سلول و بافت

چکیده هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیرات استرس دمایی بر روند بازسازی بازوی ستاره­ی شکننده Ophiocoma scolopendrina و مقایسه­ی آن با روند بازسازی در دمای طبیعی بود.
مواد و روش‏ها: در این پژوهش، ستاره­های شکننده O. scolopendrina جمع آوری شده از جزیره قشم به‌کمک محلول 5/3 درصد MgCl₂.6(H2O)  بی­حس شدند و دو بازو از هر نمونه ستاره قطع شد. نمونه­ها به 6 دسته تقسیم شدند: سه آکواریوم برای نمونه­های شاهد (دمای 25 درجه سانتی­گراد) و سه آکواریوم برای نمونه­های تیمار استرس دمایی (دمای 32 درجه سانتی­گراد). سپس مجددا در بازه­های زمانی 24 و 72 ساعت، 14 و 21 روز پس از نخستین برش بازو، نمونه­گیری انجام شد. نمونه­ها پس از فیکس و دکلسیفای شدن، رنگ­آمیزی و توسط میکروسکوپ نوری بررسی شدند.
نتایج: بررسی­های بافتی روند بازسازی در نمونه­های تیمار استرس دمایی نشان داد که سرعت بازسازی در آن­ها تا روز چهاردهم، بیش‌تر از نمونه­های شاهد می­باشد اما ازاین بازه زمانی به‌بعد تحمل دما خارج از توان آن­ها بود و منجر به آتوتومی و تخریب دیسک این ستاره­های شکننده شد. ازطرفی یکی از نتایج جالب، آن بود که ستاره­های شکننده­ی تحت استرس دمایی، بازوی مینیاتوری خود را در زیر اپیدرم پوشاننده­ی محل جراحت بازسازی کردند که شاید مکانیسمی برای حفاظت از بازوی بازسازی شده ظریف و حساس این گونه بوده باشد.
نتیجه‏گیری: نمونه­های تیمار استرس دمایی، به‌علت افزایش سرعت متابولیسمی، سرعت بیش‌تری در فرآیندهای ترمیم و بازسازی از خود نشان دادند اما با طولانی شدن بازه زمانی، ستاره­ها دچار اتوتومی شده و از بین رفتند.