بیان ژن سیناپتوفیزین در سلولهای عصبی حاصل از تمایز سلولهای بنیادی کارسینومای جنینی تحت تأثیر عصاره مغز نوزاد رت
دوره 7، شماره 4، زمستان 1395، صفحه 343-353
https://doi.org/10.52547/JCT.7.4.343
حمیدرضا جلیل، فائزه عزیزی، سیدجمال مشتاقیان، فریبا اسماعیلی
چکیده هدف: در این مطالعه قابلیت عصاره مغز نوزاد رت برای القای تمایز عصبی در سلولهای بنیادی کارسینومای جنینیP19 مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روشها: عصاره مغز نوزاد رت تحت شرایط استریل جمعآوری و غلظت پروتئین کل موجود در آن تعیین شد. سپس میزان زندهمانی سلولها پس از تیمار با عصاره مغز به دست آمد. جهت تمایز، اجسام شبهجنینی حاصل از کشت معلق سلولها به مدت هفت تا چهارده روز در معرض محیط کشت حاوی سه درصد سرم به همراه عصاره قرار گرفتند. برای ارزیابی تمایز عصبی از دو روش رنگآمیزی اختصاصی و real-time PCR استفاده شد.
نتایج: رنگآمیزی کرزیلویوله مورفولوژی عصبی سلولهای تمایز یافته را محرز ساخت. بیان ژنهای اختصاصی عصبی به وسیله real-time PCR تأیید شد. عصاره مغز در حال تکوین که سرشار از عوامل نوروتروفیک است، توانست بیان ژنهای سیناپتوفیزین (پروتئین غشای پیشسیناپسی) و نستین (فیلامنت حدواسط سلولهای پیشساز عصبی) را در این سلولها القا نماید. همچنین بیان فاکتور رونویسی Nanog که از عوامل بسیار مهم در تنظیم میزان پرتوانی سلولهای بنیادی و مرتبط با خودنوزایی این سلولهاست، تحت تأثیر عامل القایی عصاره مغز کاهش یافت.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که عصاره مغز نوزاد رت میتواند باعث بروز فنوتیپ عصبی در سلولهای بنیادی P19 شده و بیان ژنهای اختصاصی عصبی را در این سلولها القا نماید. این مطالعه پتانسیل استفاده از ترکیب عصاره مغز نوزاد رت و درمان با سلول بنیادی را برای بهبود نقایص بیماریهای تخریبکننده عصبی پیشنهاد میکند.
تمایز عصبی سلولهای بنیادی کارسینومای جنینی در سیستم کشت سهبعدی
دوره 7، شماره 3، پاییز 1395، صفحه 301-311
https://doi.org/10.52547/JCT.7.3.301
فائزه عزیزی، حمیدرضا جلیل، سیدجمال مشتاقیان، علی دوستمحمدی، فریبا اسماعیلی
چکیده هدف: هدف از این مطالعه استفاده از داربست نانولوله کربنی ترکیب شده با پلیوینیلالکل/کیتوزان (CS/PVA/CNT)الکتروریسی شده به منظور تمایز عصبی سلولهای بنیادی برای کاربردهای بالقوه مهندسی بافت عصبی بود.
مواد و روشها: بهمنظور القای تمایز عصبی، سلولهای بنیادی کارسینومای جنینی P19 روی داربست CS/PVA/CNT کشت داده شدند. جهت بررسی فنوتیپ عصبی از رنگ آمیزی کرزیل ویوله و برای ارزیابی بیان نشانگر ویژه عصبی بتاتوبولین از روش ایمنوفلورسنس استفاده شد.
نتایج: شکل ظاهری عصبی سلولهای متمایز شده بهوسیله رنگآمیزی کرزیل ویوله تایید شد. سلولهای مذکور به نشانگر ویژه عصبی بتاتوبولین واکنش ایمنی دادند.
نتیجهگیری: این بررسی استفاده بالقوه از ترکیب مهندسی بافت و درمان با سلول بنیادی را بهمنظور بهبود بیماریهای زوال عصبی پیشنهاد میکند.