مهندسی نانوذرات هیدروژلی مبتنی بر CNC با غلظتهای کنترلشده جهت افزایش انتخابپذیری و اثرگذاری سیسپلاتین در سلولهای AGS
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 10 تیر 1405
https://doi.org/10.61882/jct.2026.2088522.2135
پیام مددزاده، هاشم یعقوبی
چکیده هدف: پیشرفتهای نانوفناوری امکان توسعه حاملهای هوشمندی را فراهم کرده است. در این پژوهش، یک سیستم نانوحامل هوشمند مبتنی بر نانوکریستالهای سلولزی (CNC) در قالب نانوهیدروژل BSA–PVA تقویتشده با PEG و هیالورونیکاسید (HA) طراحی شد تا انتقال هدفمند داروی سیسپلاتین (CDP) به سلولهای سرطان معده AGS را فراهم سازد.
مواد و روشها: نانوذرات CNC با روش پیونددهی شیمیایی و حلدرحلال سنتز و داروی CDP بهوسیله انتشار حلال و امولسیون چندمرحلهای بارگذاری شد. سپس نانوکپسولهای BPCCP-HA ساخته و ویژگیهای فیزیکوشیمیایی، مورفولوژی، رهایش وابسته به pH و اثرات سمیت و آپوپتوز آنها بر سلولهای سرطانی AGS و سالم GES-1 بررسی گردید.
نتایج: نتایج حاصل از DLS نیز نشان داد که با افزایش غلظت CNC از ۵۰ به ۲۰۰ میلیگرم، اندازه نانوذرات CNC-CDP از 322 به 363 نانومتر افزایش یافته و پتانسیل زتا از 05/13+ را تا 14/2+ میلی-ولت کاهش یافت. الگوی رهایش دارو در pH مختلف نشان داد که رهایش داروی سیسپلاتین از نانوکپسولهای BPCCP-HA بهطور معنیداری وابسته به pH، غلظت CNC و زمان بود. نتایج ارزیابی سمیت سلولی نشان داد که نانوکپسولهای فاقد دارو (BPCCP-HA) حتی در بالاترین غلظت (µg.mL-1 ۴۰۰) سمیت قابلتوجهی نشان ندادند، اما افزودن BPCCP-HA سمیت سلولی را بهطور معنیداری افزایش داد. همچنین مشخص شد که نانوکپسول BPCCP-HA حاوی ۵۰ میلیگرم CNC بیشترین تأثیر را در القای آپوپتوز در سلولهای AGS داشت.
نتیجهگیری: : نانوحامل توسعهیافته در این مطالعه نه تنها سمیت سلولی را افزایش میدهد، بلکه مرگ سلولی را به سمت آپوپتوز مطلوب هدایت میکند.
