مقایسه اثر ضد سرطانی نانوذرات سریوم تولید شده بهروش سل-ژل و روش سنتز سبز با استفاده از عصاره آبی برگ گیاه زردینه (muiramurts muihtnaX) بر روی سلولهای سرطان پستان رده 132-BM-ADM
دوره 16، شماره 1، بهار 1404، صفحه 90-112
https://doi.org/10.61882/JCT.16.1.90
فاطمه طیبی خرمی، پریچهر حناچی، لیلا مامنی، ریحانه رمضانی، نسترن حیدری کهلی
چکیده هدف: بررسی اثر نانوذرات سریوم ساخته شده به دو روش سل - ژل و زیستی با استفاده از عصاره گیاه زردینه بر روی سلول سرطانی رده MDA-MB-231. مواد و روشها: از گیاه زردینه، با نام علمی Xanthium strumarium و در رده Strumarium با کد ALUH 38785، استفاده شد. برگ گیاه جدا و خشک شد سپس پودر شد و بهروش رفلاکس عصارهگیری و خالص شد. این عصاره برای کاهش یون فلزی سریوم نیترات استفاده شد. برای روش سل - ژل از نیترات سریوم و ستیل تری متیل آمونیوم بروماید استفاده شد. دستگاههای FTIR، EDAX،SEM و AFM برای بررسی ویژگیهای نانوذرات سنتز شده استفاده شدند. همچنین تست MTT برای بررسی و مقایسه میزان کشندگی نانوذرات سنتز شده بر روی سلول سرطانی 132-BM-ADM مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: اندازه نانوذرات سبز در آنالیز AFM با میانگین 01 نانومتر و سل-ژل 31 بود و در آنالیز EDAX و SEM شکل نانوذرات سریوم سنتز شده در هر دو روش تقریبا کروی مشاهده شد. نتایج MTT نشان دادند که با افزایش زمان و افزایش غلظت، اثر کشندگی افزایش مییابد. علاوه بر این، مشخص شد که تاثیر کشندگی نانوذرات سنتز شده بهروش سبز بر روی سلولهای 132-BM-ADM بیشتر از تاثیر نانوذرات تهیه شده بهروش سل-ژل میباشد. نتیجهگیری: CeNPsها برای سلولهای سرطانی سمی هستند، از تهاجم جلوگیری میکنند و سلولهای سرطانی را به پرتودرمانی و شیمیدرمانی حساس مینمایند. سنتز سبز نانوذرات با استفاده از عصارههای گیاهی سودمندتر از استفاده از عوامل شیمیایی است، زیرا هزینه کمتری دارد، آلودگی را کاهش میدهد و ایمنی محیط زیست و سلامت انسان را بهبود میبخشد.
بررسی خواص آنتی اکسیدانتی گیاه ریحان (Ocimum basilicum) و گل حنا(Impatiens walleriana) و اثر سیتوتوکسیک آنها بر روی سلولهای سرطانی معده رده AGS
دوره 9، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 378-387
https://doi.org/10.52547/JCT.9.4.378
پریچهر حناچی، شقایق صالحی زاده، ریحانه رمضانی، خدیجه کیارستمی
چکیده هدف:. این مطالعه برای بررسی اثر سایتوتوکسیکی عصاره آبی ریحان و گل حنا بر روی سرطان معده رده سلولی AGS انجام شد.
مواد و روشها: جهت سنجش فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره ها از روش FRAP استفاده شد. پس از تهیه عصاره آبی ریحان و گل حنا، اثر ضد سرطانی آنها بر روی رشد سلولهای سرطانی AGS در زمانهای 24، 48 و 72 با روش MTT مورد سنجش قرار گرفت.
نتایج: بیشترین میزان فعالیت آنتی اکسیدانی اندازه گیری شده ریحان و گل حنا با روش FRAP مربوط به حلال آب و روش عصارهگیری خیساندن بود که در ریحان 11/0 ± 878/0 میلیمولار و در گل حنا 03/0 ± 30/1 میلیمولار اندازه گرفته شد. بر اساس دادههای بهدست آمده از تست MTT بیشترین سمیت عصاره 72 ساعت بعد از اضافه نمودن عصاره به سلولها اتفاق میافتد. کمترین میزان IC50 عصاره آبی گیاه ریحان برابر 002/0 ± 022/3 میلیگرم بر میلیلیتر و در گل حنا برابر 001/0 ± 87/2 میلیگرم بر میلیلیتر اندازه گرفته شد که در سطح احتمال 05/0˂ pدارای اختلاف معنیداری بود.
نتیجهگیری: نتایج مربوط به بررسی اثر ضد سرطانی عصاره آبی ریحان و گل حنا نشان دهندهی این امر است که این گیاهان در غلطتهای بالاتر دارای خاصیت کشندگی هستند و در مدت زمان طولانیتری اثر خود را میگذارند.
