سلول و بافت

چکیده هدف: پژوهش حاضر به­منظور بررسی استفاده از سطوح مختلف لسیتین سویا در رقیق­کننده تریس بر کیفیت منی و نسبت جنسیت با استفاده از تکنیک real-time qPCR اجرا شد.
مواد و روشها: نمونه­گیری از چهار گاو نر نژاد هلشتاین، یک بار در هفته انجام شد و سپس نمونه­های مناسب با هم مخلوط شدند. نمونههای اسپرم (در چهار تکرار) به سه گروه شامل صفر، یک و دو درصد لسیتین سویا اختصاص داده­شد. و فراسنجه­های کیفی و نیز نسبت جنسیت منی در آن­ها تعیین شد. در این تحقیق به­منظور شستشوی منی و حذف سلول­های مرده، از تکنیک شنا به‏سمت بالا (Swim up) استفاده شد. ژن‏های PLPو SRY به‏ترتیب برای جداسازی قطعات خاصی از توالی‏های کروموزوم X- وY- تکثیر شدند. در این روش PAR به‏عنوان ژن مرجع جهت نرمال­سازی داده­های حاصل از بیان ژن در واکنش real- time qPCR استفاده شد.
نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تکنیک Swim up و سطوح مختلف لسیتین سویا موجب بهبود کیفیت منی شدند. علاوه‏ براین، استفاده از تکنیک Swim up باعث کاهش معنی­دار بیان ژنPLP (11/0±75/0) و افزایش معنی­دار بیان ژن SRY (13/0±37/1) شد. اما استفاده از سطوح مختلف لسیتین سویا تغییری در نسبت جنسیت اسپرم ایجاد نکرد.
نتیجه گیری: به‏طورکلی، لسیتین سویا یک‏ جایگزین مناسب برای منابع حیوانی بوده و موجب بهبود کیفیت مایع منی می‏شود. با توجه به محدودیتهای موجود در استفاده از منابع حیوانی در رقیق کننده گاو، استفاده از لسیتین سویا به‏عنوان یک منبع گیاهی پیشنهاد می‏شود.