حاوی مقدار زیادی کوکومین (Cur) است که اثر آنتی اکسیدانتی قوی دارد. از دی-2-اتیل هگزیل فتالات (DEHP) در محصولات پلی ونیل کلرید (PVC) استفاده میشود که امکان رها شدن و ورود آن به مایعات زیستی در طی درمانهای پزشکی وجود دارد. DEHP باعث القای استرس اکسیداتیو در سلولهای بنیادی مزانشیم مغز استخوان (BMSCs) میشود، لذا هدف این مطالعه بررسی اثر Cur بر استرس اکسیداتیو ناشی از DEHP در BMSCs میباشد. مواد و روشها: درصد زنده مانی BMSCs بعد از پاساژ سوم در حضور غلظتهای 05/0 تا 5 میکرومولار Cur برای مدت 4 روز بررسی شد. سپس از غلظت 1/0 میکرومولار Cur برای بررسی در صد زنده مانی و تکثیری سلولها، غلظت مالون دی آلدئید (MDA)، ظرفیت تام آنتی اکسیدانت (TAC)، فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) و همچنین بیان ژنهای NFkB و Nrf2 بهصورت مجزا و در حضور غلظتهای 100 و 500 میکرو مولار DEHP درمدت 4 و 8 روز استفاده شد. نتایج: غلظت منتخب Cur در مدت 4 روز باعث افزایش توانائی تکثیر سلولها شد. این غلظت توانست در مدت 4 و 8 روز اثر سمی DEHP را مرتفع ساخته و همچنین باعث کاهش غلظت MDA و افزایش فعالیت آنزیمهای کاتالاز و SOD، بهخصوص در 8 روز شود. با توجه به افزایش TAC، این ترکیب گیاهی توانست بیان NFkB را کاهش و بیان Nrf2 را افزایش دهد. نتیجه گیری: Cur از طریق مسیر Nrf/NFkB اثر اکسیداتیو القا شده توسط DEHP را کاهش داد. لذا برای کم کردن اثر DEHP در بیماران، میتوان از زردچوبه استفاده نمود.
اثر دی-2-اتیل هگزیل فتالات بر کاهش فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز بهدلیل کاهش بیان ژنهای دخیل در تمایز استئوژنیک بود
دوره 14، شماره 1، بهار 1402، صفحه 80-95
https://doi.org/10.61186/JCT.14.1.80
زهرا شایگان فر، محمد حسین آبنوسی، جواد سرگلزائی
چکیده هدف: دی-2-اتیل هگزیل فتالات(DEHP) بهعنوان نرم کننده پلاستیک در صنایع غذایی و پزشکی استفاده شده و انسانها با روشهای متفاوت مانند تزریقات پزشکی در معرض این آلاینده قرار میگیرند. قبلا اثر غلظتهای مختلف این آلاینده بر توانایی حیات، تکثیر و تمایز سلولهای بنیادی مزانشیم مغزاستخوان رت ویستار (BMSCs) بررسی شده است. در این پژوهش مکانیسم اثر DEHP بر ژنهای دخیل در تمایز BMSCs به استئوبلاست بررسی شد. مواد و روش ها: در این مطالعهی تجربی BMSCs در محیط استئوژنیک با غلظتهای 0 و100 میکرومولار از DEHP برای مدت 21 روز تیمار و از آزمون MTT جهت بررسی توانایی حیات و از آزمون آلیزارین رد، اندازه گیری فعالیت آلکالین فسفاتاز و تعیین غلظت کلسیم ماتریکس برای بررسی معدنی شدن استفاده شد. بیان ژنهای دخیل در تمایز با تکنیک RT-PCR ارزیابی شد. نتایج: آنالیز آماری نشان داد که توانایی زیستی نیز با کاهش معنیدار (42 %) مواجه شد. همچنین کاهش تولید ماتریکس بر اساس کاهش میزان آلیزارین رد، غلظت کلسیم و فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز نشان داد که تمایز BMSCs به استئوبلاست در حضور DEHP کاهش معنیدار داشته است. ضمنا کاهش بیان ژنهای ضروری مشاهده شد. نتیجهگیری: DEHP در مدت طولانی باعث کاهش معدنی ماتریکس تولید شده توسط سلولها شده است و در نتیجه کاهش تمایز BMSCs به استئوبلاست میشود. از آنجا که DEHP در تهیه وسایل پزشکی و ظروف غذایی استفاده میشود، پیشنهاد میشود در مصرف این ترکیب محدودیتهای قانونی اعمال شود.
بررسی اثر کاتچین هیدرات بر توان زیستی، توان تکثیری و بیوشیمی سلولهای مزانشیم مغز استخوان رت در حضور عنصر بور بهعنوان یک ریز مغذی
دوره 8، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 214-230
https://doi.org/10.52547/JCT.8.3.214
محمد حسین آبنوسی، سمیرا منصوری
چکیده هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیرکاتچین هیدرات (CH) و اسید بوریک (BA) بر سلولهای بنیادی مزانشیم مغز استخوان رت(MSCs) میباشد.
مواد و روشها: MSCsبا CH تیمار و با تست تریپان بلو توانائی حیات آنها در 12، 24، 36 ساعت بررسی شد. دوزهای 400و3200میکرومولار CH به همراه 6نانوگرم بر میلیلیتر BA و زمان 36 ساعت انتخاب شد. توانایی تکثیر توسط آزمون تشکیل کلونی (CFA)و دو برابر شدگی جمعیت (PDN)، مورفولوژی سلولها، سطح الکترولیتهای سدیم، پتاسیم و کلسیم و فعالیت آنزیمهای LDH،ALP، AST،ALT اندازه گیری شد. میزان مالون دی-آلدئید(MDA)، آنتیاکسیدان کل و فعالیت آنزیمهای SODوCAT نیز سنجش شد.
نتایج: در 12 ساعت تنها غلظت 3200میکرومولار و در 24و36 ساعت از 400تا3200میکرو مولار، CHباعث کاهش توانایی زیستی شد. از طرفی دوزهای انتخابی باعث کاهش معنیدار توانائی تکثیری، قطر هسته و مساحت سیتوپلاسم شد. تیمار با CH باعث افزایش فعالیت LDH، ALP،AST،ALT و افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانتی کل و کاهش میزان MDA و سدیم و پتاسیم شد. BA تاثیری بر توانائی زیستی، مورفولوژی و PDN نداشت ولی باعث کاهش CFA و فعالیت LDH،AST وALT شد. BA فعالیت ALP و میزان کلسیم، سدیم و پتاسیم، میزان MDA و فعالیت CATوSOD را افزایش داد. اثر متقابل CHوBA تا حدودی باعث جبران کاهش توانائی تکثیر، توانائی زیستی، تغییرات مورفولوژیک، تغییر فعالیت آنزیمهای متابولیک و میزان الکترولیتها ناشی از تیمار با CH شد. از طرفی تیمار همزمان باعث شد که CH بتواند استرس اکسیداتیو حاصل از تیمار با BA را جبران نماید.
نتیجهگیری: با توجه به جبران اثرات سمی CH توسط بور میتوان هنگام مصرف چای از کشمش و خرما استفاده کرد.
